410 resultaten.
Ultra Violet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Het is nu wetenschappelijk bewezen
dat het verkeren in de zonneschijn
-schier onbedekt dus bijna uit de kleren-
de oorzaak van wat kankers blijkt te zijn.
Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen,
haar stralen voelen aan als warm satijn,
toch sluipen ongemerkt gebakken peren
geniepig in je lijf, wat later pijn.…
Trefwoord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
610 Ogen schaduwen gebroken tijd
terwijl de stilte kil de klanken
van het woord omvat
gedachten vallen in vergeten
slechts dat ene blijft in monotoon
herhalen klinken
wentelt leven tollend
steeds benauwder
grauwt het hartritme in nood
kanker galmt het vonnis
en dan denk je
ik ga dood
tot vanuit de diepste angst
een kracht oprijst…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 Ze hoort hakken klakken door de gang
de melodie lijkt doelloos te verzwerven
om hol langs kale muren uit te sterven
voor ze verstommen tot een stil behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen…
Als je ooit vertrekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Ooit komt die ene dag, die ene
waarop haar ochtend niet meer aanbreekt,
de dag waarop men wellicht niet schrijft
waar jij of zij op dat moment verblijft.
Laat de hemel dan alstublieft staalblauw kleuren,
de lavendel en de seringen die dag extra geuren.
Ik weet echter zeker dat je dan nog ergens elders bent
juist die dag je moed en kracht voor…
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 I. Nog niet
al wordt het avond
ga niet weg
laat bladeren verdorren
rood goud is in je haar verweven
dat ik streel tot aan je ingevallen lendenen
de nacht kan je nog niet verzwelgen
want de flonkerendste sterren zijn je ogen
toe, ga niet weg
je maakt je mooi
je blijft
II. Koestering
niet de seconden tellen tot ze lijdt…
Hersentumoren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Er wordt onder de kruinen wat af geremd,
het ontzaglijke lieve intense oogt vergeten
niets meer en juist alles wordt nu verweten.
Boven alle twijfel verheven klinkt de wens
te sterven , eigen leven en dat van anderen
niet meer of nog langer te bederven.
Is het afglijden met pijn naar een vorm van
krankzinnig zijn meteen alzheimer of dementeren…
knippen scharen toekomst door
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
643 nog trekken poten sporen
knippen scharen toekomst door
stilstand is voor even eten
want de bek zit altijd voor
achteruitgaand is zijn leven
dan floreert het eigen lijf
het vreet zich langzaam door
de tijd die ons ooit is gegeven
maar nu ben ik aan zet
heb die bek snel omgezet
ik blijf staan zo gaan we
moeizaam van elkaar vandaan…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Nu alles helder en stil is
je dit huis bijna hebt verlaten
voel ik de kracht
je lachrimpels
de maan vrees je niet.
Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je…
kaal zal ik voor U verschijnen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.231 ik voel de koude wind
nog spartelt leven tegen
maar vingers zijn te kort
om nog meer tegenspel te geven
ijskoud merg in mijn botten
chemo zal het doen verrotten
maar wat blijft krijgt
altijd nog een laatste kans
mijn haren ben ik kwijt
kaal zal ik voor U verschijnen
de buitenkant van wie ik was
is dag na dag aan het verdwijnen…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Het was al een week vol schokkende
dagen, de seizoenen zijn in de war
onbegrijpelijk overweldigt het getij me
dus mag het echt wel lang sneeuwen.
Al zie ik ook de groei, veel bloeien
hoeft niemand echt perfect te zijn,
alles mogen ze gebruiken uit leven,
geniet jij daar maar de geneugten.
Warm je gerust in koele nachten
elders in het tegenovergestelde…
De huidige malaise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Ik zie je gaan, afgezakte schouders
met een bleek gelaat je gemoed dragen.
Ze zijn niet te krijgen de antwoorden
en al begrijp je ook de wolkenzaal niet,
't tolkende, laat staan het ijzige koude.
Zie, de kinderen genieten hun maaltijd
zijn onbevangen niet in staking gegaan.
Ze boycotten de nieuwe hulp niet, vechten
niet voor 'n ander moederschap…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Met onze en mijn neergeschreven wensen
gaan we aan de slag, branden een kaars
wat heeft het voor nut te schreeuwen.
Leven is net als de remmen van een trein
zelfbeheersing kan ons staande houden.
Vrouw zijn is soms zwaar, 'n moeilijke taak
kinderen en mannen en de anderen
hun wensen, rekening houden met.
Hoe ontvouw je 'n dag, tij definitief…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Zeg lief mens, mag ik je even ontvoeren,
meetronen naar kleuren en geuren
om deze grauwe dag even op te vrolijken.
Je hoeft nog niet om vrees te bevriezen
nog niet te kiezen tussen de kleuren
laat staan de muziek of hun klanken
ik wek je , zonder te janken
nog elke dag weer een keer tot leven.
Al weet ik , vele illusies zijn al gestorven…
Alles is vier fier veelzeggend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 De onuitgegeven gedachten en regels
grond, de gezaaide dagboekfragmenten
de straten en lanen die ik slapend beliep,
dat verdrietige, de liefde, die publiekelijk
aan het voetlicht leggen, ik denk van niet.
Bij sommige momenten hoeft niemand toe
te kijken, te schoffelen in onze tuin of gazon
wat we niet hadden, te maaien of betreden.
Nu…
Meimaandpracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Dan weer de geur van vers gebakken brood
ook groene schimmel van te lang laten liggen,
aangetast uiteindelijk een miserabele geschiedenis
als kanker je lijf aanvalt,
longen en lever veracht.…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Niets is je nu nog om het even
om nog uitgebreid deelnemend
nog een keer te beleven.
Alles en ook niets is nog meer
dan wellicht rumoer of even stoer
van waarde, buiten thuis eettafel
intens moeder van je drietal zijn.
Teruggaan in tijd kost je te veel vlijt.
Moed is niet verloren valt dagelijks
te horen, dromen zijn niet verstomd.
Geuren…
Vermogensrecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoe de komende nacht sterrenpracht
gaat tonen daarvan heb ik geen weet,
die dromen moeten mij nog overkomen.
De zon was wel toegestaan deze dag,
regen ging aan het einde een poos
nog even loos met motregen strooien.
Ik hoorde druppels wel vanuit diepte
opleven, een te bekend zaterdagritme
vandaag op de pannendaken geven.
Vluchtig vlieden…
We gaan een boom planten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Het is vandaag of morgen echt
een goede dag om een boom te planten,
iets met bloesem voor de bijen
een fruitboom appel of kersen.
Wat wens jij je dochter en of zoon toe
op een dag van eens en niet te vergeten
om ooit in de toekomst te eten.
Jij maakt immers deel uit van ons bestaan
met de golven van zee spoel ook jij steeds
aan en uit de…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 De sporen van bevroren voetstappen ,
zij van boven zien en vertolken ze.
Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.
Er klinken neuriënde melodielijnen
als ontdooide winter of herfsttaferelen
die met stormen van ooit
ook bij hun wellicht…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Nu ik weet dat je thuis aangekomen
uitzicht hebt op die frêle portretten
moederwangen bijna kunt voelen,
de grond je grond is ben je veilig.
Het serviesgoed en de kelderkast
ziet, nu nog even niets naar afvaldiensten
verdwijnen gaat , heb ook ik tijdelijk rust.
Alle enveloppen liggen geschreven klaar.
Het gevoel dat steeds weer als bom…
Vol tederheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Dan zit ik aan mijn bureau, tel de bomen
de vogels op het talud, ontcijfer de gedachten
die bij mijn leeftijd vertakkend passen.
Ik heb de laatste letters nog niet geschreven.
Onderga na enkele minuten dat intense
wat de tijd in me achterliet en gaat laten.
Niets anders dan nederigheid kan nu sieren.
Mijn lichaam is het hare en vice versa…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Om werkelijke schoonheid te beschrijven
zou een bezoek aan het hemelsblauwe
wellicht echt enorm handig zijn.
Mij daar neervlijen, de plafonds bekijken,
in al die kamers even gaan liggen
jouw huidige voorland voorproeven.
Doodgewoon op mijn rug en alleen staren
met wellicht mijn favoriete blauwe nachthemd
aan en met mijn handen onder mijn…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Ik voel mij onbevangen geen gevangene
de schepping is puur en blijft een raadsel,
al zijn dagen niet langer meer winstjagend
ergens gloeit altijd wel een vuur om de as.
Hoe dan ook, en ondanks dat,
zie ik alles daar weer staan en zitten.
Eerste pogingen om klanken te uiten
zich in de hal voltrekken op fluistertoon.
Je bent in mijn hart nooit…
Vaak sta ik deze datum op en denk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wil ook jij even geen kuitenbietser wel onafhankelijk
elke teen en vinger nu zijn eigen stempel laten geven
vakbekwaam, zo niet liefdevol dag kunnen schrijven.
Wat wens jij nog te willen uitzoeken in tal van uithoeken.
Weet er zijn van die dagen dat tijd folteringen bedenkt
vragen opwerpt waarvan jij de teksten niet kunt vatten,
in elke strofe…
Zij rook stervend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
811 in vleugjes wind
vond ik de boodschap
zij rook stervend
kleurde herfstend
in het gelend groen
blies torenhoog
de geuren van het
onbekende verkende
in nieuwsgierigheid de
plaats van ooit bestemmen
helaas de beul is er
en stropt de knopen
maar weet dat jij dit
keer het lot weer in een
nieuwe lente zal ontlopen…
gevierd zijn - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 in het leven dat wij vieren
in wie en wat jij ons bent
is er plots de confrontatie
met een onzichtbare vijand
die ons de adem beneemt
de zo intense kwetsbaarheid
genesteld in diepe emoties
laat zich volhardend wortelen
in passie voor liefde en leven
dat jij en jou zo graag bemint
het zout schreiend verdriet
van het schier onverslaanbare…
Jaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.805 De lente kwam met storm
De dood kroop – zonder vorm -
Uit zijn ei
Genadeloos besloop hij mij
De zomer bracht het licht
Onzichtbaar, hard
Stil stralend en gericht
De kanker plots verstard
In de herfst een gouden blad
Blij met wat ik had
Ontlook ik weer
Opnieuw, een tweede keer
De winter, niet somber of koud
Maar helder, transparant…
nostalgia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
966 ondervoed / operatief verwijderd
en gelouterd
begin ik
aan een derde whisky met ijs
het is een lang verhaal
maar ik houd het kort
specifieke irritaties
en diep gekoesterde verwachtingen
nemen de overhand / in het stille dal
één enkele onhandigheid
blijkt noodlottig
zelden / heb ik zo verlangd naar kanker
mezelf verplaatsend / met…
Toefluistering
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.807 De kanker diep in mij
ondergraaft wilskracht,
weet niet meer welke weg
in of over te slaan.
De tijd tikt harteloos door.
Onbestemd kijk ik uit het raam,
het Alhambra op mijn schutting
trekt mij in een wormgat,
heilzaam Andalusië tastbaar nabij.
In mijn geest hoor ik een fontein.…
Poepende meeuw in een ander Sinterklaasverhaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
668 verhalen
Volg ze echt allemaal
't Paard van Sint een strobaal
Sinterklaasverhalen
Zenuwslopende journalen
De Zak van Sinterklaas
't Blijft een spannend relaas
Kei van een DIEUWERTJE BLOK
Presenteerde deez'
Berichten bijna kwarteeuw
Met boven Klaas' stoomboot
Weer een poepende meeuw
Water, vergezichten
Helaas is DIEUWERTJE
(Door kanker…