360 resultaten.
Er moeten toch mensen wonen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
8.002 Er moeten toch mensen wonen, ik luister,
en herinner mij dit huis, de lege eierschalen,
de koude resten thee, de waaiende gordijnen,
op het tafellaken grijze stront van vogeltjes,
Oh, goede morgen, als kabouters in zachte
pyjama's gaan de geluiden door het huis, de
eerste Clementi, de kranen, de fluit van
het kokende water.…
Baanvegerslied
poëzie
4.0 met 1 stemmen
952 Bitter en zoet uit eenzelfde kraan.
Leg reis aan! leg reis aan!…
Doel van de lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen
bladeren en bloesems zo beloftevol komen
lente tooien in kronen met een roze krans
bezems in winterwind vegen lucht tot glans
gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes
waar wolken verklaren in loze geloftes
een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog
tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…
Dieren haiku's #2
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
568 De kraan druppelt
mijn kat probeert ze
te vangen met zijn pootje.
Een oude kraai
viert zijn verjaardag
tussen sneeuwpoppen.
Vlinders
blijven vreemdelingen
ze spreken in kleuren.
Een reiger strijkt neer
en trakteert zichzelf
op een patatje oorlog.…
Synthese
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 sprekende gedachte aan
maar zette hartverscheurend in een quick response vier haiku's
als kerstwake op een rij
Zigeunermuziek is niet voor iedereen
als kertsjabloon te koop,
ik zoek voor kerstmis een lief mens
Uit de eerste cirkel licht verschijnt een engel in de stille morgen
Het is de vruchtennimf Pomona licht omschenen door een krans…
CHAAMS JUWEEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De felle krans laat fluisterstemmen waaien
over waterrimpels, door boomkruinen,
waar haar woorden in zwakke wind oplaaien:
"Hier mogen voeten van wild bos rondstruinen;
soms willen hun zolen verstrooid zaaien:
woestenij baart en beschermt tere tuinen."…
AAN MATHILDE
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.422 Met uwe bloemen krans ik u de slapen,
Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd;
Zo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd! -
-----------------------------
uit: Mathilde (1882)…
Deinè Theos* (sonnet CVI)
poëzie
2.7 met 29 stemmen
3.455 Met weekblauwe ogen zag de oneindigheid
Des hemels naar de donzen rozenglans,
Waar Zij in daagde: een breed-gewiekte krans
Van zielen had zich onder haar gereid.…
Spleen pour rire
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.125 Sophie-Fritz Stuckenberg zu eigen
Het meisje dat te Pampelune geboren tans te Honoloeloe woont
en in een rode lakkooi gevangen houdt
een kobaltblauwe papegaai
- zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren
zoals gezeid de veren blauw
de snavel en de poten geel -
het meisje van Pampelune te Honoloeloe
dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen…
Als 't kindje komen zal
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.099 Loom laat zij vallen 't hemdje vlinderlicht -
En dromig ziet ze, aan morgenblauwe trans,
Met wapperlokken zweven rond een krans
Van engelkopjes, blond en blank, belicht
Door lente-zon, in slepende cadans.
Op wie zal 't kindje lijken?…
Stadsklokken
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.729 Zo breekt een lied uit elke hoge toren,
En slaat een band van jublende geluiden
Om ieder eenzaam hart, dat nog kan horen;
Een krans van klokken komt me 't uur beduiden,
Daar stijgt mijn donkre ziel in lichte koren -
Daar slaat mijn hart, dat als een klok gaat luiden!…
IN DE OUDE LAAN...
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.605 'k Deé open
En, in een glanz'ge krans van gouden stralen,
Stond Hij, die mij weer leerde in liefde hopen.
Was Hij mijn duiven of zij hem gaan halen?
'k Zag ze in zijn aureool de vleuglen dopen
En van zijn lichtkring in mijn donker dalen.…
Zwarte lelie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.415 De beloften ingebed als fantasieën in
een simpel woord als zonnebruid te
figureren in de corso van de lentestond,
een laatste dans over een tapijt van bloesem
met voorschreven passen als ultieme krans.…
Veiligheid vóór alles
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
662 Of fataal op een auto knallen
Dus nooit meer op de fiets
Is het veiligheidsadvies
Ga niet meer onder de douche of in bad
De natte vloer is verraderlijk glad
Eén verkeerde beweging en je glijdt
Ingezeept naar de eeuwigheid
Geef niemand een kus, zelfs geen hand
Betaal digitaal, contant is riskant
Zit niet op de bril, drink niet uit de kraan…
NA EEN ZOMERFEEST
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.087 Vanmiddag heeft de zuivre zon
Zijn zoen op kruid en halm doen beven,
En toen de schemering begon,
Had schoonheid veld noch stroom begeven,
Doch is de nacht verknocht gebleven;
Zij zagen 't nauw, hun wuft genucht,
Van minder goud dan korenaren,
Weegt half zo zwaar niet als een vrucht,
Maar wordt van jonge, frisse blaren
Als krans gedragen…
In memoriam matris.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
977 -
Fata morgana van twee peinzende ogen,
Die uit een krans van lieflijk mededogen
Wijding uitspreiden over mijn gedachten....
Hun licht kwam tot me in vreugde en 't kwam in smart;
Het wenkte mij, waarheen ik wendde of ging,
Een heimlijk heulsap sprenklend in mijn hart.…
De wens naar water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Het is zo walgelijk warm, zo plakkend, zo vies
zelfs de schaduw helpt geen barst
maar een koele duik in die verre zee
daar maak je me vandaag wel jaloers mee
dus sta ik op, loop naar de kraan,
want de zee, is hier te ver vandaan!
Helaas…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Aan de voet van de kraan, waar de dijk zijn rug kromt naar de Schelde,
zie ik verweerde bossen schemeren over het water, in het kille ochtendlicht.
Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij.
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen;
verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.…
stapper terug in stadshart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
990 In Ree en Runstraat liep hij
uitgelaten nu nog bij gelegenheid
alle cafés zwijgend voorbij
soms ging blijkbaar voor bekenden
gezeten op terras of achter glas
beschroomd zijn hand kort omhoog
Ook fietsers passanten
weinigen die hem nog herkenden
vrolijk zwaaiden naar ooit
de tijger zonder sluitingstijd
Een vrouw gerimpeld grijs haar…
Zonnebloem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.205 Wiegend in een gouden zon,
de blik half naar binnen gericht
op een smaragd groen veld
groeit een zeldzaam schone bloem
Zachte conturen vormen haar lijf,
welk aanvoelt als zijde zacht fluweel
Doch zelfs de schoonheid van haar basis
is niets vergeleken met de eigenlijke kroon
Een krans van talloze lichtgele donsjes
de eigenlijke kern zo wonderbaarlijk…
gebruiksaanwijzing
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.278 vergewissen
dat je het serieus bedoelt
dus heb wat dingen op rij gezet
zodat je daarna kunt beslissen
of je nog steeds wat voor me voelt
dominant,opstandig,recalcitrant
obstinaat,gewoonweg irritant
ik heb buien,godweetwaar vandaan
dus wees gewaarschuwd voordat je
besluit met me in zee te gaan
ik slaap met de tv aan,en zeur
als je de kraan…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De wereld-zaal waarin de wolken hangen,
onder de sterren-krans en de maan,
onder de blonde zijde der zon,
wijl de zee dampt in haar vat
en de bomen groen op de aarde staan,
is van U, mijn God, bewegende glorie;
glans en luistervolle pracht,
de wonderbare tooi van uw victorie,
uw praal, uw levens-macht !…
Van goeden huizen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.474 Als ik de schade ga beperken
onder de kraan,
komt hij huilend naar me toe
vraagt, Sorry oma,
moet er een kusje op?
Tja, dan moet je niet alleen
van goede huizen komen of
stevig in je schoenen staan,
om boos te blijven!…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en struiken
worden grijs
ik loop door het stoffige gras
en zie in de huisjes de grauwe grijsheid
van een doorspekt genoegen lurken aan
kranen…
Zwarte lelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
964 Fantasieën als beloften ingebed in
simpele bewoordingen als harlekijn te
figureren in een act van relativering,
in een laatste dans als slotakkoord van
slepende passen getooid met een ultieme krans.…
De Jezus die ik ken
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
472 Maar hij zegt: ~Geen paniek, we raken best bezopen~
en uit de kraan, o wonder, komt Chablis gelopen.…
SEPTEMBER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.545 grijp het najaarsooft,
Laat wijn en wingerd om uw schansen glijden
En zet een krans op 't vastberaden hoofd;
Druk uw bewuste zin in 't jaargetijde,
Dat met zijn kloeke wind uw vlagge looft,
Dat waait uw woord langs Hollands vlakke weiden!
-----------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Gestolde wegen der verbeelding
van religieuze voorstelling
in glas-en-loden venstering-
kristallen krans van een rozet.
Glimp van oker schemering
en vermiljoenen tempering
van avonduren duistering -
zuilomstuwde schildering,
picturale uitbeelding
van meesterhand voor edeling
en godvrezende kloosterling.…
Zij kust de kust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 beloofde ze alvast stormen die de
kust schonken aan het holle land
De zon zonk in Alex's oesterogen
Maar de zee viste naar Ietje's oren
Zij verleidde Ietje met kabbelend
geknabbel aan haar voeten, alsof
water en wind nooit eerder logen
Een novembermeeuw krijst; het giet
Alex vlecht van plukjes helmgras en
roestig prikkeldraad, een krans…
Vermoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
992 Daar in de verdoemenis ligt de kans op heiligheid,
de krans van vrede, waar kou een uitdaging vormt
en leed een liefdesverklaring. De eenzaamheid
brak hem alsmaar verder af, totdat de greep van
dwaze mensen hem niet meer deerde en hij werd
universeel medelijden.…