Alle inzendingen over krans

360 resultaten.

Sorteren op:

Er moeten toch mensen wonen

gedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.002
Er moeten toch mensen wonen, ik luister, en herinner mij dit huis, de lege eierschalen, de koude resten thee, de waaiende gordijnen, op het tafellaken grijze stront van vogeltjes, Oh, goede morgen, als kabouters in zachte pyjama's gaan de geluiden door het huis, de eerste Clementi, de kranen, de fluit van het kokende water.…
Rutger Kopland29 september 2016Lees meer >

Doel van de lente

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen bladeren en bloesems zo beloftevol komen lente tooien in kronen met een roze krans bezems in winterwind vegen lucht tot glans gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes waar wolken verklaren in loze geloftes een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…

Dieren haiku's #2

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
De kraan druppelt mijn kat probeert ze te vangen met zijn pootje. Een oude kraai viert zijn verjaardag tussen sneeuwpoppen. Vlinders blijven vreemdelingen ze spreken in kleuren. Een reiger strijkt neer en trakteert zichzelf op een patatje oorlog.…
joepondro2 september 2022Lees meer >

Synthese

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
sprekende gedachte aan maar zette hartverscheurend in een quick response vier haiku's als kerstwake op een rij Zigeunermuziek is niet voor iedereen als kertsjabloon te koop, ik zoek voor kerstmis een lief mens Uit de eerste cirkel licht verschijnt een engel in de stille morgen Het is de vruchtennimf Pomona licht omschenen door een krans…

CHAAMS JUWEEL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
De felle krans laat fluisterstemmen waaien over waterrimpels, door boomkruinen, waar haar woorden in zwakke wind oplaaien: "Hier mogen voeten van wild bos rondstruinen; soms willen hun zolen verstrooid zaaien: woestenij baart en beschermt tere tuinen."…

AAN MATHILDE

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.422
Met uwe bloemen krans ik u de slapen, Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd; Zo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd! - ----------------------------- uit: Mathilde (1882)…
Jacques Perk11 augustus 2023Lees meer >

Deinè Theos* (sonnet CVI)

poëzie
2.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.455
Met weekblauwe ogen zag de oneindigheid Des hemels naar de donzen rozenglans, Waar Zij in daagde: een breed-gewiekte krans Van zielen had zich onder haar gereid.…

Spleen pour rire

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.125
Sophie-Fritz Stuckenberg zu eigen Het meisje dat te Pampelune geboren tans te Honoloeloe woont en in een rode lakkooi gevangen houdt een kobaltblauwe papegaai - zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren zoals gezeid de veren blauw de snavel en de poten geel - het meisje van Pampelune te Honoloeloe dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen…

Als 't kindje komen zal

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.099
Loom laat zij vallen 't hemdje vlinderlicht - En dromig ziet ze, aan morgenblauwe trans, Met wapperlokken zweven rond een krans Van engelkopjes, blond en blank, belicht Door lente-zon, in slepende cadans. Op wie zal 't kindje lijken?…
Helene Swarth28 februari 2019Lees meer >

Stadsklokken

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Zo breekt een lied uit elke hoge toren, En slaat een band van jublende geluiden Om ieder eenzaam hart, dat nog kan horen; Een krans van klokken komt me 't uur beduiden, Daar stijgt mijn donkre ziel in lichte koren - Daar slaat mijn hart, dat als een klok gaat luiden!…

IN DE OUDE LAAN...

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.605
'k Deé open En, in een glanz'ge krans van gouden stralen, Stond Hij, die mij weer leerde in liefde hopen. Was Hij mijn duiven of zij hem gaan halen? 'k Zag ze in zijn aureool de vleuglen dopen En van zijn lichtkring in mijn donker dalen.…

Zwarte lelie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.415
De beloften ingebed als fantasieën in een simpel woord als zonnebruid te figureren in de corso van de lentestond, een laatste dans over een tapijt van bloesem met voorschreven passen als ultieme krans.…
Pama25 mei 2013Lees meer >

Veiligheid vóór alles

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 662
Of fataal op een auto knallen Dus nooit meer op de fiets Is het veiligheidsadvies Ga niet meer onder de douche of in bad De natte vloer is verraderlijk glad Eén verkeerde beweging en je glijdt Ingezeept naar de eeuwigheid Geef niemand een kus, zelfs geen hand Betaal digitaal, contant is riskant Zit niet op de bril, drink niet uit de kraan…

NA EEN ZOMERFEEST

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Vanmiddag heeft de zuivre zon Zijn zoen op kruid en halm doen beven, En toen de schemering begon, Had schoonheid veld noch stroom begeven, Doch is de nacht verknocht gebleven; Zij zagen 't nauw, hun wuft genucht, Van minder goud dan korenaren, Weegt half zo zwaar niet als een vrucht, Maar wordt van jonge, frisse blaren Als krans gedragen…

In memoriam matris.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 977
- Fata morgana van twee peinzende ogen, Die uit een krans van lieflijk mededogen Wijding uitspreiden over mijn gedachten.... Hun licht kwam tot me in vreugde en 't kwam in smart; Het wenkte mij, waarheen ik wendde of ging, Een heimlijk heulsap sprenklend in mijn hart.…
Jan Veth23 maart 2017Lees meer >

De wens naar water

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 685
Het is zo walgelijk warm, zo plakkend, zo vies zelfs de schaduw helpt geen barst maar een koele duik in die verre zee daar maak je me vandaag wel jaloers mee dus sta ik op, loop naar de kraan, want de zee, is hier te ver vandaan! Helaas…

AAN DE DIJK

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Aan de voet van de kraan, waar de dijk zijn rug kromt naar de Schelde, zie ik verweerde bossen schemeren over het water, in het kille ochtendlicht. Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij. De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen; verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.…

stapper terug in stadshart

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
In Ree en Runstraat liep hij uitgelaten nu nog bij gelegenheid alle cafés zwijgend voorbij soms ging blijkbaar voor bekenden gezeten op terras of achter glas beschroomd zijn hand kort omhoog Ook fietsers passanten weinigen die hem nog herkenden vrolijk zwaaiden naar ooit de tijger zonder sluitingstijd Een vrouw gerimpeld grijs haar…

Zonnebloem

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Wiegend in een gouden zon, de blik half naar binnen gericht op een smaragd groen veld groeit een zeldzaam schone bloem Zachte conturen vormen haar lijf, welk aanvoelt als zijde zacht fluweel Doch zelfs de schoonheid van haar basis is niets vergeleken met de eigenlijke kroon Een krans van talloze lichtgele donsjes de eigenlijke kern zo wonderbaarlijk…

gebruiksaanwijzing

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.278
vergewissen dat je het serieus bedoelt dus heb wat dingen op rij gezet zodat je daarna kunt beslissen of je nog steeds wat voor me voelt dominant,opstandig,recalcitrant obstinaat,gewoonweg irritant ik heb buien,godweetwaar vandaan dus wees gewaarschuwd voordat je besluit met me in zee te gaan ik slaap met de tv aan,en zeur als je de kraan…
petra8 september 2007Lees meer >

Lof aan God

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.862
De wereld-zaal waarin de wolken hangen, onder de sterren-krans en de maan, onder de blonde zijde der zon, wijl de zee dampt in haar vat en de bomen groen op de aarde staan, is van U, mijn God, bewegende glorie; glans en luistervolle pracht, de wonderbare tooi van uw victorie, uw praal, uw levens-macht !…

Van goeden huizen

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Als ik de schade ga beperken onder de kraan, komt hij huilend naar me toe vraagt, Sorry oma, moet er een kusje op? Tja, dan moet je niet alleen van goede huizen komen of stevig in je schoenen staan, om boos te blijven!…
an terlouw22 oktober 2008Lees meer >

Reïncarnatie 2500

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 839
van schrik achteruitvliegen soms gonst een zwerm gedachteloze kevers de namiddagdruk voorbij 'k lik dorstig aan een boom, geen mens verlaat zijn blok het asfalt is een taaie brij lantarens rimpelen en struiken worden grijs ik loop door het stoffige gras en zie in de huisjes de grauwe grijsheid van een doorspekt genoegen lurken aan kranen…

Zwarte lelie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 964
Fantasieën als beloften ingebed in simpele bewoordingen als harlekijn te figureren in een act van relativering, in een laatste dans als slotakkoord van slepende passen getooid met een ultieme krans.…
Pama6 december 2013Lees meer >

De Jezus die ik ken

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
Maar hij zegt: ~Geen paniek, we raken best bezopen~ en uit de kraan, o wonder, komt Chablis gelopen.…

SEPTEMBER

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.545
grijp het najaarsooft, Laat wijn en wingerd om uw schansen glijden En zet een krans op 't vastberaden hoofd; Druk uw bewuste zin in 't jaargetijde, Dat met zijn kloeke wind uw vlagge looft, Dat waait uw woord langs Hollands vlakke weiden! ----------------------------------- uit: Eerste oogst (1912)…

Glinstering

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Gestolde wegen der verbeelding van religieuze voorstelling in glas-en-loden venstering- kristallen krans van een rozet. Glimp van oker schemering en vermiljoenen tempering van avonduren duistering - zuilomstuwde schildering, picturale uitbeelding van meesterhand voor edeling en godvrezende kloosterling.…

Zij kust de kust

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
beloofde ze alvast stormen die de kust schonken aan het holle land De zon zonk in Alex's oesterogen Maar de zee viste naar Ietje's oren Zij verleidde Ietje met kabbelend geknabbel aan haar voeten, alsof water en wind nooit eerder logen Een novembermeeuw krijst; het giet Alex vlecht van plukjes helmgras en roestig prikkeldraad, een krans…
Klaas Kat7 november 2006Lees meer >

Vermoord

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 992
Daar in de verdoemenis ligt de kans op heiligheid, de krans van vrede, waar kou een uitdaging vormt en leed een liefdesverklaring. De eenzaamheid brak hem alsmaar verder af, totdat de greep van dwaze mensen hem niet meer deerde en hij werd universeel medelijden.…