413 resultaten.
Zomer van weleer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Het zou een tropische dag worden, in het huis
benauwdheid als een klamme deken uitgespreid
onweer, bliksem en regen, voorspeld vast en zeker
Moeder had geen BH aangedaan en zij bewogen
mijn ogen bleven kijken hoe en moeder zei
de afwas wacht geduldig en vele handen maken
Zij bleven mijn blik lokken en ik werd rood
van kop tot teen, van hemel…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Het idee van het ademen is een
schaamte als een theatraal pierenbadje
voor onbespraakzaamheid in de
deugd van de herinnering,
vuurspuwend als een draak
in het onweer van het oog:
Blokken gebouwen uit het gesteente,
blokken ogen uit de ziel,
blokken theater uit de dood.…
Wilders is in de wolken: asielwetten aangenomen
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
474 daar zal ik VOLT-democraat maar niet op rekenen
want een hevig donker onweer breekt los
de felste bliksem slaat in, in Kampen
het Kerkasiel wordt ge(k)raakt
daar zijn, Geerts wetten voor gemaakt…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 Dichten doe ik nog, maar als in droom,
In een droom waarover 't voorgevoel
Van te ontwaken in een werklijkheid
Die geladen is met ramp op ramp
Hangt als een zwaar onontkoombaar onweer
Dat in laatste stilt zijn donder uitbroedt
Over 'n lieflijk maar al rottend landschap.…
verliefd zijn is een bloem
hartenkreet
4.1 met 88 stemmen
7.991 En als verliefd zijn een wolk is
En een traan de dauw
Is een ruzie dan een onweer ...
maakt het je koud en bang?
Als verliefd zijn als een zonnestraal is
En de aarde jouw eigenste huid
Valt die liefde dan niet recht in je hart
Waar je z’n warmte elke dag gebruikt?…
Troosten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.163 Een goed begin van een dag, met zon,
met regen met onweer,
maar de start was goed,
want zachtjes, om me niet te wekken,
troostte hij me al, voordat ie wist
dat ik me slapend hield.…
bliksemliefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 ik struikel over de letters in mijn hoofd als ik je naam lees in je blauwe ogen
je jaagt een leger hazen door mijn bloed
en rilkoorts rolt over mijn huid
ademen is je onweer inzuigen
en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen
ondertussen wandel ik door de warmte van je naam
en knabbel op de letters…
Ook
gedicht
4.0 met 5 stemmen
3.569 Melk wordt ook
zuur van onweer. Vulkanen hebben namen
die ook blijven als ze niet spuwen.
Dezelfde naam belooft niet
dat je op elkaar lijkt. Water en spoken
kunnen door veel dingen heen. Kun je
door niets heen kijken? Spoken leven
wel en niet. Absent is als je er bent
door er niet te zijn. Ik mis je soms
ook als je er bent.…
Mira (dubbelster)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 wentelend
in de volstrekte eenzaamheid
van een absorptienevel
mat ik mij een maatje aan
en werd als dubbelster verschoten
radicaal lichtvaardig waar-
genomen met een boeggolf
en een plasma-
staart in de walvis
bracht licht
uit krakende luidsprekerconus
klinkt onbestemde pruimenmoes
van afweer
en rukt na eeuwen rede
mentaal onweerbaar…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Hondenweer
Na hevig onweer
verdwenen zelfs de katten
maar de liefde bleef.
Versmolten dagen
Het jaar snelt voorbij
weemoedige uitlopers
waaien de uren om.
De achtste dag
Na zeven dagen
zei god de achtste dag
ik ben onzichtbaar.…
Op een mooie pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Op een mooie pinksterdag…
Terwijl ik dit geluidloos typ
want gsmtoetsen praten niet
zingt buiten een vogel
zijn ziel uit zijn lijf
Hartstochtelijk gekwetter
beantwoord in andere klanken
Vogels praten met elkaar
terwijl de wind door de bomen ruist
en op de achtergrond donder aanrolt
Metafoor voor ons mensenleven
Altijd dreigt ergens onweer…
DONAR
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
705 De kraai, ekster en zij die koeren
Er zit weer onweer in de lucht
Hoogzomer slaakt een diepe zucht
De donderbeitels gaan zich roeren
Nog even en de bliksemschichten
Zullen het kwade bruusk verjagen
De kinderen stellen alweer vragen
Lukt het de huislook pais te stichten
De huisbezems het vuur te weren
Zal donderbaard het dak maskeren
Op…
Ierse klaver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
977 Over de toppen van de horizon
vomeert een regenbouw dauw
slaapt verder
in het bekken van de rust
Vreemde kabouter
gniffelt onbezorgd over
zijn terracotta kluis ziet
grijnzend onweer verschijnen
Ongrijpbare cupido
voor geldwolven
springt energiek recht
uit zijn klaveren bedje
voelt de eerste druppels al
en vlucht naar binnen
Donderwolk…
Liefde als een vlinder
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.607 voor je vlinders
om je weer even gelukkiger te voelen
daarna als oud vuil langs de straat
op naar de volgende vlinder
terwijl……………
als ik naar je toe rij
de weg verandert in een zilveren rivier
als ik naar je kijken mag
je pupillen zich openen als diepe tunnels
als ik alleen je stem al hoor
je lippen zie bewegen
gaat het onweren…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld
sluiten het onweer…
Consensus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 als natuur
het doen verplaatsen in de wolken
welke mijn fantasie bevolken
overdrijven wat ikzelf bestuur
het is vandaag weer transformeren
in profielen die de geest oproept
wisselend waar stemming aan voldoet
ik zal het moeten uitproberen
bliksemschichten door een aggregaat
botsend warm en koud de dader is
als het hoofd weer eens op onweer…
Sonnet
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.953 nacht mandarijn
uw gouden mantel werd vandaag gebracht
en ook de blauwe van uw schoonzoon
en de witte van uw jongste dochter
het papaverveld is voor de helft omgeploegd
de witte hond heeft eindelijk wat gegeten
rijst en pindaboter, maar hij wacht nog
op de naam die hij zal dragen
in kwangsi heeft het zwaar geregend
er was een hevig onweer…
Mont Ventoux
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
663 boven
naar de zware top
en we zagen de bidons
bij het monument
voor Tommy Simpson
even kippenvel
in de kou en in de wolken
gingen we toch naar boven
daarna zwaar naar beneden
met verkleumde vingers
vielen we beneden bij Sault
in een vol lavendelveld
en in die zware lichte geur
van grootmoeders paars
was er opeens weer onweer…
Zonsverduistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 Anders dan bij naderend onweer.
Een serene rust viel over de velden, alsof de wereld even haar adem inhield.
Het is lang geleden dat ik voor het eerst een totale zonsverduistering zag.
In heel Europa wordt vandaag
uitgekeken naar dit bijzonder natuurverschijnsel.
Vanavond is het zover.
Voor veel mensen de eerste keer in hun leven.…
onweer stoort verbinding
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
775 gebeld in richting Grootebroek
naar m'n lief Trijntje Zoetekoek
tuut tuut tuut tuut
hoor ik de stem van 'n meneer
'ja hier onze lieve heer
van weer ontij hartezeer
verkeer vrij parkeerbeheer
'k stoom al hier met de trein
van enkhuizen richting medemblik
en vice versa aldoor op de lijn
het regent hier van je rikke-tik-tik
met duister…
Catastrofe uit ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 met het
gezicht op
onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen
het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er…
Concert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
790 Als het onweer de aftocht blaast,
neemt de eentonigheid toe. Langzaam
wordt het droog. Concert zonder dirigent.…
Een olijf, een appel en het kind
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.817 De olijfboom
gespleten door ervaringen
zware stormen en meedogenloze zon
en kinderachtig zou je denken
daar kan ik voor het onweer schuilen
maar
in die ene wonde niet
zichzelf voor zichzelf verstoppen,
mijn vader.…
WARE BLOEI
netgedicht
1.1 met 30 stemmen
519 nabijheid beleven
mag levendig zijn
met welluidend zingen
of geestdriftig spreken
dan wel kunstwerken maken
geest van d' Almachtige Heer
groeit stil en zonder opzien
binnen zachte groene handen
aan soepel kronkelhout
waar druiven langzaam zwellen
reine ziel tot rijping brengen
haar ondanks hun teerheid
beschermen tegen boos onweer…
Explod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Jouw kussen druilen onder mijn huid
ze gonzen alle kanten op
Mijn armen en benen hijgen
Jouw adem voel ik fluisteren
dat ik voorgoed betoverd ben
Mijn verlangen zucht naar meer
Jouw handen klaterkletteren
ze ruisen mij helemaal natternat
Mijn zweet gutst in jouw mond
Jouw spieren dansen en dreunen
ze zwavelen onweer in mijn neus
Mijn…
Afstand naar het einde
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
748 Een kleine afstand naar het einde
jouw woorden in mijn lege maag
rommelen, onweer verwacht
een statige ontvangst in de nacht
mijn dagen zijn geteld
de overige dagen ook
met een staart tussen
de lang ontlaste tenen
beweeg je de stilte
in ademnood, mijn lief
ik adem jouw hart
aan horizon en beter leven
gezonder, aarzelend
zal ik…
Coup de Foudre
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
591 onder de broeiende nok
Gevlucht op een berg zonder regenjas
Samenspannend boven het opgetaste gras
Slaat de bliksem in de schuur met een schok
En daar de nadering op handen lijkt
In het zoetgeurige landelijke hooi
Raken zij hun afstandelijkheid kwijt
En vallen elkaar nakend ten prooi
Gelijktijdig smakend hoe in tegenstrijd
Op slag het onweer…
Liefde op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.449 Wij hebben teveel meegemaakt
van de mooiste zonneschijn tot hels onweer
jij hebt mij tot in het diepst van de ziel geraakt
maar elke keer hoopte ik op een ommekeer
Het zit er gewoonweg niet meer in
omdat jouw wereld vol bedrog zit
ik verlang intens naar een nieuw begin
genoeg zwarte bladzijdes…nu wil ik wit
Ik verban jou voorgoed uit mijn…
Niburu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
918 spinnend aan het wiel der tijden
wentelend in het dradenspel
lijnen met verzilverde zijden
flonkerend in een hemelse hel
draaiend in planeten banen
spugend met het draken vuur
centrum van je eigen manen
leegte kent geen levensduur
vlammend aan de aardse hemel
brenger van het nieuwe licht
schreeuwend in het hels gewemel
onweer donder…
Jouw stille oordeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 In jouw stilte
verschuilen woorden
die scherper snijden
dan het lemmet in mijn hand
In jouw stilte
hoor ik het gonzen
van gedachten
onvoorwaardelijk onbegrepen
In jouw stilte
zie ik de leegte van
de rimpelende poel
van jouw oordeel
In jouw stilte verscholen
voel ik het onweer
onophoudelijk razen
door mijn eigen hart
In jouw stilte…