3605 resultaten.
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeien
nog altijd granaten van roest,
rotten nog leden en lederen
aanhangsels van soldaten.
In de velden van Vlaanderen
nog altijd een nadorst van dood,
drank in de modder gebruikt,
pijpen gerookt en over de longen
de angst.
In de velden van Vlaanderen groeit
vaker en vaker
het gerieflijk parkeren,
het…
Fragment
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 Brokstukken van de vorige dag
leggen stil her en der verspreid getuigenis af
van wat nu open veld is
Het jongetje verschijnt tussen stoffige stenen
alsof hij hier niet vaker is geweest -
en zoekt naar wat niet meer is
Zijn gebreide slobbertrui voedt het vermoeden
van een eerdere drager, die wat ouder is dan hij
met z’n veel te grote…
ja maar
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
943 het kon geen oorlog zijn
er was melk en brood
ze hadden een koe
de klok aan de wand
tikte gewoon verder
vanuit de witte vlek op het behang
en vader was stil in zijn urne
zo vredig…
Neuengamme und Dachau
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.276 de oorlog werd gewonnen
maar niet voor haar…
Gevoelloze wereldleiders..het is tijd!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.176 functioneert;
Het gevoel wordt genegeerd
Ze denken in ouderwetse termen
Proberen hun eigen macht af te schermen
Abstracte begrippen zijn hun enig erfgoed
Het zijn geld-instromen die hun ideeën voedt
Als de problemen te groot zijn om te bevatten
Creëren ze jarenlange debatten
Dat zijn nou de huidige helden
Die kwaad met kwaad vergelden
Oorlog…
Uitgerookt
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
661 brand geschilderde vogels
landen op het zwarte meer
takken breken in het achterland
niets zal blijven
schrijft de gifgedoopte ganzenveer…
wat ik weet
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
805 soldaten aan het front
schieten met lege ogen
op de vijand met het
lege gezicht
kogel door
vrijheidsideaal
gelegaliseerd
zoekt zijn weg langs
het kind dat
het houten wapen
richt…
Oorlogskind
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.335 De straten angstig stil
muren doorboord met kogelgaten
Lichamen liggen langs de weg
overal tanks en soldaten
De stad totaal verwoest
door bommen en granaten
Loopt daar het oorlogskind
bang en verlaten
Pijn en verdriet in zijn ogen
zijn ouders zijn hem ontnomen
Hij, het grootste slachtoffer
zal hij dit ooit te boven komen?…
No rising of the sun in the East
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
630 Kogels zoeken, fluitend door de lucht,
hun weg en tanks rollen door de straten.
Steden en dorpen, ze lijken verlaten,
zoveel onschuldigen zijn op de vlucht.
Dekking zoekend voor de kogelregen,
jammerend om degene die ze verloren.
Regeringen, ze willen het niet horen,
en niemand, niemand houdt ze tegen.
Hun soldaten, wachtend om de hoek,…
Vergeten helden (1914-1918)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
737 De vlag, sobertjes half stok gehesen,
en nu wapperend in de kille wind,
weerspiegeld in de ogen van een kind
die ook nú nog de oorlog moet vrezen.
Waarin het leven nauwelijks nog telt,
en bedacht worden door mannen in 't pak.
Halve waarheden worden er verteld,
aan de hele waarheid heeft men lak.…
Oorlog in Irak
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.213 Terwijl de stellingen werden ingenomen
in een jarenlange aangegane slag
eindigden velen in hun laatste dromen
op een intrieste koude winterdag
Terwijl de politiek rustig toekeek
hoe ze deze discussie konden winnen
waren er weer ouders van streek
weer iemand, zijn leven moest nog beginnen
Terwijl dit steekspel jaren duurde
in dit godvergeten…
waarom
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.078 waarom fluisteren bommen
over de steden heen
verwoesten zij levens
van kinderen zo gemeen
waarom steeds oorlog
vechten met geweren
kunnen de soldaten
dan niet leven met vrede…
het grootse moet nog komen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
657 onder een moedeloze hemel
vallen bladerloze bloemen
koude ijswinden geselen
het land
de despoot met zwarte zweep
vaart met duistere lading
op het troebele vlot
van ongeschreven wetten
het kind wrijft onschuld
uit zijn ogen
harde lijnen kruipen over
de aarde en stoppen
om graflijnen te trekken
rondom de man
die denkt dat…
God uit Gaza
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.161 Waarom wordt onschuld
wreed vermoord, krijten moeders
in asresten van een oorlog
de namen van hun zonen?
Waarom scheurt haat met
geslepen klauwen de hemel open
wijzen vlammen omhoog
bloeddoorlopen?
God, als je nog ergens bent
waarom?…
Gaza-strook
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
951 Bestaat er nog een God
die deze woeste razernij toelaat
daar waar de wereld langzaam vergaat
zonder embargo noch verbod
Waar menig leven zinloos de dood indook
in oneindige oeverloze woestenij
in niet te omschrijven razernij
op deze te smalle Gaza-strook
Omgeven door eindeloos prikkeldraad
vechten de armen, de hulpelozen
voor een lang…
foto
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
749 Zware paarden
Zweten en voeren
Langzaam langs de
Straten vele lijken
Over zwarte paden
Terwijl de vrouwen
Zwijgend rouwen
En mannen
Vettig praten…
Gedaantes...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
617 hoewel ik het nog voor me zie
alsof elke dag gisteren was
de velden met mist omhangen
jonge levens zonder vaderland
met pak en zak, een kaki jas
luidruchtig verbaal geweld
begeesterd door de angst
of stil en ingetogen
wachtend tot de dood
hen terug naar huis brengen zou
en al lijkt het of ik hen vergeten ben
toch herinner ik me de naam…
De boekhouder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.108 Hij denkt, en schrikt van zijn eigen gedachten:
Ik wou dat het nog oorlog was, en zucht
en boekt: Vermeulen, debet, zeven kisten.
foto:Het Refugiéhuis te ’s-Hertogenbosch; de boekhouder…
De dood van een kind
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.038 Congo: duizenden mensen door rebellen verdreven
verzwakte lichamen, klampend aan het leven
op haar rug voelde zij het ondervoede lijfje beven
toen werd het stil; de wanhoop is gebleven!…
Achter ijzerdraad.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.155 gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland
troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden
verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad
ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt…
Tekort Geschoten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Die oorlog duurt te lang
daar in Afghanistan
vandaag heb ik besloten
dat we gaan met
dertigduizend man meer
want we hebben weer
te kort geschoten…
OORLOG 1940-1945
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Gekweld tijdstip van opgespelde plichten
Herkent door trotse ogenblikken
Die gedetaïlleerd verdwijnen bij het uitstappen
Een station met koffers latend
Tranen wekken wat verwijst
En geschiedde klanken herrijzen
Zo baadt met kronen
Zijn ark schonk.…
Zijn we vergeten?
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
852 zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van verloren zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven
zijn we vergeten
de hologige wezens
die verdwaasd keken
toen de vrede kwam
hun "weten" diep
weggestopt op een plek
waar geen licht schijnt
zijn we vergeten de
woorden die toen
gesproken zijn, dat
er nooit, maar
dan ook nooit meer
oorlog…
Het gaat nooit over
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
619 jij in die volgepakte trein
mocht op reis
brieven verder dan mij
ontspoord
denderde mijn brein
in razend besef
van het verstikkend einde
voor allebei…
Liefdeloos.
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.419 duistere krachten hebben zich ontpopt
de vijand schiet,slaat en schopt
liefdeloos geweld in mijn land
krijgt geleidelijk aan de overhand
waar is mijn goede god gebleven
als geestelijke kracht in mijn leven
ik weet dat hij zich niet verstopt
alleen ons denken wordt gefopt
liefde arme illusie brengt ons verdriet
liefdeloos zijn bestaat…
De(n) draad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Hij staat er weer de grenzen af te tasten
De dunne lijn tussen de Lage landen
Daarom terecht genoemd de draad der schande
Een vijand die veel te diepe wonden kraste
Hij leeft nog in tal vergeelde boeken
Op oude foto’s schreeuwt hij om begrip
Totale waanzin brandt op ieders lip
Gezond verstand is mijlenver te zoeken
De dwaze draad om…
Gebonden
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.061 Laat het niet uit zijn, God, na dezen dood
In leven en ellende om noodzakelijk brood.
Want waartoe gaaft gij dan uw bosschen, heiden,
Uw luchten, wateren en ruime weiden
Den mensch als lokaas van zijn plichten weg?
Het is het woord van velen dat ik zeg.
Er zijn er meer die snakken naar ontkomen,
Wier hart uw zeeën meedraagt in hun droomen.
Maar…
De regenboog
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.185 "Liefste kom bij mij, ik ben ontwaakt,
Kijk, de zon schijnt op de huizen.
Toch heeft de regen mij wakker gemaakt,
Zacht spettend op de plavuizen
In onzen tuin. - Hoor toch, hoor!
Men schiet! Het ronken van motoren!
't Eskader breekt de wolken door,
Er spatten vonken in het ochtendgloren!
Daar voor ons raam ontbrandt de strijd.
Lief, laat…
tranen om Dachau
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
597 naam en plek spreken hier nog
in schrijnende beelden
waar oude barakken hun duister
verleden nog tastbaar belichten
waar vergrijsde mensen huilen
om verzwegen jaren
tussen ijzige prikkeldraden
nimmer gewist…
Ontwricht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
962 Kordaat en in vol ornaat
verlaat de soldaat zijn liefdevol huis.
Onbesuisd en uit het zicht,
bericht hij zijn dierbare vrouw.
Trouw zoals zij hem acht,
verwacht zij 't zelfde gezicht.
Ontwricht,slechts even van angst bevrijd
benijd hij hoe hij was destijds.
Eigengereid,geheel onverwacht,
betrachtte hij zijn plicht.
Gezwicht en in kwetsbare…