1291 resultaten.
nazomerdag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
747 de grassen fris en groen, met
licht bedauwde sprieten, staan
weelderig, met witte margrieten,
in het kleurig bont, van korenblauw
tot distelbol, zo donzig blond
midden in het veld, in rozerood
staat kruidig de zuring, op lange steel
met bloemenpluim, daar rondom heen
vliegt blauwig groen, doorzichtig
een waterjuffer heel voorzichtig
verderop…
Geluk zit in...
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
856 Zit geluk in een bloemetje,
zit ’t in een plantje,
zit ’t in het gebaar,
of zit ‘t ‘m in de grootte,
verroest:
een Klavertjes vier,
ik tel mijn zegeningen
en loop voor een
bosje bloemen
naar de bloemist.…
mooie ogen / haiku
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.232 geel gewimperd staan
duizenden bruine ogen
lonkend langs de weg…
ERICA TETRALIX
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.147 Ginds,... in de heide,... langs povere paân
Daar lachen me blozende lievekens aan.
Ik weet er hun naamkens, en 'k noeme ze blij :
'De perelkens van de hei'.
't Zijn pereltrosjes van rozig satijn;
't Zijn Japanse vaasjes van broos porselein;
Licht trillend bij zoentjes van vlinder of bij,
De perelkens van de hei.
Bijwijlen dan knikken…
Een Bloem
gedicht
4.4 met 112 stemmen
29.253 Als ik een bloem was,
zou ik dan nu bloeien?
Of zou ik een bijzondere bloem zijn,
een onvoorstelbare bloem,
een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien
en niet bloeien,
En die over de rand van een vaas voorover
leunt
om te zien of zijn afgrond een bodem heeft?
Of zou ik alleen maar kunnen bloeien,
moeten bloeien,
rood en gedachteloos…
LELIETJES DER DALEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.309 Kleine groene speerpunten
steken boven de grond uit
doorboren de lentelucht
lange smalle bladen
omringen vredig en zorgzaam
die witte wiegende elfenmutsjes.…
VERGAAN EN VERSCHIJNEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 (tanka)
Varens in april
liggen bruinverdord, warrig
op het lentegras,
beschutten hun nazaten,
die, klein en teer, rechtop staan.…
Zonne-bloem
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.738 Ik ken een plant, niet fraai van loof
niet schoon, niet rank gesteeld.
Haar vorm is lomp, haar bloem is grof,
Geen dichter zingt er ooit zijn lof
of nam haar tot zijn beeld.
Toch heeft zij iets wat mij behaagt.
Zij keert zich naar het licht,
van af het eerste morgen-uur
wendt zij naar 't vrolijk zonnevuur
haar groot en geel gezicht.…
Zwaard-lelies
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.297 In de oude, bekende vertrekken
Zij pronken en stralen en strekken
Hun vuur-prachtig rood;
Zij staan voor de ramen te gloeden
Als van kardinalen de hoeden,
Van machtigen, groot;
En staan in de hoeken te vlammen
Als pluimen in hellem-kammen
En vanen in oorlogs-nood;
En schaatren diep en schreeuwen
De kreet stil die ging door de eeuwen…
Fluitekruid.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
723 Het fluitekruid fluit
langs sloten en in bermen
bossen vol schermen
omgeven door zwermen
muggen, die dansen
tot in de avond en nacht
om dan te gaan schransen
van hun maaltijd die wacht:
jouw bloed en mijn bloed
uit onze warme lijven
een steek! Dus we wrijven
over bulten die toch blijven
jeuken, en ik pak een krant
sla hard en zoek mijn…
Afrikaantjes
poëzie
2.0 met 6 stemmen
1.071 Mijn handen rieken van uw reuk
waar ik uw steel en blaren kreuk,
o gulden Afrikaantjes,
en 'k hou van u zo veel en teer
als straks uw parkskens gloeien weer
saffraan-goud in de laantjes;
ik riek u dan zo bitter-fris,
onaards en vol geheimenis.…
De Zonnebloem.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.725 Je bent een kleine bengel,
En waarom 'k je zo noem?
Eerst rukte je aan de stengel,
Toen plukte je aan de bloem.
Goudgeel zijn wel haar bladen,
Maar donker is haar hart.
Wie 't aanraakt, wordt verraden,
Kijk maar, je handje is zwart.
Kwam je aan je mondje er mede?
Dat is ook zwart als roet,
Laat maar de bloem met vrede,…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Als ik mijn éne oog nu sluit en met het andere wat knijp
schuif je hoogmoedig zomaar voor die grote rode zon
zoals Venus in de sterrenwacht al had willen doen
maar niet verder kwam dan een speldenknop voor een ballon.
Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad.
Zo van buitenaf bekeken heb je het te kwaad,
maar ik wil het zeker weten…
Paarse Velden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
812 de vele regen bracht iets moois
we zagen het in Dwingeloo
dwalend door bossen en heide
zagen wij de paarse pracht
kochten ook nog een potje honing…
ZOMERREGEN
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.733 Regen, regen, gij kleine regen,
Daar straks, van even terzijde, schuin
Door de uchtendstilte neergezegen
Op klim- en struikroos van de tuin.
En nu, de vochtige naglans tegen
Uit mij, dit donker perk, gebeurd,
Regen, regen, gij kleine regen,
Eén witte bloem, die trilt en geurt.…
Een nachtkaars
gedicht
2.6 met 10 stemmen
4.511 Als een wit laken
opgetrokken tot aan de kin
staan de Phloxen Paniculata
naast de Salvia Superba, zuchtend.
Hydrangea’s, dun als vliegerpapier
ritselen zacht in de avondbries.
Langs de vijver wegkwijnende Hosta’s,
Door bleek maanlicht beschenen
een enkele Rudbeckia Fulgida
en een wilde Aquilegia Vulgaris.
Zelfs de Delphinium Grandiflora…
JUNI-OCHTEND
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.598 't Is vroeg. Ik sta voor de open deur,
Nauwelijks bewust, in stil verpozen,
en mijmerend drinkt mijn blik de kleur
Van anjers, leliën en rozen.
Dan, vredig, fluistert hart naar geest
(Zo leest een vrome zijn getijden):
'Alles is rein, en alles feest,-
Het wenkt ook ons nog tot verblijden.'…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen,
't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten,
En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen,
Helpt hij een stengel om zich vast te hechten,
En iedre nieuwe, rood getroste slinger,
Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten,
Betast hij zoekend met voorzichtge vinger,
En stoort de blinde…
Eeuwigdurende klimop...
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.066 Mijn weg loopt stil en moeizaam,
klimmend tegen 'n hoge vrije muur,
afbrekende barmhartige pijnscheuten,
heilzaam vecht ik naar bekwaam.
Ik volhard in al wat ik ontmoet,
ze zeggen, "toon je weelderigheid",
maar kan niet zijn, wat ik niet ben,
het simpele in mezelf tegemoet.
Ieder loopt maar aan mij voorbij,
niemand ziet mijn innerlijk…
Hamamelis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 wat voelt de struik
als ik met snoeischaar
drie van haar takken pluk
in mijn kamer geuren
mosterdgele pluimpjes
van de toverhazelaar
winterwolken jagen met de zon
op een verdwaalde sneeuwbui
die in het noorden dreigt…
BEKOMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Lokkend geld wil met de kweker kampen.
Kwade en beminde sommen slaan elkaar:
rukwinden door een verwarde bos haar
geven het zakenhoofd vragende krampen.
Uit de tuin stijgen witte avonddampen,
maken de man leeg, zijn gedachten klaar!
Hij ziet slechts een wiegende bloemenschaar,
waar elfenvoetjes geruisloos op stampen.
Die onzichtbare wezens…
STERKEND LICHT
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
577 De milde nacht geurt
het verlaten veld toont
zijn korte ontluiking
gewekte teunisbloemen
gaan langzaam open
verlangen naar al wat
door het duister waart
naderbij zweeft en verdwijnt
in hun wijde kelken
dalen sterrenstralen neer
als zachte degenstoten
treffen diep _ bezingen
het gewone gebeuren
zich toe te vertrouwen
aan welbekend…
Eikje
gedicht
3.4 met 15 stemmen
4.715 De kou heeft hem verschroeid, maar hij,
ontplooid, bleef aan de zomer trouw,
open en strak,
een eikje dat zijn blad behield,
bruin en verdord, maar eetbaar bruin
en leefbaar dor.
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…
OCHTENDSPRAAK
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 De oeroude, onbedorven Schepping
blij maar ingetogen mogen smaken...
Bij stralende zonsopgang soezend waken
tussen bosbessen vol dauwschittering.
Even wil de vliedende schemering
die vruchtjes en morgendruppels nog raken
met haar afgedane wondertaken,
brengt overal kleine bolle spiegeling.
Reine vreugdetranen aan de struiken
omsluiten schimmige…
open
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 blad na blad
knop na knop
seizoen na seizoen
staat de deur richting de eeuwige slaap
te wachten
geen deur blijkt
open
te zijn
broeder wolf
zuster maan
alles beklijft
en vergaat…
Bij het zien van een weegbree in een scheur van het asfalt
gedicht
2.7 met 3 stemmen
6.791 Een weegbree - drie ovale blaadjes -
gebroken uit een asfaltscheur
Nu je er toch bij stil moet staan,
wil je er niets van denken.
Of, moest het toch, iets als allicht,
de weegbree immers is heel algemeen
op asfalt, tussen puin en bij gebouwen.
Maar wat je ziet ben je natuurlijk zelf,
door je omgeving wreed gefnuikt maar niet
vergeefs…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 Wilde bloemen en planten die spontaan in jouw tuin groeien.
Niet aangeplant.
Zijn er voor jou.
Onze Lieve Heer heeft die planten voor jouw gezondheid van ziel en lichaam daar in het verborgene gezaaid.
Bij mij altijd pinksterbloemen en lila seringen.
Pruimen , en ook veel donkerzwarte zoete pruimen met bleke vellen.…
Zonneblom
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.512 Hoogopstrevende zonneblom,
Uw sterke stralenschijven
Wendt gij naar de hemel om,
Weet zon en bloem te blijven.
Zonneblom in zonneschijn,
Zal mijn ziel ooit anders zijn?…
Madelieven
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.972 Madelieven zijn er altijd,
En die ze wil zoeken die vindt er;
We zijn ze slechts een ogenblik kwijt,
In 't barste van de winter.
En daar het voor mij nog geen winter is,
Maar — zo als gij 't wilt noemen!
Zo leg ik heden op uwe dis,
Een handvol van deze bloemen.
Gij hebt er gewis wel eens mooier aanschouwd,
Die frisser en fleuriger blonken…
suf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
731 De eertste flat
vanaf de snelweg
daar zal ik staan
onze enige uitweg
alles laten staan.
Een flierefluiter
staat buiten
de lucht maakt high
wie nog luistert.
Er waant iets in de maan
ochtend dauw maakt lauw
hadt ze zich zo vergist.
We doen maar wat
maar maak!
je borst alvast
maar nat.…