Alle inzendingen over planten

1291 resultaten.

Sorteren op:

nazomerdag

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 747
de grassen fris en groen, met licht bedauwde sprieten, staan weelderig, met witte margrieten, in het kleurig bont, van korenblauw tot distelbol, zo donzig blond midden in het veld, in rozerood staat kruidig de zuring, op lange steel met bloemenpluim, daar rondom heen vliegt blauwig groen, doorzichtig een waterjuffer heel voorzichtig verderop…
lijda17 augustus 2010Lees meer >

Geluk zit in...

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 856
Zit geluk in een bloemetje, zit ’t in een plantje, zit ’t in het gebaar, of zit ‘t ‘m in de grootte, verroest: een Klavertjes vier, ik tel mijn zegeningen en loop voor een bosje bloemen naar de bloemist.…
An Terlouw23 augustus 2010Lees meer >

mooie ogen / haiku

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.232
geel gewimperd staan duizenden bruine ogen lonkend langs de weg…
lijda31 augustus 2010Lees meer >

ERICA TETRALIX

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.147
Ginds,... in de heide,... langs povere paân Daar lachen me blozende lievekens aan. Ik weet er hun naamkens, en 'k noeme ze blij : 'De perelkens van de hei'. 't Zijn pereltrosjes van rozig satijn; 't Zijn Japanse vaasjes van broos porselein; Licht trillend bij zoentjes van vlinder of bij, De perelkens van de hei. Bijwijlen dan knikken…
Alice Nahon26 oktober 2010Lees meer >

Een Bloem

gedicht
4.4 met 112 stemmen aantal keer bekeken 29.253
Als ik een bloem was, zou ik dan nu bloeien? Of zou ik een bijzondere bloem zijn, een onvoorstelbare bloem, een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien en niet bloeien, En die over de rand van een vaas voorover leunt om te zien of zijn afgrond een bodem heeft? Of zou ik alleen maar kunnen bloeien, moeten bloeien, rood en gedachteloos…
Toon Tellegen18 februari 2020Lees meer >

LELIETJES DER DALEN

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.309
Kleine groene speerpunten steken boven de grond uit doorboren de lentelucht lange smalle bladen omringen vredig en zorgzaam die witte wiegende elfenmutsjes.…

VERGAAN EN VERSCHIJNEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
(tanka) Varens in april liggen bruinverdord, warrig op het lentegras, beschutten hun nazaten, die, klein en teer, rechtop staan.…

Zonne-bloem

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.738
Ik ken een plant, niet fraai van loof niet schoon, niet rank gesteeld. Haar vorm is lomp, haar bloem is grof, Geen dichter zingt er ooit zijn lof of nam haar tot zijn beeld. Toch heeft zij iets wat mij behaagt. Zij keert zich naar het licht, van af het eerste morgen-uur wendt zij naar 't vrolijk zonnevuur haar groot en geel gezicht.…

Zwaard-lelies

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
In de oude, bekende vertrekken Zij pronken en stralen en strekken Hun vuur-prachtig rood; Zij staan voor de ramen te gloeden Als van kardinalen de hoeden, Van machtigen, groot; En staan in de hoeken te vlammen Als pluimen in hellem-kammen En vanen in oorlogs-nood; En schaatren diep en schreeuwen De kreet stil die ging door de eeuwen…

Fluitekruid.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Het fluitekruid fluit langs sloten en in bermen bossen vol schermen omgeven door zwermen muggen, die dansen tot in de avond en nacht om dan te gaan schransen van hun maaltijd die wacht: jouw bloed en mijn bloed uit onze warme lijven een steek! Dus we wrijven over bulten die toch blijven jeuken, en ik pak een krant sla hard en zoek mijn…

Afrikaantjes

poëzie
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Mijn handen rieken van uw reuk waar ik uw steel en blaren kreuk, o gulden Afrikaantjes, en 'k hou van u zo veel en teer als straks uw parkskens gloeien weer saffraan-goud in de laantjes; ik riek u dan zo bitter-fris, onaards en vol geheimenis.…

De Zonnebloem.

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Je bent een kleine bengel, En waarom 'k je zo noem? Eerst rukte je aan de stengel, Toen plukte je aan de bloem. Goudgeel zijn wel haar bladen, Maar donker is haar hart. Wie 't aanraakt, wordt verraden, Kijk maar, je handje is zwart. Kwam je aan je mondje er mede? Dat is ook zwart als roet, Laat maar de bloem met vrede,…

BOTTEL

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Als ik mijn éne oog nu sluit en met het andere wat knijp schuif je hoogmoedig zomaar voor die grote rode zon zoals Venus in de sterrenwacht al had willen doen maar niet verder kwam dan een speldenknop voor een ballon. Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad. Zo van buitenaf bekeken heb je het te kwaad, maar ik wil het zeker weten…
othello26 augustus 2011Lees meer >

Paarse Velden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 812
de vele regen bracht iets moois we zagen het in Dwingeloo dwalend door bossen en heide zagen wij de paarse pracht kochten ook nog een potje honing…
Marion Spronk18 augustus 2011Lees meer >

ZOMERREGEN

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Regen, regen, gij kleine regen, Daar straks, van even terzijde, schuin Door de uchtendstilte neergezegen Op klim- en struikroos van de tuin. En nu, de vochtige naglans tegen Uit mij, dit donker perk, gebeurd, Regen, regen, gij kleine regen, Eén witte bloem, die trilt en geurt.…
P.N. van Eyck10 september 2011Lees meer >

Een nachtkaars

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.511
Als een wit laken opgetrokken tot aan de kin staan de Phloxen Paniculata naast de Salvia Superba, zuchtend. Hydrangea’s, dun als vliegerpapier ritselen zacht in de avondbries. Langs de vijver wegkwijnende Hosta’s, Door bleek maanlicht beschenen een enkele Rudbeckia Fulgida en een wilde Aquilegia Vulgaris. Zelfs de Delphinium Grandiflora…

JUNI-OCHTEND

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.598
't Is vroeg. Ik sta voor de open deur, Nauwelijks bewust, in stil verpozen, en mijmerend drinkt mijn blik de kleur Van anjers, leliën en rozen. Dan, vredig, fluistert hart naar geest (Zo leest een vrome zijn getijden): 'Alles is rein, en alles feest,- Het wenkt ook ons nog tot verblijden.'…

Oost Indische kers

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen, 't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten, En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen, Helpt hij een stengel om zich vast te hechten, En iedre nieuwe, rood getroste slinger, Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten, Betast hij zoekend met voorzichtge vinger, En stoort de blinde…

Eeuwigdurende klimop...

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Mijn weg loopt stil en moeizaam, klimmend tegen 'n hoge vrije muur, afbrekende barmhartige pijnscheuten, heilzaam vecht ik naar bekwaam. Ik volhard in al wat ik ontmoet, ze zeggen, "toon je weelderigheid", maar kan niet zijn, wat ik niet ben, het simpele in mezelf tegemoet. Ieder loopt maar aan mij voorbij, niemand ziet mijn innerlijk…
Vos Andrea16 januari 2012Lees meer >

Hamamelis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
wat voelt de struik als ik met snoeischaar drie van haar takken pluk in mijn kamer geuren mosterdgele pluimpjes van de toverhazelaar winterwolken jagen met de zon op een verdwaalde sneeuwbui die in het noorden dreigt…
Marion Spronk27 februari 2012Lees meer >

BEKOMEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Lokkend geld wil met de kweker kampen. Kwade en beminde sommen slaan elkaar: rukwinden door een verwarde bos haar geven het zakenhoofd vragende krampen. Uit de tuin stijgen witte avonddampen, maken de man leeg, zijn gedachten klaar! Hij ziet slechts een wiegende bloemenschaar, waar elfenvoetjes geruisloos op stampen. Die onzichtbare wezens…

STERKEND LICHT

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
De milde nacht geurt het verlaten veld toont zijn korte ontluiking gewekte teunisbloemen gaan langzaam open verlangen naar al wat door het duister waart naderbij zweeft en verdwijnt in hun wijde kelken dalen sterrenstralen neer als zachte degenstoten treffen diep _ bezingen het gewone gebeuren zich toe te vertrouwen aan welbekend…

Eikje

gedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.715
De kou heeft hem verschroeid, maar hij, ontplooid, bleef aan de zomer trouw, open en strak, een eikje dat zijn blad behield, bruin en verdord, maar eetbaar bruin en leefbaar dor. --------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…

OCHTENDSPRAAK

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
De oeroude, onbedorven Schepping blij maar ingetogen mogen smaken... Bij stralende zonsopgang soezend waken tussen bosbessen vol dauwschittering. Even wil de vliedende schemering die vruchtjes en morgendruppels nog raken met haar afgedane wondertaken, brengt overal kleine bolle spiegeling. Reine vreugdetranen aan de struiken omsluiten schimmige…

open

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
blad na blad knop na knop seizoen na seizoen staat de deur richting de eeuwige slaap te wachten geen deur blijkt open te zijn broeder wolf zuster maan alles beklijft en vergaat…

Bij het zien van een weegbree in een scheur van het asfalt

gedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.791
Een weegbree - drie ovale blaadjes - gebroken uit een asfaltscheur Nu je er toch bij stil moet staan, wil je er niets van denken. Of, moest het toch, iets als allicht, de weegbree immers is heel algemeen op asfalt, tussen puin en bij gebouwen. Maar wat je ziet ben je natuurlijk zelf, door je omgeving wreed gefnuikt maar niet vergeefs…

Als ik aan seringen denk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 854
Wilde bloemen en planten die spontaan in jouw tuin groeien. Niet aangeplant. Zijn er voor jou. Onze Lieve Heer heeft die planten voor jouw gezondheid van ziel en lichaam daar in het verborgene gezaaid. Bij mij altijd pinksterbloemen en lila seringen. Pruimen , en ook veel donkerzwarte zoete pruimen met bleke vellen.…
cornil15 juni 2012Lees meer >

Zonneblom

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.512
Hoogopstrevende zonneblom, Uw sterke stralenschijven Wendt gij naar de hemel om, Weet zon en bloem te blijven. Zonneblom in zonneschijn, Zal mijn ziel ooit anders zijn?…

Madelieven

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.972
Madelieven zijn er altijd, En die ze wil zoeken die vindt er; We zijn ze slechts een ogenblik kwijt, In 't barste van de winter. En daar het voor mij nog geen winter is, Maar — zo als gij 't wilt noemen! Zo leg ik heden op uwe dis, Een handvol van deze bloemen. Gij hebt er gewis wel eens mooier aanschouwd, Die frisser en fleuriger blonken…
Nicolaas Beets12 september 2012Lees meer >

suf

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 731
De eertste flat vanaf de snelweg daar zal ik staan onze enige uitweg alles laten staan. Een flierefluiter staat buiten de lucht maakt high wie nog luistert. Er waant iets in de maan ochtend dauw maakt lauw hadt ze zich zo vergist. We doen maar wat maar maak! je borst alvast maar nat.…
marcus neuborg28 september 2012Lees meer >