787 resultaten.
Pluk ze, m'n Lief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
686 valt hij van zijn hoogte neer
in grijze rauwheid
stukbrekend op straten
de grijnzende rouwtijd die avond heet
beklim ik lijnen van het schrijfpapier
bekruip de krullen van dat oud brevier
schuif de mulle verlangens naar
een hogere trede – daar
flikflakken zinnen uit een late brief
‘pluk de letters van mijn liefde, Lief’…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Fietsen stuk, de mandoline bleef heel
Jaren stond ze
Met haar ranke steel
Daar, in uw te kleine kamer
En we dronken nog koffie
Langzaam werd later
Verhalen nam ik mee -
Dan wordt het middag
Alles hapert tot u stopt
U verslaat de tijd
en gaat hem voorbij
Fietsend met uw mandoline
Bloemen plukken in de wei
En kunt u Opa zien
Snoepen…
pluk de dag, a.u.b.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 de generatie van nu
is morgen hulpbehoevend,
degenerend een leven
naar de horizon
van een gewisse dood
iedereen weet dat
en gaat toch vol door,
een einde negerend
de mens accepteert doodgewoon
niet dat men gewoon dood gaat,
en derhalve geniet hij
niet genoeg van het leven
vandaag vroeg een klant mij
of ik nog naar een ander adres…
pluk me maar kaal als een kip...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.103 Ik blijf bij jou als een haan,
wat sukkelig stoer hou ik de
wacht wel, al doe ik me stoer-
der voor dan ik echt ben...
Vierkante stukjes ijzerdraad
omringen ons als een new-age
hotel ontworpen door een
heel getalenteerde architect.
Al waait het nu hard door de
gaatjes, blijf toch a.j.b. bij mij,
want ik kan je echt niet missen.…
Pluk de dag met een lach
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.410 Pluk de dag met een lach.
(Zingbaar op 'Inch Allah' van Adamo)…
geniet en pluk de dag
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
713 ik leef eigenlijk van dag tot dag
morgen werd mij niets beloofd
dus leef ik met een lach
ik geniet… en pluk de dag
ik slenter door de tuin van Eden
wil springen uit een vliegmachine
misschien nog dansen op de maan
dit alles wil ik vandaag nog doen
de goesting zal mij nooit ontbreken
leeftijd, kan er wel een stokje tussen steken…
Woorden plukken in een steekvlam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
385 Je slentert langs me heen,
alsof de tijd even met je mee wandelt.
Mijn benen wijken zachtjes —
naar de leegte waar jij net nog was.
Je kijkt naar me,
en mijn ziel, o mijn ziel,
wil verdwalen in al die lege plekken
waar jij ooit even bleef staan.
Je zegt iets.
En ik hoor de klank
maar mijn stem blijft hangen in stilte,
alsof mijn longen…
écht leven...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.073 't Leven omarmen
met woorden verwarmen
de zon laten schijnen
't negatieve laten verdwijnen
De dagen plukken
zonder schroom en pardon
Dát moet toch lukken
ergens schijnt toch de zon ?
'k Heb zoveel te geven
Maar wat ik werkelijk wil
in dit aardse leven
houd ik toch maar stil...…
Na de ruzie
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.064 ik gooi mijn eigen ramen in
en dans op de scherven
vergeet de scherpte;
pleisters komen morgen
ik pluk de klaproos in mijn tuin
en zie haar blaadjes vallen
vergeet de doornen;
die heeft ze nooit gehad
ik leg me in mijn lege bed
en knuffel met mijn kussen
vergeet de leegte;
mijn dromen vullen mij…
Doodstil
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.521 Ik pluk opnieuw
de dag
van winterbomen.…
Geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.236 Ik sta 's morgens op met de woorden: "Pluk de dag",
En geniet van het leven omdat het mag.
Een zelf geplukt boeket veldbloemen aan mij geven,
Betekent voor mij meer dan de grootste bos baccararozen in het leven.…
Waar appels rozen zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 kunnen wij
nog spelen
in een tuin waar
appels rozen zijn
als ik ze pluk
komt klein venijn
de oogst verstoren
verhaalt haar doornen
toch ga ik af
op bellefleuren
manden vol met
schitterende kleuren
de rozen in mijn hand
heb jij geschikt tot
oogstpalet en zo hun
warm aroma blootgelegd…
zou het?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 maar dan vraag ik het me af
of ik dat ook zou kunnen
gewoon mijn handen dragen
vastgeklonken aan de voortgang
van de tijd
en zonder spijt heel zacht
jouw rozen plukken
zou het lukken als ik wacht
de zwaarte van een groot verlies
verschijnt in levenslijnen, onbesmukt
en opgerukt uit oude beelden
daar ben ik geweest
nu wil ik het meest…
Opperdepop
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.087 Ik zit aan tafel, tel de dag. Woensdag. Ik weet
wat dat betekent.Zou mezelf gelukkig moeten prijzen.
Ja. Dat zeg ik tegen iedereen. Iedereen is niemand
en toch Piet, Matz, Marie en Mohammed en Madelief.
Mijn hoofd is leeg. Mijn gedachten zijn op. Opperdepop.
Morgen zou het anders kunnen zijn. Laten we
dan naar buiten gaan. Maar dan echt met iedereen…
De Madiwoedon in de vrije zaterzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Plant het elke dag en pluk het leeg.
De dagen van de week.
Pluk het leeg, maar niet kapot.
Het zou zonde zijn als het stopt.
Stopt met groeien, daarom voeg toe:
Water, aarde, licht.
De fundamentele wortels van dit gedicht.
Nu kan ik langer genieten van mijn plant.
Of niet?
Vruchten bederven immers toch niet?…
herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 o, mooie herfst, mijn jaar getij
je komt al dichter, dichterbij
soms voel ik je al even
wanneer ik vroeg de deur uitga
de zon al schijnt, dan sta ik af en toe
al wat van kou te beven
en later op zo'n mooie dag
dan pluk ik als het even mag
een emmer vol met bramen
zo heerlijk lopen door het duin
of ik pluk asters uit mijn tuin
en zet ze…
Tussen droom en werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.064 In mijn zoektocht
tussen dromen en werkelijkheid
pluk ik sterren
die mijn pad verlichten
in het duister
raap ik maangedachten
en nestel mijn zilveren lijf
tussen dons en lakens
deze nacht
sterf ik mijn duizendste dood
voelt mijn ziel niet langer de strijd
voorbij eenzaamheid
geef ik mij over
aan het grote lege niets…
in Sevilla
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
759 een serie overrijpe vrouwen
in de meest uiteenlopende poses
die men bij nader inzien beter maar
gisteren had moeten plukken
na een zorgvuldige en nog
lastige keuze schiet ik
een foto van een foto
Lejo van Kuijeren…
Tussen weiden, mens en cultuur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
481 in stug herhalen
ligt een weidelandschap te blozen
bij zonsopgang
vaak lijkt het "slechts" een droom
wauw, een groot schilderij
(waarin je wordt toegelaten
als een zwerveling)
maar toch in wezen
door de eenvoud en openheid
nauw verwant zijn aan elkaar
om de eigen weg te gaan
op ’t gekreukte groene gras
bij zaaitijd en pluk…
Liefde voor het leven.
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
824 Elke nieuwe dag mag plukken
zolang het nog mag en kan
dankbaar zijn dat ik mag bestaan.…
even stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 aan de andere
kant van de
wereld regeert
Aeolus god
van de wind
langs stenen
paadjes
klimmen ezels
over de
verweerde krater
we plukken
de dag in
geleende tijd
verbranden we
de winter
aan een blauw
azuren zee zet
de schoonheid
onze hoofden
even stil…
De dromende druïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Vol eerbied pluk ik maretak,
elk blad is een droom,
wat kan ik dromen!…
red and blue
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
350 De bessen zijn rijp
ik pluk emmers vol
onder het blauwe net
mijn hart klopt
voor de kleur van het leven
maar jouw lippen hebben de mijne nooit bezocht
jouw handen zich nooit om mij bekommerd
de lucht is vol van gulzige vogels
ik werp ze kushandjes toe
nu ik een sluier draag
is alles mogelijk…
Zonnekracht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
146 Warme nachten, hete dagen
Flessen water en wat ijs
Zonneschermen, zonnebrillen
Vaak insmeren is nu wijs
Buien tussen hittegolven
Geven bloemen extra kracht
Kleuren overal aanwezig
Zonnevuur in al zijn macht
Heksen plukken kruidenwis
Als de zon meest krachtig is…
in alle eenvoud
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
1.695 je ogen spiegelen mij
als liefdesranken
van rode rozenwoorden
waar gevleugelden
tussen de nog tere
bloemknoppen hun
donsjes bewaren
met liefde gevoed
mijn hart verwarmen
in tijd gerijpt door zon
zullen we geluk plukken
als rode rozenwoorden
zonder doornen
ik beloof ’t jou…
in alle eenvoud…
DE MAGIE VAN HERFST
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
681 Vol magie
is dit seizoen
De kleuren
oranje,geel,scharlaken rood
Het ontdekkend kind
als de dood
Een paddestoel
vol gif te plukken
En stukken mos
als bijna echt tapijt
Waarboven laatste
muggen dansen
We raken alledaagsheid
kwijt
Verliezen ons
in het sprookje: herfst.…
Melkweg
gedicht
3.2 met 17 stemmen
12.387 Je kunt in de wei uit een melkweg van wit
één takje fluitekruid plukken om thuis
in een vaasje te zetten en van dat takje
één twijgje afbreken en daarvan één
steeltje en daarvan één bloempje
en van dat bloempje één pointe
van het godganse pointillisme.…
Wat in mijn nacht licht
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
546 Ik doe echt alles
wat in mijn nacht ligt
om van jou een bloem te maken
maar ik mag je nooit plukken
het blijft voorlopig bij de stukken
van de flora in mijn doodsdrift
ik doe werkelijk alles
wat in mijn nacht ligt
om jou als een bloem te laten geuren
maar ik mag niet aan je ruiken
ik verberg mij achter de duisterstruiken
tussen de duinen…
Vrouwe Fortuna
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.712 als de wind geluk zou kunnen fluisteren
van noord naar zuid
van Amsterdam naar Portugal
van zuid naar noord
van Portugal naar Amsterdam
dan zie ik haar kordaat stappen
met krullen in haar haar
met sterren in haar ogen
met blozende wangen op de fiets
mag ik zeggen proficiat
doe je naam eer aan
vrouwe Fortuna
pluk je geluk
handenvol…
uns hât der winter geschat über al
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
541 zag ik maar
meisjes buiten weer de bal
opgooien…
wanneer pluk ik weer een bloem
zie ik meer dan één zwaluw?
Toelichting:
Deze tanka is gemaakt in de marge
van een beroemd gedicht van Walther
von der Vogelweide. Voor tekst en
vertaling zie:
http://www.potsdam.de/cms/beitrag/10061554/26696/…