835 resultaten.
Ochtendgrond
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
887 Jij was mijn ochtenstond
geopenbaard in blond
gesmeed leven in elkaar
gekruld versiert verbond
van boven met al wat
het recht van rond
met al wat zacht is
onder mij,gevat in
water, diepe grond
en stil gevaar.
Je lachte als mijn
verwondering.Ik lag
te wachten of
de tijd zou vergaan.
Die verging, een
volwassen dag, met
inkt…
Zoveel wit op dit papier
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.298 Zoveel wit op dit papier,
geen sneeuw gevallen,
niet te tellen
wat ik droomde
ver van hier.
Maar een Kind verhaalt
de aarde:
vol van waarde
is elk leven
hier.…
Een dromend kind dat met de sterren speelt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.363 Een dwaas, een kind, zo hebt gij mij bereid
O poezie en in mijn bloed gelegd
Het zalig leven der verwonderingen.
U dromende leef ik de werklijkheid
En spreek met haar en luister wat zij zegt
En voel mij stijgen naar de sterrenkringen.…
Als er minder is
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
650 Het gaat dus om het hefboomprincipe
men neme een stok en slaat een hond
vervolgens begint het heelal te trillen
zoekt evenwicht en houdt zich staande
En Archimedes ligt in bad en slaapt
droomt over het drijven van gewicht
zodra benoemd zich ontspannen laat
de zon wacht en de ster van Betelgeuze…
Dolende Julia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Soms staat zij opeens naast mij
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn gemis, het samen zijn
aan de afwas of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en te veel verlang…
AAN EEN NIEUWGEBOREN JONGEN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.373 O jongen, verse vrucht, die uit het slaaprig leven,
In moeders schoot geleefd, door sporen van de tijd,
Die niet in stilte laat, tot ouders vreugde zijt
In der zinnen gewoel en 't wakend licht gedreven,
Nu heeft u de geboort aan 't Luk overgegeven
Dat school van wissel houdt; de droevige verblijdt,
De blijde droevig maakt; verheft, en nedersmijt…
carpe diem
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
909 het plukken van de dag
mag misschien voor sommige
mensen dagwerk zijn
de dichter echter
plukt elke dag verwondering
als bij het sterrenplukken
op een mooie avond
ergens in het zuiden...
een beetje dromen
van bescheiden geluk
en daarvoor zo mogelijk
de juiste woorden vinden…
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…
Veel te genieten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
460 Genoten heb ik deze dag
gehoord de vogeltonen
gevoeld stralen van de zon
gezien kleuren van bladeren
genoten heb ik deze dag
ik heb wind gehoord in kleurig blad
en zag ze van de takken dwarrelen
tussen dor hout als vlinders zwieren
bedekken grond en mossig pad
genoten heb ik deze dag
als lichtend schouwspel daalde de zon
tussen de zich…
Er is een koe gestolen
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.990 Dat is voor velen oorzaak
Zich te verwonderen.
Maar als die mensen wisten
Wat er gebeurt in Grauw,
In Ulkesluis en Tuitjehorn,
In Peize en De Pauw,
En al die duistre daden
Verricht in Goudriaan,
Dan zouden deze lieden
Niet zo verwonderd staan.
------------------------------
uit: 'Redeloze Rijmen', 1976.…
Spraakzaamheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
578 Ze zegt dat het het spreken haar
moeilijker gaat vanwege het opstarten
van het lichaam met de trits medicijnen
Elke dag opnieuw het evenwicht uitvinden
het valt niet mee, afwisselend is het wel
voor de kleine, onmogelijke prinses
Waarom ik van haar hou, ik weet het niet
dat zal wel niet zo nodig zijn voor wie
eens verliefd nooit meer liefdeloos…
Mysteries
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.405 De kookkunst van moeders.
De wuivende takken voor het raam.
De giechelende busconducteur en zijn pet vol mosterd.
De laatste uren van Jacques Rigaut.
De ongelezen pagina's in bibliotheken.
De nagels van schooljuffrouwen
De aberraties van de Nederlandse spelling.
Elke speling van het lot.
Het taaie van de escargot.
De schoenen van de ballerina…
Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Licht
dat bomen opnemen
gebeurt ongemerkt,
dagelijks wonder,
elk nanodeeltje van tijd.
geroerd in mijn diepste wezen
ben ik even.
levensdrang, die
laat groeien, gedijen,
alom tegenwoordig,
nederig kijk ik omhoog
de talrijke blaadjes,
wonderfabriekjes van
zuurstof,
onmisbaar
voor elk leven.
O, machtige magie van
LICHT…
KLAAGLIED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Het zien van andermans eigendommen
brengt soms stekende ogen in 't gemoed.
Telt dan nog het eigen vertrouwde goed?
Stipt zal men zijn bezittingen opsommen.
Die begeerte schreeuwt, mag echter verstommen
bij vredig leven, waar 't weinige veel doet.
Tergender' maar verfijnder' afgunst broedt,
die zich als zoete wens wil vermommen.
Trotse…
Redwoods
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 Verwonder.…
Zo blauw en zacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
781 Wij lagen na het middagmaal
hoorden bonken tegen het raam
Ben opgestaan en trof een pimpelmees
op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan
Ik riep je naam en je kwam kijken
was net als ik geroerd door kleurenpracht
door onvermoede tederheid zo dichtbij
Voorzichtig de vogel op het balkon
beschut tegen mogelijk gevaar
er een vetbol bijgezet…
een winteravond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.307 Lang zitten kijken hoe de verkankerde stam
van de oude vlier verbrandde
niet na te vertellen dit trage eenzelvige afscheid
deze vanzelfsprekende geboorte van as
en niet te rijmen hoe onderwijl naast de tijd
in een belendend dichtgesneeuwd heden
de zevenslaper ontwaakte en de radio
het lied zong van de fonkelende beker
en hoe later de witte…
en nee, ik heb geen ego
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
584 het is al best verwonderlijk
dat ik al zoveel gedichten heb geschreven
over verschillende onderwerpen
dat niet alles me is bij gebleven
maar goed, misschien is 't wel beter
want ook ik scheid kaf van koor
en misschien heb je 't nu wel door
dat ik zonder te rijmen een steek verder kom
en voor wie wil zijn ze welkom
de mensen die een nieuw…
het gemis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 wat we missen
is een stukje boomstam
van pakweg zo'n 60 cm
zo op het oog
een vreemd gegeven
wat bezielde degene
die de zaag hanteerde
was het moedwil
vandalisme misschien
wie het weet
mag het zeggen…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Ongevraagd begint ieder mens zijn leven.
Leeftijd is heel kort en duurt maar even.
Dat zijn feiten als dichte open deuren.
Ondertussen nemen mensen elkaar de maat,
alsof ze onsterfelijk verder mogen leven.
Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?…
Te hooi en te gras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Ik ben een te hooi en te gras dichter
na voltooiing is mijn hoofd veel lichter
weet nooit wat er komen gaat
voordat het ineens "ga schrijven" slaat
ik ben dan vol verwondering
het is zeker geen uitzondering
dat ik ademloos ga lezen
niet weet wat de titel zal wezen
dat noemen de realisten inspiratie
zeker is, het gaat zonder transpiratie…
Puur natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 Oh, hoe schoon is de natuur
na een haring in het zuur
grauwe ganzen op de loop
blinde mollen zonder hoop
en de zon schijnt op het land
Kijk: een houtduif vliegt in brand!
Oh, hoe schoon is de natuur…
Bloem blad blad bloem
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.373 Bloem blad blad bloem
Zuurtje touw zuurtje cirkel
Wortel oor wortel neus
Voet vlakje vierkantje vogel
Vlieg vogel vlieg punt
Plus zuurtje plus gras
Duim duim duim blad
Liniaal weggetje voet stof
Steen steen weggetje wimper
Oor vlakje bloem bloem
Bel bloem touw vlakje
Driehoek driehoek vogel vogel
Kom kom ruit wimper
Wind vlieg vlieg wolk…
les écoliers curieux
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.292 soms
durfden we
maar nooit alleen
met luid bonzend hart
langs luchtig geklede
dames in schaars
rood licht...
van levensgroot bloot
schrokken wij
ons dood…
Dagelijkse verlichting
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
538 Het is nog donker.
Het is stil.
En weer word ik wakker,
zoals ik altijd wakker word,
en altijd waken zal.
En weer begint een merel,
zoals hij altijd zingt,
en altijd weer beginnen zal.
En weer komen gedachten in me op,
die zoals altijd als vanzelf komen.
Gedachten die ons ego niet bedenken kan.
En weer begint een nieuwe dag,
in een…
Heer, onze Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
597 Wij verwonderen ons over de sterrenpracht
Ook over de maan die licht verspreidt
En die overal te zien is, wereldwijd
Tijdens de avond en de donkere nacht.
Onbegrijpelijk dat U naar ons omziet
En werkelijk aandacht aan ons schenkt
Ook aan alles wat op aarde leeft denkt
Wij zien het, maar doorgronden het niet.…
Op weg naar lente
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
604 Waar was mijn verwondering
al die winterdagen?
Was ze begraven
onder de sneeuw en het ijs?…
Danken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
516 Er is zoveel om voor te danken
maar vaak lijkt alles ons gewoon:
het licht, het water, wijnstok-ranken,
de wolken in hun prachtvertoon,
ze zijn toch stuk voor stuk een wonder
en zelden staan we daarbij stil;
we denken: o, daar kan ik zonder
en ’t is iets anders wat ik wil,
maar dan zijn wij het kind verloren
dat alles mooi vindt wat het…
K ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Jouw naam klinkt:
een uitroep van verwondering!…
Gevlekte orchis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 In al haar bescheidenheid
dringt gevlekte orchis
zich op aan mijn ogen.
Dit weiland is
nu
mijn wereld…