Alle inzendingen over verwondering

835 resultaten.

Sorteren op:

Ochtendgrond

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 887
Jij was mijn ochtenstond geopenbaard in blond gesmeed leven in elkaar gekruld versiert verbond van boven met al wat het recht van rond met al wat zacht is onder mij,gevat in water, diepe grond en stil gevaar. Je lachte als mijn verwondering.Ik lag te wachten of de tijd zou vergaan. Die verging, een volwassen dag, met inkt…
pama22 september 2008Lees meer >

Zoveel wit op dit papier

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.298
Zoveel wit op dit papier, geen sneeuw gevallen, niet te tellen wat ik droomde ver van hier. Maar een Kind verhaalt de aarde: vol van waarde is elk leven hier.…
Adeleyd25 december 2008Lees meer >

Een dromend kind dat met de sterren speelt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Een dwaas, een kind, zo hebt gij mij bereid O poezie en in mijn bloed gelegd Het zalig leven der verwonderingen. U dromende leef ik de werklijkheid En spreek met haar en luister wat zij zegt En voel mij stijgen naar de sterrenkringen.…

Als er minder is

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
Het gaat dus om het hefboomprincipe men neme een stok en slaat een hond vervolgens begint het heelal te trillen zoekt evenwicht en houdt zich staande En Archimedes ligt in bad en slaapt droomt over het drijven van gewicht zodra benoemd zich ontspannen laat de zon wacht en de ster van Betelgeuze…

Dolende Julia

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 721
Soms staat zij opeens naast mij met haar geur en drukke gebaren natuurlijk zegt zij geen woord strijkt geen vingers door mijn haar immers lang geleden overgegaan Zij komt zomaar wat bij me spoken voelde mijn gemis, het samen zijn aan de afwas of het Indisch koken Dan gaat ze weer want ze is bang dat ik boos word en te veel verlang…

AAN EEN NIEUWGEBOREN JONGEN

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.373
O jongen, verse vrucht, die uit het slaaprig leven, In moeders schoot geleefd, door sporen van de tijd, Die niet in stilte laat, tot ouders vreugde zijt In der zinnen gewoel en 't wakend licht gedreven, Nu heeft u de geboort aan 't Luk overgegeven Dat school van wissel houdt; de droevige verblijdt, De blijde droevig maakt; verheft, en nedersmijt…
P.C. Hooft5 februari 2011Lees meer >

carpe diem

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 909
het plukken van de dag mag misschien voor sommige mensen dagwerk zijn de dichter echter plukt elke dag verwondering als bij het sterrenplukken op een mooie avond ergens in het zuiden... een beetje dromen van bescheiden geluk en daarvoor zo mogelijk de juiste woorden vinden…

DROMEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Dwalend langs de stilte van mijn dromen ver voorbij de weemoed van "het zijn" zweef ik naar het land van stil verlangen naar volmaaktheid en naar liefde zonder pijn Vluchtend voor mijn horizon van tranen voor de zwarte sluiers van mijn ziel vind ik rust in nevels van verrukking en dans verwonderd langs het licht van mijn bestaan…
Ariadne11 december 2010Lees meer >

Veel te genieten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Genoten heb ik deze dag gehoord de vogeltonen gevoeld stralen van de zon gezien kleuren van bladeren genoten heb ik deze dag ik heb wind gehoord in kleurig blad en zag ze van de takken dwarrelen tussen dor hout als vlinders zwieren bedekken grond en mossig pad genoten heb ik deze dag als lichtend schouwspel daalde de zon tussen de zich…

Er is een koe gestolen

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.990
Dat is voor velen oorzaak Zich te verwonderen. Maar als die mensen wisten Wat er gebeurt in Grauw, In Ulkesluis en Tuitjehorn, In Peize en De Pauw, En al die duistre daden Verricht in Goudriaan, Dan zouden deze lieden Niet zo verwonderd staan. ------------------------------ uit: 'Redeloze Rijmen', 1976.…

Spraakzaamheid

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
Ze zegt dat het het spreken haar moeilijker gaat vanwege het opstarten van het lichaam met de trits medicijnen Elke dag opnieuw het evenwicht uitvinden het valt niet mee, afwisselend is het wel voor de kleine, onmogelijke prinses Waarom ik van haar hou, ik weet het niet dat zal wel niet zo nodig zijn voor wie eens verliefd nooit meer liefdeloos…

Mysteries

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.405
De kookkunst van moeders. De wuivende takken voor het raam. De giechelende busconducteur en zijn pet vol mosterd. De laatste uren van Jacques Rigaut. De ongelezen pagina's in bibliotheken. De nagels van schooljuffrouwen De aberraties van de Nederlandse spelling. Elke speling van het lot. Het taaie van de escargot. De schoenen van de ballerina…
Erik Metsue8 augustus 2020Lees meer >

Licht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 599
Licht dat bomen opnemen gebeurt ongemerkt, dagelijks wonder, elk nanodeeltje van tijd. geroerd in mijn diepste wezen ben ik even. levensdrang, die laat groeien, gedijen, alom tegenwoordig, nederig kijk ik omhoog de talrijke blaadjes, wonderfabriekjes van zuurstof, onmisbaar voor elk leven. O, machtige magie van LICHT…

KLAAGLIED

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Het zien van andermans eigendommen brengt soms stekende ogen in 't gemoed. Telt dan nog het eigen vertrouwde goed? Stipt zal men zijn bezittingen opsommen. Die begeerte schreeuwt, mag echter verstommen bij vredig leven, waar 't weinige veel doet. Tergender' maar verfijnder' afgunst broedt, die zich als zoete wens wil vermommen. Trotse…
Han Messie11 augustus 2013Lees meer >

Zo blauw en zacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Wij lagen na het middagmaal hoorden bonken tegen het raam Ben opgestaan en trof een pimpelmees op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan Ik riep je naam en je kwam kijken was net als ik geroerd door kleurenpracht door onvermoede tederheid zo dichtbij Voorzichtig de vogel op het balkon beschut tegen mogelijk gevaar er een vetbol bijgezet…

een winteravond

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.307
Lang zitten kijken hoe de verkankerde stam van de oude vlier verbrandde niet na te vertellen dit trage eenzelvige afscheid deze vanzelfsprekende geboorte van as en niet te rijmen hoe onderwijl naast de tijd in een belendend dichtgesneeuwd heden de zevenslaper ontwaakte en de radio het lied zong van de fonkelende beker en hoe later de witte…

en nee, ik heb geen ego

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
het is al best verwonderlijk dat ik al zoveel gedichten heb geschreven over verschillende onderwerpen dat niet alles me is bij gebleven maar goed, misschien is 't wel beter want ook ik scheid kaf van koor en misschien heb je 't nu wel door dat ik zonder te rijmen een steek verder kom en voor wie wil zijn ze welkom de mensen die een nieuw…

het gemis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
wat we missen is een stukje boomstam van pakweg zo'n 60 cm zo op het oog een vreemd gegeven wat bezielde degene die de zaag hanteerde was het moedwil vandalisme misschien wie het weet mag het zeggen…

Ongevraagd

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
Ongevraagd begint ieder mens zijn leven. Leeftijd is heel kort en duurt maar even. Dat zijn feiten als dichte open deuren. Ondertussen nemen mensen elkaar de maat, alsof ze onsterfelijk verder mogen leven. Angst regeert als wortel van ons kwaad. Poëzie lezen en gedichten schrijven. Zo geven dichters hun leven zin. Waarom hier? Waarom nu?…

Te hooi en te gras

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Ik ben een te hooi en te gras dichter na voltooiing is mijn hoofd veel lichter weet nooit wat er komen gaat voordat het ineens "ga schrijven" slaat ik ben dan vol verwondering het is zeker geen uitzondering dat ik ademloos ga lezen niet weet wat de titel zal wezen dat noemen de realisten inspiratie zeker is, het gaat zonder transpiratie…
HANS UDING3 augustus 2016Lees meer >

Puur natuur

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
Oh, hoe schoon is de natuur na een haring in het zuur grauwe ganzen op de loop blinde mollen zonder hoop en de zon schijnt op het land Kijk: een houtduif vliegt in brand! Oh, hoe schoon is de natuur…
Wilco Bosems14 augustus 2022Lees meer >

Bloem blad blad bloem

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.373
Bloem blad blad bloem Zuurtje touw zuurtje cirkel Wortel oor wortel neus Voet vlakje vierkantje vogel Vlieg vogel vlieg punt Plus zuurtje plus gras Duim duim duim blad Liniaal weggetje voet stof Steen steen weggetje wimper Oor vlakje bloem bloem Bel bloem touw vlakje Driehoek driehoek vogel vogel Kom kom ruit wimper Wind vlieg vlieg wolk…

les écoliers curieux

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.292
soms durfden we maar nooit alleen met luid bonzend hart langs luchtig geklede dames in schaars rood licht... van levensgroot bloot schrokken wij ons dood…

Dagelijkse verlichting

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Het is nog donker. Het is stil. En weer word ik wakker, zoals ik altijd wakker word, en altijd waken zal. En weer begint een merel, zoals hij altijd zingt, en altijd weer beginnen zal. En weer komen gedachten in me op, die zoals altijd als vanzelf komen. Gedachten die ons ego niet bedenken kan. En weer begint een nieuwe dag, in een…

Heer, onze Heer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Wij verwonderen ons over de sterrenpracht Ook over de maan die licht verspreidt En die overal te zien is, wereldwijd Tijdens de avond en de donkere nacht. Onbegrijpelijk dat U naar ons omziet En werkelijk aandacht aan ons schenkt Ook aan alles wat op aarde leeft denkt Wij zien het, maar doorgronden het niet.…

Op weg naar lente

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 604
Waar was mijn verwondering al die winterdagen? Was ze begraven onder de sneeuw en het ijs?…
Adeleyd5 maart 2018Lees meer >

Danken

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
Er is zoveel om voor te danken maar vaak lijkt alles ons gewoon: het licht, het water, wijnstok-ranken, de wolken in hun prachtvertoon, ze zijn toch stuk voor stuk een wonder en zelden staan we daarbij stil; we denken: o, daar kan ik zonder en ’t is iets anders wat ik wil, maar dan zijn wij het kind verloren dat alles mooi vindt wat het…
Adeleyd10 juni 2018Lees meer >

Gevlekte orchis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
In al haar bescheidenheid dringt gevlekte orchis zich op aan mijn ogen. Dit weiland is nu mijn wereld…