463 resultaten.
dunne lijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 fel wit licht
je omringde mij
zachtjes en kalmerend
me aankijkend, recht in de ogen
vragend, is dit de lijn?…
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
Solide?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
365 solide fundament
zelfvertrouwen als onderdak
op doelstelling gericht,
vertrouwd het aardse slik
op wuivende stengels riet
wat trilt, niet wankelt in haar
evenwicht, niet in de heetste
zonnehitte, de zwaarste storm
of de stilste stilte breekt het
uiteindelijk niet, valt het
terug op geloof van geduld,
was dat wat ontbrak aan je
vragende…
OPEN DOEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In de kamer van mijn leven
werk en denk ik voortdurend
buiten klinken voetstappen
er wordt aan de deur geklopt
Jezus de sterke Heiland
staat buiten wil mijn gast zijn
met diep ontzag kom ik nader
druk langzaam op de klink
met vragende schuldgevoelens
mijn hand voelt zwaar aan
door de kier schijnt stralend licht
omgeeft de Redder de…
Libellenvleugels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.322 Als een geniaal gesponnen cocon
die een ongeboren vlinder bergt
Doordringend in de diepste kloof
gelijk de sterkste bundel licht
geven je woorden mij geloof
Teer trillend als libellenvleugels
zwijgend aandacht vragend
Vasthechtend als een zoete stroop
lokkend om geproefd te worden
geven je woorden hoop
Als polijstend balsem
dat zacht…
samen maakten we weer bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
817 ik had je aangekleed
met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
je was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag mijn
eigen oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik
schoonde zo mijn eigen ik
ik zocht je deur na deur
verruimde zo mijn…
de verloren verte
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.045 ,
door lichte nevel omhuld
zij springen tussen
struiken van liefde
luisterend naar
een vlijende tederheid
die hen als vanzelf
kwetsbaar voorwaarts begeleidt
ik wil hun dorst laven
met zachte zuchten;
kom maar, lijk ik te zeggen
jullie zijn mij van harte nabij
er is niets te duchten
ook fluister ik met gesloten lippen
hun vragende…
Opgelost
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.098 Vragende troebele ogen
boven een reeds grijze snuit
de oren gespannen luisterend
vakantie wat nu, hij moet eruit
Veertien jaar gaf hij trouw en liefde
nooit was hem iets te veel of te gek
de kinderen die aan haren trokken
ruw wringen een stok uit zijn bek
Maar nu is hij oud en stram
lopen gaat lang niet meer zo goed
tot last is hij allang…
In wispelturig bewegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 vluchtig is mijn letterzaad
luchtig gedragen
door een vragende wind
speels en verstrooiend
letters schampen
het kalende land zonder
opening van vingers
blijft alles strak in de hand
maar woorden vlijen
zich neer in de luwte
van struiken gedijen in
zacht van een zomerse zon
tussen bosrand en weiden
vermeien zich zinnen tot
strofen…
Schemering is het doodgaan
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.959 Plekkend beschenen witte heerlijkheden
van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend
was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend
uit wanhopig naar de vreemde leegheden
van de avond en zijn gemaskerd gezicht, -
maar de dingen die hem zullen behoren
houden hun ogen nog zo vragend gericht;
en de verledenheden hebben verloren
hun glans, en…
Verdom ons....niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Houd ons vragend verstand bijeen,
wanneer niemand ons antwoord geeft.
Laat iets van U horen,
wanneer niemand iets te zeggen heeft.
Leer ons liefde geven,
maar laat ons niet met lege handen gaan.
Laat ons niet langer hopeloos alleen,
maar leer ons toch op eigen benen staan.
Verdom ons....niet!…
VERLICHTE SPEURTOCHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Mensen denken diep na
over het levende geloof
hun vragende gedachten
lopen als vele wegen
krioelend door elkaar heen
zijn soms ook een rechte baan
verlangen naar een trefpunt
dat bijna verborgen ligt
onder koepelstruiken
boven deze dichte kluwen
zweeft voortdurend een grote ster
bij nacht en dag heen en weer
geeft daarbij zonnewarmte…
Gedrevenheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Op het moment dat 'k
je ontmoeten zou,
belde zij, die heet als de ex van jou
vragend hoe ze nu
binnen komen moest
met mijn huissleutel die haperde.
Ik, die in 't donker bij de parkeerplaats stond,
maar er niet binnenkon
omdat afgezet,
jij er niet parkeren kon.…
Binnenwerk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
296 Uit steen en klei is haar romp gesneden,
beschilderd met een woord dat bij haar past;
ze wordt volmaakt door hem die haar betast,
haar vragende ogen moet hij nog kneden.
De wereld vat ze samen met gebaren,
die ze oprolt met haar duim en vinger;
niemand troost haar, zelfs niet die indringer,
binnenin verzamelen zich gevaren.…
Nog daar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.544 dringen
beelden en geluid gestadig door
uit een ver en nabij verleden
vastgenageld in het heden
is de stem die ik verloor
hoor spreken en zacht zingen
zie ik heel en ook de scherven
Door mij trekt de historie
van een vroeg gevallen leven
onherstelbare averij aan mijn schip
het open water roept mij uitdagend
mijn ogen gesluierd oneindig vragend…
dwarrelt luchten die vluchten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
731 ik zie je
jagen en vlagen
vragend uitdagen
kleuren peuren uit
wolken die kolken
als ik luister
besta je uit
zuigen en zuchten
kreunen en steunen
kou om te kleumen
ik voel je
duwen en trekken
bomen verrekken
in buigend bewegen
het krenken van kronen
je dwarrelt
luchten die vluchten
in verleidelijk dwalen
om dan weer een den…
Kerstvaart
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.156 Je stapt binnen blond en blauw-
ogig brutaal, koude om je heen
glimlacht, vraagt of ik ook
soms naar de kerstmarkt ga
naast me komt zitten
vragend ogen openslaat om
grootse dingen te verrichten
Ik schud wat spijtig neen, zeg
dat je te veel op mijn liefste lijkt
en dat ik liever niet bezwijk
maar dat we kunnen zingen
kerstliedjes tot Centraal…
natte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.383 als nimfen
leunen zij met
hun blanke lijven
tegen mijn vragend vel
vier handen glijden
willekeurig over
een geurige vlakte
waar hemelse nagels
het genot verfijnen
om de eenheid
van samen
uit te breiden
lange haren schuren
elkaars naakte aarde
plakkend waar
vocht verschijnt
totdat de nog prille liaan
langzaam een verhoogde
potentie…
Chinees restaurant 'Tong Mau'
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.155 Toch bleek de oorsprong van het lapje gauw:
ik wees ernaar en zei toen vragend: 'Boe?'
ermee bedoelend: 'Is het van een koe?'
Hij snapte mij meteen en zei: 'Miauw.'
Verklarend zei een ingewijde klant:
'De gasten eten hier alleen maar kat;
dit is een poezenlapjesrestaurant.'
Het stond bekend om deze lekkernij.…
Uitgebloeid
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
2.948 Je oogjes staan zo vragend.
Je hoofdje naar mij opgeheven:
'Mama, ben ik lief?'
Je handjes wroeten in het zand,
jij, papa's kleine hulp.
Je kijkt omhoog,
nee, niemand ziet het.
De roos is nu van jou.
Langzaam loop ik
door het mulle zand.
Mijn voeten slepend door de hitte
De roos ligt in mijn hand.…
Heel weinig is zeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
851 Heel weinig is zeker:
wél dat mensen niet alléén bestaan
en dat we zoekers blijven
en al vragend verder gaan;
dat hoop toch telkens weer
ontkiemen zal
en lente doet ontstaan.…
ik huil jouw tranen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.376 muren
van kruisende paden
waar wilde klimop
oud en haast vergroeid
jouw pijn verraden
het lang gedoofd vuur
al tot as geworden
in een veel te vroeg uur
haalt aldoor het heden in
resteert een leeg gedicht
op een liggende zerk
een onherkenbaar gezicht
op een verdord perk
ik huil met jou de tranen
zij verzachten de groeven
in mijn vragende…
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Je bent vergeten me te roepen
zodat mijn handen doelloos lijken
en mijn liefde vragend buiten staat.…
Tweezijdig ontleed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 letters
die stemmingswisselingen
beschrijven, de snelheid is een raadsel
want mijn pas is louter traag
verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed
de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart
soms in mij een chemiepark weliswaar
zonder witte pakken maar het beeld ervan
splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder
draagt de zin zich vragend…
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Vragend zout in wonden
die verzuren, groeven
geaderd door de tijd in
nasleep van het verlangen
om de afkomst te bewijzen.
Gekaderd in gedroomde
miniaturen, ondergedompeld
in talent en vaardigheid,
vergeten gezichten zonder
zich te laten beschrijven.…
Gods koninkrijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Het Hoge Rijk kan men reeds beleven
door zich, rondkijkend, over te geven
aan vragende alledaagse nietigheid.…
Verloren in stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 in stilte fluistert de wind
dartel vogeltjes gefluit
melodieën kwetterend
bloesem bloeit
lente vandaag
ingeluid
in 't eindloos ik
geniet van zonneschijn
vragende gedachten
mijmering
kleine preveling
stralend zonnelicht
onzekere, donkere nachten
onzekerheid op het nu gericht
houdt de crisis mij op afstand
vrijheden ingekaderd
ieders…
Jongensdromen [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mannen blijven jongens, bange jongens
Met een vragend gezicht pak je hen
bij hun dikke vinger
Die is gauw geknakt
Maar soms gaan ze teveel op in hun spel
Dan slapen ze slecht en schrikken ze
wakker uit de dromen waarin ze oefenen
wat ze van plan zijn
Overdag kan er geen lachje af
Ze zijn druk of afwezig
en bij het weggaan roepen ze
dat…
Wat is zeker?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Heel weinig is zeker:
wél dat mensen niet alléén bestaan
en dat we zoekers blijven
en al vragend verder gaan;
dat hoop toch telkens weer
ontkiemen zal
en lente doet ontstaan.…