5125 resultaten.
Een wereld zo dichtbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 gordijnen bewegen
zonder lichte tocht
het tikt en kraakt
waar je ook gaat
beladen is de stilte
met een hoge toon
herkenbaar zijn wat
elementen uit een droom
er is aanwezigheid
in het wachten
met ingehouden adem
voel ik gespannen krachten
nog kan ik niks raken
heb geen mogelijkheden
om contact te maken
met een wereld zo dichtbij…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 Het beeld vervaagt
nog in mijn spel
in grote lijnen
etst de leegte
jouw beleving wel
je afdruk die
in lachen kaatst
het flonkeren dat
de sterren in
je ogen plaatst
hoe kan ik dat
ooit uit me wissen
ik voel je adem
langs de waarheid gaan
proef je tranen in
mijn eigen waan
om je nooit
te hoeven missen
ik hou van je
berg je sterren…
Vlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 In een onrijpe kleur rust de oceaan uit
van eerdere onstuimigheid
de spiegel draagt het vlot
vol geelgehelmde schipbreukelingen
door de draaikolk van emoties
zijn ze tegen de wand geplakt
ze dagdromen
- nachtenlang -
van onbereikbare stranden
alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort
met meeuwen als loodsen
naar reddende ogen
elke…
Libelle
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 onvervuld verlangen zo transparant,
een bleekroze stengel buigt omhoog
vleugels ingehouden komen op adem,
hebben de kracht om vrij te zijn,
'ik ben lief' van binnenuit gedragen,
ogen glanzen mild, spreken geborgen pijn,
je bent sterk en mooi..
weet keer op keer te bekoren,
toont ons geduldig te zijn.…
de Woensdagmens (IV)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.222 Opdat in vele verzuurde zielen
weer povere sporen van liefde
ontvlammen kunnen... tot men
eindelijk onbevangen ademen kan:
corruptie wacht de strop!…
Afzien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Jamaar afzien is voor mensen
die de wereld in hun handen
willen dragen, tot de wereld
in den ruste wordt verteerd
tot wat wij waren
Waren wij een hoop van zegen, onze
hoofden draaiden door tot iets dat
adem kon benemen en de oorlog tussen geesten
in bloedstollend onrust smoorde
En onverwoekerd raast men door
tot ooit het afzien wordt…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 Je aarzelt nog of de liefde
die mijn hart teistert
natuurlijk is
zoals eb en vloed tegen oeverkasseien
en of de echo van mijn woordgeluid
ook stilte kan verdragen
maar in het ruisen van de wind
hoor je mijn adem in het verlangen
en twijfel je niet langer over de schaduwkant
van dromen die het leven overleven
daar leg je jouw hart in…
Ademnood
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
569 Ik kan niet ademen;
Ik word geblokkeerd.
Mijn recht op weerwoord wordt niet geaccepteerd.
De sterke arm heeft mij klem;
Met een houdgreep smoort men mijn stem.
Nog even en ik verkeer in ademnood;
Mijn gezicht wordt blauw;
Ik voel ik ga langzaam dood.…
Eigen huis en tuin
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
968 We hadden ons
buiten huis gewerkt
dus tijd om te kamperen
in eigen tuin, dat wel
hij joeg wat stokken in de grond
ik zette het doek op poten
van een tafelzeil met lenteprint
waar we nooit aan aten
hij pufte waar ik zuchtte
en op opgepompte lucht
haalden we adem…
ENERGIE-RIJK!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.023 Als ik sterf
sterft niet mijn energie
ook al lig ik volledig uitgeblust
en zal mijn laatste adem
mijn stoffelijkheid beëindigen
mijn innige energie ontwaakt weer
door d'ochtend-frisheid na 'n diepe nachtrust
die mijn energie tijdelijk temperde
maar na mijn stoffelijk verlijden
spring-levender en energieker
zal zijn dan in het afgelegde…
Opkomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Mijn gesloten ogen isoleren haar
zo houd ik haar gezicht anoniem
tot het voelen van haar warme adem
raakt haar zachte lippen mijn illusie.
Alleen haar zachte vriendelijke stem
laat mijn verhaal schitteren via een dia
de kenmerken glanzen op melodie
met accenten door een dragende aria.…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de blauwe bergen
de nacht zit dicht op de huid
het kind zoekt naar adem…
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 de draagkracht van lijf en geest
kan het scheppend vermogen
allengs minder doen belonen
ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal…
Déconfiture
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
477 nog nooit behield het huis
zijn witheid van muren
het glas zijn geveinsde ruiten
noch de eenheid van scherven
er hangt een lucht van
toekomende leegstand
met het breken van de huid
kraken de cellen hun wanden
langs de draden van schimmel
krimpt de resterende adem
die met vertraging verdrinkt
in oliedampende klei
in het aardegrijze…
Met streelzachte kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 ik heb mij omgeven
met streelzachte kleuren
maar als zij soms breken
valt duister door scheuren
speelt chaos zijn eigen muziek
raak in paniek door dissonanten
die in een macaber decor over
mijn uitgebalanceerd leven dansen
vecht voor mijn adem en zing
in verstilling mijn autistisch lied
prevel mantra’s en sluit mij af
van een wereld die…
Droomtijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
526 Liet me meevoeren
door het water en de wind
stroomafwaarts met de rivier
tot in de andere wereld
waar geen grenzen zijn
afstand niet bestaat
tijd slechts een moment is
die z’n adem even inhoudt
daar zag ik jou weer
jong en mooi als toen
wind waaide ons samen
de rivier werd ons bed
de droom bracht het vuur
waar de nacht ons verblijdde…
Willem Frederik Hermans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 Ik proef zijn verzuurde wraak,
adem diep zijn zwavelsmaak
tot mijn lippen venijnig krullen.…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
halftwee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Dan wordt het echt stil, in het trappenhuis
mager beschenen door de sikkelmaan
hoor ik het ruisende ademen van de huisgenoten,
elkeen tuigt zijn dag af, dat weerbarstig vehikel..
Hoe teder is de nacht die ook mij gauw lokken zal
en balsemt wat alleen de dag zo striemen kon.…
woede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Als haar vader haar nadert
om haar daar zogezegd te plagen
laat ze hem maar stil begaan
tot hij op de rand staat
van haar veilige kring, ze blaast
hij wankelt op z'n benen
draait om zijn smalle as, en valt
hij rolt naar binnen, raakt haar benen aan
een moment is heel het huis en heel de aarde
vol van haar boze adem vol adrenaline stampend…
de dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 de dagen dat we
goden aanriepen met
trommels en gezang als
de stemmen van geesten
dat we boven aan
de berg luisterden naar
het ruisen van de
adem van een god
we aan het dek
de wind trotseerden om
wat we wilden zeggen
in een fles te versturen
we dachten dat we
naar boven liepen
maar we naar
beneden afdaalden
de dag waarop…
Teer
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.532 Voor mijn vader
Zo dichtbij voel je de doden
en hoewel ze weg zijn
verstopt achter een bocht
aan de andere kant van het hoofd
ze zijn er nog
Je hebt op je eentje
tweehonderd miljoen maal geademd
genoeg lucht
verzameld om een zeilschip
vijfmaal om de wereld te blazen
Zo dichtbij voel je zijn adem nu
leeggerookte longen
en hoewel hij…
Was ik wind
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
815 zwaluw strelen
zou ik blauwe vlinders
fluisterend naar dansen zingen
wolken warm omgeven
tot ze nevelen voor mijn zucht
ik zou de zee doen deinen
ritmisch haar getijden
plagend stuwen
en tot stormend golven blazen
was ik de wind
dan legde ik mijn vleugen
verlangend op jouw lippen neer
om je stil te vragen
lief
wil jij mijn adem…
De mens als gevangen in zijn rommel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Buiten adem vergeefs
pogend om tot een verantwoordelijke
keuze te komen.…
broze waanzin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 in zijn eigen kleine
waanzin woont de
broosheid van het
bestaan waar zoutere
zoetere en sterkere
klanktinten ademen
de gaten in de
mouwen van zijn
fladderende
oude jas als de
vleugels van een
gehavende vlinder
zijn zon rouwt in het
zwart hij gebaart naar
een bloeddoorlopen
maan gevallen
sterren vindt hij
op de straat…
Onzichtbaar eenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 maar een neiging
die ik misschien heb
ondanks mijn goede leven
Het is zo ongrijpbaar
hoe belangrijk ik ben
voor de lieve mensen
die belangrijk zijn voor mij
maar hun eigen leven levend
afwezig zijn voor mij
in de avond, de nacht en
wanneer de dag begint en
ik alleen ben met mijn ideaal
hoe het zou kunnen zijn
met altijd wel de adem…
slaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 het lichaam is losgeraakt
op trage ademhaling getild
door een golf uit een diepte
gedragen aan slaap overgelaten
het is met zijn warmte onbewust
ingekeerd gegrepen door een zware
overmacht die waken op tijd inlost
ademend als geschapen uit
het traag ritme van aarde
neemt de droom een wending
ze zijn zichzelf niet meer bekend
weten…
En feu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
398 Een Parissiene is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand
De Maagd Maria’s adem stokt
Relieken zijn in teamverband
Gered, met ogen roodomrand
Het vuur heeft dorst en slokt en slokt
Een Parisienne is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand…
Benaderen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
479 heden
de nacht valt in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige stilte
ik leef nauwelijks een leven zonder jou
er is geen biefstuk, geen genadebrood
er zijn geen vegetarische snacks
je blijft zoals je bent
als een bloeiloze bloem
neigt naar beneden
ongenaakbaar, levenloos
alleen diep begraven
zinloos, buiten adem…