10126 resultaten.
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 nog steeds blaast de avond
warme wind binnen ik zit
binnen met zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo…
korte weg naar de lichte tunnel
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
998 Het was zo dichtbij
En toch zo ver weg
Het licht werd feller
De tijden van donker
Waren verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Het diepe dal in het leven
Was gevuld met hoop
Waardoor het gat verdween
Zwarte punten werden licht
Hoge treden veranderden in lage treden
De maan verdween voor de zon
De zware storm verzwakte
Waardoor jouw…
glazen wand
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.208 Het was zo glad als ijs
De muren leken wel van steen
De lucht van glas
De hoop was laag
Zelfs te klein voor geluk,
Want het vertrouwen was verdwenen als sneeuw
Vriendschap kwam niet door de glazen wand
Liefde drong niet tot me door,
Want mijn leven was alleen
Maar vandaag voelde ik het
mijn geloof in het onbekende
het verre mooie geluk…
Uurwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 voelsprieten van onschuld, het
zal gaan sneeuwen, omdat de
vorst komen zal, wordt onder
schors de essentie opgetekend,
nerven kerven kringen in een
zenuwgestel, een uurwerk dat
in elk seizoen wordt opgedraaid,
de bel voor een nieuwe ronde
verguld, om in komende tij
vrij te kunnen ademhalen.…
Woedebui
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.499 Jij zei dat jouw rotssterke vriendschap
veel te goed was en dat ik nog niet
waarlijk voor minder dan de helft wist
waar het leven werkelijk om gaat
Kippen nog eerder tanden zouden krijgen
het zou gaan sneeuwen in de hete hel
Alles dat ik deed, af te doen was
als onbelangrijke, onzinnige liefhebberij
afleiding voor zelfgeschapen onwetenheid…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Nu pas zie ik
dat ijsbloemen
op het glas
door koude lucht
met een zucht
in schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle…
Sneeuwpret
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.100 Oma reed ons arrensleetje
met een rotgang naar beneden
om te landen na twee schreeuwen
en een stuiter in haar nek
voor de koek en zopie tent
waar zij mijn opa had ontweken
die zijn tanden niet zag vallen
na zijn gekke bekken trek
En zo zochten wij daar samen
met zijn allen wat bescheten
naar de bijters van mijn opa
in de sneeuw voor het…
Windroos,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
624 Jachtige sneeuw, waarvan de
vlokken zich bewegen op de
vleugels van alle gekozen
winden, de windroos van het
kompas is niet vermurwen,
verwijst naar een bestemde
richting van het bestaan,
verstuurt de adem over
thuislozen en allen die nog
verder moeten gaan, het ijzelt
glas over beminden en iedere
gezinde, bewegingloos is de
kristallen…
Vrouwenbillen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
793 Afgedrukt als wassenbeelden
gaan zij weer
twee deuren door
de straat op
en de sneeuw in.
Man en man
staren na
en weten
dan precies te vertellen
wie stringt en wie niet.…
Knekelman
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
757 Het is vroeg in de ochtend
als zij aan de dood vraagt
nog heel even te wachten
bijna ademloos spreekt zij zijn taal
vermoeid ritst hij de laatste dag
ruimschoots open en bijna gekuild
verschijnt helder een open gezicht
als was in handen van moeder aarde
sneeuw noch ijs deert deze vorst
al jaagt hij in zijn nadagen
menigeen de stuipen…
kamerstilte
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
681 vraag me niet
opnieuw
waarom mijn raam
de weg doorsnijdt nog voor
het avond wordt
het licht lag open
op zachte wind en ik bond
mijn ziel aan woorden
verder reikend dan begeerte
of de dingen die ik niet verstond
vraag me niet
in het uur van sneeuw
met vlindervingers, ingetogen
waarom ik me mijn naam
niet kan herinneren wanneer…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
Stenden - Herongen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
550 Als liepen we door een kerstkaart
Het landschap in een doktersjas
Oranje gloed over de velden
De dorst naar avontuur
De sneeuw in de haren
Fier rechtop in gelijke tred
Door bossen en over vlaktes
Langs verlaten boerderijen
In het schijnsel van de zaklamp
De kruisen op de bomen
Wezen ons waar te gaan
De nacht die plots viel
In het zwart…
De kolenkit van moeder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
550 voor de deur huist er slechts
wat buiten, blotevoetensneeuw
gelesporenpies en de laatste afdruk
van dit jaar, voor mij geen grote maat
het passen heb ik afgeleerd
klompen uit en klop de sneeuw
uit de plooi van je broek, deuren dicht
de kolenkit is pas gevuld en kijk uit
dat je niet op mijn breiwerk zit
aan de muur hangt Volendam in het…
Het huis
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.159 Het huis
legt sneeuw in zijn tuin,
spuwt rook uit zijn kruin.
Moeders leggen er hun kinderen,
kinderen leggen weer moeders,
enzovoort,
enzovoort…
en het huis verscherpt zijn blik,
ruiten worden gewassen,
kinderen steekt men in jassen,
laarzen moeten passen,
schoenen moet men boenen.…
DE PIMPELMEES
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.180 Sneeuw, geen eten
‘t niet meer weten
zorg ik voor een volle ruif!
Haal een vetbol
bakje zaad vol
rijg ook pinda’s aan een snoer.
Kom maar pikken
lekker bikken
zo te hangen is een toer!
Ik geniet zo
van je salto
zo te eten lijkt mij zwaar.
Dag! tot morgen
ik blijf zorgen
zo verrijken we elkaar!…
Tijdsgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.514 Boom in groen, rood en goud,
rond haardvuur kinderen luisterend
naar verhalen van weleer
van koningen vergezeld van een ster,
op weg naar een wereldreddend kind,
geboren in een stal, bij engelengezang
Oude legendes maken plaats,
voor oude man met baard en slee
met rendieren, elfen, sneeuw en ijs
en pakjes in gekleurd papier,
gebonden…
1
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.609 Onder de sterrenhemelen slapen
En 's winters een mantel dragen
Van sneeuw? in rotssteen misschien,
Doortje 3017, vereeuwigd worden
Met zware, sierlijke voorwaarts
Gerichte hoorns door een
Verwonderde had uit
Het paleolithicum? Doortje?
-----------------------
uit: 'Tempel', 2013.…
Van zoekvlucht naar vlucht zoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
642 Door sneeuw bedekte velden
zwoegt hij voorwaarts
terwijl de felle stormwind
schurend gaten blaast
in de laatste ijdele dromen
die hem nog helpen door de dag
Die zoektocht naar troost
het verlangen naar iets nieuws
werden een vlucht om te vergeten
maar hij heeft zo lang gezocht
dat al is vergeten wat te vergeten
De grijze lucht laat steeds…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.699 de bloementuin is aardedonker
zelfs geen sneeuw die zacht glimt
in de uitgestorvenheid van de avond
ijzig beroert de wind mijn wangen
waar ben je
struiken zijn vreemde bruine schimmen
zonder weerkaatsing
zelfs niet van de somberheid
geen vogels, geen leven , slechts nevel
wat doe je
het tegelpad is hard en koud
gedachten dwingen een…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
De poolvulkaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.905 Wolken sneeuwen steeds,
Zwaar en eindeloos;
Wit en eindeloos
Ligt het poolland rond.
‘t Laaiend Noorderlicht
In staalharde nacht
Houdt in mij de hoop
Dat een langre schicht
Mij inééns losscheurt uit mijn krater
En in vlammenvloed
Al het eeuwig ijs
Smelt tot groen, schuimbekkend water,
Waar ik rood en donker uit verrijs.…
Men moet
gedicht
4.7 met 7 stemmen
8.311 Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen
men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen…
De kunst
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.726 Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ondanks het besluit te zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 ondanks het besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind…
Verklaring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Pijl en hart gesneden in de bast
daar doorheen de letters onbeholpen
groot “U I T” en nog wat initialen
De boom ruist met zijn bladeren
draagt de namen van een toekomst
eens doorvoeld en voorspeld
Het bos maakt geen bezwaren, het is
winter en in de koude nacht dansen
de dryaden in mist en sneeuw gehuld
In hen passen de waanzin van
onvoltooide…
December
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Liefde moet ons blijven dragen
doorheen een sombere tijd
van storm, sneeuw en regenvlagen
tot het licht van Kerstmis ons bevrijdt.
Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
Die naastenliefde leert
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 er was niets meer
over van de angst voor
lange donkere avonden
in de feeëriek verlichte
winkelstraten van de stad
toch lacht een hoekje
donkerrood ons
warm toe ondanks
de trage sneeuw en
lange slingers elvenhaar
de diepe onbestendigheid
van het moment raken
wij met kerst nooit kwijt
in het verwachtingsvolle
de geboorte van het…