28272 resultaten.
INDISCHE NACHTEN (3)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.159 de nacht viel over je gebronsde huid
die naast me uitgespreid lag op het laken
al tastend trachtte ik je aan te raken
de duisternis stond bol van het geluid
we ademden als blaasbalg in en uit
ik sperde bij je rode mond mijn kaken
en proefde van je lippen, onder 't slaken
van zoete zuchten, sap van oosters fruit
de spanning bouwde op, de…
droom
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.978 ik droomde van mijn vader
hij zat te vissen op z'n vaste stek
de dood had hem jaren jonger gemaakt
en zoveel gelukkiger vooral...
verwonderd mij daar aan te treffen
bergt hij zijn hengel in het foedraal
en na een korte aarzeling:
"we moesten maar eens gaan jongen
je moeder heeft het eten klaar"…
toen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.160 voor mij was kerstfeest
een boom met echte kaarsjes
het sneeuwlandschap van vaders hand
uitgestald op het dressoir
en de warmte van met z'n allen
(en iets van soberheid)
aan een tafel van fragiel geluk
nu wij zoveel materiëler zijn
weet ik mij een illusie armer…
Na al die jaren
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.333 In Doetinchem stond ik bij het station
de zon bescheen perron en mensen
en uren stond ik stil te wensen
dat jij nog steeds diezelfde blijven kon.
Er moet op dat station een spiegel hangen
want plots verscheen weerkaatsend licht
het lichtte op; jouw lief gezicht
nog steeds door blonde krul bevangen.
De tijd verdween, want stond toen stil…
Once upon a time in gerbiltown
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.181 Kom binnen geachte lezer, zet je neder
en doe of je lekker thuis bent.
(Intussen knagen wij ongestoord
tussen haakjes verder)
De harde realiteit
is hier een droom, een wereld
in een wereld.
Pas op voor onze woorden
want ze vreten tussen de regels door
en elke poging van een pointe
onderstrepen wij met een
knipoog.…
Avonddromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
704 ……
Stil is het
en groen voor m’n oog
De lucht wacht
op het donker
om haar te bedekken
verhullen
Een late merel
maakt
het hof
aan verre vreemden
die te antwoorden
lijken
voorbij
de laatste bomen
van mijn zicht
is dit het moment
waarop de aarde
heel even
in een moment van aarzeling
draalt
te draaien stopt
of snikt slechts
en alweer…
De dood nabij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.522 Verzwakte eenheden vochten
een verloren strijd
de legers van de agressor dringen
tot in de voorste linies door
Schaduwen vullen het slagveld
rusten op vermoeide cellen
het goede overwint het kwade? Nee,
de doktoren hebben hem opgegeven…
Terugblik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
849 ik ben van hier
met volle vaart
naar ‘s and’ren daags
gegaan
en nog
terwijl ik onderweg
nog peinzend
over morgen
kwam d’and’re dag
alsof het nog
vandaag
- maar onweerlegbaar
gisteren of eerder nog
daar was ik dan
zag om me heen
en merkte ja
dit ken ik hier
hier kwam ik
vaker langs
op weg naar
morgen
ik zette mij
verwijlde kort…
Functioneel leeftijdsontslag
snelsonnet
3.5 met 13 stemmen
3.964 Wanneer wacht ons de welverdiende rust?
Het werk wordt ambulancepersoneel
Met vijfenvijftig blijkbaar al te veel
En ook de brandweer is dan uitgeblust.
Maar mag dan ook een doorsnee ambtenaar
Pas met pensioen met vijfentachtig jaar?…
PROMOTIE
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.899 Je legt de eerste steen. De ruiten,
die geven onze grenzen aan,
een bord vol regels en vol wetten.
Zwart staat voor 'man' en wit is 'vrouw'
of was het andersom? Ja, het
was andersom. Zwart is voor jou.
In gedachten hoor ik stenen slaan.
Ik zet mijn zinnen op je dam.
Je kijkt naar buiten. We beginnen.
Ik sla een steen. Jij slaat er twee…
Slachtveld
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.926 De heengelegde lijken der soldaten
Zijn aangeraakt door de goudpaarse nacht,
Er kruipen lijnen over de gelaten,
Waarop de Dood zijn teken heeft gebracht.
Sommigen hunner liggen als bedronken,
Het was ruim véél, de wijn uit déze kan,
Hun arme lijven werden volgeschonken,
Zij dronken zich de eeuwigheid daaran.
Eén hunner ligt verdwaasd omhoog…
Rode ruit
snelsonnet
4.1 met 24 stemmen
2.618 Naast Rode Kruis en Rode Halve Maan
Helpt ook de Rode Ruit in noodgevallen,
Al weet ik sinds een kijkje op de Wallen
Zelf al geruime tijd van het bestaan:
Daar zat een vrouw achter een rode ruit;
Die zag er heel erg hulpverlenend uit.…
troost
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
3.195 als ik er strakjes niet meer ben
zegt zij terwijl ik luister
dan zal ik jouw kerstster zijn
die licht geeft in 't duister…
Verstrooid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
984 Er zijn soms van die dagen
dat mijn brein maar half werkt
ik download gegevens
maar vergeet ze op te slaan
Recente data zijn verdwenen
vraag me niet waarheen
vermoedelijk ben ik
met een virus besmet
Dan leeg ik mijn geheugen
zet de juiste bestanden terug
en merk tot mijn genoegen
dat ik nog niet defect ben…
DAG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
764 Uit de gewelven
de zachte stem van cello
die mij verwoordde.
Geen tranen waren
gevallen, afscheid was kus,
en: vrede, vrede.
Het paradijs was
zonnige kerkhofstilte,
de hemel was blauw.
Je wist je einde
voltooiing van je kunstwerk,
grensloze liefde.
Jouw stem was stilte
van eindeloos aanbidden…
Firnament
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.053 We struinen door de duinen en ruines
van vroege eeuwen.
Welp mijzelf tot de leeuwen
en strijk door de manen.
Zacht verlaten ze stralend, tranend,
het firnament
waar geen feeksen zich onthouden
tot zuiver ongetemd
de zeven hemelenkoren zuiver zingen.
Tot we bijna blijven kleven
- heel even-
aan de honing van grote beer.
Er zijn meer…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 vandaag ben ik een paard
nee eerder toch
of morgen nog
een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind…
Kerstoverdenking
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.202 Kerstmis herinnert
aan liefde, licht en vrede
waar ging het verkeerd…
WIEGELIEDJE VOOR DE GELIEFDE
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.777 Dat trage zich toevouwen je oogleden,
te dragen het loom fluweel van onze nacht.
Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij
de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei.
Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.
Nu zal…
EXALTATIE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.458 het voelde vanzelfsprekend wat we deden
we brachten elkaars lichaam in galop
je haren wapperden als veterdrop
we hapten toe van boven tot beneden
conquistadores en hun gruwelijkheden
ik tekende het uit je ogen op
de strijd verhevigde en steeg ten top
een uitbraak van bevredigende vrede
niets deed er toe, geen wet, geen goede zeden…
Droom Vergezicht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.938 Droom vergezicht,
kanaal vol beelden,
kleurrijk verbonden,
zo dichtbij het hart
Spelen in licht,
plotseling ontwaakt,
binding geschonden,
het leven van start…
Gegronde redenen (3)
snelsonnet
4.0 met 35 stemmen
2.605 Toen Bello uit zijn lijden was verlost
Vond ik een dierenkerkhof in de buurt
Waar ik een laatste rustplaats heb gehuurd
Die mij per jaar maar achttien euro kost.
Begraaf me dus niet in gewijde grond,
Maar leg me maar voordelig naast mijn hond.…
Het spijt me
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
3.681 Er heerste doodse stilte in de Kamer,
De leden beefden na en zagen bleek
En Weisglas sloeg zichzelf, totaal van streek,
Verbijsterd op zijn vingers met zijn hamer,
Want met een blik die mammoeten kan doden
Had Rita haar excuses aangeboden.…
Nachtwake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.021 De nacht werd een minuut
in een enkele hartslag.
Wind werd geluidloos bewegen
in gedachten
en het gevoel van zijn
niets meer dan een diepe zucht.
Pas toen het licht zich
door mijn gordijnen herinnerde
werd ik me bewust
van de tijd die door mijn vingers gleed.
En ik kwam nader tot mijzelf, sloot
mijn ogen en droomde.…
Bevrijding
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.029 De laatste blaadjes
houden zich vast aan de boom,
herfststorm laat ze vrij…
Senryu
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.823 Als op het kerkhof
de doden konden praten
zou stílte leven…
ABONDANTIE
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.853 ik was verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met m'n stok
geen vonk sprong over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand…
Muren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.114 Ik zit gevangen tussen hoge muren,
en voel frustratie, wanhoop, onmacht, pijn.
Ik zit ontredderd voor mij uit te turen,
volledig aan het eind van mijn Latijn.
Het is ontzettend moeilijk te verduren,
omdat ze door mijzelf gemetseld zijn,
gemetseld in de niet te tellen uren,
de niet te tellen uren van de schijn.
De muren van het ego, de verwachting…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar;
de sneeuw valt als een wazig wit gordijn,
de witte vlokken vallen echt ontelbaar,
en maken zo de wereld kristallijn.
De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar,
en kreukelen de deken van satijn.
Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar,
en houdt het tafereel zijn extra schijn.
En kijkend door…
Haiku
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.983 Bevroren vijver,
het ijs rond gouden vormen
maakt diepvriesvissen…