Alle inzendingen over stadsdichter van ams

28272 resultaten.

Sorteren op:

INDISCHE NACHTEN (3)

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.159
de nacht viel over je gebronsde huid die naast me uitgespreid lag op het laken al tastend trachtte ik je aan te raken de duisternis stond bol van het geluid we ademden als blaasbalg in en uit ik sperde bij je rode mond mijn kaken en proefde van je lippen, onder 't slaken van zoete zuchten, sap van oosters fruit de spanning bouwde op, de…

droom

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.978
ik droomde van mijn vader hij zat te vissen op z'n vaste stek de dood had hem jaren jonger gemaakt en zoveel gelukkiger vooral... verwonderd mij daar aan te treffen bergt hij zijn hengel in het foedraal en na een korte aarzeling: "we moesten maar eens gaan jongen je moeder heeft het eten klaar"…

toen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.160
voor mij was kerstfeest een boom met echte kaarsjes het sneeuwlandschap van vaders hand uitgestald op het dressoir en de warmte van met z'n allen (en iets van soberheid) aan een tafel van fragiel geluk nu wij zoveel materiëler zijn weet ik mij een illusie armer…

Na al die jaren

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.333
In Doetinchem stond ik bij het station de zon bescheen perron en mensen en uren stond ik stil te wensen dat jij nog steeds diezelfde blijven kon. Er moet op dat station een spiegel hangen want plots verscheen weerkaatsend licht het lichtte op; jouw lief gezicht nog steeds door blonde krul bevangen. De tijd verdween, want stond toen stil…

Once upon a time in gerbiltown

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.181
Kom binnen geachte lezer, zet je neder en doe of je lekker thuis bent. (Intussen knagen wij ongestoord tussen haakjes verder) De harde realiteit is hier een droom, een wereld in een wereld. Pas op voor onze woorden want ze vreten tussen de regels door en elke poging van een pointe onderstrepen wij met een knipoog.…

Avonddromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
…… Stil is het en groen voor m’n oog De lucht wacht op het donker om haar te bedekken verhullen Een late merel maakt het hof aan verre vreemden die te antwoorden lijken voorbij de laatste bomen van mijn zicht is dit het moment waarop de aarde heel even in een moment van aarzeling draalt te draaien stopt of snikt slechts en alweer…

De dood nabij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.522
Verzwakte eenheden vochten een verloren strijd de legers van de agressor dringen tot in de voorste linies door Schaduwen vullen het slagveld rusten op vermoeide cellen het goede overwint het kwade? Nee, de doktoren hebben hem opgegeven…

Terugblik

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 849
ik ben van hier met volle vaart naar ‘s and’ren daags gegaan en nog terwijl ik onderweg nog peinzend over morgen kwam d’and’re dag alsof het nog vandaag - maar onweerlegbaar gisteren of eerder nog daar was ik dan zag om me heen en merkte ja dit ken ik hier hier kwam ik vaker langs op weg naar morgen ik zette mij verwijlde kort…

Functioneel leeftijdsontslag

snelsonnet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.964
Wanneer wacht ons de welverdiende rust? Het werk wordt ambulancepersoneel Met vijfenvijftig blijkbaar al te veel En ook de brandweer is dan uitgeblust. Maar mag dan ook een doorsnee ambtenaar Pas met pensioen met vijfentachtig jaar?…

PROMOTIE

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.899
Je legt de eerste steen. De ruiten, die geven onze grenzen aan, een bord vol regels en vol wetten. Zwart staat voor 'man' en wit is 'vrouw' of was het andersom? Ja, het was andersom. Zwart is voor jou. In gedachten hoor ik stenen slaan. Ik zet mijn zinnen op je dam. Je kijkt naar buiten. We beginnen. Ik sla een steen. Jij slaat er twee…

Slachtveld

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.926
De heengelegde lijken der soldaten Zijn aangeraakt door de goudpaarse nacht, Er kruipen lijnen over de gelaten, Waarop de Dood zijn teken heeft gebracht. Sommigen hunner liggen als bedronken, Het was ruim véél, de wijn uit déze kan, Hun arme lijven werden volgeschonken, Zij dronken zich de eeuwigheid daaran. Eén hunner ligt verdwaasd omhoog…

Rode ruit

snelsonnet
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.618
Naast Rode Kruis en Rode Halve Maan Helpt ook de Rode Ruit in noodgevallen, Al weet ik sinds een kijkje op de Wallen Zelf al geruime tijd van het bestaan: Daar zat een vrouw achter een rode ruit; Die zag er heel erg hulpverlenend uit.…

troost

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.195
als ik er strakjes niet meer ben zegt zij terwijl ik luister dan zal ik jouw kerstster zijn die licht geeft in 't duister…

Verstrooid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 984
Er zijn soms van die dagen dat mijn brein maar half werkt ik download gegevens maar vergeet ze op te slaan Recente data zijn verdwenen vraag me niet waarheen vermoedelijk ben ik met een virus besmet Dan leeg ik mijn geheugen zet de juiste bestanden terug en merk tot mijn genoegen dat ik nog niet defect ben…

DAG

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
Uit de gewelven de zachte stem van cello die mij verwoordde. Geen tranen waren gevallen, afscheid was kus, en: vrede, vrede. Het paradijs was zonnige kerkhofstilte, de hemel was blauw. Je wist je einde voltooiing van je kunstwerk, grensloze liefde. Jouw stem was stilte van eindeloos aanbidden…

Firnament

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.053
We struinen door de duinen en ruines van vroege eeuwen. Welp mijzelf tot de leeuwen en strijk door de manen. Zacht verlaten ze stralend, tranend, het firnament waar geen feeksen zich onthouden tot zuiver ongetemd de zeven hemelenkoren zuiver zingen. Tot we bijna blijven kleven - heel even- aan de honing van grote beer. Er zijn meer…

vandaag ben ik een paard

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 965
vandaag ben ik een paard nee eerder toch of morgen nog een mier nu ben ik een insect, amoebe tot ik vlinder wordt ik ben het gras nee morgen pas een boom die in de aarde groeit het water dat naar zee toevloeit ik ben een vis in de woestijn een vogel kan ik ook wel zijn een zwijn ik ben in storm en in wind ik ben een kind…
Rina van Dijk12 december 2005Lees meer >

Kerstoverdenking

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.202
Kerstmis herinnert aan liefde, licht en vrede waar ging het verkeerd…

WIEGELIEDJE VOOR DE GELIEFDE

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.777
Dat trage zich toevouwen je oogleden, te dragen het loom fluweel van onze nacht. Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei. Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind, want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind. Nu zal…

EXALTATIE

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.458
het voelde vanzelfsprekend wat we deden we brachten elkaars lichaam in galop je haren wapperden als veterdrop we hapten toe van boven tot beneden conquistadores en hun gruwelijkheden ik tekende het uit je ogen op de strijd verhevigde en steeg ten top een uitbraak van bevredigende vrede niets deed er toe, geen wet, geen goede zeden…

Droom Vergezicht

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.938
Droom vergezicht, kanaal vol beelden, kleurrijk verbonden, zo dichtbij het hart Spelen in licht, plotseling ontwaakt, binding geschonden, het leven van start…

Gegronde redenen (3)

snelsonnet
4.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.605
Toen Bello uit zijn lijden was verlost Vond ik een dierenkerkhof in de buurt Waar ik een laatste rustplaats heb gehuurd Die mij per jaar maar achttien euro kost. Begraaf me dus niet in gewijde grond, Maar leg me maar voordelig naast mijn hond.…

Het spijt me

snelsonnet
4.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 3.681
Er heerste doodse stilte in de Kamer, De leden beefden na en zagen bleek En Weisglas sloeg zichzelf, totaal van streek, Verbijsterd op zijn vingers met zijn hamer, Want met een blik die mammoeten kan doden Had Rita haar excuses aangeboden.…

Nachtwake

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.021
De nacht werd een minuut in een enkele hartslag. Wind werd geluidloos bewegen in gedachten en het gevoel van zijn niets meer dan een diepe zucht. Pas toen het licht zich door mijn gordijnen herinnerde werd ik me bewust van de tijd die door mijn vingers gleed. En ik kwam nader tot mijzelf, sloot mijn ogen en droomde.…

Bevrijding

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.029
De laatste blaadjes houden zich vast aan de boom, herfststorm laat ze vrij…

ABONDANTIE

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.853
ik was verward, de wijzers van de klok vertraagden, waren niet vooruit te branden ze stonden stil en ik stond voor het blok toen niemand acht sloeg op mijn offerande ik wilde vuur ontsteken met m'n stok geen vonk sprong over, elke poging strandde tot onverwachts het rookgordijn optrok en ik, uit as herrezen, me vermande je overbrugde afstand…

Muren

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Ik zit gevangen tussen hoge muren, en voel frustratie, wanhoop, onmacht, pijn. Ik zit ontredderd voor mij uit te turen, volledig aan het eind van mijn Latijn. Het is ontzettend moeilijk te verduren, omdat ze door mijzelf gemetseld zijn, gemetseld in de niet te tellen uren, de niet te tellen uren van de schijn. De muren van het ego, de verwachting…

Sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar; de sneeuw valt als een wazig wit gordijn, de witte vlokken vallen echt ontelbaar, en maken zo de wereld kristallijn. De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar, en kreukelen de deken van satijn. Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar, en houdt het tafereel zijn extra schijn. En kijkend door…