14830 resultaten.
Oogopslag
gedicht
3.2 met 10 stemmen
7.082 Barstensvol tijd dwingt het silhouet
van deze bergen een enkele oogopslag.
Want precies zo zagen holenmensen de
Matterhorn hier als een reusachtig
baken de hemel in wijzen. En precies
ditzelfde landschap zal zich tonen
wanneer mensheid als een dun maar
koppig laagje overmoed van de
eeuwigheid is afgeschraapt.…
martha
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
648 zoetelieve knul van mij
zij aan zij in mijn getij
schreef ze van haar eiland
ik had mijn puch nog
buddysit hoog stuur
mijn grote beurt
zou gaan komen
zij wond mij op
haar gebriefde lippen
schreven boekdelen
onder olijfbomen
wilde bloemgeuren
hoge bergen diepe valleien
haar palet de regenboog
ik huilde - heel droog…
Ik kende je goed..
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
2.403 Ik kende je goed, ik kende je wel
Wat ging jouw leven toch o zo snel
Je was mijn neef, ik zag je graag
Waarom zo snel, dat is mijn vraag
Het ongeval...was rap gebeurd
De hele famillie, het hart verscheurd
Nicolas,ik mis je erg
Bracht het je terug dan verzette ik de hoogste berg.…
Zondagmorgen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
494 Leven op een kale berg
hoog en droog zonder iets
wellicht dat stukje brood
en wat warme gedachten.
Bij het slapen gaan dacht ik nog
het kan zo maar wederkeren
en in dat licht voel ik liefde
omdat ik liefheb
wat ik niet raken kan.…
liefste
gedicht
2.1 met 315 stemmen
37.473 liefste
ik roep naar je
over de bergen
liefste
ik loop naar je
over het water
liefste
ik leef naar je
onder de zon
jouw handen
hebben mijn huid doen smelten
jouw vogels
zijn door mijn haren gevlogen
jij woont
in mijn handel en wandel
ik wil je boot
door de nacht zijn
ik wil je strand
overdag zijn
ik ben je schaal
wil je mij…
OUDE ALPENBOER
netgedicht
1.2 met 12 stemmen
1.788 Met lijdzame dorst
schudt en spreidt hij het hooi
op de zonnige helling
vol geelgroene stoppels
blikt somtijds
naar die vertrouwde sneeuwtop
hem het verste wat is
zijn bronzen gelaatsplooien
bergen de bescheiden bloei
uit onweerstaanbare kracht
van kleine rotsvaste stee
bemoedigd
door verdwaalde vleugjes
altijd zoekende zeewind.…
Winter
gedicht
2.9 met 34 stemmen
11.123 zo zal het zijn als zij verlaten
en onvruchtbaar gezeten aan
het raam de uren tot dagen
de kamers tot huizen verzinnen
en tussen hen een stilte
die een hoofd vol dromen nog
verbergt, een stilte die
de keel dichtsnoert en ten slotte
een stilte vanzelfsprekend reeds,
onoverkomelijk
als tussen heel oude bergen
---------------------------…
Bewonderenswaardig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 Iedereen bewonderde
zijn weidse blik -
zoals díe uitkeek over het landschap
bergen, dalen, bossen en meren
woestijnen en oceanen
onafzienbaar als ze waren
toch hélemaal in zich opnemend
die blik die zei:
pas als ik dat allemaal belopen
bereden, bevaren heb
en daar dan ben, dáár
daar helemaal achteraan, weet je wel
dan ben ik er -…
exotisch stadium
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
690 grote zeeen om te varen
wereld steden om te
bekijken
bergen om te
beklimmen
palmen die zingen
met de opschijnende
ochtendzon
die
intussen al over
de heuvels heeft kunnen
reiken
de vogels vliegen al
weer
speels door de lucht
de eekhoorns racen
nu vrij door de…
Volmaakte passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Mijn hart is
over bergen heen gevlogen
mijn gedachten
hebben rivieren doorwaad
mijn gevoel
zweefde tussen wolken
mijn liefde
heeft zeeën doorkruist
mijn ogen
zagen je van ver
mijn armen
strekten zich naar jou
mijn benen
ijlden over het veld
mijn adem
stokte van verlangen.
En aan het eind
zakte ik
voor je voeten
in elkaar.…
Grasveld in het park
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Om in dromen te dwalen
moet je innerlijk rijp zijn
zoals het authentieke knaagdier
in verte van jouw landschap
waar molshopen op bergen lijken
een schilderij zou je kunnen zijn
met verwilderde vergezichten
voor een pastelkleurig konijn
onder mijn hoed van eeuwigheid
terwijl de regen het woord zoekt
vliegen er dromen naar herfstkraaien…
Kees
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
988 Een opkomende zon
in Turkije die ik niet vergeet
en nooit zal vergeten
zoals we op die berg zaten
en waren gaan zitten
voor de zon opkwam
wilden we zien
Kees en ik
En ik riep nog tegen hem:
Nu zie je dat de aarde draait !!…
sprekend steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 tussen ons, een berg van
spreken een hand vol taal en
aan het eind een gebed zonder reliëf
de trog lek geschoten door een
vleugwalm van nihilisme, deze scherpte
snijdt niet maar stompt af in dialoog
en weer ons, ons van de zijnen
gevuld met lavawater en sprekend
steen leidt het poreuze weten om
naar de weg die niet weet…
Ga niet alleen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
509 God wil u veilig leiden
Over bergen en door dalen
Hij zal nooit van u scheiden
Hij wil u met liefde omstralen.…
Samen vechten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Samen vechten
Bergen beklimmen
Op de top zijn en genieten van het zicht
Tot je knieën in de modder
Geen beweging in te krijgen
Maar toch eruit komen
Verdwaald in een woestijn
Uit zicht geraakt
Maar in gedachten verbonden
Tot de ander gevonden is
Samen vechten wanneer dat nodig is
Omdat je niet wil
Omdat je niet kan
Omdat je niet leeft…
voor je sterft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
889 Voor je sterft
Laat ik je nog even
In woorden herleven
Zoals jij bergen hoog
Opnieuw wou beginnen
De kanker overwinnen
Maar de eindmeet wenkt
Terwijl je ogen breken
En kinderhanden smeken
Laten we elkanders dromen
bevrijden van alle pijn
En over de dood tezamen zijn…
XVI - een droge beek - 1908
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 op een kale berg
zoekend naar waar ik echt ben
loerend op stand
het verlangen is
mij liever dan bevrediging
de beek staat droog
genept in meppel
door eenrichtingsverkeer
zoals overal
haar paardengezicht
boven nog pronte borsten
een oud dom blondje
annabelle -
je bruine kleur van rotting
nog eens zo schoon…
ONONTDEKT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
458 luchten verbergen soms
onverwacht een wervelwind
oceanen bezitten onpeilbare
diepten en draaikolken
er zijn bergen met verborgen
grotten die niemand kent
soms is er een moeder die
onverwacht bevalt van een kind
of een oerwoud met nog niet
ontdekte dieren en volken
en soms zijn er mensen
met duivelse gedachten
die te laat worden herkend…
De Gouden Eeuw
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
655 Er wordt geschrapt in de geschiedenis:
“De Gouden Eeuw” heet voortaan “17e”,
omdat men denkt, dat tijdperk overziende,
dat die benaming het rechtvaardigst is.
Zolang er sprake is van helse oorden,
is ook "de hemel" echt te gek voor woorden.…
Versluierd verleid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
488 Zo'n prinses uit het oosten
cleopatra thisbe
roxanne, gelijk
aphrodite astarte
al vóór echnaton
toet-anch-amon
als oog en verstand
verblindende sfinks
hart en ziel
verbijsterend
ten tonele gevoerd
zelfs aeneas en caesar
als een weke pyramus
kort of lang bezweken
voor haar diepste mysterie:
haar schoonheid
was volgens de bronnen…
Zoals de vissen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.192 Ik staar over het water
En stap er dan voorzichtig in
Lucht verandert in vocht
en kou bereikt mijn kin
Kijk even naar mijn buddy
En trek mijn flippers aan
Straks verdwijnen we van de aarde
Net alsof we nooit hebben bestaan
Loom laat ik mij zakken
Het water voert me mee
Eindelijk kan ik zweven
Net als de vissen in de zee…
Barricade
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.010 de weg naar de toekomst
is onbegaanbaar grote woorden
barricaderen de blik vooruit
een stap voorwaarts verzandt
in frustratie het verleden biedt
een uitweg herinneringen vormen
vluchtroutes achterom kijken
doet de therapeut gnuiven
het heden staart zich blind
doelloos hou ik me bezig met
braille verzet de bakens
verdwijn spoorloos in…
Realiteit in fantasie
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
4.091 zelfs het meest onbereikbare bestaat,
alles wordt beantwoord
Blijf bij me, ik wil niet dat je gaat
mijn fantasie, liefdevol, intens en onverstoord
Ach, ga maar en breng me de realiteit
het is niet eens een grote stap
van alles wat ik wens raak ik niet veel kwijt
Want het is er echt... jouw vriendschap…
Verwonde liefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
911 Haar hakken lijken de hele
stad te ontwaken
iedere stap op keien vele malen
ouder dan haar leven
het irriteert omdat zij juist
nu stilte wilde
maar ze kan niet blijven staan
of blootsvoets verder lopen
tot hij haar gedachten in zijn handen tilde
zij wilde vluchten
maar als verwonde liefde gekust
dan worden knieën zwak
staat de wereld…
de arrogantie regeert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
890 oud links leverde fors in
ARP/CHU/KVP deed als CDA een stap terug
en toch, ze zitten er weer
gered door christen-fundamentalisten
ik noem dat een kabinet-niet
een zwaktebod, duivelsverbond
een portier die vanachter
zijn kogelwerende deur
mij diezelfde deur wijst
links, rechts, links, rechts
met z'n allen door het midden verneukt…
ik schrei zachtjes
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
922 onaanvaard blijf ik vreemd,
blind hunkerend naar geloven
om een enkel mens
soms wacht ik, zoals dag op nacht
en sla wekkers stuk tegen het hoorspel
van mijn dromen
ik veeg ogen op het vroege raam,
de wereld zo vreemd in het vergeten licht
jij kijkt naar mij
in andere handen
en ik schrei bij iedere stap
glazen bloemen op je naam…
Na elke ruzie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.119 Wat me soms zo sterk verwondert
na elke ruzie, scherp en hard
na elke keer dat je me bedondert
na elke morele pijn en smart
na elk gebaar van onverschilligheid
na elke stilte voor de storm
na elke stap die jij van mij vermijdt
na elk verdriet in een andere vorm
na elke schreeuw van jou
door jou naar mij van jou
dat ik ondanks alles
nog…
aarde
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.439 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
terugkeer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.152 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
Suïcide
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.378 druk maar niet meer op mijn deurbel
vul mijn fles maar niet meer
vanuit mijn doorgezakte stoel
stap ik uit de kringloop van leven
breekbaar als glas ben ik een mens
in de volle maan neem ik afscheid
misschien niet doodnormaal
maar mijn leven op dood spoor
voor mij hoeft het niet meer
wil niet langer leven
in een schaduw…