4358 resultaten.
mijn vriend,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 steeds wanneer de dagen lengen
het licht begint te spreken en afstanden
zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw
mond en ratelt het oude hart als
nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen
hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden
als steeds een beving mij verjaagt
en lieden die de muren willen dragen
op gescheurde fundamenten…
Avond
poëzie
4.5 met 6 stemmen
5.948 Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.
Je hebt weinig gedacht en veel gezwegen
En stil de handen om mijn hoofd gelegd,
Zo zeggend: ‘Ook de grootste liefde kan niet tegen
De dood die niets ontziet en alles slecht.'…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 het Wad leek vanmorgen
even op een getemd beest ,
de stilte was breekbaar op het moment
dat de heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht nog vrucht mag dragen…
droeve schimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 ik tracht, mijn liefste, om je te begrijpen
om jouw taal te spreken en jij de mijne
in al het weten wat wij in ons dragen
steekt de onwetendheid van angst
als een puberale pukkel de kop op
pijnlijk in onrijpe uitdrukken
tot bloedens aan toe snijden onze woorden
de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment
jij wordt de…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw bloemen nog te dragen…
Voor Maurice
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 die net
Een tik heeft
Gehad in de wedstrijd
Van deze zaterdagmorgen -
De pijn waardoor je
Huilen moet verdwijnt
Als sneeuw voor de zon -
Nu zo maar hard en
Meedogenloos uit
Je leven weggerukt
Gezonde jonge man,
We bidden dat God
Je met open armen
Ontvangt, en je
Ouders en broers
Met Zijn liefde door
Dit verdriet dragen…
Mijn woning ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Je geeft me jouw rijkdom
om mijn rijk gedachtegoed uit te kunnen dragen!
Wat kon ik nog meer van je vragen?
Ik mag nu onze boodschap gaan overdragen.…
Van wind en rag
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.252 Ik zal een droomelixer voor je kopen,
ik zal mijn haren dragen op z'n Frans;
Japanse zijde doe ik aan, mijn handen
laat ik ijle dansen dansen.
Men pen zal ik Oostindisch dopen, ik zal
van zinnen een zilvergazen webje spinnen,
mijn adem langs je ogen blazen, je smaak
verlengen met gezoete room.…
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 Vaar daarheen met mij
Laat je dragen
op de zachte armen
van de nachtwind...…
De ~Rijmer - Componist~
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
507 Dus velen menen ~het is slechts geluk
wat hij op beide schouders heeft te dragen,
haast alles wat hij doet schenkt hem behagen
bij hem hangt er geen sores aan het juk~.
Al lijkt het of zijn kan slechts vreugde giet,
dat is niet zo, ook hij kent zijn verdriet.…
Geen roosje zonder doornen.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.121 En of ze ook al te vinden waar',
Ligt dat ze u zou mishagen;
Het hoort nu eenmaal bij elkaar,
Dat roosjes Doornen dragen.
Wat leed in lust, wat lust in leed,
Zo is ons aardse leven;
En als het ons geen goed en deed,
't Ware ànders ons gegeven.…
De taal van kleuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
471 ik heb immense velden
met bloemen gezien
die fier hun kleuren dragen
zacht wiegen als zij in
opening mijn aandacht vragen
hun ranke stelen lichtjes draaien
maar de zon schijnt
feller op de kale rots waar
stenen regenbogen kaatsen
in kristallen werd
de tijd gevangen die daar
onder grote druk is blijven hangen
zij vertellen van…
Troost bij leed (vertaling)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
2.164 je mond niet klaagt
en zorg dat je niet haatdragend bent
Lees de diepe tekenen van het leed
op zoveel gezichten
jouw leed zal op velerlei leed gelijken
en het is niet het enige leed op de wereld
Nee, de tranen van de mensen stromen
overal, waar de zon maar schijnt
en slechts hij kan tranen stillen
die zelf eens bitter gehuild heeft
Draag…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
923 Snel, nu t donker nog ziet,
draag me in een
nieuwe dag, ontwapen
't chagrijn, alleen jij weet
hoe dat moet.…
Woorden als deze
gedicht
2.2 met 4 stemmen
5.783 Waar geurde je toen naar, toen, het was
een woord dat er niet was, zomersneeuw, zweem
van lichtweefsel, mondstilte, honinggras
vandaag, najaar, in ons slordig beheerd paradijs
hoorde ik, afzijdig, tussen de wildgroei
je pathetisch geblokkeerde zilver rinkelen
ik ziende taalde het doofste, witvlinders, leven
zo licht dat geen naam het kon dragen…
vol beweging
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
664 't gewapend glas verdwijnt
't marmer, hard en ongenaakbaar
verliest langzaamaan elke herinnering
de muren bewegen onder het nieuwe gewicht
van hedendaags licht en wat de tijd niet dragen kon
wordt in aanwezigheid van de zon nagejaagd door de wind
verhalen raken bekneld tussen puin en achterwege
gebleven gesprekken
't huis maakt zich klaar…
Ik ben met u
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Nog zegt Jezus: “Ik ben met u alle dagen
Vrees niet, ik blijf altijd met u begaan
Kom dan maar gerust achter mij aan
Als het moeilijk wordt, zal ik u dragen.”
(uit Matth. 28 vers 20)…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 moge ons hart eenvoudig als dit tuiltje zijn
vurig rood, doorgloeit van zomerse zonneschijn
waarin het licht weerkaatst voor sombere dagen
om Zijn liefde naar anderen uit te dragen…
Door het geloof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
724 langzaam trekt de stoet langs beukenhagen
om haar naar de plaats van rust te dragen,
meelevend trek ik jas en schoenen aan.…
Vragen van Sint-Maarten bij zijn eigen beeltenissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Moet ik, zoals Christus, niet nederig afdalen
en naast de hulpelozen knielen op de aarde,
dezelfde bittere armoe dragen?
Hielpen zij, die mij gaven
aan deze kerk van Sint-Maarten,
in glas gebrand, in hout gebeiteld,
ook de naakten in de straten,
de hongerigen op de pleinen?…
Februarizon
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.394 Ik draag het donzen masker van
de eerste lentewind.
------------------------------------
Orensnijder tulpensnijder (1975)…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je ontkomt aan verlatenheid
in zijn volle omvang of gewenste geringheid
maar de kleuren van oorspronkelijke woorden
zullen mij dan dragen…
Getekend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
781 Er vlogen kogels door de tuin
de krekels en vogels zwegen
Wij waren niet bang en keken
het verleden draag je altijd mee
Als je als Indo geboren bent
oorlogsacties hebt overleefd
dan raak je er aan gewend
dat je als Indo geboren bent
Nederlands-Indië warm moederland
wat was het koud in Nederland
het weer en de koele mensen
bijna dood en…
In aarden vaten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
503 Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
cocaïne
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
560 startte een handeltje zonder spijt
in het dealen van bruine cocaïne
de gevolgen lieten hem vooral koud
want een geweten had hij niet
hij dacht enkel maar aan het goud
en nooit aan…aangericht verdriet
veel mensen lusten hem nu rauw
maar zijn bang om hem aan te klagen
nochtans deze kerel heeft geen berouw
dus zullen ze wel later de gevolgen dragen…
Stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.085 Voordat je iemand spreekt
Het is bijna niet te dragen…
In het zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
458 wonen in de schaduw
hoort bij mij, ik ben
dan niet schuw of dood
de ziel luistert naar de stem
of naar een verlangen in nood
gevangen als zij is tussen
vandaag en ongekende morgen
het is gaan in een laag
waar de wil zijn kracht mist
en ik mijzelf draag met
zorgen en dan weer
hoop dat de illusie
ooit wordt opgevist
door die kwetsbare…
Dichter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
476 Woorden, in stilte en in
gedachte,
hoop ik mijn woorden uit te
mogen dragen.
Dank je wel voor dit
prachtige kunstwerk,
mijn vrouw.
Tekst en foto Dick Voogd
Kunstwerk Willenmien Mostert…
Medereiziger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 De wilgen delen schouderklopjes uit
Zij willen helpen mijn verlies te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit
Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat
Je toont me waar de mens in overgaat…
Vertwijfeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
497 Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
Wil die ontdoen van alle slik en slijk
Dat is van ieder hier de grootste wens
Draag hem terwijl hij slaapt voorbij de grens
Geef daarmee van uw Licht en Liefde blijk
Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
De hunker is onhoudbaar en…