3326 resultaten.
FATA MORGANA
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.087 Ik heb achter de horizon gekeken
en werd naar een Utopia geleid.
Een visioen? Ik raak het niet meer kwijt.
Als het een droom was, heeft hij waar geleken:
die vreemde reis door ruimte en door tijd.
Een helder, zuiver licht bescheen die streken
waar het ons grauwe duister deed verbleken
als tijdelijke onbelangrijkheid.…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 je gooit ballen hoog
andere handen vangen
je fluit een lied, de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
1.254 neerstrijkend
op een slechts vergankelijke klaproos
Even rustend
Je prachtig gracieuze vleugels dansend in de zon
Doch aan de einder wuift reeds
een vergeet-mij-nietje jou tegemoet
Verwachtingsvol passeer je zelfs de klavertjes,
Zonder enig pardon
Immer turend voor dat kraakheldere meertje
Met die enkele prachtig blanke lelie
Ginder aan de horizon…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Schitterende zon
Hoog in de blauwe hemel
Onze oude tijd
Het vallende blad
Dat vrolijk danst op de wind
Op weg naar beneden
Mooie regenboog
Ik zie je soms heel even
Kleuren zonder eind
Verre horizon
Met je mooie zonsopgang
Waar is je einde?…
De morgen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
932 Terwijl de zon met haar stralen
de horizon rood kleurt;
de mist zich niet langer
met het water verbindt.
Zie ik hoe twee zwanen
het water doorklieven,
gedreven door schoonheid
en een zuidoosten wind.…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 Boven op het grillige duin
kijkt zij uit over verleden
ziet in een mist van tranen
de vele gouden randjes om de
grijze wolken en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?…
Toekomst in het verschiet.
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.952 En wat de toekomst ook zal brengen
we weten al die dingen nog niet
kijken niet verder dan de horizon
daarachter ligt ons toekomst in 't verschiet.…
Eeuwenoude wijsheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
896 Het bloemenveld reikt naar de horizon
vindt vrede in verstrengelde zielenbron.…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden
tot weerbarstig heden
deze toekomst zonder kans
in een doorgesleten
oerpatroon
blijven wij dansen
gaan met scheve passen
niet betreden paden langs
wiegend en geurend
een bloemblad
achterna tot ver
voorbij de horizon…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 De bomen staan als donk're palen
die reiken naar de horizon
alsof ze 't laatste licht gaan halen
voor 't leven dat niet winnen kon
en dat in kleuren dood zal bloeden
en in de winter zal vergaan.…
Vlinderdansend lief
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.381 aan waar 't licht mij bracht
en terwijl de afwezigheid zich inlijfde met verlangen
zo wortelde de aanwezigheid zich in dromen
en het licht wentelde zich in lange slierten
lange, zwierende flarden van beelden
van een dans, omhoog, omlaag en heen en weer
nabij, ver weg en warmer dan ooit
alle wetten verbreden zich tot een punt
aan de horizon…
laatste dans
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.831 verleden
langs het groene gras aan de overkant
over paden over weiden
Dans mijn liefste dans
langs de zin van ons bestaan
terwijl de toekomst lonkt
en dromen waarheid worden
Dans, mijn liefste dans
samen dansen onze liefdesdans
langs donkere dagen naar het licht
de zon breekt door
het ritme van het leven
wij dansen samen
naar de horizon…
Pim van Lommel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.111 wanneer twee rivieren één worden
en later weer zelfstandig verder gaan
blijft er altijd een beetje water
van de een in de ander staan
het leven draagt altijd verder
in hem/haar die is en hem/haar die was
ook voorbij de horizon, dat einde,
dat, naar blijkt, doorzichtig is als glas
in het boek 'eindeloos bewustzijn'
zet Pim van Lommel zijn…
Fata morgana
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.421 Luister, met heldere ogen,
Liefste
Nu het nog kan
Naar de traag stromende geheimen
van de kristallen rivier
De roep van de ochtendvogel
Eenzame nostalgie
Vergeefs verlangen
naar verloren dromen
Luister, glimlachend
naar de lichtende galm
aan de horizon
waarachter het vermoeden schuilt
van ach, het zal zo mooi zijn
het wenkende paradijs…
Uitstoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Verstout dan mijn wil tot dragen, om zee
behoudt water zijn horizon terwijl
hij zijn hand uitsteekt, vuurvaste.
De hemel vervloeide, al even staat
het huis wijdbeens zo het verschonende licht
mijn aarzeling al doorbreekt en glas
breekbaarder laat wezen dan dat men kan
meewegen, dat het zich gewoon
niet dragen laat.…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 Geen maaksel was 't van sterfelijke hand:
Wetenschap zelf, metalen integraal,
Met vlammenkrans en gil van zegepraal,
Stormde de trein door avondheideland:
Eerst verre wolk van vuur en rook en zand,
Afstekend tegen westelijk opaal -
Voorbijgedonderd is de orkaan van staal,
En steekt in 't oost de horizon in brand.…
een nacht zonder zee
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.020 perspectief is een woord
voor jou ongeschreven
jij leeft het geluk
van een ander wel mee
jouw horizon ligt
veel te ver
voor dit leven
het liefst verdrink je
in een nacht zonder zee…
Vogelpest
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
748 Met stille vleugelslag
belaagd door duivels
met onzichtbare hand
Treurden wij samen
boven het uitgestrekte
nu zo lege land
We hielden noordoost aan
zoals onze ouders
en ontelbaar anderen vorig jaar
We kenden de dreiging
waar het einde loerde
en ontweken het gevaar
In de weidsheid
van de horizon
was alleen de blauwe lucht
Niets…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 De dagen klinken moeizaam aaneen
de zon staat laag egaal geel
weids te blinken aan de horizon
het blauwe bekken van de bakermat.
De fontein spuit champagnebrokken,
frisse bellen breekbaar water.
De bomen treuren, de takken traag
dijend in de wind van kille waan.
Het grindpad strikt de vorst,
een krakend klittend mozaïek.…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 je gooit ballen hoog
andere handen vangen
je fluit een lied de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid…
Landschapspark
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
676 zigeunerland
van ademzucht
tussen heksen en dwergen
speelt de muziek
van zigeuners nog altijd geheimzinnig
in de wildernisruimte van mijn zinsbedrog
liggen de heimweeklanken, de ruige vlakten
van weleer in wilde groente,
en schuimbekkende
inktvissen die woorden langs de lente lijmen
voor de bont gekleurde konijnen
die huppelend achter de horizon…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 zeggen vannacht
dat tijd nooit vergaat, helderheid nooit wegvloeit
uit het hart van het licht; dat wij verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd een zee golft achter de laatste horizon…
een vreemde dag
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
607 ik hoor ze roepen
van ver
het is een vreemde dag
ontgoocheld en met een dubbel gevoel
kleur ik de wereld wakker, kleed ik mij
in mistroostige gewaden dat het licht
in zichzelf doet keren, herinneringen
flitsen voorbij het geestelijk firmament
voorbij de horizon wacht een verlangen
op mijn thuiskomst, een wereld die niet
de mijne is; trekt…
Een krachtig medicijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 grenst
Waar koude het nachtelijk uur passeert
en honger mijn droevig hart vermoeit
Daar vind ik nieuwe zin in voltrokken versregels
en schone kunsten in frivole tekens
Daar hervind ik het leven
in warm stromende beekjes
in tuinen van smaragd
Gedistilleerd tot een krachtig medicijn
Dan komt de ommekeer:
Waar dwaze lieden aan de horizon…
Bij jou
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
736 Het begon niet met het zwijgen,
de stilte
die je me zo lang toevertrouwde
tijdens het reizen
van mijn ademloze wachten
de regen hield onze dromen bijeen
en wij sliepen terug naar jou
bij jou, bij jou, bij jou
was er een andere horizon
en minder ruimte voor twijfel
bij jou bleef het onbewuste binnen de inhoud
en had de vorm geen kans…
Bahía Blanca (Argentinië)
gedicht
2.4 met 27 stemmen
10.305 Je danst om de dorst te behoeden
Het golvend haar en geur die vergaat
Een horizon voor het grijpen
Een hut die kantelt in het hoofd
Ademloos herhaal ik de namen
Van de havensteden als gebeden
Kijk ik over je schouder mee
Het orkest dat speelt, je ogen:
Mijn vader danst een tango
Het was in Bahía op een terras
- een tango danst…
Het spoor bijster
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 langzaam verstrikt in een web
waarin het ene gat gedicht wordt met het ander
menslievendheid wraakt jouw kern
geduchtig zoekend daar het water
gestaag naar de lippen stijgt
kloppend op deuren die ijskoud zwijgen
vloeit logica over in drogredenen
klauterend naar hoger gelegen gebied
om te ontkomen aan zondvloed
oogt er licht aan de horizon…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 en leven vrij
hun spel in ons vernieuwd bestaan,
nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer,
de toekomst heeft een nieuw gezicht,
vreugde kent nu geen einde meer,
wij groeten blij het morgenlicht,
de dreiging van de dood is afgewend,
het kruis is ons een levensboom,
het open graf een monument,
vervulling van een levensdroom,
de horizon…
Ik staar en peins
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
834 Ik staar naar de horizon, die eindeloos ver weg is,
ik denk, dat jij daar bent, waar geen einde meer is,
het is net als met water in het bad,
zodra je schoon bent, het water is afgekoeld,
heb je dat net als het leven, ook weer gehad,
met dat verschil, de zee verdwijnt niet in het afvoerputje.…