5854 resultaten.
kattig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 vensterbank zetelend
als een sfinx
met groen grijze ogen
kijkt hij hautain
mij en de wereld
neer op en voorbij
nederigheid speelt hij
de ochtend enkel
als honger knagend
de lege voederbak
klagend bedelend
hem miauwen doet
stil overigens zwijgt hij
het weten betuigend
de voordeur ja
die nog delen wij
in overig de ruimte
slechts…
Extravert licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 ze fluctueerde
niet alleen in kleur
maar straalde ook
wisselende warmte uit
haar energetisch zijn
putte uit bronnen
van schier eindeloze
scheppingsvitaliteit
die gevoed worden
door nucleaire reacties
binnen een interstellaire
balans van zwaartekracht
zonder dit extravert
licht van een leven
brengende zon zou ons
stelsel leeg…
Vogelkerst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 Kerken leger dan leeg.
Overal is het stil.
De vogels rondom onze tuin,
worden nu niet overstemd.
Ze fluiten, piepen en koeren.
Ze voelen hier de lente al.
Nooit is het rondom ons huis,
zo prachtig mooi geweest.
Ik geniet vandaag in onze tuin.
Vogels beleven vogelkerst.
De vrede is neergedaald.
De vogels vieren feest.…
Man op straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 Op het lage bordes
voor de open deur
in de lege straat
zit een man met
de armen over elkaar
zijn lippen getuit
om een sigaar --
dikke lippen, nooit
mogen ze me kussen
Hij loert omhoog
naar mijn buik --
een stiekemerd
in onkreukbare werkkleren
vrij van openlijke verdenkingen
maar nooit kijkt er iemand om
Hij wordt beleefd gemeden…
Een kier in de tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 waar geen pad meer is
om er te komen
waar geen hek is, geen grens
waar alles open ligt, leeg
zonder een begin
van ergens heengaan
De gordijnen kieren
haar hemd valt open
en haar lichaam voelt
een aanwezigheid
iets
dat gaat gebeuren…
De Hogepriesteres
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Ik ga mijn pad alleen,
achter de heg
leg ik èèn voor èèn
mijn sluiters af;
naakt verinnerlijk ik
het ultieme mysterie.…
A-M-O-U-R 3.03.2023
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 met licht gekanteld hoofd
verbreekt hij de stilte na de dood
het lichaam iets voorover gebogen
zijn lege armen vouwen zich
als zwarte vleugels om haar heen
je ne repartirai pas
zwijgend danst hij haar naam
Agnès in de laatste liefdesdans
buiten op het plein
l’amour est tout ce que
je peut te donner
ne me quitte pas…
zinvol zinloos
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Als volle zinnen zinvol zijn,
De lege antwoorden zinloos lijken,
Dan slaat de twijfel wel eens toe
In mijn kleine leven
Heb ik meestal geen antwoorden gekregen
Zinloze woorden
De stilte die dan zal komen,
Ongevulde bladen
Afgevallen bladeren,
Onherkende paden
Netwerken die stil vallen,
De zender die begint te sputteren,
De ontvanger…
LAIS CCLXXXI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Kamer, leeg salon. Twee zetels staan er.
Aan de haak: een harnas, een nachtjapon.
De keuze die zij waren vergaat er.
Non Si Non La: het motto was een bron.
Het schilderijtje is een liaison,
hechter dan zij waren, vals voor elkaar.
Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar.…
Schaduw in de nacht
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
610 Er ligt een stille schaduw
in de uren van de nacht
op de plek waar je zweeg
ik voel me nu zo leeg
misschien kom je ooit terug
op een koude winterdag
om te communiceren
over liefde en waarheid
en de dag dat de lente komt
als een vers in het vooruitzicht
er zwijgt een stille schaduw
op de plek waar ik nu lig
de stilte is onveranderlijk…
Crea
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
536 Ja, een gelukzalig-lege bladzij.
Een wie-doet-mij-wat-optie.
Maar daar komt de klad in.
U zucht ontevreden.
Het vacuüm dient bevrucht.
Een sterke drang wil weten.
Een eerste zin noteert zich.
En die vraagt om meer.
U begint zowaar te zweten.
Verbanden kondigen zich aan.
Wilde paarden moet u beteugelen!…
Zijn regendromen
netgedicht
3.0 met 139 stemmen
363 ik zag de wind
zijn regendromen
tegen de couperamen
leeg gooien
het geluid verhoogde
de warme intimiteit
van het drúkke
treingebeuren
dat in uniform zijn
rust leek te vinden
wel neemt het respect
voor de medemens
bij een aantal
pasagiers af en de
redelijke norm wordt
al snel overschreden
tolerantie uit een goed
stel normen…
Huil om de slingers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 Volg jouw blikken
naar een liefdeshotel
dat de liefde nog niet kent
Ruik jouw temperament
Ja, ik wil jou, ik wil jou
in de schoot van mijn verlangen
Leg jouw lokken om
mijn liefde, laat ze deinen
op golven genot
Vouw jouw gedachten
om mijn vinger, laat ze
likken aan mijn huid
Huil om de slingers
die we…
Jagen en jachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
197 natuurlijk is dat aan mijzelf te wijten
maar tevens stuurt het leven mede mijn weg
kan zijn dat het een kwestie is van slijten
het is maar net waar ik de nadruk op leg
.
het is bij mij jagen en jachten
terwijl niemand op mij wacht
ja, het is het moeten verzachten
dat heeft mede enige stress gebracht…
doorsnee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
9 zometeen weet het licht zich
overschaduwd
sluiten deuren en luiken
is de kamer leeg
niemand luistert vanzelf
overal is gisteren
we houden ons op de vlakte
daar is aanwezigheid
achtergelaten in dit vertrek
op een plek op gepaste afstand
in een ruimte aan begrip voorbij
waaruit geen mens ontsnapt
waar ons leven doorheen snijdt…
Voorbij...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.412 Toen kwam jij binnenwaaien,
nu is mijn leven stuk
Een droom tegen werkelijkheid,
een leeg gevoel zonder reden.
Ik wil verder met mijn toekomst,
maar zit vast in mijn verleden.
Geen pad wat ik kan bewandelen,
geen dromen meer voor mij.
Wat zou ik graag verder willen,
maar alles is voorbij...…
functie getrouw
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
863 Houten pop neemt u plaats
op het lege bureau in de kamer
mag u best een tijdje staan.
Ik kan u buigen in alle standen,
commentaar geven zult u niet.
Houten model: anatomisch correct
Uw kennis blijft toch zeer beperkt,
van inwendige zaken geen verstand.
Waar mijn hart zich nu bevindt,
zal ik van u niet kunnen leren.…
** De dromer **
hartenkreet
3.9 met 44 stemmen
2.603 Ik bouw grote luchtkastelen
Met torens glanzend van hoop
Droom mezelf daarin gelukkig
Verbeelding als een ware soap
Ik denk de liefde in mijn hart
Verzin de warmte om me heen
De werkelijkheid is kil en leeg
Voel me zonder jou zo alleen
In mijn slaap lach ik roze geluk
Onbevangen en vrij van alle pijn
Maar in de morgen besef ik weer
Ik…
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…
honderdduizend leugens
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
981 honderd duizend leugens
regenen zonder waarschuwing
over paraplu loze hoofden
hun vervuilde vergiftigde water
slaat stinkend de naakte waarheid
in bodemloze putten
en nooit genoeg hebbend
luisteren lichamen naar loze beloften
over zielloze gouden kalveren
honderd duizend lege leugens
kunnen putten niet dempen
zelfs niet als het levenloze…
Melange colique
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.493 In potpourri zon net verlaten
kleurt zeis plaque romançero
chanson bouquet in paradeau
onder balkon couplet Cantate
Ballades rijgen aan den late
tot jalousie en tante Teau
onmin uiten in potverdeau
en steken legen over `t blaten
Rond deelt zomers Cologne eau
in potpourri zon net verlaten.…
Glazen ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
971 Een ritmisch kloppen
op het raam haalde
mijn gedachten even
van hun plaats af
zwevend verplaatsten
zij zich richting venster
waar de regen het zachte
kloppen begeleidde
het was een nacht als
ooit die andere nacht
lang geleden alleen
stond ik toen zelf op
zag in het raam dat wat
ik nooit meer wilde zien
twee lege ogen koud en…
Plaza
gedicht
2.5 met 49 stemmen
42.362 De man liet de vrouw los, holde de lucht in,
haalde die helemaal leeg.
------------------------------------------------------------------
uit: 'Vier manieren om op iemand te wachten', 2001.…
Dag zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.074 Maar duiven vliegen nooit
naar grijze kusten ze laten zich
in bonte kleuren verven zodat
ze op spechten lijken tikken
zomertijden weg
de tillen staan leeg er druppelt
bloed het afgehakte kopje reikt
oogloos naar de sterren die
zachtjesaan verdwijnen tussen
wiekgeklapper en vale maan
het wordt herfst een laatste vlinder
waaiert versleten…
Alzheimers' lach
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.155 Jouw lach en hopeloze woorden,
zo leeg en anders als zij zijn,
ik kan ze niet meer delen.
Een klein gebaar is wat ik wens,
een flikkering in je ogen.
Het is het niets dat ik nu zie,
verdwenen gedachten van een mens,
zo stil en onbewogen.
De verandering, die zoveel verhult,
is die van vergeten rituelen.…
UITGEGETEN
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
2.198 Je hebt alleen
het lege bord
weer in de kast
gezet
en hongerig
en onvoldaan
ging je meteen
naar bed
Het rommelt nu
al uren lang
steeds weer voel je
de pijn
dan speelt het op
de wrange vraag
hoe ‘t hoofdgerecht
zou zijn
Het zoete dat je
proeven mocht
smaakt enkel
bitter na
Heel even maar
was hij jouw zoon
en jij was…
afscheid van jou
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.747 Een leeg gevoel van binnen
Voor iets dat even heeft bestaan.
Jij zat in me, maar kon nog niets zeggen.
Toch was mijn liefde voor jou al daar.
ook al was het maar voor even,
ben toch blij dat je bij me was
had je graag op zien groeien
Met je willen spelen en stoeien
Je willen knuffelen en zeggen,
dat ik heel veel van je hou.…
doellopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Hun hete tongen duwen vloerwaarts
het dampen van de motoren uit
en de verdroogde stembanden
brokkelen in hijggeluiden af
een stortregen van oververhitting
verlaat het bos dat hun schedels
de zware zon helpt dragen
de poriën wenen hun oogjes leeg
toch zweven de roeispanen
van hun eindeloos lopen
door het macadammen meer…
veel geluiden zijn al dood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
828 ik weeg stilte en
het valt me zwaar
ik kan de druk
niet meer verdragen
de antwoordloze vragen
ik leg ze naast me neer
is er nog plaats
om gedachten naast
gedichten neer te vlijen
zinnen moeten ook betijen
anders zijn de woorden
zonder context waardeloos
ik steel lucht
in ademloze nood
ik wil decibellen breken
alle mensen tegenspreken…
afscheidssonate
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.131 nog even warmde de zon je koude
bleke gelaat
hielden we je vast tot de dood jou
kwam halen
en streelden onze tranen je stilaan
naar de overkant
zo verliet jij met ‘n zucht het lege
uitgewoonde lijf
stroomde je oude ziel naar ’t licht
terug
als een milde avondzon in ‘n weids
en onvergetelijk vergezicht…