11567 resultaten.
juni 2026
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
339 Haar vingers strijken over de haarfijne barsten
in het metselwerk van de oude muur
Aan de overkant ziet ze
de teergroene bladeren van de linde
Breekbaar in hun schittering
de hemel straalt in een onpeilbaar blauw
Haar vingers blijven halverwege
een barst in de oude muur steken
Juni loopt op haar einde…
Handen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.137 werken klaar
steek af en toe een hand toe
laat niemand in de steek
die met de handen in het haar
handen tekort komt
dat kan best voor een keer
maar houd daar graag de hand aan
doen is goed
dan heb ik iets om handen
maar werken hoeft niet meer
dat geef ik graag uit handen
leg dan als nu
de mijne in mijn schoot
naast potlood en papier…
Virtuoos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.130 Hij viel als zegen uit de hemel
sloeg op papier zijn vleugel uit
vervolgens zette hij de toon
zwijgend, kon niet anders dan
zijn vingers late tolken,
met stomheid slaand
die hem hadden gevonden
één zwarte toets te weinig
ontbreekt de sleutel nog
tot: hoe hij is geworden
of wie hij achterliet
muziek is zijn talent
zijn instrument plaatst…
Remedie
gedicht
3.8 met 33 stemmen
11.034 Want op papier ben ik niet bang.
Hier gelden vastgestelde wetten
die mij uit razernij ontzetten
en redden van de ondergang.…
Houterig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 Ik heb die bundel maar begraven
-waar ik papier van wilde schaven-
tot pulp geschreven.…
De weg naar het einde,
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.123 Woorden geschreven op papier,
Over verdriet en niet over plezier,
Gehaald uit mijn gezicht.
Dat alles uit het leven bericht.
Heel eenzaam en verlaten.
Nooit iemand om erover te praten.
Rimpeltjes veraden m'n wens,
Van dit eenzame mens.
Een smeekbede gericht in de lucht,
Veroorzaakt mijn diepe zucht.…
De dichter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De inkt is z'n tranen
z'n woorden gesmoord
En niemand zal weten
wat zijn hart bekoort
Zijn zinnen verbranden
zijn papier verkoolt
Durf jij 'm te kennen
als hij z'n ziel ontbloot?…
Toekomst?
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.261 Ik laat de woorden
zweven op papier
Ik laat mijn gedachten
de vrije loop
en daarom zit ik heel vaak hier
kijkend in de toekomst
met een telescoop
Maar ik kan nog niets ontwaren
alleen het verleden
goed bewaren
Ik dien mijzelf nu van repliek
voor mij nog niets geen toekomstmuziek
Vandaag is de dag
waar ik mij gisteren druk over maakte
Geen…
gevangenissen voor de zachte criminelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.135 Het menselijk zwerfvuil van onze maatschappij
Afgeschud tussen spijlen van beton en staal
Die het laatste greintje lieflijk tikken
Van de reeds verdorde harten bijten
Staal en papier in één kooi gemalen
En in de benzine van pis en wanhygiëne
Kan één grijze vonk van een gebaar
de geest tot de explosie drijven
En moeders kunnen enkel…
Dichten
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
820 Wat er dan op papier komt te staan,
doet er eigenlijk niet zoveel toe.
't Mag overal over gaan
nee, ik word het schrijven nooit moe!
Maar om nou alles te schrijven wat ik denk,
vind zelfs ik te ver gaan.
Je eigen gedachten zijn tenslotte een geschenk
en die gaan alleen mij maar aan!…
Beestenboel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.411 Twee draken in een schuit
Wat schapen erbij
De pen schiet uit
Een slip op het papier
Een streep getrokken
Erbij een stier
Drie kreeften en een tor
De vlieg vliegt weg
We plaatsen een hor
En aan de kant
Diep in een kuil
Vangen we een olifant
En laat de koe de koe
De boel de boel
Die voegen we ook toe
Een schip vol vee
En tot…
Geknakt .....
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
11.092 Een gesloten envelop,
gelijmd, zonder jaren
te tellen, plakken op
een maagdelijk wit vel
papier herinneringen,
bedrukt, slaan letters
een leven over, ooit
geleefd, tot de dood
ons scheidt, haalde
de man met de zeis
mijn leven eerder in
dan het graf gedolven
kon worden, bedolven
onder gehuilde tranen
zal de diepste kuil niet…
Voorhangsel
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
1.300 Van twee latten een kruis maken en daar overheen
zwaar rood papier plakken, dat viel niet mee. Maar
het moest en zou Amos dit keer lukken de zon
met zijn vlieger af te schermen. Tien seconden lang
wist hij verterend vuur te temmen tot een haard
die door de vlieger scheen.…
morgen word het beter
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.012 Wit papier dan
onbeschreven,
een schone lei
wit krijt ons gegeven.
De eerste januaridag ziedaar
de geroemde dag van morgen
hoe kan het anders dan
beter gaan dit jaar.
Toch heeft de mens reeds
sinds aller tijden
zich beter voorgenomen
en was slechter niet te vermijden.…
Het Tentamen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.964 laten zich niet pakken door je pen maar scheuren
jennend stroomopwaarts in je bloed
Ze ruisen langs je trommelvlies
op het jachtig ritme wat het hart je slaat
Stop met stompen
alsjeblieft
Steeds leger
lijkt het papier
en jij…
Gestopt
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.002 We hebben geschreven,
De herinneringen op papier gezet .
Maar ik kijk ernaar
En ik zag het, misschien heb je er nooit opgelet
Op die koffievlekken en weggewassen woorden,
Maar ik zag het wel,
Het deed me niet goed,
Irritatie en alleen maar uitstel.…
Zeelui
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.508 Hij bleef snikkend achter op de wal
en werd schouderbreed getroost
door de kapitein van het zusterschip:
Stil maar, we vouwen wel een nieuwe,
er is papier genoeg ...…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 toen ik stil
in de archieven dook
papieren vleugels
weer ontvouwde
wist ik je terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je…
liet mij alleen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.160 ik was bang, zonder reden
kon niet vertrouwen op het heden
hart bevroren
kracht verloren
dat jij mijn hart had gevonden
is iets dat ik niet had verwacht
dat jij mij mijn hart zou geven
had ik niet gedacht
ingepakt en met een strikje,
was jij mijn beste kado
regen doet het papier scheuren,
op de wind waait het weg
het strikje kan…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.153 Ik geef mijn stem mee aan de wind
Langs de dagen en de nachten
Langs een droom en werkelijkheid
Ik geef mijn warmte mee aan de winter
Langs lage wolken en vederlicht gemijmer
Langs witte dekens en roerloosheid
Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst
Langs de lente en de zomer
Langs een traan op papier
Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…
De nadagen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
969 Mogelijk haalt op dit papier de gretigheid
Het van de berustende blik en de ineen geklemde handen.…
Ego
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 begint vaak met vier
omdat een mens twee armen heeft
twee benen, twee ogen en oren
en dan twee gezichten als zon en maan
die opkomen en ondergaan, op en neer
het lijkt wel evenwicht in bestaan
Twee gezichten dromen zichzelf te zijn
lezen een boek, voelen zich een ander
van vlees en bloed even maar en dan
veranderen zij in beestjes op papier…
Pizza
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.248 Men zwaait de bodem met veel zwier,
totdat hij dun wordt als papier.
Een bijna heilig ritueel,
maar ook een bron van veel vertier.
Tomatensaus, liefst niet te veel,
kaas, champignons, gehakt of heel.
En soms wel een seizoen of vier,
ansjovis, uien of makreel.
Italië, voor jouw primeur
bleek ras je zonnig land te klein.…
wij uiterstesn
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
994 Jij die de achtbaan moeiteloos
uitschatert en uitwaait in dik blond haar;
ik die verkrampt van angst
het water in moet en elk
zwemgenot aanvaard als lot
Uitersten raken aan elkaar:
Ik klater woorden op papier,
weet dat jij indrinkt, leest,
en denkt: mijn woordentovenaar,
was jij maar hier voelde ik
maar lijf aan lijf.…
Solipsist *
gedicht
2.8 met 12 stemmen
7.664 stoelen, theepot, pen, schaar,
presse-papier en boeken,
tot aan mijn denkbeeldige evenaar
heb ik het beschreven
alles in de kamer
tot in de uiterste hoeken
zodat ik op deze bladzijde
mijn leven verder zal leven
met mijn woning als noordelijk halfrond
en mijn ziel als 60-watt-lamp
trouw aan het plafond
-----------------------------------…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Hoe graveer ik in papier
het tasten naar haar golvend haar
dat silhouet van jonge abrikozen
verdronken in mijn vingers.
Hoe blijft de zomer blinken in haar ogen
terwijl haar zacht gezonken geur
al slaapt in 't gele glooien van een herfst
verloren rimpels in de huid van hoge bomen.
Ze is er niet. Ik zie haar wel.…
nieuwe leer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 onbeschreven bekijk jij
gevoelloos stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van…
kerkplamuursel
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.877 talen verhaald
over peilloos leed zo vreemd
dat het onherkenbaar wordt
geen deel van oorspronkelijk leven
wordt asiel gezocht in gewijd
het woord devoot opzij gelegd
voor de dood iedereen gelijk
bespaart men zich het brood
maar nog niet het water
dat is misschien voor later
als men ongehoord
nog steeds niet binnen mag
zonder wat papier…
Als ik mocht zeggen
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.656 Als ik mocht schoppen tegen al die lui, die kwaad doen
en fout zijn op elke denkbare manier,
dan zou ik vloeken, maar dan wél op papier!
Maar als ik één keer zeggen mag, dat ik van je hou, is
dat voldoende, snap je dat nou?…
DE STILTE
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
929 De stilte
valt niet te beschrijven
Zelfs ´t schrijven
zelf maakt ´n krassend geluid
Het scheuren van papier
of een prop maken van
´n mislukt gedicht
Aan den lijve
maak je herrie mee
luister naar je buik
voor en na ´t avondmaal
Eenmaal andermaal
wordt aan de stilte getornd
door zeggende dichters
met hun taal
Het lijkt me beter…