4052 resultaten.
Reptiel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 - als een opgewarmd reptielen-mens verdubbelt ze haar snelheid–
– een gierend projectiel in alle haast van haar bestaan–
– in de spiegel ziet ze honden rennend bijtend
in hun staart ze heeft–
– geen tijd om goed te kijken–
– als een vollevaartig-voertuig raast ze
niets-ziend door de straten–
..langs de steen waar de mier slaapt..
.…
"Ons Pasen"
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
3.511 De stille zondagmorgen,
de steen, het lege graf,
De opstanding van Jezus.
waar is de hoop die hij ons gaf?…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 weer loop ik op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn…
door de hemel gebaard
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.059 beperkt door je regio
maar je bent zo begaafd
ik zag je verschijnen
door de hemel gebaard
de bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over uren
jij nam de sfinx in vertrouwen
koos voor profiel in zijn stenen…
Twee lichamen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.773 Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee golven
En de nacht is de oceaan
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee stenen
En de nacht een woestenij
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms wortels
In de nacht vastgebonden
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms zakmessen
En de nacht een bliksemflits
Twee lichamen tegenover…
Uitgebloeid
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
2.948 Langzaam leg ik de roos
op jouw koude steen.
Uitgebloeid.
Net als jij.…
Wilde rozen
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
1.848 Je brak stenen met de macht der woede
en bekogelde mij met je haat
Ik had geen enkel gevoel, ik
liet je begaan maar voor jou was het te laat.…
parelt woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
874 ik raakte je
een rots waarin de tijd
gebroken was
je gezicht weerbarstig
in het licht dat steen al
eeuwenlang gekoesterd had
je lijf pas opgestaan
nog rankend uit het paradijs
ogen die maar net
hun schepping zijn ontloken
lippen die nog nooit
een woord hebben gesproken
je stem verlost
ons uit stilzwijgen
parelt woorden die
ik niet…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Zo kwamen wij in warmte
van steen en vuur, ik stil ontdooide:
jij je witbonte vleugels aflegde.…
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 woorden niet betekend
ongehouwen nog te hakken
rots uit steen voor beeld
alles is ooit
uitgesproken voorzegd
tot oren steeds gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar…
De muur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.155 Sommigen bouwen hem om zich heen
Anderen komen hem ineens tegen
De bouwstoffen zijn soms van steen
Echter hardhout kom je wel eens tegen
Het is protectie boven alles uitgestegen
Een gebied voor ons alleen
Vind je hem op je pad kan je er niet omheen
Afbrokkelen voorkomen we gedegen
Kijk eens over de muur
Is het bouwsel echt te vertrouwd…
ademt dagen langs mij heen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
568 vind ik in jou wat ik niet heb misschien
regen heeft me weggewassen
zon ontspiegelt mij in dunne plassen
haar warmte heeft me anoniem verdampt
wind verslijt gestaag mijn weerstand
erodeert de jaren tot herinnering
verstuift het leven door versnippering
je ademt dagen langs mij heen
handen voelen in herkennen
slechts de kou van steen…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
Bitterkoekjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
981 de eerzucht
van de jager maar verdragen
want ze mocht geen kapje dragen
in het bos waar zij verscheen
want de jager vond een meisje
met een kapje maar obsceen
En zo trok zij heel alleen
zonder haar kapje - diep verslagen
met haar losgeslagen haren
door de bossen - nergens heen
waar de wolven haar verslonden
met hun magen vol van steen…
Pijn polijsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 de hoekigheid
verbaast me steeds
het blauwzwarte basalt
scherpe kanten krassen
wonden in mijn hand
ik sjouw dat brok
waardoor mijn leven stokt
steeds met me mee
nooit ben ik vrij
er zit een steen in mij
heb getracht zijn
hoekigheden te verzachten
weerbarstigheid raak ik niet kwijt
de natuur geeft het figuur
tijd zorgt dat de vorm…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst als lijn
die zomaar kan verdwijnen
zwevend in de verte lokt
je gokt de goede koers
maar in gedachten ben je
al geplet op harde rotsen
lawines kosten koppen
de stenen…
Tijdsteen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 Een steen werp je weg
het is een rare bizarre vreemde weg
het is de tijd die niet bestaat
en ik, die te vaak slaapt
Een keltisch natuurfenomeen
zegt gewoon
laat ze
(zij zijn niet 1)
verwateren
in de aarde vergaan
dan kijken wij samen
nooit niet
naar
een volle maan
En nooit
naar een vol bestaan
Draag een kruis
op u schouder…
Lievelingsdieren
gedicht
3.0 met 29 stemmen
12.324 Tussen de stenen hollen de platte,
brede pissebedden omlaag naar het donker. Vergeten
toen het nog koud was te kijken: hoe overwintert
een dier dat zo lijkt op herinnering,
zo afvalkleurig, met zijn hoofd naar binnen
en doodstil bij de minste aanraking.…
Oude foto's
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 film
voel ik de vergankelijkheid
en de snelheid van de tijd
voel de pijn van weemoed
omdat ze er niet meer zijn
hun verwondering bewaard
gestold in de tijd
lees verwachting en droom
op stille witte gezichten
ik weet hoe het afloopt
bereik de grens van waanzin
als op het kerkhof
hun namen in verbleekt inkt
en gebeiteld in steen…
Ezels en lamsoren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
753 nauwelijks onderweg balkt hij ezelbrij
te laat zie ik de grote steen,
en jawel, zelfs een ezel stapt eroverheen
mijn teen, mijn teen, zijn muil grinnikt
dit dier is mij tot last
ik vouw zijn lippen en plak ze vast
met mokkende ezel loop ik verder
zie geen herder maar schorre schapen
die in het zilte schrapen
daar, tussen wol en waterland…
Exit
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
782 verven
de wolken blauw
de hemel wit
doorgaan met slapen
om ooit een dag
in ieders ogen
te ontwaken
wij zijn wachters in de nacht
wij zijn de gehatenen
en vereerde
de juiste
en o zo verkeerde
wij zouden alles opnieuw moeten leren
kijk eens om u heen
universeel
een geheel
uit stukjes opgemaakt
vermaakt
geraakt
ontwaakt
en koud
als steen…
Affiche
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
440 Een stenen muur is
dat een reden om
ommuurd te zijn,
de angst om bang
te zijn is dat genoeg
voor nieuwe moed?…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 heb kruiden verzameld
van naamloze planten
woestijnen doorkruist
en bergen beklommen
elixers getrokken
uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard…
Mamma
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.027 Ik zie in mijn gezicht het jouwe
Ik loop op de benen die jij me gaf
Ik voel elke steen, elke scherf met mijn voeten
En elk litteken blijft gegrift in mijn hart
Ik zie jouw gezicht soms in de spiegel
Je kijkt me dan indringend aan
En ik stel jou de vraag soms
Wat heb ik ooit fout gedaan ?…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken
ontwaken woorden uit een winterslaap
ik zal van wat ik dichten wil niet wijken
ofschoon er wolven zijn een enkel schaap
de groene grassen rond de stenen…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 De tijd belooft niets anders,
de enige aanknoping verbrak haar schakels,
ketsende stenen, lonken naar de kringen
die een rondedans ronder maken.
De witte vleugels, ze wilden slagen
vormden vereniging
ze vochten tegen onschatbare afgrond en dood,
als engelen hun eeuwige levens waagden
ontsloten... wat eindigheid bood.…
wat er rondgaat.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 De stenen slinger van de tijd
hij slingert boven m'n hoofd
met gepaste snelheid, ooit
zal die landen maar nu niet
(op m'n hoofd), ondertussen
vliegt een vlieg in de kamer
rond, zoemt als een aureool
raar rond boven m'n hoofd
en ik denk aan jou en aan
de gootsteen die verstopt is.
Die nodig gemaakt moet wor-
den.…
de eerste leugen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
876 achter een boom vol vlinders
houd ik me schuil
er is een reden
voor dit deel van het leven;
het op- en neerwaarts
en waar het allemaal om gaat
ik ben de nacht dankbaar
dat ik me mag neerstorten in zijn duisternis
dicht bij de stilte en de stenen waarachter wind
dromen draait
dwaas in drang
alsof ze ooit gevlogen hebben
misschien…
Sibylle,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
589 Wie zoekt niet, het grootse allure,
het mystieke van z’n avonturen,
ervaring van verdriet en schijn,
Sibylle zoekt het in het klein,
verdiept zich in de echtheid van
de mensen, richt zich op onontdekte
schreden, intuïtieve treden naar alle
mogelijkheden, beschilderd de aardse
waarheid met haar penselen tot
nieuwe flonkerende stenen in…
geluk zoeken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
834 Is stappen op de stenen.
Of is het zijn, al wat het is en
is het leven streken.
Een kwast die tekent al wat is,
wie weet wat het betekent.…