5765 resultaten.
De bevrijding kwam pas..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 zij klommen op daken
om bloemen te rapen
tien jaren later
de straten stil
als de lantarens brandden
was elke beweging verbannen
zo werd het geleerd
door de sociale controle
achter gordijnen gecontroleerd
geschiedenis
was toen een verslag
van de oorlog in grote lijnen
bevrijding kwam pas
door studie en kennis
van details dood…
Het walhalla der liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 heb de engel in je gezien
soms flitst je goddelijke blik
in een warm en diep raken
kussen die naar hemel smaken
een lach die dimensies doorbreekt
meer dan alleen vreugde geeft
jouw dansen is zweven
wiegen op buitenaardse muziek
als bloem in de bloei van haar leven
maar als ik je streel
in het walhalla der liefde
blijft er geen veer…
tien in de hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 er stond een vogel op een paal
één vogel maar
en verder was er niets; ik telde
overkanten langs de lijn- geen één hetzelfde
slechts het zijn der bloemen
kleurde vaag
mijn tas verdroeg gestaag de zwaarte van
een lome dag: haar buitenkant verstoft
van binnen lag een oud gebaar
zwaar ademend benam ik haar
gewichtig wat er lag…
muze
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
620 ik denk aan bloemen.
hoe we zijn geboren. dat
het zo nooit is gebleven. de vlekken
en waar we leven.
ergens sterft een vlinder.
in iemand.
van het reizen moe.…
Els Borst...een bittere pil!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 Jaren geleden
zat ik tegenover
Els Borst
in de tram
in Amsterdam
Zij met een
grote bos bloemen
ik met de vraag
iets tegen haar zeggen
in de trend van
Bedankt Mevrouw Borst
voor de moed
over grenzen heen te kijken
ook die van de dood
`haar pil van Drion´
Ik ben geschokt
ongeval, misdrijf
of natuurlijk overlijden
Haar onverwachte…
Sophie's engelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
709 Madelief brengt haar bloemen,
naar Sophie.
Medewandelaartjes volgen,
spontaan.
Het kindergraf,
verandert in een bloemenzee.
Kinderen veranderen in engelen.
De toekomst verandert met hen mee.…
Zomerstilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 Gele bloemen spelen stil trompet.
Wolken flarden witte rook omhoog.
De zon kijkt op ons mensen neer.
Vandaag wil iedereen luisteren.
Merels zijn gestopt met zingen.
Een Airbus zet stil zijn daling in.
Alleen bomen blijven fluisteren.…
bloed in bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 mijn kind, je nadert nu
de stappen der volwassenheid
geen bloem die uitgebloeid verdwijnt
als jij je haren hangen laat
donker wast de maan, maar lichter dan het licht
verstaat de zon het, om steeds weer
terug te kaatsen
eenmaal daar, waar heel jouw man-zijn gaat
verlaat je mij
om altijd terug te keren
naar de basisvorm van jij
en ik…
Groots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Stormen en regen
blad, bloemen,
zoveel zaden gedragen.
Tot zijn uur had geslagen,
hij plaats moest maken
voor teloorgang van de tijd.
Toch is hij er nog steeds
duurzaam mooi
mag hij al jarenlang
mij zijn grootsheid tonen
als een relikwie
van zijn bestaan.…
Lente of zo?
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
864 Zalig zacht zoemend
de eerste bijen in de tuin
pluizig ploeterend pielen
in bloemen soms wat schuin
Vrank, vrij, verwilderd
de kinderen na de winter
blozend bubbelend bruisend
in speeltuinen zonder hinder
Rozige rode ruikers
van lente een boeket
vlugge vlinders vliegen
in het nieuwste vlinder ballet…
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 Onder de grote varenblaren
die hier lang geleden waren
wijs ik je de bloemen aan
die ook niet meer bestaan.
Dan sta je stil, knijpt in mijn hand,
en roept: Waarachtig! Daar!…
God
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
532 hoe mag ik je noemen
wanneer ik zie hoe de bloemen
in mijn tuin openlijk je diepe zelf
voor mij openbaren
waaiend op speelse zomerwinden
je wondere werkelijkheid dragen
zwoel geurend je passie
voor leven uitstrooien
leg je naam op mijn lippen zodat
ik je als hemelsbrede koestering
kan prevelen midden de wereld
die ik liefheb
ik noem…
Verzwegen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
470 het lichaam was gebalsemd
voorzien van een afscheidswoord
ik vergat de morgen
hoorde de adem van een kind
we brachten haar naar de stenen
waar ze speelde bij wat wind
het gezicht plooide
voor een vreemdeling
van bloemen hield ze
en het huis
dat voorzien was
van haar handtekening
ik las een roman
kende de reuk en vertwijfeling
rood…
paasdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 in den beginne
was er alles
overweldigend het bladerdak
der subtiele bescherming en dan
de zon erdoor
in den beginne
sloeg de slang zijn lijf om
ruwe schors, de stamvader werd
stil
op het laatst een aardkorst
kil vanonder grof geweld
en duizend gele bloemen, vastgesteld
op slechts die éne dag
het mag een feestdag
heten…
Pinksterblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Toch had ik liever die ene bloem gestuurd.
Het was alsof ik dat was
en mezelf uit beeld, uit het bestaan
weggeknipt had,
sindsdien rouw ik om haar
en wacht op haar wedergeboorte.…
wisselkind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 zoals het wit steeds feller wordt
als zonlicht ongehinderd straalt
kleine vogels overvliegen, tot hun vlucht
de tijd inhaalt
en onderin het gras
bloeit mei al in de kleinste bloemen,
wit- dat goud en geel omrandt
haar kleine hand
plukt immer weer
het beste van de overkant
zo doet het
minder zeer…
Ik sta stil
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 ik sta stil
bij de gelegde bloemen
voor degenen die
door een laffe daad
het leven lieten
in Nice
ik sta stil
bij beelden die de
wereld in geslingerd
worden over een coup
en zij die het leven lieten
in Turkije
ik sta stil
bij de MH17 die
twee jaar geleden
uit de lucht werd geschoten
en zij die het leven lieten
in Oekraïne…
Keerpunt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
614 Voorbij dat punt
van niet meer terug
is leven plots licht
achterblijven zwaar
blijkt de kaars uit
zonder op te zijn
drijven zielen uiteen
elk op hun eigen golf
is het gemis nog vers
zonder door te dringen
vecht verdriet nog met
voorzichtige acceptatie
maar reeds geuren bloemen
klinkt de afscheidsmuziek
lijkt het leven door te gaan…
Voorjaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Je hoeft er niet voor te reizen
Op pleinen en in perken
Kan je het bemerken
In eigen straat of plein
Zal de belofte er zijn
De krokussen bloeien
Hoop en verwachting groeien
Geeft fundament voor het leven
De tere twijg wordt weer een tak
voor het oog met het grootste gemak
Knoppen worden tot bloem verheven
wanhoop verandert in hoop voor…
Dat ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.087 Dat ik dat mag allemaal
die warmte, dat lijf, mijn lijf
het water, eten
alle functies
liggen, slapen
lopen, dansen
dat ik uniek
als elke bloem
dat ik muziek
kan horen
mocht geboren
baren
kijken naar mijn willen
me en de ander kan verstillen
dat ik mag geven
ja mag leven
en nog zoveel meer
dat ik daag'lijks leer…
Beloftevol
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 enkel
nog het onkruid wieden
om de bloemen te vinden
verborgen in knoppen
in talrijke kleuren
duizelig worden van
nieuwe lentegeuren
een musje rond een steen
wat vlinders er omheen
beiden vleugels van vrijheid
om weg te kunnen vliegen
wil je met me zwijgen
woorden zijn te groot
een glimlach is genoeg
om de twijfel te dragen…
Af en toe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 beetje wegdromen
zo af en toe
aangenaam moe
een eigen paradijsje
licht, stilte, liefde
begin van de dag
bloemen wiegen een lach
naar mijn hart
beetje zweven
mijmeren, vergeten
niet alles willen weten
wonden dichten
-
schrijven van woorden
op duizend vellen
omdat ik wil vertellen
hoeveel ik om het leven geef!…
Rijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 Ze groeide uit een simpele stek
die bloem nog niet ontloken
en bloeide op de verkeerde plek
niemand had haar geur geroken
ze was zo voorbestemd helaas
en belandde in een vieze bak
in plaats van een vergulde vaas
vooroordelen voor het gemak
verspillen vaak latente talenten
en minachten de praktijk
dat kost de overheid veel centen…
Vingers maken mij bang [1]
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Het was een schot in de roos
Als doelwit mijn hart
Toch sta ik hier met twee voeten vast aan de grond
De bloem der jeugd is nog niet gepasseerd
Oorverdovende stilte kroop langzaam binnen in mijn oor
Mijn onschuldigheid was weggenomen
Schaamte was een woord die in jouw woordenboek niet te vinden was
Jouw vingertoppen hebben hun verhaal achtergelaten…
Bloemenpoëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 bloemen dragen de kleuren
van de regenboog
hoe zoet
het gemoed
in ochtendblauw
o schone parels van
dauw
troost die 't leven
voedt in hartepijn en
bij 't verlaten zijn
er is een leed dat
mensen elkaar aandoen
zo hoog
als de Mount Everest
en er is een liefde zo
groot als voor de
dienstknecht van een zekere
hoofdman
over…
Sneeuwpret, je van het !
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
507 Joepie het gaat
sneeuwen
meters
hoog sneeuwen
lekker naar buiten
met bevroren oren
geen
vogel zien of horen
fluiten
de mooie
bloemen op de ruiten
daar waar
ik woon aan de
rand van het
land
reik ik de sneeuwpop de
hand
die zal smelten
in de opgaande
zon
uitmonden in de
rivier
naar waar het in het…
Liefde als gift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ik had je
getekend met
potlood kleur
en papier maar
in de schetsen
verdwaalde jij
ik voelde jou
niet hier
later accenten
gehaald van
het kleurenpalet
je kwam inderdaad
toen veel beter
tot jouw recht
maar je ziel heb ik
niet kunnen raken
ben toen
gaan lopen zag
hoe zon bloemen
met licht en
warmte doopte
zo dat zij hart…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 In de sombere wintertuin
zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een…
Graf van de Onbekende Vrouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Er zijn tenten met teilen
en tenten met matrassen
voor de meisjes en de vrouwen
midden in het kamp
achter het front
waar ze levend begraven zijn
Begraven wie ze waren
Verlangend te sterven
van de pijn, weg uit de hel
van onbekende soldaten
die worden geëerd, want
wat zij doen gebeurt niet
Omdat het niet mag, dus
zullen zij de bloemen…
Een liefdes pirouette
netgedicht
5.0 met 63 stemmen
538 je draaide
een liefdes
pirouette op
de streaming
van mijn lach
varieerde
snelheid met
middelpunt-
vliedende en
zoekende kracht
jouw en mijn
timing kwamen
recht uit het hart
ik zag handen
komen die mij
zo hadden
meegenomen
naar een plek waar
het applaus alleen
nog maar zal groeien
de waardering
nog meer en mooiere
bloemen…