3808 resultaten.
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 ik was een plant
jij bracht me tot bloei
jouw koestering en warmte
gaven groei een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw…
Zorgen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.144 Gewikkeld in beweende doeken
draag ik de dagen naar de dood
en vlij ze stervend in zijn schoot
terwijl m’n ogen zorglijk zoeken
naar die ene zwakke schicht
dat ik vast zou willen grijpen
om zijn groei te laten rijpen
tot hij vlamt van levenslicht
Ik omklem met al mijn macht…
Laat me
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.170 onbewogen
Maar ik heb alles nog eens overwogen
Als jij zo door gaat met mij te behagen
Is dat automatisch om moeilijkheden vragen
Altijd ongevraagd het bad vol laten lopen
Kleding ondergoed naar jouw keuze kopen
Altijd die gestreken overhemden spierwit
Begrijp je niet dat er ook een eigen ik in mij zit
Dus laat mij nu de baard eens laten groeien…
de ommekeer
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
701 Waar en wanneer zal ik aan
de eenzaamheid ontkomen
Het heldere brein zal verschroeien,
het ongenoegen zal groeien.
Alleen ikzelf heb het in handen
Alleen ikzelf leg het aan banden.
Misschien wordt alles weer goed,
verdomd nog aan toe… het moet.…
Verdriet
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
1.399 Verdriet maakt ook dat we emotioneel groeien,
Om na een tijd weer op te bloeien.
Verdriet maakt een strijder van een mens,
want we vechten er tegen heel intens.
Verdriet doet een ieder altijd pijn,
Maar we weten dat er ook goede tijden zijn.…
Adem ik Adem
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.213 Vrijer wordt mijn lijf
in iedere warme zucht
Luister naar muziek
zwoel relaxt geluid
Zielenpijn stil gesust
spanning loopt eruit
Soms sluit ik mij af
even helemaal alleen
Orden mijn gedachten
door alle emoties heen
Kwetsbaar toch sterk
dat ben ik van binnen
Bang en strijdvaardig
is verliezen winnen…
Maar ik leef hier en nu
ik groei…
Blauwe vlinder.
netgedicht
3.1 met 40 stemmen
4.716 Alsjeblieft, ga hier maar je gang,
want hier, hier bij mij
staat alles zomaar te groeien,
hier vindt je het allemaal!
Bij mij,
pal voor mijn wijds openslaande deuren
staan bloemen intens te bloeien
in alle kleuren, in alle geuren
van hier tot zover je kan zien en ruiken,
van hier tot aan daarginder.…
LIEVE MAMA
hartenkreet
4.0 met 118 stemmen
8.347 Ik word ouder en besef elk jaar,
Dat we steeds verder weg groeien van elkaar.
Maar mama, ik weet wat er ook nog zal gebeuren tussen mij en jou,
Niets kan het feit veranderen dat ik voor eeuwig en altijd van je hou!…
BLIJVEN DROMEN DROMEN ?
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.545 Waar ik de zon kan laten schijnen
de bloemen kan laten bloeien
de honger uit de wereld help
en de bomen weer doe groeien
Zullen dromen mij voeren
langs goudgele stranden
en mij morgenvroeg weer
in de werkelijkheid doen belanden ?…
WEERLOZE, EENZAME, RODE ROOS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.538 Twee kontjes diep
Onder de koude grond
Ligt mijn lichaam begraven
Naast een eland en een hond
Gestorven aan het metalen kruis
Het kruis van intense liefde
Gestorven door jouw hand
En het mes dat mijn hart doorkliefde
En nu, decennia later
Kijkend vanaf het duister hemelrijk
Zie ik in het gitzwarte zand
Een roos groeien uit mijn lijk…
door de hemel gebaard
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.059 ik wil je niet breken
groei maar en bloei
je talenten zijn legio
beperkt door je regio
maar je bent zo begaafd
ik zag je verschijnen
door de hemel gebaard
de bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand tot hand
we roken voorjaar in het heden
je wees de zomer aan
in de groei…
Leef, jonge rank
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
771 Leef, jonge rank, op 't hartebloed
van d'oude stam, geteisterd door de tijden,
ontleen je kracht aan wie je voedt
en groei je volheid tegemoet,
de landman die zijn ronde doet,
verwacht de vrucht in overvloed,
leef, jonge rank, op 't hartebloed
van d'oude stam, geteisterd door de tijden,
draag voller vrucht door meerder lijden,
het snoeimes…
ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is mijn ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets…
Ons doen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
575 allemaal afspelen
strak in alle hoeken, ik kreeg jou daar wel
hoewel je vaak aanmodderde
jouw haarkleur sprak boekdelen
maar ik liet je zien
dat je niet blind en dom was
onze gedachten kregen we ineen
stukje bij beetje kregen we
alle kennis op mijn kleurenpallet
soms lag het wel verspreid
maar vaak was er ook groei…
Een mooie herfstdag die vertedert
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
686 Is de herfst al in de verte aan 't kijken
naar het nieuwe begin, zoals de scheuten
nu al onder de dorre bladeren groeien?
Wie weet, ik zal vanavond zingen.…
Langzaam
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.441 steeds iets meer
Mijn hart geneest
doet minder zeer
Langzaam afstand
van de liefdes pijn
Vind het zelfs fijn
soms alleen te zijn
Langzaam wennen
aan wat niet meer is
Soms vergeet ik even
dat ik je nog zo mis
Langzaam uit de put
terug naar het licht
Eindpunt tranendal
hoofd omhoog gericht
Langzaam besef ik
dat ik elke dag groei…
Jij
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.272 Jij doet me opbloeien
Jij maakt mijn dag
Mijn liefde begint te groeien
Jij zorgt voor mijn lach
Jij weet me te raken
Jij brengt me op 'n idee
Jij kan mooie dingen maken
Jij leeft met me mee
Jij doet me zweven
Jij maakt me blij
Jij doet me opleven
Jij geeft om mij
Jij bent in mijn gedachten
Jij doet me goed
Ik kan haast niet wachten…
uit vrijheid
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.304 hoe dicht
kan perfecte imperfectie
bij het volmaakte komen
als leesrozen
tussen woorden groeien, verlangen
zichtbaar wordt in het lettertasten van
schoonheid (zachtgelijnd)
hoe dicht
zal ik je vinden wanneer je
in mijn denken ligt, touwtje springt
met ieder seizoenslicht
in oceanen van papier duikt
-golvend- en poppenscheepjes…
En ineens zijn ze dan zo groot
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.040 konden doen
Want ineens zijn ze dan zo groot
Dat ze zelf hun potje koken
Hun wasje draaien
Hun kamer stoffen en zuigen
Gaan verkeren
En ze je niet meer nodig hebben
En hoe groot is dan je vreugd
Als ze bellen
Gaan vertellen
Van de kookkunst
Van hun lief
Van de studie
Van het feesten
En ineens zijn ze dan zo groot
En dat is goed
Daar groei…
Tevredenheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
870 Een veld goud gele narcissen
hun kroontjes
wuivend in de wind
met in hun midden
die ene zich verlaten
voelende hyacint
wees die wie je bent
zei moedertje natuur
ook al ben je anders
van kleur en van structuur
het maakt jou
niet minder prachtig
de zon gaf kracht
de maan gaf rust
de wind gaf liefde
de regen liet groeien
de bijen…
Ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is de ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 Kwam groei nu maar.
-----------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
hoe sterk, kan zwak zijn
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.272 Dan is zoeken niet een zwakte,
maar een levenskunst,
en wordt onzekerheid,
water, dat doet leven,
groeien, en energie geeft.
wanneer wij erkennen,
dat wie zwak is,
sterk zichzelf mag zijn.
delen van zwakte…
Mijn dromen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 papier is verbrand
Het vuur gestopt
Een hoopje as
Is al wat rest
Ik neem het in mijn hand
Ik blaas
En weg is mijn droom
Minuscuul als een korreltje zand
Ik kijk mijn droom na
Zie hem vervliegen
En één worden met de lucht
Totdat mijn droom
Neerdwarrelt op de aarde
Die door de dauw weer wordt bevrucht
Mijn droom laat mensen groeien…
De verre zomer
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
675 Een zomer die mijn hart
deed groeien tot voorbij de hemel.
De muziek van de verre zomer
zie ik nog flauwtjes verborgen
achter een sluier van herfst mist.
Maar straks zal de zon
weer naar iedereen glimlachen en
de gevallen blaadjes op de grond
voorzichtig kussen.…
Wennen
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
889 niemand doet dat voor mij
Elke keuze goed overwegen
mijn mind weer open en vrij
Ik moet beslissingen nemen
en de juiste wegen kiezen
Moet genieten van elke dag
mezelf nooit meer verliezen
Soms voelt het wel eenzaam
als je er dan alleen voor staat
Maar het begint wel te wennen
merk dat het steeds beter gaat
Langzaam zal ik gaan groeien…
Overpeinzingen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
560 Hoe kunnen kinderen groeien
al krijgen ze soms
alleen maar klappen?
Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren
en groeien…