3479 resultaten.
Wind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 En waait er eentje zomaar uit de bips
-zo’n imposante ruft van hoge status-
dan spreek je niet plat ordinair van scheet:
in dat geval roep je luid uit: een Flatus!…
Een serenade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
821 Hoewel verlegen en soms belegen,
maar nooit te laat voor het
kattenkwaad gaat dat zingen daar
beneden naar boven toe beleden
vaak beter dan het spreken van
'we houden van elkaar'.
Een serenade onder het balkon
mijn lieve schat! Echte liefde
vraagt soms om meer dan alleen
dat.…
MOMENT SENTIMENTAL
gedicht
3.0 met 4 stemmen
7.726 Wees dapper, ja maar nu ik in de nacht
Na al die jaren waak, en onverwacht
Je rode haar zie en je zacht hoor spreken,
Geeft noch Gods woord, noch buurmans raad mij kracht
De tranen te weerstaan, die aan mij wreken,
Dat jij ginds ligt en ik nooit aan je dacht.
----------------------------
uit: Zon en sneeuw (1942)…
Gebarentaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Zij zijn de tong die
taal uit, en spreken in alle
landen.
Met mijn handen benadruk ik
onvermoed wat in mijn binnenste
onstuimig broedt. Zij die de slip
op de tong doen stranden, vinden
troost in de taal die gebaart met de
handen
Met de handen spreekt men de
waarheid door de tong taal nimmer
aan woorden gewend.…
Buitenkerkelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 aan te trekken
zich te bekeren
tot de mens
blijven ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
wat we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen
de taal die we spreken…
Prozagedicht/"Ik zal te zwak zijn om te dragen, wat uwen wil mij tegentart" (uit een boek uit mijn schooltijd)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
817 Zo noemen ze mij, zo spreken ze me aan en zo was de naam van de baby met de fragiele beentjes in het wiegje dat ome Guus getimmerd had: de beentjes spartelden op het lakentje; inderdaad een teken van kwetsbaarheid, aangeboren kwetsbaarheid die mij bleef vergezellen, die mij blokkeerde, die rotsblokken wierp in de rivier van mijn leven waar het water…
Vergeet
gedicht
4.2 met 6 stemmen
5.105 hand de kruimels van de tafel
maak me weer onmisbaar, geen leven
zonder en de wetenschap dat alles blijft
zoals het voorbijgaat, nauwelijks nog
aanraakbaar en spaar met je vinger
op mijn lippen de woorden die je wil
horen, besta mij opnieuw op de stoep
die ons tekent tussen stad en tijd
loop me tegen het lijf om de hoek
van het vergeten en spreek…
Hel
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.826 Liefde is het die mij in beweging zette
en mij hier spreken doet. Er is geen terugweg
en er is geen brug. De zee spoelt ongelezen
door de fles, de zon verdringt zich in het avondland.
Is deze tocht een vlucht, een woordeloos
gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.…
Geen vliegangst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 De vele hindernissen dienden mij
het leerde, taal herkennend spreken
de ogen wijder open-, en de blik verdiepte
de wereld werd tot grote school,
vandaag doe je het goed en morgen wellicht beter.…
verspilde woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 waar zoekend
de wereld roept
om vrijheid
gelijkheid ook
en broederschap
schallen luid
ons slogans toe
hartstochtelijk spreken
de harten van mensen
tot ieders verbeelding
maar het lukt hen niet
van de doof denkenden
de blinde muur
neer te halen
zelfs de grootsten
die bruggen willen slaan
strijden tevergeefs
met verspilde woorden…
Lyrische loftuitingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 mijn gedachten
dwalen af
terwijl wij wachten
jij op een stoel
en zonder tekst
alleen je ogen spreken
ik een blanco blad
omdat woorden hun
geboorte nog niet weten
een kaal decor maar
de reacties van jouw gezicht
worden strak uitgelicht
het openingsapplaus
werpt meteen zijn
schaduw op de eerste scene
ik start mijn monoloog…
Vrede , maar weinig geleerd.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 Het zijn de doden die
tweeënzeventig jaar na het
einde van de tweede wereldoorlog
zwijgend tot ons geweten
spreken over de wereld die
heden nog op zoveel plaatsen
in een oorlogssituatie verkeert.…
vormen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 we spreken over de oude bus
uit een vorig mistig leven
in een door mij nog niet ontwarde lus
zij keuvelt in die tijd
met de stuurman voorin,
de lijndienst is later opgeheven
nu is ze in beitelen bedreven
iets in haar beroert haar handen
met ijzer brengt zij het doodse tot leven
schept ruimte voor een ziel die langzaam
uit het universum…
waterlelie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 De bloemen spreken tot de verbeelding.
In gedachten zie je de kikker erop zitten,
die veranderde in een mooie prins.
De erotische bloem beweegt zich mee
met de veranderingen van de natuur.
In het donker gaan de knoppen dicht.
Bij dageraad komen ze weer tot leven.
De bloem ontvouwt zich meerdere keren
In haar mooie leven.…
Hij zweeg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
581 Hij zag wel je twijfel over zijn gevoel
maar kon niet spreken.
De angst weerhield hem
als hij sprak van zijn gevoel was hij vast bezweken.
Zijn vader zweeg over emotie.
Zijn vaders vaders vader zei het evenmin.
Hoe vaak stond hij met zijn mond vol tanden
als hij wilde zeggen:"Jij bent het die ik bemin.…
Tegen mijzelf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 als ik zo schrijf
spreek ik dan over de leegte
vul ik die dan op met gedachten
op papier en deel ik het met jou
die op vervulling zit te wachten
in de opgelegde stilte, van
de namiddag, net als gister
het voelt zonder meer arm
in de aangegroeide kilte
komt het binnen wanneer
je mijn woorden tot je neemt
ja, je hoort ze in het geluid…
In eigen schrift
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 je bent de koningin
van het vrij associëren
als jij je pink strekt
weten anderen dat
heel subtiel gebaar
uiterst snel te dupliceren
waar vingers in stijl
handen laten spreken
schiet hun expressie
toch tekort om het
geheel met predicaat
koninklijk te omgeven
jij hebt de bravoure
al op het eerste gezicht
beschreef lichaamstaal
in tal…
versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 ik wist natuurlijk wel dat een steen
geen zelfdodend karakter heeft
maar zo bevroren in tijd, bij wijze van
spreken, lijk je op een ingevangen,
samengebald universum waar geen
leven aan ontsnapt en onderga je
alle eeuwen onbewogen zodat je,
hoe klein ook, groter lijkt dan de
wereld om je heen, nou moeten we
het niet spannender maken…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 het dreigen van wolken
de grom van het dier
de Duitsers kwamen
als een beest uit een kooi
ze zongen zo mooi
ze rolden hun oorlog
over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen…
mijn hart groot of klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Ik loop naar het rechte eind
Op stabiele ondergrond
Waar mijn ondergrond niet verdwijnt
Ik spreek uit een diepte van mijn hart
Noem mijn hart klein of groot
Uitgesproken door een kleine mond
gekomen uit een hart in nood
het bloed dat uit mijn hart vloeit
de liefde dat meer en meer in mijn hart groeit
prikkels van en naar mijn zintuigen…
Ze zwerft ergens rond…
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
417 een zinloze vraag, want ze is niet
meer vandaag, ik spreek mijn
herinneringen aan naar iets
onvoorstelbaar tastbaar,
misschien luisteren niet naar
zinloze vragen die in het bestaan
een onverteerbaar antwoord dragen
omdat die vraag onbeantwoord zal blijven,
ze was een beeld die ik toevallig tegenkwam
maar een toeval was het in geen geval…
Mysositis (concept) (Voor EvK)
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
434 Ja, de huizen zijn geverfd,
de bomen gegroeid en ik,
ik spreek inmiddels een andere taal…
Maar als ik jou dan antwoord,
weet ik dat het doen eigenlijk
soms nog is
zoals toen.
De littekens lichten op,
tonen de weg,
bij hun woorden plant ik een vlag,
blauw
(myosotis),
want
de muizenissen
mogen mij niet meer verleiden.…
NEGENDE SYMFONIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Volslagen doof
schrijft Beethoven zijn meesterwerk
de pen schuift hortend dubbend
dan stotend over het papier
de noten springen wild dooreen
spreken van een ruig woud
dat doorschoten wordt
door felle bliksemstralen
waar donder boven buldert
houthakkers stappen moeizaam voort
dragen stammetjes op hun rug
hierin ziet de kunstenaar
al het…
ZENDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Die gezegenden voelen zich wellicht rijk
aan krachtvuur voor hun ondernemingen,
worden vaak geslagen door beproevingen
bij doen en spreken, vallen in kwellend slijk.
Ondanks tegenspoed gaat het beoogde voort,
als luide donder of verstilde zucht:
een onvermoeibaar, steeds rondstrooiend woord.…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Maar rust is geen goede tolk voor ons,
om elkaars liefde te leren spreken.
Hoe kan rust dan mijn vriend zijn?
Ook al heb ik dit zo hard nodig.
Oud is onze gootsteen,
scherp zijn de bochten,
waarvan mijn tranen de weg volgen.
Koud is het water geworden,
dat jouw hand nu laat sijpelen.…
Discriminatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Hij wou niet spreken met de pers
blies mensen van zijn adres heen
hij schold en schreeuwde opzouten
maar vandaag zitten:
De gelovigen weer braaf in de kerk!…
Lentelied
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
521 met een mRNA vaccin als deel, en ach
die bult op je arm
die voelt alleen een beetje warm; niet
wetende hoe dat met een verduisterd verstand
de boze krachten tegen je zijn gekant
een traan welt op uit de aarde
onder de zon die spreidt
haar stralen tussen spot en hoon
de vogelklanken en kleuren wonderschoon
zoals door het wijs spreken…
Det de Beus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 Dat kwam vooral door onze beste keeper,
het was (spreek Beus als Zeus uit): Bet de Beus
Geen bal kwam door, Det speelde quatre-mains,
voor Joost niet bang, ze droeg geen keeperspak,
hoe vrijheid fraai verwoord werd toen ze sprak:
‘Ik ben geen mannetje van Michelin!’…
WELKE PLAATS?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 Wie mag zich naar het scheppen van hechte band,
kundig spreken of verklaring strekken?
Talloos verschil wil mensen overdekken;
hierdoor houdt geestelijk welzijn stand.
Elke gave, door genade gegeven,
worde overstraald door dit ene woord:
naastenliefde. Eeuwig naar die klank streven!
Geloof, hoop en liefde...…
Ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Ik laat mijn scherm spreken
De koffie dampt uit - de straten gaan aan
Het raam is tergend ver als ik het aanblik
Veel verder dan mijn scherm is
Pas als ik buiten stap komt het misschien iets dichterbij
Zwart is mijn koffie en diep
Ik heb te veel gezet en zie het dampen
Witte wervelingen maken snel vervlieg en -stervend schuim
Terwijl…