3375 resultaten.
Omarmen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.719 zo door mijn hart
ik heb geen enkel verweer
Straks laat ik het wel weer regenen
en fladdert er terug verdriet in mijn keel
Een vergezicht wordt dan weer één geheel
een storm zal zich opnieuw ontketenen
Dan verdrink ik in een moeras van pijn
waar een oase terug verandert in een woestijn
waar bomen kermen onder een verlaten verdriet
en zand…
Jutter
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.100 Over zee trok een orkaan
golven beukten op het strand
flarden voor de maan
schuim mengde zich met zand
terwijl ze langs de branding liep
gekromd, met natte wilde haren
alsof een verre stem haar riep
plots stil om over zee te staren
om beter te kunnen zien
een hand boven haar ogen
een schip in nood misschien
minuten lang, onbewogen…
Een droom; de eerste klok
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
908 Op het natte zand lagen
verspreid de vruchten;
sterren,krabben en schelpdieren
voor het oprapen.
Deze getijdenklok,
wat wilde het mij zeggen?
Schatten zijn er te rapen,
nu,....... straks is te laat?…
Vader met zoon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.293 Beschermd door prikkeldraad, vers van de rol gekruld
Om niet herkend te worden, over ‘t hoofd een zak
In het zand zit vader met zoon en berust in geduld
De voeten in oude sandalen, machteloos mak
Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog
zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind
een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch…
Waterloop
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.826 Nu dartelt vrij,
Op gouden zanden,
De stroom voorbij.
Hij schuurt zijn randen
Allengskens uit,
En sleept de buit
Van kleiner vlieten
Geweldig voort;
En golven schieten,
Van ver gehoord,
Langs 't rotsig boord.
Nu vangt een dal
De waterval.…
Van duizend en één
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
2.071 Gezellig liggen zij hij-aan-zij
in het gloeiend-hete zand,
's nachts gaan zij wandelen
heel romantisch hand-in-hand.…
goudijs
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.004 blinkend goud kroontje
boven op je hoofd
liefde en lusten
verdriet in ruste
door ijs verdoofd
koningskroon
balancerend op mijn hand
licht en bevet
lastig parket
schoppend in het zand
nu hier graag
voor even of altijd
oppervlakkig en diep
statig schiep
de tijd vermijd
scherpend metaal
oorpiepende kras
koud en kil
de individuele…
de liefde is geen sprookje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.679 ze leek wel uit een sprookje weggelopen
een blonde en bekoorlijke prinses
dus prompt vergat ik elke wijze les
daar ging de pijlenkoker weer eens open
en Amor bleek een ware Wilhelm Tell
haar hart werd door zijn eerste pijl gevonden
vervolgens vonden wij elkanders monden
een kus zo warm als zand in de Sahel
dat kussen had ik beter kunnen…
gespleten stad
gedicht
3.8 met 96 stemmen
14.611 met een aktetas
aan paraplu en 't elegant flaneren
van bonte dames naast correcte heren
bevroren glimlach boven grijze jas
je denkt aan sportschool en het klatergoud
aan tatoeages, bier en zonnebanken
die passen bij de goddeloze klanken
van dialect dat primitief wordt uitgekauwd
onzichtbaar blijft de oude muur in stand
tussen het hoge zand…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 Het was nog vroeg nog volop licht
aan het strand speelde de wind met het zeegezicht
dat als een diamant fel schitterde hier
waar meeuwen vlogen over de eenzame pier
die standvastig uitkeek over de rimpeling
van het water, kleine golfjes ving
op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide…
DAGJESMAN
netgedicht
2.2 met 22 stemmen
805 Daar nadert over 't rulle zand
een wezen uit zeer stoute dromen.
Een vlotte tred, een slank postuur,
een strakke broek, zwart lange haren,
een topje... ach mijn smeulend vuur
laait op en komt niet tot bedaren.…
Verder zonder jou
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.629 De wind waait door m'n haren
ik proef het zand in m'n mond
en ik kijk naar de woeste golven
ik sta te rillen van de kou
m'n handen zijn zo onderhand bevroren
maar het kan me allemaal niks schelen
de golven moeten nog hoger
de wind nog harder
en de kou nog killer
de enige die me nog wat kan schelen
ben jij
dat ben jij
degene die er niet…
benidorm -en de wijnnachten-
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.870 timmerman
en wij die ze trachten te vergeten
het donker dat de felwitte dagen
achtervolgt
mannen raaskallend in hun glaasjes
tongen van gelieven klevend op elkaar
in de kracht van die momenten
leef ik nu
laverend en dansend
op een zielige muziek
want zielsveel
houd ik van dit alles
ben ik bang het te kwetsen
zodat het wegloopt
als zand…
Intuïtie geheten
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
909 Verscholen in jouw hoofd
wandel ik je leven mee
Zie benauwde kronkelpaden
voel je voeten in het zand
Ik drijf op je gedachten
woeste stromen af
Hoor elk woord in stereo
wanneer je spreekt van liefde
die niet kan, die niet mag
Heen en weer geslingerd
tussen hem en haar en jou
schommel ik duizelend mee
Achter jouw ogen waak ik
en zie dezelfde…
waddenbeeld
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
677 en duwt aan de branding
treurig jodelen de regenwulpen,
hun opgekromde snavels peuren
pieren en zagers uit het wad
vlokken gelig zeeschuim rollen
vluchtig over het gouden strand,
verkleven soms heel even
met het bronsgroen knoopjeswier,
of met stugge, hard-oranje kabels
parelmoer glanzen de meshelften,
half weggestoken in het ruige zand…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
Wil je van me houden?
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.081 Tekens in het zand
Ergens op een duintop
Staat jouw naam
De wind veegt hem weg
Kerf jouw naam in het hout
Ets jouw naam in zilver
Zodat je maar blijven zou
Streel elke letter intens zacht
Wil je van me houden?
Wil je me beminnen?
Wil je naar me verlangen?…
mijn tuinman
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
1.171 ik heb een tuinman
sinds kort;
stoer, knap
en met een verleidelijke
blik
hij doet z’n werk goed:
dekt het onkruid naar de aarde toe
met versgeurende, bruine
laagjes zand
graaft waar nodig
dode vogels omhoog en legt ze
zorgvuldig tussen de stilte
hij laat zelfs regen dansen
op onwillig, gesnoeide
struiken
en zwiepende…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een afscheid het best
weten de doden over het veld te zaaien
en ons vaardig naar de gapende aarde te lokken
terwijl de touwen langzaam worden gevierd
en de vaart naar de hemel onbetwistbaar lijkt
ofwel het sterfelijke zeker voor het eeuwige wijkt
wordt het notenhout, na de landing, met zand…
De slaaf van de bedelaarskoning
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.532 de mijne… niemand ziet ze staan
Blauwe plekken, het symbool van pijn
Maar niemand wil mijn beschermengel zijn
Ik hoef niemand meer te vragen, te zeggen
Ze willen niet horen als ik uit wil leggen
Mijn rechten onderdrukt, mijn stem gesmoord
Ik dans over het dunste levenskoord
Ik sta alleen, geen helpende hand
Ik ben begraven onder hopen zand…
Nog eens Holland
gedicht
3.6 met 42 stemmen
20.563 In vijf minuutjes ben je al verkouwen
met natte voeten en een neus vol zand.
Al scheppend zag God neer uit den hoge
en scheidde toen het natte van het droge.
Dat hoeft hier niet. Bij ons schept Waterstaat
water uit land, en land waar water staat.…
Strandstilte
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
633 als donkerbronzend goud
in krullend parelmoer,
gloeit de zon nog even na,
boven het blauw van zee
en roze avondlucht,
knipoogt naar het strand
witzwarte vogeltjes rennen,
pleviertjes zwart en bruin,
pikkend met donkere snavels
in levend, vlezig zand,
woelend, onrustig,
verward en verstrooid ligt
het knoopjeswier dat de piepkleine,…
katjestijd
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
733 waarin ze worden opgeleid
met takken die na ter worteling aangeplant
door ferme knotters zompig aan de waterkant
twee meter hoog van hun kop worden bevrijd
zachte bosbeheerders splijtende stammen
bijen vlinders zoeken nu hun honingklieren
wij in vazen om geurend lente mee te vieren
zeg knotwilg zeg Nederland je zegt dammen
twijgjes in zand…
go china by night
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 meer dan vierduizend jaar in duisternis
fier in de houding voor qin shi huangdi
ik en mijn achtduizend manschappen
onder doodse stilte en in eeuwige rust
de goddelijke dode keizer dienend
we zijn gedolven uit ’t midden der aarde
bevrijd uit zand en dikke lagen verf
sta ik hier onaantastbaar en verheven
boven een dagelijks schimmenleger…
Urnenvelden; hazenhemelen
gedicht
2.5 met 40 stemmen
36.920 Hier en daar in 't zand een vorstengraf, met
koninklijke gaven: geknakt zwaard; paardentuig.
Soms zag een kiespijnlijder of visionair tegen
de hazenvellenhemel metropolen geprojecteerd;
neon; en op de urnenvelden drupte zijn lach.
------------------------------------------
uit: 'In de waterwingebieden', 2000.…
Wij leven mee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.656 Naast de kist ligt aarde en zand
zo wilde zij worden teruggegeven.
God was voor haar niet een naam
nee, Hij leefde mee in haar leven.
De zon komt binnen door het raam
een mooie dag is haar nu gegeven.
Ook op de begraafplaats schijnt de zon.
langzaam gaat de kist naar benee.…
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.254 Haar stem was donker en wat hees
als schoven schelpjes langs elkander,
haar hand was warm en stroef als zand.
En altijd droeg zij om haar bruine hals
dezelfde ketting met een ronde maansteen,
waar in een neevlig blauw een kleine gele maan scheen.…
hoera voor de zuringspanners
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
551 zie ze gebogen gaan
om als ongepolijste muren
in complete afabetten verzuren
en met de jaren meer uit te slaan
waarbij ik duin en heide uitzonder
bonte vlinders nemen dagactief
veld en schapenzuring voor lief
mits de zon schijnt
minstens in spleetjes
herstellen ze met kleine beetjes
het evenwicht in de waardeplant
zelfs indirect het zand…
Drie mannen bij Mamre
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
726 Wat water wast het zand van woestenij
en witte hitte weg - ik haal een gros
fijn meel voor brood met boter en een tros
van dadels bij gebraad en stoverij.…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 alsof je in het verleden stapt
maar toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in de wereld
van voorouderherinneringen bent
ze sleten de paden die jij nu gaat
zagen de horizonten die jij ziet
etsten de beelden in je ziel
tot een onvergetelijk weemoedig lied
ze strooiden zand…