7971 resultaten.
Niet genoeg
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
769 Alles is teken van een groot geheim,
iets achter en over de dingen
dat telkens weer juichen doet
en dieper zoeken
naar de bron en de bestemming;
dat doet vergeven en hunkeren,
dromen en beminnen;
dat leven doet en hopen
over de dood heen.…
mobiel in het gras
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
4.415 holst van de nacht
in het droge gras
langs de rivier
achter manshoog riet
niemand die het ziet
bij zonneblaker
blauwe letters
de zomertijd
klein gezet
arial black
lekker vet
een vreemdeling zeker
op de fiets misschien
verloor spraak gehoor
een moederland
via zijn apparaat
bij halve maan…
onder de luifel aan de overkant van de straat
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.240 onder de luifel aan de overkant van de straat
staan kinderen met rode jassen verwelkt
kleven krullen op hun hoofd
in de tuintjes wacht alles nat
er hangen lakens aan een waslijn
waar iemand niet thuis is
om ze binnen te halen
of waar iemand wel thuis is
maar achter het raam staat en kijkt
hoe de wind ze tot zwaaipoppen blaast
-------…
unieke naam
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.731 het vliegtuig
landt keihard
met een schok
stokt navenant
in mijn schouders
zonder enig excuus
een onverschillig
maar dagdagelijks
gebeuren
mijn droom rolt
als een teerling
op de landingsbaan
verplicht met gordel aan
tot bij de stilstand
van het noest gedraai
ik sluit mijn oog
een arend stort zich
onbeducht in zee
ver achter…
Stoomdepot Rotterdam*
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
899 Achter hem aan:
een rijtje stilzwijgende goederenwagons.
Nu even niet associëren.
Bij de les blijven dus en onthouden
hoe deze trein er nu uitziet.
Dit is een repetitie.
Vandaag leer je voor morgen.
En morgen rijden er weer nieuwe treinen.
*Voor Jona…
ontloken kind
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.555 een milde winterzon bescheen het park
waar de eenden al zagen voor wie we
kwamen door ons lonkend zakje brood
zij keek verbaasd naar al dat gekwaak
en gesnater in ’t water, had enkel oog
voor het tafereeltje om haar heen
en ik, al kuierend achter haar wagen
ik genoot van wat we samen deelden
en van ‘t kind in mij nog even speels…
Een sterven rijker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
901 schaduwkant in rijpe vlucht
wacht tot het sterven zijn naam
verliest en de dood zich koudt
tot het volgend seizoen
in deze gedogen herinnering
spreken gesloten ogen
en nestelt hij zich in zijn
laatste vederbos
het licht breekt in stukken
en valt in ’t zaagsel
van dit aardse poppenspel,
waar deze marionettenklucht
zich verschanst achter…
Associaties?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
624 Blazen schrijversteksten hun
laatste adem uit, verraad de
kleur van inkt, waarin het
neon de twijfel spuit,
breekt alleen het ego in het
zicht van elke morgen, vloeit
het licht door polsgewricht,
verstijfd in een literair gericht van
achter ieder poëtisch aangezicht,
in het zicht van dichterlijke
associaties of het snel
gekozen plagiaat…
Nachtelijk gefluister
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
573 passie, hartstocht
liefde lust
de fluister
van de nacht
zindert ervan
maar ook tranen
van eenzaamheid
van pijn
van het niet willen of kunnen
aanvaarden
van radeloosheid
hangen wolkenzwaar
achter elke stralende ster
stroomt een rivier
van zilt en droef gemis
het maanlicht verzacht
waar de wind
aan het fluisteren is
zoveel gevoelens…
Je bent een wolk (2)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.099 Wat zal ik: eindeloos klagen
zonder een punt te zetten
achter ons rijmloos gedicht?
Beter is dromen aan korte metten
te slaan dan ze ongericht
maar door en door te zagen.
Het is wat het is,
je bent nou eenmaal wat je bent,
wat je was en altijd wel zult wezen:
mijn niet te rijmen wolk.…
HOP
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
494 Dan blijven we verweesd achter met een grote kater
En lijkt ons bier steeds meer op kraantjeswater.…
't is altijd daar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
607 rechts van de zeeschelp
troost een lippenpaar
dit brengt mij bij haar kleine wil
die door de ether ruist
(wat was, wat is,
wat komt)
juist dààrom
van mij tot jou, ik ademzucht
achter raadselige rozen
die hebben meer kracht dan elders
dit is geen einde nog
vergeet dat niet op onze mond
't is altijd daar
zal altijd in mij zijn
die…
Art of Memory
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
564 Ziet,
Een stoel, die nonchalant naar achteren staat.
De herinnering die u achterlaat.
Dat is The Art of Memory…
ZO MAAR EEN TEKENING...............
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.515 Kinderachtig
lijkt de tekening
een poppetje hangt
of zwemt
een rots vliegt
vogels lijken kapotte kranten
de zee is landschap
en
altijd weer
die stralende zon
verhoudingen raken
kant noch wal
maar achter alles
wat je ziet
staat
een gelukkig kind,
die verder denkt
en
eerder
is
waar jij zou willen zijn…
Als de stilte zwijgt
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
824 de stilte zwijgt
duizend nachten
etmalen lang
bestormen
bomen mijn gedachten
ook al vormen lippen zich
om woorden te benoemen
de tong blijft verstijfd achter
en hoor ik hartslagen
in mijn oren zoemen
zo ongeveer
dragen tranen het gemoed
een traag stromende fontein
die eeuwige leegte ruist
in ongenaakbare overvloed…
Nee het leven is niet eindig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 Nee het leven is niet eindig
er is meer dan dat je ziet
ook jouw ziel zal verder groeien
al doet verlies ons veel verdriet
zie de schepen in de verte
in de grote oceaan
straks zijn zij een vergezicht
maar zeker niet vergaan
achter de horizon
ligt het verscholen paradijs
ooit zullen we elkaar weerzien
als ik klaar ben voor die lange reis…
Milder?
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
789 Levenshonger, ongestild
vertild in beelden die ik
zag, soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en ziedend
kielzog aan, daarop de woede
te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,
begroef de nachten in dat
éne woord wat kwijnde, als
milder antwoord schuldig
bleef, beproef de bittere
kruiden tot het einde,
maakt het niet jonger…
Het strakke polderland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
637 het oogt strak, doch de lijnen
zijn star en het grauw verandert
de ijzige stilte in een mortuarium
waar de doden opgestapeld
blijven hangen in de kou van zekerheid
het zwijgen van de wind
krijt het landschap in een
zonderlinge rust, de getijdenstroom
doorbreekt de nuances slechts tijdelijk
en laat een blatende horde achter
op het culturele…
koude eenzaamheid
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 de nacht stort koude eenzaamheid
over slapende velden en heuvels,
donkerte verglijdt langzaam omhoog
zilverkleurige sterren vervagen
als dromen in grijze sluiers
schaduw omgeeft de mistige nevels
als een achter gebleven herinnering,
schemering in de tijd van stille rust
omgeeft de lucht van heden
verlangend naar het licht.…
Zomersprookje
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.446 een sprookje ontwaakt
in late schemering
elfen kleuren hun vleugels
kabouters spelen met eekhoorns
een prins dwaalt door het bos
op zoek naar sneeuwwitje
misschien wordt het wel assepoes
glimwormen verlichten zijn weg
een oehoe schudt zijn hoofd
herkauwt rustig zijn prooi
een doornenhaag doemt op
achter de rozen slaapt een prinses…
Ik kom achteruit binnen.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
820 Ze giechelen hun jeugd uit
hun blik genepen op mij
achter de toonbank.
Weg van de steile intrede
draai ik mij naar de kaartjes.
Mijn hand waggelt omhoog.
Voor een verjaardag?
ademt de jonge vrouw
het proestend uit.
Neen antwoord mijn stem.
"Moeder " roept het verward
kinderachtige.…
mijn schaduw voorbij
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
621 over mijn schaduw
heen
zet ik stappen
in een ander leven
schuw
duw ik door
overweeg ik
schrik
ben ik bang
een leven
lang
zo vertrouwd
achter te laten
even moedig
stap ik
bijna lachend
over mijn schaduw
heen
op weg naar
onzekerheid
die zo vreemd lijkt
tot de zon
overvalt
stralend
en uitbundig
in mijn gezicht
schijnt…
GROOTHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Achter geheime heelalnevels
waar de lens
van de machtigste sterrenkijker
zich vragend _ onwetend naar richt
ziet Gods oog genoeglijk rond
in de kleine vertrouwde ruimte
Zijn handen verzorgen
met nauwkeurige liefde
de mateloze nietigheid
onder het beste vergrootglas
Hij
die 't oneindige bestiert
eert het leven binnen kruimels.…
Samenzijn in négligé
gedicht
2.5 met 10 stemmen
6.856 Zij kamde haar haar,
En ik stond achter haar.
Zij plukte uit haar kam een rafel.
En zo lichtgevend was zij,
Dat ik, toen ik mij omdraaide naar de wand
(De toilettafel - zij - ik - de wand),
Zag een driedubbele schaduw in haar hand.…
Richt mijn blik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
591 Richt mijn blik naar de toekomst
het verleden laat ik ver achter me.
De mooie herinneringen zal ik
in mijn hart altijd blijven dragen.
Kijk om me heen en zie de zon
in een hemelsblauwe lucht.
Ik voel me vrij nu ik de nieuwe weg
voortaan alleen verder bewandelen zal.…
Ik teken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Littekens zijn er achter gebleven
die nooit helemaal verdwijnen.
Teken daar ook mijn bruine ogen
levenservaring is erin te lezen..
Een zelfportret van een geleefd
gezicht met liefde door mij gedragen.…
Mysterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
594 als bomen konden verhalen
hoe wij leken soms verdwalen
lijkt het nauwelijks te vertalen
noch te beschrijven is het leed
al de kleuren die ze kregen
werd de waarheid flink verzwegen
boven zichzelf zijn uitgestegen
een mysterie hoe hij dat deed
hoe ze achter elkaar zijn aangelopen
of hun schulp zijn ingekropen
is het toch zeker niet te…
het leven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.034 niemand die naar je luistert,
niemand die achter je staat,
niemand die in je oor je de juiste dingen influistert.
maar ga gewoon je eigen gang en leef je leven,
dan zie je dat alles goed komt
en dat iedereen om je gaat geven.…
Conceptie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
664 Het lijkt haast of het vanzelf gaat,
Als u weet waar u achter staat,
Het is een voorwaarde en niet additioneel.
Een juiste conceptie
Is altijd nodig in mijn perceptie.…
Zee-kerheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Langs strand en ruisende branding
zacht ritmisch met de golven mee
omsloten door behelmde duinen
komen mijn gedachten in schelpenecho
uit kosmische oorsprong terug
vanaf regelmatige deining over water
roepen duizenden stemmen aan
van wat achter de horizon ons wacht
in een toekomst om naar te leven
klinkt vertrouwen voor lichte dag.…