5051 resultaten.
Liefde wint
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.136 Mijn hart is mooi verpakt
versierd met geluk en hoop
prachtige strikken van liefde
daarop een stralende knoop
In al haar pracht en praal
kruipt de liefde naar binnen
angst is aan het vervagen
liefde lijkt te gaan winnen
Mijn bange hart wordt betreden
met duizenden sterren bestrooid
de liefde durft nu aan te kloppen
waardoor mijn…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.334 De nacht is gekomen
Zonder dromen
In het donker gezogen
Van het pad afgebogen
Mijn gedachten zijn dicht
Hoop is mijn enige licht
Gedachten achtergebleven
Angst en wanhoop in elkaar geweven
Toen jij in ik verdween
Was ik alleen
Eenzaamheid nooit gekend
Alleen zijn niet gewend
Niets om over te rouwen
Niemand te vertrouwen
Toen de weg…
Ik zou zo graag leven mijn ziekte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.563 kan ik toch mezelf zijn
Ik heb zoveel angsten
daardoor zoveel verdriet
sombere gedachten,en denkend....
niemand die dat ziet…
Mijn laatste reis
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.313 Mijn enige angst is jullie alleen achter te laten.
Dus hou elkaar na mijn heengaan goed in de gaten.
Het is goed zo, ik ben klaar, we hebben het fijn gehad met elkaar.
Huil maar niet te veel om mij: ik ben nu vrij.
Weet dat ik er altijd ben om over jullie te waken.
En met de wind af en toe aan te raken...
HET GA JULLIE GOED…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…
Uruzgan - 20 september
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
577 weer een boom minder
in de rij gegroeid
naar mensleven te meten
een mens minder
met zijn warmte
ofschoon hij lichtjes bevroor
- van angst (als ik ‘t mij goed herinner)
elf graven meer
waar nog het eerste mij
op het gemoed en aan mijn voeten
groot, grauw en vredig lag
onder zoveel verloren jaren
niet de mensen
niet de plaats…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Dood en angst.
Auschwitz Birkenau, 1943.
Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
JE VERLAAT ME !
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.880 ik stik… ik stik in mijn angst…
je verlaat me… ik weet het zeker…
En ik ben nog maar 3…
In tranen gevangen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.308 Toen de nacht
achter je aan sloop,
zag ik je huilen
langs de rand van jouw angst.
Schuilend in verlangen
klonk er een schreeuw,
tot een traan stervend
jouw wangen vermeed.…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 ik zie zijn ogen gaan
ze schrapen dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen…
Dromen waarin ik bezwijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.426 Ik verlang naar de kille nacht
om het domein van mijn geest
te overvallen met slaperige kracht
terwijl hij het ergste vreest
Rillingen veroorzaken in mijn ziel
golven van spanning en angst
donkere silhouetten zijn steriel
wachtend op hun eigen vangst
Het is opmerkelijk en triest tegelijk
de prachtige reis naar een zwart gat
maar de dromen…
Gevangene
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
932 Hij kijkt haar met droeve ogen aan
zijn hart zit even in een hoek
het is weer tijd om te gaan
het vliegt om dat uurtje bezoek
Hij straks weer terug in zijn cel
zijn domein van angst en vrees
geen kleuren alles is naturel
een ontmoedigende levensrace
Toen alles nog het leven zelf was
met het gezin leuke dingen doen
nu elkaar aanrakend achter…
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
Hoosbui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 Voor de zoveelste keer
erin gelopen
De valkuil die kwetsbaarheid
heet
Zolang hun woede en angsten
nog welig tieren
is veiligheid onder het tapijt
verstopt
Uitgedrukt in regendruppels
storten zij zich uit
Hoosbuien waartegen geen
paraplu bescherming biedt
Pas wanneer de luchtbel
zo sterk en helder
Pas dan is verdrinken
niet meer…
Onrust
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.596 beroof me van het heden
over drie weken opnieuw het leven
gevoelens sidderen door me heen
ik heb er liever geen
geef terug mijn eigen ik
want deze schizo voelt zich zelfs te sick
zo hard is soms het bestaan
terwijl depressies komen en gaan
O lichaam verlaat toch mijn angst
Gaat heen met mijn ongeduld!
Verdwijn uit mijn ogen!…
overwinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.027 Hoe de draagkracht
in het donker schrijft
uit het diep in de aarde
zich tot schollen verheft
het zwarte gat gapend
het begrijpen en de angst
op fragiele vleugels
met kunstig geduld
verworven uit de mens
hoe soms heel de wereld
aan je trekt met voeten
wortelend in het drijfzand
van schouders die naar
beneden hangen
de zucht het eeuwige…
Ik Wil
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 Je vroeg
Wat wil je
Ik
tegen jou
aan
Zacht
Rustig
Veilig
In ontspanning
In overgave
In open hart
In je armen
Jij
in mijn armen
In elkaars holletje
In zwijgen
In stilte
In slaap
In ontwaken
Met mijn onveilig voelen
Met mijn diepe verlangen
Me veilig voelen
bij jou
In mij
Ik open
nu al
Zo ver
Mijn angst
Zo dichtbij…
Het licht van God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
443 angst en onzekerheid is datgene wat de ziel splijt
ik kan de kleur van je ziel
niet zien
ben ook geen hoogmoedige psycholoog
die denkt God te kunnen vervangen
terwijl ik in je woorden bleef hangen
en jij na een verhit betoog nog immer gevangen
wat ik wil is
dat het licht van God
zal schijnen in je ziel…
Herfstkunde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
873 De nacht ademt
de zware lucht van herfstbladeren
ik bewoon de overkoepelende vorm van taalfilosofie
met uitzicht over de binnenterreinen van de fantasie
ik verdiep me in de wijsgerige bestudering
van taalverschijnselen
ik ben transcendentaal
doe zowel aan vervreemding als aan jongleren
ik ben mij bewust van het vitalisme
van mijn angsten…
Een treffen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
712 Ongemerkt wil ik mij
op het roestbruine herfstbed
naast je schikken
om de pijn van het breken
de angst bij het vallen
met je te delen
Je slaapt hier om te sterven
een ijle lijn scheidt je
van onzichtbaarheid
draden van wit
zuigen toverachtig
het houten hart weg
Ik laat je hier stil achter
– in de verademing –
gun je weer terug te…
Weerzien
gedicht
4.2 met 10 stemmen
9.202 Somber vond je me, zwartgallig:
angst, avond, sterven onderstreept.
Las, vijftien jaren van je vandaan,
wat we elkaar hebben aangedaan.
-------------------------------------
uit: 'Geen beter leven', 1985.…
choose your own exit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
509 Ik leg mijn hoofd
in je schoot en
geef me over aan de
wanhoop die ik voel
Ik wéét welke keuze
ik moet maken maar
angst en onzekerheid overheersen
mijn daadkracht
Vertrouwen mag groeien en
stilletjes word ik geraakt
door jouw wijsheid
Ik voel een kracht
die mij laat uit stijgen boven
mijn kleinheid
en mij één maakt met
mijn…
Damocles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Met kunst en vliegwerk en met angst en beven,
Zo ’n wedstrijd kost me jaren van mijn leven!!…
blade runner
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 wie het weet
mag het zeggen
waarom je midden
in de nacht gaat schieten
het kan iets geweest zijn
tussen dromen en waken toch
waarbij je diepe angsten
het overnemen en een wapen grijpen
en dan zit je liefde daar dood
in plaats van een niet bestaande inbreker
op de toilet
en ben je verder niets meer dan
excuses en tranen, hoe…
tweedelige antwoorden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 ik lente de dood in de herfst
van het schaduwwezen, geen
buizenstelsels langs anale wegen, slechts
onbegrip is het fornuis waar de rapen
gaar worden weggezet
er sijpelt angst, ergens waar het niet
had moeten zijn wellicht zijn de woorden
onbemind, maar het geschrevene stapelt
zich met recht tot de driekleur in enkelvoud
evenwicht…
Comateus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 door het leven
Gewelddadig ben aangevallen
En ik overal op en in mijn
Lijf verwondingen heb die
Levensbedreigend kunnen blijken
-
Als ik na dagen, misschien maanden
Van sluimeren dreig te ontwaken
En het mij lukt één ooglid op te
Tillen en ik de oude wereld herken
Die ik van mijn leven niet zal missen
Ga ik voorgoed slapen uit angst…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
Verst(r)ikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 niet in woorden te vangen
vertellen tranen dat de opgelegde
taak te zwaar is om te dragen
met je rug tegen de muur
hou je je al zolang staande
geef mij je angst dan
hou ik je veilig voor de nacht
wieg je voor zo lang nodig
langzaam verstik je steeds meer
in een web dat jij nooit gesponnen hebt
uitzichtloosheid kenmerkt de plaat
die is…
Het zit in mijn geest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 iets
dat je vanuit de ooghoek
nauwelijks ziet
het beweegt
geeft onrust
omdat het leeft
zonder dat ik er
macht over heb
ik veeg en
probeer het te pakken
maar kan het niet vatten
het zit in mijn geest alsof
het er altijd is geweest
als ik de ogen sluit
dwarrelt het voluit
groeit steeds sneller
als probleem
ver boven mij uit
angst…