4229 resultaten.
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Ik zal ze blijven zien
hun geur en tint om zelf
te overleven, gebeiteld in
de gewonnen strijd van licht
uit de greep van ongetelde uren.
Vragend zout in wonden
die verzuren, groeven
geaderd door de tijd in
nasleep van het verlangen
om de afkomst te bewijzen.…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 De paarlemoeren lucht, de broze wiegel-twijgen
en na de regen het geuren van de grond,
de luwe voorjaarswind en het verrukte stijgen
der sterren aan het doorzichtig hemelrond.
Men kan zich daaromtrent bezwaarlijk meer vergissen,
want het ontvanklijk hart kent zijn bestemde tijd.…
Avond
poëzie
4.5 met 6 stemmen
5.948 Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.
Je hebt weinig gedacht en veel gezwegen
En stil de handen om mijn hoofd gelegd,
Zo zeggend: ‘Ook de grootste liefde kan niet tegen
De dood die niets ontziet en alles slecht.'…
In balans zijn...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 De geur van gras en water
dat kabbelt door riet omgeven.
Waar later zwanen sierlijk neer
strijken.
En mensen langs de waterkant kijken
naar schepen die voorbij varen,
terwijl aan de andere kant van hen
het verkeer voorbij raast.
Rennen of stil staan in het leven
waarin menigeen zich haast.
Natuurlijk evenwicht is als yin en yang.…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Refrein met de geur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.
Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad op
onze contouren in het malse gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.…
mijn wederkerigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 lees mij nu mijn haven
de kade kruist en schepen onbemand
de zee gadeslaan die hun dood heeft
voorbereid, geen stelsel dat weent
geen gesel die stopt, het is de martelaar
in mij die in zijn deemoed
de paden kiest die nog nimmer
zijn gegaan
wie vlagt mijn finish nu de streep
is weggekrijt door rijm en tijm, de geur
van applaus heeft de straat…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Er hangt een geur van dier en gras,
als je op het klaphek zit.
En de wilde trotse bloemen
kleuren van violet naar hemels wit.
Voorjaarszon filterend
door varens en berkenblad.
De bomen hangen hoog en loom
over het zanderige pad.…
De gesloten deur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
488 Met mijn platte hand voel ik jouw warmte
onder de deur signaleer en ruik ik jouw geur.…
Weer een jaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
594 Waar gisterens en vandagen
niet aan ons leven knagen
Waar oud en nieuw niet bestaan
en strakke lijven nooit vergaan
Bloemen blijven geuren en
Jurkjes niet verkleuren
Aan de slag gij filosofen
Voor mij is het de laatste strofe
PS, levensles:
Zei een steile Calvinist:
"Je ontsnapt pas aan de dood
na je laatste ademstoot
zelden hemel…
Verlangen…
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
677 Nog even en de lucht is vol met geuren,
en kleurt zich met een tere bloesempracht.
Hoe heerlijk is die lentetijd,
Mooier en beter…
Dan je had gedacht.…
Per omnia saecula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Laat je ervaren als nú de geuren rond de esdoorn
en groei in mij, blij als de bloesem in mei.
mijn hart is die Rococo-lotus tempel,
dat innerlijk juweel waarin je woont.
Waarom druk je niet op míj jouw stempel?
Onrust en wellust verdwijnen snel, zelfs in mei.
Wij zijn één. Het hinnikt hier... Ja, een eenhoorn.…
Afscheid?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 Maar ach, het klaterende licht,
De kleur en geur van de seringen,
En hoor eens hoe de merels zingen,
Maar bovenal, dierbaar gezicht
Van hen die in dit lange leven
Mij zoveel liefde wilden geven.
Dus weet je wat, ik blijf nog even.…
Spike
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
448 Vandaag mijn neus en mond afgelikt
Bewijs dat je me echt wel mag
Niet zo evident
Je werd misbruikt opgesloten neergehaald
Enge verlatingsangst ergens zo normaal
Me herkend aan de hand van mijn parfum ook geur
Wat heb ik je ook geduldig toegefluisterd en geaaid
Werkte prima
Samen op de bank ingedommeld
Warmte
Beloftevol
Hopelijk spenderen…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.
daar trekt de kachel aan het langste eind,
daar soezel ik de dagen door,
daar ben ik de hermelijnen koning.
jouw naam zal ik niet noemen
geheimen mogen
als spinragtakjes hangen.
ik pluk ze één na één na één.…
Toen de taal nog mens was
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
765 Toen de taal nog mens was,
Klanken werden aangeblazen
Door adem die uit de diepten
Van een levend lichaam werd
Voortgebracht,
Er woorden werden gesproken
Met toon en klank en kleur -
Toen het leven nog mens was
En ogen zagen wat er gebeurde
Was er een taal met
Reuk en smaak en geur,
Was ze onvergelijkbaar
Met die van vandaag…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Tussen beton en steen en stinkend gas
In nauwe engtes opgesloten
En neonlicht vervangt de zon
Slechts hier en daar een sprietje gras
Tussen klinkers of asfalt ontsproten
Geen notie van de horizon
Het gloren van het ochtendrood
Geen geur van bossen of weiden
Inspanning vergt slechts ademnood
Voor iedere ruimte strijden.…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
Mijn behoeder de duivenvoeder
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
508 klein mensenhart
heb moeten
verdragen
en wacht op mijn
behoeder
de duivenvoeder
in hemelvogels
komt hij mij nabij
om mijn ziel
niet murw te laten
worden de Here
is mijn helper
ik zal niet ondergaan
maar leven
in de stijl die
bij mij past
met witte bloemen op
mijn wegen
liefde en zegen
diep in het hart
verspreidt ze haar
geuren…
Wolkentaal
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.598 Ach, een slapend jong meisje te zijn,
de lippen half open,
met een geur van niets om haar heen.
We blijven haken,
overtreden wetten, laten
ons betrappen op een blik
in de verte waar wolken zijn.
De handen weerloos boven
een deken, de haren
verward van schuldeloosheid.…
getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 over rotsen ligt de wankele afdaling
met zicht op verhalende cipressen: hugenoten
begraven zonder steen of voortvluchtig
terug klimmend, de spieren verzuurd
in de verte het terracotta dak
de oude deur, schietgaten in de wanden
laaghangend mist, rook, geur van hout
de oeroude rank levert nog wijn
in harsachtige herinnering: samen
met kaas…
Vol geluid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
520 vorm en grootte sloot
ik in kennismaken uit
ik kon nog wel de
intensheid van straling
beleven zoals warmte
in koestering door zon
was blij dat dit nog kon
toch was mijn wereld
geen donker gat wel
vol geluid omdat bestaan
zich op eigen ruis en
vol muziek in leven uit
het orkest speelt
vitaliteit dat heerlijke
impulsen en geuren…
Weerloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
507 zij schuifelde voorbij
de ogen gedragen in de
vluchtige geur
van een parfum roze
haar kleed knisperde, ritselde
een zachte wind zonder kleur
met raffinement
had zij de gang
van schrijden gekozen
alom trok men naar haar lach
een fee trad binnen
ook ik wist niet wat ik zag
was het liefde, warmte
een vrouw
het begin van beminnen…
decembermaand
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
956 de geur van taart en warme wafels,
kleurig lichtjesfeest op straat en thuis.
december, de maand van familie en bezoekjes.
een druk moment van feesten en bezinnen.
misschien kan je dit alles wel vervloeken,
En zo het nieuwe jaar in serene stilte te beginnen.…
stokkig zijn | van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 waar 60 kruisjes nu
jouw jaren tellen
vieren wij het weten
dat het mooiste
steeds opnieuw begint
bedwelmend als liefde
geuren de bloemen
van jouw bestaan
die als vruchten rijpen
op het ouderend hout
dat vanaf nu de jaren
als de wijn daarvan
smaakvol in balans
zoet en zilt geladen
stokkig mogen zijn
laat als een goede wijn
na…
Barokke stijl
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
458 ik zag
pigmenten
uitbundig kleuren
weelderig in bijna
barokke stijl
rook de
scherpte van
aparte geuren in
hun bijdrage aan
melange diversiteit
in dwarrelende
door zon belichte
stralen werkt
vakmanschap zich
tijdloos tot meester op
waar de voorraad
zich nog vele malen
zal herhalen in een
opslag van de mix
uit de beste laatste…
Fantasie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
533 Het is een paar minuten voor zevenen
ik kan niet wachten tot de klok zeven slaat
en jij zal aanbellen om te blijven logeren
ik verlang al naar je geur, je wapperende haren
het bed heb ik zeer feestelijk opgemaakt
om vooral alvast indruk te maken voor de morgen
want in de nacht zal ik het zelf mogen bewijzen
mijn liefde, mijn hartstocht voor…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
geboorte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
683 Het kind maakt alles anders
haar heupen breder
haar borsten voller
zijn blik wordt dieper
de hare zachter
Het kind maakt alles anders
het belegert je huis met
knuffelkreetjes en zoete geuren
het zuigt je leeg
het knijpt je fijn
het wurmt zich een nestje
tussen vier armen
tussen twee levens
Het kind maakt alles anders
hoe dapper draai…
Het recht van zijn!
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
595 Sorry, wat ik ben, denk
in kleur, geur spreek niet
in jouw termen ongewenst
alles dient te tolereren
geaard of on-geaard,
etnisch geprofileerd
waarin vanzelfsprekendheid
niet wordt getolereerd,
Sorry dat ik besta, om
jou te moeten volgen, in
mijn eigen weg verder ga,
Sorry, als ik niet word gehoord
weggekeken en mijn zijn
zonder…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Refrein met een geur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.
Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad op
de contouren in het malse gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.…