5913 resultaten.
Bloed kruipt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 er hangt een familie
om mijn nek
de ene verdrietig
de andere gek
ze schuilen bij mij
en ik bied ze hulp
bij de een droog ik tranen
duw een ander uit zijn schulp
voor de een doe ik boodschappen
bij de ander maak ik schoon
ik draag ze al maanden
het lijkt zo gewoon
maar er zijn van die dagen
dan wil ik niet meer
ben ik moe…
voor Jordy 1997-2016
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 in de verre
verte witte
vlekjes elke
vlek is
een schaap
je angst is
te groot
om in
slaap
te vallen
de slaap
die teveel
lijkt op de
witte dood in
bitterkoude grond
te jong
ben je nog
om te oefenen
met de
dood
nauwelijks 19
je kreeg geen
tijd om
het sterven
te leren
in het
harde licht
sterf je
van honger…
onbereikbaar plekje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
910 je draait je in kreuken en bochten en vouwen
het lijkt wel of er van binnen iets knapt
vandaar dat zoveel mensen trouwen
dan is er tenminste iemand die krabt!…
kalasjnikov
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
752 ik was Michail Kalasjnikov
maar lig nu onder de zoden
op een miserabel kerkhof
te midden van de doden
in de lente van mijn leven
dacht ik veel te hebben bereikt
dat lijkt nu wat overdreven
het is maar hoe je het bekijkt
want de doden kunnen spreken
en laten me niet met rust
die willen zich nu op mij wreken
en ik krijg ze niet gesust…
Het juiste moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.130 Als een massa zwaar lijkt, zegt Verlinde
komt dat doordat het universum zich verzet
tegen het optillen ervan. Toch wordt de tafel
opgetild, meer leeg dan vol en komt weer
op zijn pootjes terecht, licht wankelend.
Wat is het probleem als iets altijd heeft bestaan?
Drijven de sterren als schuim op de golven
van een donkere zee?…
Mijn laatste update
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
599 zacht opent
zich de wereld
langzaam kiest
alles zijn plaats
ik vergelijk
en kijk of alles
nog op mijn
laatste update lijkt
zie meteen
verschillen in
vorm en kleur
een vreemde geur
is het wel
mijn wereld die
ik heb gemist of heb
ik mij schromelijk vergist
het bestaan dat
ik heb opgebouwd
bekend en zo vertrouwd
in vergelijk…
XII - opgelicht - 1904
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 bij russische thee
als de bank van ijsland
verdampt spaargeld
leidse sterrenstorm
slaat voor de sterrenwacht
ook de deur dicht
en dan is ini
een koffer vol schaamte
en rood papier
denk maar dan
dat je ergens anders bent
dat we dichtbij zijn
allen opgelicht
het transport kan beginnen
van alle dingen
't mooie van de aarde
lijkt…
Harde naturen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 Hun mond - meestal een streep -
lijkt voor de ontkenning uitgevonden.
Dat u óók leeft, met óók een tuin,
zal nimmer in hun gemonkel naar voren komen.
Laat staan een milieubewuste vraag.
Niemand haalt het bij
De Gemodificeerde Kwekerij.
Mag u raden welke planten
in de showroom wonen...
Stalen berenklauwen.…
Vrijheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
513 In vrijheid leven het lijkt zo gewoon,
maar het is niet vanzelfsprekend.
Voor de vrijheid is er veel gestreden.
Gelukkig mogen we veel dingen doen,
zoals wij zelf willen.
Er zijn ook regels waar we ons aan te houden hebben,
dat is nu eenmaal zo.
Koester de vrijheid, ga met elkaar goed om.…
Zonder ziel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 ik heb de spiegel
gevraagd niet meer
te kaatsen omdat ik mijn
beeld niet kan verdragen
ik kijk maar het
lijkt op geen stukken na
op de persoon die ik ben
er is niets dat ik herken
het is een vreemde
maar zonder ziel
een ander die als
medemens niet echt beviel
wij hebben geen gevoel
bij het zien van elkaars smoel
geen affiniteit…
De liberale mensenaard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Consequenties lijkt hij te verbinden
met een ander die zijn genoegens stoort,
hij doet alsof zijn onschuld is vermoord
wanneer iets breekt, een ontij hem bereikt,
terwijl hij slechts voor lof en een akkoord
soms iets verder dan zijn neuslengte kijkt.…
Intiem kunstwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Mijn lichaam wordt een wrak
als ik er niet voor zorg
en ontevreden ben
als het allemaal niet zo mooi is
als het lijkt, en er van alles moet
veranderen wat ondoenlijk is
Overal zie ik glanzende mensen
ze wijden hun lichamen
als tempels
van vlees, botten en bloed
aan plastic schoonheid
of aan iets hogers
maar mijn tempel is voor mijzelf…
Vriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Je levensvreugde nam de benen
Dit aan te zien doet ons verdriet
Je lijkt gehouwen uit graniet
En niemand kan je hulp verlenen
Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Het is alsof je niets meer ziet
Je had een schrijver in je genen
Van schrik begint nu ons…
wedervaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 vandaag valt in herhaling
staat de zon in kunstlicht
doden we tijd
daartussen groeit stilte
is alleen de supermarkt nog open
en verstrijkt het ogenblik tot avonduren
in een spiegel van kalm water
waarin we de toekomst zien
die op onze verte lijkt
voorlopig blijven we afstand verlengen
in overeenkomst met ons zwijgen
-steeds afweziger…
Onheilspellend
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
399 Tropisch blijft het wel,
maar het ergste lijkt
over te zijn.
Zomer in Nederland:
voor elk wat wils
Foto Abdelhamid - Attaghzaoui…
De mysteries van het leven
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
441 Slapend lijkt het of we gaan.
Alle tijd duurt slechts heel even.
Is voorbij voor we verder gaan.…
Merlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik neurie mezelf in slaap
met echte dromen, feeën
om me heen, en een haag
vol doornen
De uil roept, ja
ik kom, ik ga
weg van het schuilen
voor vreemde mensen
Het witte licht draagt me
door de zomervelden, klaver
groeit in mijn voetstappen
we zijn weer thuis
in de echte wereld
zoals toen het begon
en het leven van gisteren
lijkt…
Afschrift
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
567 stop, hier vliegen geen kraaien
de lucht lijkt helder maar
ongeklaard, zolang blijft
een woord zonder beweegreden
roerloos en in ijs gevangen
ondiep als het zicht in hoogte -onderhuids-
zonder gedicht blijven vuurstenen koud
en is nadere toelichting overbodig
een zomer is er om zich staande te houden
tussen voetnoten van voortduren…
Onuitputtelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
476 Laten we vergeten
dat we waren te gedogen
om niet te verleren
verwaaid, verstrooid
geroofd in onwetendheid
vloeit helder bloed uit
onzichtbare wonden
vreugde raakt de pijn,
bijna volmaakt refrein,
uit de poriën van het
lot gedragen, gedachten
onbesuisd niet geringd,
vogelvrij, deze luxe
lijkt onuitputtelijk
er wellen tranen die…
Ingelijst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 ik vond bij het zoeken
naar een lijstje
mijn leven in de kast
en wat ik zag
liet beelden herleven
ik zocht wat in een lijstje past
stapels vreugde in schaterlach
en vergeten momenten
uit een rolletje ontwikkeld
het lijstje is gevonden
er ligt een half leven om te kiezen
het lijkt nu ingewikkeld
toch kies ik met gemak
de meest…
Paradijskinderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 mensen zijn slechte denkers
Je moet hen eerst te eten geven
van de vruchten van die ene
speciale boom van de kennis
wat nuttig en nadelig is
voor ze iets weten
en zodra ze dat snappen
begrijpen ze
dat het zo moet zijn
als je geen paradijskind wilt blijven
voor wie alles klaar moet staan
in een wereld zonder gevaren
Wat nadelig lijkt…
Misfluiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 .'
en m'n lippen produceren iets wat
lijkt op fluiten
'Was dat voor mij bedoeld?' vraagt ze
'Sorry, het ontglipte me.'
'He he, eindelijk,' zegt ze
en met een glimlach:
'Dank je.'…
Spiegelpaleis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Dit spiegelpaleis lijkt heel
gewoon omdat het alles breekt
in googol wezens en objecten en nog
meer weefsels enzovoorts enzovoorts
Ondoenlijk het geheel te zien
Alleen met gesloten ogen
kan het, een geheel denken
van losse mensen en zien
dat ze niet los bestaan
maar in alle spiegelstukjes
leven en bewegen, ook wij -
alleen blindelings…
prêt-à-porter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 omzwachteling
voor de nacht
hoe verdraagt een
open wond de
pijlsnelle doorboring
en
dan de afgewende
blik in
messcherp licht
het advies
averechts
misschien
alleen licht en
lucht van de nacht
om het trauma toe
te dekken
alleen overdag
vluchtige blikken
op een zachte
omzwachteling
er kan van alles
onder zitten
soms lijkt…
Tijd tekort
netgedicht
1.0 met 281 stemmen
544 mijn ton
met woorden
tot ik de juiste
heb en lach voor
mij herkenbaar
omdat ik het zelf
geschreven heb
het is een
spelletje geworden
dat ik toch wel
regelmatig speel
wel in een vaste
volgorde anders
zeggen zij dat
ik alles veel te
makkelijk vergeet
voor echt
belangrijke zaken
blijkt het af en toe
wel nodig te zijn
want het lijkt…
wat weten zij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
668 wat weten zij
die aan de kade staan
zij zien ons
hand in hand
traag en wankel
naar het schip toe gaan
weten zij
wat wij voelen
als wij
elkaar omarmen
als wij
hartstochtelijk
zo lijkt het toch
elkaar zoenen
voor de laatste keer
wat weten zij
over ons
nu wij blijkbaar scheiden moeten
ik
van jou
mijn nooit gekende moeder
jij…
Zin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
499 Als ik niets meer te doen
nergens meer naartoe hoef
dan, dan is het mogelijk tijd
mijn lichaam neer te leggen
Daarom dank ik het universum
dat ik nog steeds iets te doen,
al lijkt het veel,
soms niet weet
hoe en waar te beginnen,
bijvoorbeeld dingen wegdoen,
leren en studeren
en dat ik altijd wel zin,
wel meewil,
iets te zien…
In blond passeren
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
372 je verraste mij in
blond passeren
zelfs je paardestaart
heb ik niet goed
kunnen signaleren
omdat er zoveel
lege dagen in zaten
zonder taal of teken
met slechts de schaduw
van liefde die er ooit was
ik was beduusd
onverwacht zoveel
jou te ontmoeten terwijl
mij negeren gangbaar was
toch lijkt het rood
van de loper weer
zichtbaar…
raaklijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
425 er komt een dag die niet
langer lijkt op gisteren
een dag die we geen
vandaag noemen, of toeval
terwijl de kou warm aanvoelt
en de verte heel nabij
op weg ons te vervolgen
naar waar wij eenmalig waren
onbetreden herhalend
met intens bevroren stappen
rakelings aan wat we
nalieten werkelijkheid te noemen
zelfs niet bij naam…
Spiegelpaleis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
251 Dit spiegelpaleis lijkt heel
gewoon omdat het alles breekt
in googol wezens en objecten en nog
meer weefsels enzovoorts enzovoorts
Ondoenlijk het geheel te zien
Alleen met gesloten ogen
kan het, een geheel denken
van losse mensen en zien
dat ze niet los bestaan
maar in alle spiegelstukjes
leven en bewegen, ook wij -
alleen blindelings…