5213 resultaten.
laat me je lezen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
681 woorden
zijn er, soms
onverwacht
ze geven en nemen
iets van mij, ik laat ze
gaan als een zielenvlinder,
zwerf even mee want nooit
ben ik, alleen, volledig
in deze stilte waaruit
je bloemen maakt
of in het donker
een losgeraakte
vleugel
en al sla ik dromen stuk
dans met nachten tussen vlagen regen
groeien mantelloze zwaarden…
in mijn muze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
547 dichterbij niet komen
omdat de lucht onzichtbaar is
alleen maar
voelbaar
voel maar
als een zuchtje wind
en het stopt waar het begint
tikken op tik tak gewoon
op m`n gemak
onderweg in dit leven
ik neem niks weg
en zal niets geven
omdat alles nooit stopt
en niks helemaal
eindigt…
lachen
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
2.109 alles blijft malen
dag in dag uit
al neem je soms een
kloek besluit van
nu even niet
de zorg en verdriet
het is er altijd
wat je ook doet
je raakt het
echt niet kwijt
wel is er een goed medicijn
heel veel lachen
is mijn recept
het liefst die slappe
tot je krampen hebt
maar van plezier en lol
het doet je goed
al is je hoofd nòg zo vol…
Mijn vleugels der wind...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.109 Een herkenning welbehagen,
op mijn vleugels der wind,
neem mij eindeloos mee,
in liefde.. verslagen.
(laat je meestromen in eigen verlangen en je komt het uiteindelijk tegen..)…
De stille kracht in een moeder
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 Moeder leerde het ons al:
nooit boos gaan slapen
en goed afscheid nemen
een dag kan zo opeens
je laatste zijn
Mattheüs sprak er
in de Bijbel over
als je iets met je broeder hebt
maak het dan spoedig
goed met hem
zo nu en dan
denk ik daar aan
als in of om mij heen
onenigheid ontstaat
mag ik hetgeen wij
van mijn moeder leerden…
RARE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.105 ik denk aan je
ik laat je nooit meer los
althans dat dacht ik toch
o nee dat toch niet
en dan gebeurt het weer
ik verlang naar je
wil je vasthouden
van je houden tot aan de eeuwigheid
laat jij het toe
of neem je het weg
het is raar mijn liefde voor jou
ik hou van je en soms ook niet
ik wil bij je zijn en toch ook niet
wat is…
Haar donker verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 langs jouw handen
dwarrelt speels en ongericht
net als het licht
dat sterretjes vonkte
uit ondeugende ogen
jeugdig ongeremd
nu laat je schalks en
ongetemd je lichten schijnen
jij kon kraaien van plezier
een octaafje hoger
dan de kinderen van hier
jouw stem heeft mij gevangen
boeit met haar donker verlangen
hier zijn mijn handen neem…
Slot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
644 ik zei: ‘hier blijven slapen
lijkt mij geen goed idee
jouw fiets kan niet op slot
straks nemen ze hem mee.’…
Wekkers
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.187 In 't onbekende Zuiën,
Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien,
Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad,
En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat:
En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren,
Dan wekken ze…
LOBBY
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Neem gerust een heerlijk sigaretje
In Den Haag steunen ze dit plan,
daar worden ze allemaal beter van.…
Psychosomatisch
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
665 Neem toch een hondje of een kat.
En streel die een kwartier of wat.
U moet zelf ook wat investeren.
Maar dokter, ik kan ’s nachts niet slapen
en ’s morgens ben ik vrees’lijk moe.
Heeft u geen pil of een tablet?
Nee echt mevrouw het beste wapen,
het klinkt wat vreemd, dat geef ik toe.
Ga ’s avonds maar nooit meer naar bed.…
Op een mooie zomerdag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.490 Neem de krant mee riep ik je na.
Hoe lang gelee is het nu dat ik even alleen ben?
Een natte eeuwigheid. Ik tel mijn knopen.
Zoveel te doen. Ik trek al mijn kleren uit.
Ik doe je kleinste slip aan en wring me in je
zomerjurk. Hoe lang gelee dat ik jou was?
Hoe je roept: “joehoe” en daar ben je al.
Meteen ben ik weer waar ik was.…
harmonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 speelt trombone klarinet
trompet de goedig doffende tuba een trom
behoedzaam sluiten muzikanten de mond
om het riet aandachtig verinnerlijken ze muziek
de ronde stem van het koper vermengd met een
ernstige wending van houtblaasinstrumenten
onder hun hoede groeit de melodie
de dirigent zwaait over hoofden lange
bewegingen van geven en nemen…
Zo kostbaar...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
933 Ik neem ze teder in mijn handen,
want zo beschadig ik ze niet.
Ik wrijf ze met een zachte doek,
zoals mijn hart gebiedt.
Dan sluit ik weer het doosje,
tot aan een volgend keer.
Het verlangen van mijn hart,
vertelt me wel... wanneer.…
open
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 daar
bij de poorten van de zee
ontmoet ik lucht in water
aan de grens van zout en zand neem jij
me mee naar zoete golfslag, rollend als een schelp
naar later
mijn linkerwang is warm
rechts als uitgehouwen steen
waar jij me brengt, gaat niemand heen
slechts ik
in dromen boven omgewaaide bomen
leeft de hooggeheven maan
we moeten…
De vrije Geest.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 Voor wie het zag:
neem mijn ramen maar mee,
er is hier toch niemand
die er door kan zien
Zoniet geef ik ze wel
aan een Vriend,
jajaja, met een hoofdletter
wel te verstaan.…
Simba
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 dagelijkse ronde strompelend
beweeg jij je voort pijn staat
in je ogen geschreven
ik wil niet voor god
spelen maar wil ook
niet dat je lijdt
de regen spoelt mijn tranen
weg nog een klein eindje
dan mag je weer gaan
slapen op je vertrouwde plek
Laat mij nog even genieten
van je trouwheid en liefde
ik wil nog geen afscheid nemen…
afscheid van Annabel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
910 Achter het zijn van hoogmoed
en wijn verscheen ze in mijn leven
Annabel
Ik zag haar wel en zij zag mij
We zagen elkaar in leed en lief
Symbiose van het hart
Het eerste barstje viel nog mee
Het tweede deed al pijn
Het is niet bij een barst
gebleven
Ze kon het niet, ze kon het niet
Ze kon me niet nemen voor wie
ik was
Verloren…
Diep aan de schrijftafel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Zo'n zomer
Meer dan zomaar een feest aan het kanaal
Koninklijke bloemen van de maand
Een schoonheid ontwaakt
Terwijl anderzijds de ongerepte wilde natuur nooit ver weg is
Waarom genoegen nemen met goed
Eeuwige kunst, algauw versteld van het ritme
De vurige verleidster
De verleiding is groot om je te laten meeslepen
Met elk hun eigen karakter…
De demonen zijn niet weg, ze slapen alleen maar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 leiders allang
In slaap waren gesust
En van mening waren
Dat onderdanen op het
Europese grondgebied ook
Deze avond wel rustig
Konden slapen gaan
Weten onderkruipers
Wel beter - zij zijn immers
Niet weg, maar slapen alleen maar,
Klaar om in minder dan geen tijd
Toe te slaan en het eigen werelddeel
Zonder slag of stoot in bezit te nemen…
God, de stilte en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Neem verder niks.
Heel dichtbij mijn ziel... zodat alles
gaat vervagen en alle lagen
van tijdsbeleving, herinnering en pijn
verdwenen zullen zijn.
Helemaal niks.…
Onbereikbaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
507 Soms blijven ze even vluchtig hangen
meestal kijken ze langs je heen
als altijd op zoek
naar het leven voor de dood
ach kon ik ze weer blij maken
in m’n armen nemen
je grote trieste ogen
kon ik ze slechts troosten
met woorden of zinnen
zinnige woorden
die de dood passeren
en achterom zwaaien
naar wat is geweest
om daarna weer te leven…
BEGRAFENIS-NETWERKEN VANUIT DE VROUW.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.420 Nee we gaan niet meer naar de kerk
nog wel naar begrafenissen en crematies
daar vinden we ook alles van vroeger
mooie woorden, mooie muziek, goede sfeer
Ik laat me dan graag gaan
neem extra tissues mee
en de koffie smaakt goed
het wijntje voortreffelijk
en zoveel mensen, contacten
Net een familie-reünie of
een zaken-netwerkbijeenkomst…
De vrouwen van de wereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.010 Vrouwen nemen collectief pijn en verdriet op zich,
teneinde geluk en liefde te brengen.
Het is altijd hun wil geweest
om onrust in de ziel der man
te transformeren in rijkdom der geest.
Zij schenken de liefde en woede nieuw leven...…
De laatste keuze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
489 Die alle moed
Verzameld had
Zich op te
Laten nemen
In een kliniek
Die voor sommigen
De voorlaatste
Halte van de dood is,
Met het doel
Om de neiging
Zichzelf van het
Leven te beroven
Bij te buigen naar
Een hernieuwde kans
Het leven in te gaan,
Werd na een dag
Al door het OM
Onder druk gezet
Zich te laten verhoren -…
Koffietijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 Koffie drinken is tijd nemen.
In bed, aan tafel, onderweg,
tijdens het werk, in een café,
na een begrafenis, na een bevalling.
Waar dan ook, wanneer dan ook.
De teller staat over de 50.000 al.
Cappucino of machiato bij de barista.
Koffie branden en zetten is een kunst!
Is koffie drinken een verslaving? Nee!…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij de rijen
geheimpjes over stoppelbaarden
en sterke armen neem…
Meeuw in een plastic jasje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Door meedogenloos
Blik goeddeels
Uit elkaar gereten
Maar je hoofd
Doet het nog,
Je kraaloogjes
Kijken nog vol
Levenslust de
Wereld in, en ik
Die door jou
Geraakt word,
Je behoedzaam
In een plastic
Jasje vlij
En je in
Veiligheid geborgen
Afgeef bij mensen
Die goed over
Je zullen waken
En je plaats
Laten nemen…
Afscheid en aankomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Voor Anton
Wij die jou het
Naast staan, je beste
Vrienden en je eigen
Kring staan om je heen
En nemen afscheid van
Jou, voorgoed, en op
Het moment dat ik mijn
Laatste gedicht voor
Jou voorlees, en de
Dominee zijn laatste
Zegen meegeeft, begint
De zon te schijnen
Als ze nog nooit
Gedaan heeft op de
Achtste maart van…
Beminnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 netwerk vol van wonderen
een koorddansende suppoost
bewaakt de fleurige zalen
waar niemand binnentreedt
alleen de kruipende en bukkende mens
is welkom in dit lokaal
een enkeling heeft moed genoeg
kwetsbaarheid is de enige kracht
en de eenzame weg die tot ontdekken leidt
de route blijft angstig leeg
alleen de ogen van een minnaar
nemen…