5374 resultaten.
de ware zonder zekerheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.205 de lach in het donker
glimmend in het licht
het verlangen gevonden
een schaduw van jouw gezicht
jouw ogen warm en lief
ben jij mijn hartendief
je armen om mij heen
ik wilde niet dat je verdween
dromen die niet stopten
en ik die jou fopte
gedachten over jou
waar jij over denken zou
ik wacht op je zwoele blik
en de geur van je haren…
De zwerver
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
987 Verdriet sluiert hem in
als een dempende mist waarin
met trage pas zijn gedachten gaan;
hij weet niet waarvandaan,
waarheen de weg hem voert,
welke naam de schaduw draagt
die zijn verweesd gemoed beroert.…
onlangs
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
801 nog dicht
bij het heden
werd ik in een cel
van zwijgen getrokken
het was overmacht
van buiten
wellicht eigen
onbewuste gedachten
of gestorven gedrag
wie zal het weten
in elk geval zat
ergens op mij
een verdovend licht
te wachten:
een god of een duivel
te lokken
het uitzicht
is mij derhalve ontnomen
en kan slechts in schaduw…
Hemelse lichamen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.386 dromerig staar ik naar de zee
lig languit elke straal te vangen
voor de avond zich laat vallen
als een koele deken op mijn huid
koester me in ‘t nog warm geglunder
van de langzaam ondergaande zon
terwijl schaduwen beginnen te leven
spelen hemelse lichamen kameleon
verleidelijk vlijt het maanlicht
haar schijnsel over de branding
en in een…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
Winterlicht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
806 kom met me mee
naar het veld van het verleden
nu het zachte winterlicht erover glijdt
de lage zon kleurt goud het dorre gras
en geeft een mooie lange schaduw
aan boom en struik, als in hun ware aard
geen camouflage en geen franje meer
geen plek om te verstoppen
de doornen zichtbaarder dan ooit
geen watervogel die zich eenzaam waant
ze…
Walging
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
985 Evenbeeld dat niemand kent,
Glimp van binnen, als mijn schaduw,
Projectie die mijn wezen schendt.
Durf ik te kiezen, wélk ego ik verafschuw,
Die van vlees, of mijn profiel,
Met gedachten somber, eenzaam, vreeslijk ruw.…
Mijn waarde vandaag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
500 Toch weer mijn waarde vandaag
heb ik je gisteren leren kennen
je blijft uniek mijn uren kleuren
en zoals steeds kom je terug
als ik het je vraag
jij als blijspel
ik als soufleur
een bijdehandse rol
zelfs wanneer de coulissen
zich schaduwen en het
donker zich laat belichten
laat jij je niets ontnemen
en breng jij met een lach
de dauw…
Witte magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Uit haar handen stroomt de balsem
voor de kinderharten
zij weert de angst uit schaduwen
met dunne lijnen
zoals orakels doen - mijn vacht
komt voort uit haar bescherming.
In hoeverre ik kan toveren weet ik niet -
Doornroosje weet het.…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Verhonger je dorst
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
572 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Gemoed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
733 Vluchtige, schuwe schaduwen
waardoor de nacht de ogen sloot,
glinstert verse sneeuw op zerken
van hen die leefden en er boven
wier gemoed in aarde slaapt, het
licht heeft z’n baan verlaten, de
tijd waait nieuwe dromen schoon
op de hoofden rust de keizerkroon,
het zicht op de kortste dag is dood.…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 in het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras…
het gezicht van een hart
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
848 misschien kan ik in jou
pijnloos sterven
als regen min of meer regen is
en de dood met zijn wijsvinger
mijn ogen geneest, zacht
en onverklaard
het zou op stilte lijken; geleend
uit schaduwen van glas
of op witte vlokken
in een hand
wanneer niemand merkt
dat het sneeuwt, vroeg
tegen het raam
misschien is mijn zwijgen
niet…
geënt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
596 schaduw vangt bomen
met de oude zang van hoop
een jaarring teveel
*
een perk wordt een park
wanneer vier blaadjes geluk
samen opgroeien
*
zelfs de lucht is grauw
wanneer de zee geen vorm krijgt
in mijn gestalte
*
alsof zijn vleugel
de horizon omhoog tilt
tot een meesterwerk
*
een felgroene glans
lokt de merel naar de top
de…
Op naakte huid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 *
jouw adem, uitgestoten langs de lente
geurt liefde tussen boom en blad
en valt
in milde streling op mijn naakte huid
waar de zomer bloeit liggen oeverloze lelies
waar wat schaduw kust
rust de tijd in een rivier vol stenen
het water gaat haar weg
en waar ik mijn blozen leg, blinkt de roze
avondgloed…
IN STILSTAANDE HITTE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 in gebroken dromen
overwon ik al rennend
de kou
roeide ik met spaanders
van het voorbije
leven
op de koele onderstroom van
tomeloze mattigheid
kende het verleden geen
zekerheid
en in schaduwen van
stilte
omarmde ik jouw volle
maan
laverend tussen tijd en
ruimte
ontnam je mijn
rusteloosheid
en werden wij de nieuwe wereld…
katvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 aan de wijze meesters
een gedicht
iets dat rijmt mischien
niks geleerd
niks begrepen
een teken
in mist
de d en t uitgewist
foutjes komen in een ergenis
transparantie in een blik
de eeuwige vraag is een kick
gelukkig brengt de schaduw licht
tot leven
voorspel een naam voor heel even
daarna komt het terug
een mes doet pijn
ook al…
Een dodelijk samenleven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
538 uit scheppers hand
kwam in harmonie
het paradijslijk land
in hoogmoed
groeit het eerste
virus van de mens
snel volgt bloeddorst
moord en doodslag als
woekerend gezwel
de grauwe schaduw
van misplaatst geweld
bezoedelt het bestaan
waarin de mens
de rol van kanker is gegeven
in een dodelijk samenleven
hij is het ultieme kwaad…
Liefde is
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
950 Hartstochtelijk lief
als het zaad zich een weg baant
door je schoot
het lichaam nog na praat van ijver
schaduw je van je naaktheid beroofd
gerieflijk bloot de dadelijkheid verpakt
wat de gelegenheid bood
mij ter aarde smakt
als m'n zaad zich een weg baant
door je schoot
cellen als verborgen goden
aan je lippen
het fluwelen zand van warme…
Stil vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Fluisterende schaduwen dragen de stilte van vertwijfeling
terug naar het moment dat niet kon wachten.
En de tijd verscheurde met de haat die geen boodschap had of een gebed om een zinloze dood te ontvluchten.
Want schuld was zijn moment dat hij niet meer wilde verliezen.…
wandeling
netgedicht
2.9 met 28 stemmen
746 wind zwerft
door de stilte, door de dorst
naar een eerlijk inzicht
bomen wuiven, zeggen
even gedag tegen de lijster
in de lucht
het water bouwt een eilandje
aan de oeverkant, luistert tussen het riet
naar de avond die zo graag zingen wil
ik word schaduw, een maan
onder alle manen
een hond blaft de verte toe
in grote dromen
daartussen…
Voor even
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
952 Waar ik niets wil verliezen
als ik geen woorden meer
kan vinden
die niets meer raken
en liever verdwalen in het licht
dat onze schaduwen niet meer
verandert in de wachtende
belofte die altijd langer
duurt dan
het afscheid van de avond die
alleen zichzelf
bemint…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 wanneer het blad verkleurt,
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt en ijs
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een zwijgende zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen…
lui
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 de zon draait haar ellips
in een transpirerende ruimte
en het veld golft
in vermoeide cadans
vee herkauwt schaamteloos
de dag
voorbij een horizon
verjaagt een anonieme hond
het geluidloos uur en schaduwen
strekken zich lui
van boom naar boom
waar vogels schuilen die zien
hoe de avond het vuur
vergeet
dan sluit ik de vensters
ga…
Zeg werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
668 zeg werkelijkheid
waarom verdrijf je mijn dromen
wis je het handschrift
van de hoopvolle zon
leg je een schaduw
over mijn vlinderminnend voorjaar
mijn schildering
van roze en witte bloesembomen
zeg werkelijkheid
waarom ben je soms zo subiet
zo duidelijk daar, kruis je
mijn gedachten, mijn verwachten
verbreek je zo vaak de betovering…
Tuin der dichters
netgedicht
4.6 met 48 stemmen
1.602 Samen kwamen ze aan het pad
geen schaduw bracht hun doel uiteen
welke stappen welke richting gaan,
de aanzet, een beeldige verschijning
doet hun aanwezigheid kleuren.…
Die oplichten in zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 voor jou
heeft buiten een gezicht
dat soms ver
maar altijd sprekend is
uitnodigende ogen
die oplichten in zon
warmte geven
als je uit de schaduw komt
een zachte wind
die speelse geuren draagt
van plein en straat
in dagelijks gebeuren
hoort stemmen die
nooit zwijgen in geroezemoes
wel overslaan of hijgen
als dat zo nodig moet…
Dolende Dola
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Waar kind'ren
In fabrieken zijn
Samengeperst
Om te leren,
Om te studeren,
Om hun leven te beheren
Scharrelt
-welhaast onzichtbaar-
Een schaduw rond
Doffe ogen,
Verbeten mond
Dola wordt hij genoemd -
Docent
Op
Loop
Afstand
Al dolend in een
Te vol fabrieksgebouw
Wordt hij geacht
Drie groepen tegelijk
Te beheren…
Kruizen voor vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 de erevelden
spreken wit op groen
duizend kruizen voor vrede
zij staan weer
in het licht vandaag
maar uit hun schaduw
komen onbekende helden
zij verhalen hoe het was
te sterven zonder naam en pas
zijn van alle jaren
trotseerden de gevaren
voor lief en vaderland
streden voor vrijheid
op hoek en straat
tegen corrupte leiders van…