8103 resultaten.
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…
we leven regen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
651 niets dan lege regens
die gefaseerd ons ontdoen
van beloftes, beloftes zonder schuld
maar wel met de waarheid
van een bijna voorbije januari
het lijkt op gekonkel
of op het etiket van
het pikhouweel – niemand
kan vluchten zonder voeten –
ja maar, zou hij dan niet kunnen
vluchten in een rolstoel?…
Zo wonderbaarlijk nabij
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
591 dag jij
het donker is voorbij
de rozen
zijn vanmorgen ontloken
ze kleuren zo rood
ze geuren zo zomersgroot
regendruppels parelen
zich op het ontplooiende blad
de zon, ze schrijft
weerkaatsende verlangens
een spiegelwandjeshart
glanzend op het meer
het beeld van bekoring
raakt het diepgewortelde
je bent me hierin
zo wonderbaarlijk…
de vrouw was van wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 de vrouw was van wind
dreef voorbij
schaapjeswolken
(wilde haar ogen drinken, lezen)
lossen op
stuifmeel van gewaarwording
verwaait
al het water van de zee
zaailingen
naar waar ter wereld zend je ze
om haar te zoeken moet ik
groter dan het firmament van
ruimte en van tijd
achter randen vinden wat verschoof…
Sluipmoordenaar.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
704 Vakantie en zomer
voorbij, de herfst kleurt weer
langzaam de bomen
en zo komt de chaos als
een sluipmoordenaar mijn
hoofd weer binnen
maar gelukkig geef jij mij
de kracht om te blijven
vechten tegen de spinsels
en piekeren van slechte gedachten
en hoop dat de liefde het
wint van het kruien naar de herfst…
vergif van de waarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.330 Ik was altijd bang voor het vergif
Het vergif
dat wordt verspreid onder ons
Nu heb ik het vergif
en ja het was pijnlijk
maar dat is nu voorbij
het hoort bij mij
Ik was altijd bang voor het vergif
Het vergif
dat wordt verspreid onder ons
Maar het is niet het vergif
dat hoort bij mij
waar ik bang voor ben
Maar het vergif…
Een vraag voor de sint
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.193 Sint ik wil een kansje wagen
om iets aan u te vragen
ga mijn huisje voorbij
maak iemand anders ontzettend blij
ik wil niet ondankbaar zijn
maar ik ben gelukkig en heb het fijn
ik geef graag mijn cadeau aan een ander
misschien dat ik er iets mee verander
dank u wel beste sint
doe de groeten aan ieder kind.…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 maar die tijden zijn al jaren voorbij.
dansen onder de maan,
de sterren die komen en gaan.
ooit zal ons leven kapot gaan,
worden wij van elkaar gescheiden
en zal een van ons stoppen met lijden.
de tijden,
de tijden zijn veranderd.
niets is meer zo als het was.…
Een speldenprikje eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
637 de tijd is gebroken
sinds wij hebben besloten
ons leven te leiden
ineens is er onderscheid
tussen jaren dagen en uren
om ons bestaan te sturen
uit scherven
pakken wij begin en eind
voor het voeren van die strijd
een speldenprikje eeuwigheid
is er voor jou en mij
herinnering gaat in oneindigheid voorbij…
Een storm van stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 Dagen gaan in slagorde voorbij.
Ik heb ze niet geteld,
ze lijken allemaal eender voor mij.
Ik staar naar het kopje dat ik in m’n hand houd.
Niet om eruit te drinken,
de koffie is al koud.
Er staan rozen bij het portret.
Niet werkelijk,
ik heb ze er in gedachten neergezet.
Er gaat een rilling over mijn huid.…
roest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 passeer als een kind
de brug schiet voorbij
vanuit het raam kijkt hij
op een snelweg
een cirkel
het oogst vanuit grafen
dubbel eind in linnen
vocht stijgt omlaag
potgrond op een doelloos schip
brug na brug
het fundament schudt
je wakker
zo zie je maar
je ziet maar…
Martinikerkhof Groningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
899 ze zijn al lang vergeten
notabelen en burgers,
die begraven werden
in voorbije eeuwen
hun resten zijn geruimd
naar de knekelkuil
het kerkhof is nu grasveld
nog voelen wij de rust
achter de Martinikerk
waar oude kastanjes waken
wie hebben hier gelopen
wie zullen na óns hier gaan
de knoestige bomen zwijgen…
Beelden die troosten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
736 traag gaan
gedachten voorbij
in beelden die troosten
handen warmen
geven vertrouwen
maar maken niet blij
de aanval frontaal
in het geniep
kankerden cellen fataal
nog zwaait het mes
zonder te snijden
de wond is te vers
de hemel is hoofdprijs
aarde wordt strijden
met lijden als troost…
Koud als steen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.302 Grijze wolken die voorbij drijven.
Hoe kan je zo vertrouwen krijgen?
Geen steun en toeverlaat, een warme hand
doet je dan alleen nog maar verstijven.…
Wachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Dit wachten is voorbij.…
gedicht bij een foto
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
810 in sepia zwart/wit
of full colour
het maakt eigenlijk
helemaal niet zoveel uit
het is maar wat je er in
ziet en wat het met je doet
het kan zomaar zijn dat
een foto bij de één iets los maakt
terwijl een ander er nonchalant
in looppas aan voorbij kan gaan...…
Aan mijn bureau
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Mijn vader kijkt opzij
Mijn moeder toont haar lach
Ik weet, het is voorbij
Het is wat ik vroeger zag
Ingelijst staan jullie samen
Zo oud als ik nu ben
Jullie gezichten, jullie namen
Ze gaven mij een stem
Aan het bureau van mijn vader
Door de jaren verweerd
voel ik het nu nader
Hoe de tijd ons verteert…
toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik vroeg me af
waar voor mij nog
ergens ver misschien
voorbij de vloek
der zeven plagen
een onontgonnen akker,
een paard, een ploeg,
een schuur met verse zaden
stil en ongerept
in de frêle ochtendzon
te wachten lagen
Enkel voor in geval
ik dit hoofdstuk
van mijn leven
werkelijk afsluiten kon.…
Hooi ligt op 't land
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
517 Hooi ligt op 't land
voorbije vleugen
van ooit gras.
Hooi ligt op 't land
ver gezucht
naar wat eens was.…
Niet zwart wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Wit staarde voor zich uit
of was het toch zwart
hoe kleurrijk bleek het palet
daadwerkelijk toen zij
haar vriendelijke oogleden
verder opensperde dan tussen
haar wimpers door te gluren
wat haar inmiddels gewoon was
zweeg stilte langzaam aan haar voorbij
had zij dan niet genoeg wonderen gebaard
toch bleef leegte steken
het waarom immer…
Het nieuwe goud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Nu de zomer
Voorbij is,
De koperkleurige
Herfst het stokje
Overneemt,
Zie ik pas
Hoe de groene
Plantenkleur
In goud verandert,
Een paar blaadjes
Hier even verderop
Lopen alvast voorop
En tonen het
Nieuwe goud
Op zijn allermooist -
Opmaat naar het
Nieuwe leven,
Leven dat uit de
Neergang geboren wordt…
Het doel van mijn schrijven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
692 In wat ik schrijf lees je mijn gedachten
maar ook mijn gevoel
leg ik open en bloot daarin neer
ik ben de schaamte reeds lang voorbij
niets wat mij nog deren kan
dat is iets van lang geleden
pijnlijke woorden uitgesproken
zijn zo van mijn schouders gegleden
mijn geschrift is dus een open boek
waarin ik op zoek ben
naar wat geluk of iets…
zaak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 als de tekst niet klopt
klopt het hart wel op
de juiste plek
voorbij gaat zon en maan
dagen komen en
gaan
tot de laatste dans arriveert tekst
klopt een gek aan
het ei en de hen verbaast een hen
sla me om
en wakker slaat slaap
dieptebom…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
Ik mag sterven
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.714 En dat voorbij moge komen
de honingkwijler gonzende.
Zo'n door de schorre kraai vanaf een boomtak genieuwsleesde,
boterbloemeeuwige cumulusdag.
----------------------------------------------
uit: 'Het illuseum van Hersenheim', 2007.
hominiden - mensachtigen…
Ondergesneeuwde winter
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
467 Voorbij
de tijd, vliegen jonge vogels
zomer in…
terwijl je er niet bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Terwijl je er niet bent
Denk ik aan je haar
Denk ik aan je ogen
Aan je stem
Aan je naam
Zachtjes zeg ik je naam
Heb haar zolang niet uitgesproken
En met haar klank kom je tot leven
Ben je even hier bij mij
Het duurt als de lengte van je naam
Dan is het voorbij
Je leeft dus op twee plaatsen
Daar en nog eenmaal
Als ik zacht en langzaam…
Vacuüm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 Zacht zingt het vacuüm
Atonaal in resonantie
Deze klank verstoort
De etherische substantie
Ondergang in onzekerheid
Voorbij de gangbare limieten
De entropie is onomkeerbaar
In dit kosmisch bloedvergieten
Waar eens ik liep
Langs paden van chaos
Fluctuaties op een zee van tijd
Komt nu het ledige tot orde…
het lot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 Kan die ziekte stoppen
ik hou het niet meer vol
stoppen, ja nu
mijn hoofd is overvol
Mijn lijf doet vreselijk pijn
was het maar voorbij
dan hoef ik niet meer te twijfelen
dan ben ik niet meer lastig, zeiden zij
Begrijpen doen jullie me niet
en lastige mensen worden aan de kant gezet
dat is makkelijker dan begrijpen
en wordt er niet meer…
meningloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Tikt jullie tijd voorbij.
Democratie is waar wij voor staan.
Het O zo belangrijke vrije woord is ver van ons vandaan.
Meningloos...
Gedachteloos...
Hopeloos..…