3067 resultaten.
Spotless mind
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
551 zet mij zinsbegoochelend op het verkeerde been
niet aan de tijd geketend schilder ik dan als Vermeer
ongebonden aan een plek
spreek ik zelfs oude talen
Grieks met Plato en met Bonifatius
Latijn
speel ik mazurka's van Chopin als Arthur Rubinstein
zing als een merel, hoogbegaafd schrijf ik aan Hooft poëmen
Ik mag niet klagen…
Chaos
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
512 Nee, ik ween
wie ons deze getuigenis
ook zendt
die werpe dan in godsnaam d'eerste steen
ik vreet me op en klaag nog steen
en been
dat adolfbibi zelfs dit leed ontkent...…
Tweede leg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
349 Jij zet mij op scherp
met gebruik van voornaamste woorden,
betekenislagen in (mis)gebruikte taal;
ik hoor je door muren van stilte heen,
door sociaal acceptabele rust en leegte,
je gelijk halen met tegendraads gestrekte benen.…
Spiegelend schrijverke
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
334 Hij leeft en hij koert als een duifke zoo snel,
al zie 'k u noch arrem noch been;
doch gij weet uwen weg zoo wel,
al zie 'k u geen ooge, geen één.
Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn?
Verklaar het en zeg het ons, toe!
Wat zijt gij toch, blinkende boneke fijn,
dat nimmer van schrijven zijt moe?…
Gebeten hond
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
371 Een adder was mij
te glad en slim af
kwam out of nowhere
na de beet in het been
van mijn Eurydice
stierf ik als Orfeus
wel duizend doden
het gif greep als vuur
razendsnel om zich heen
een rat beet zijn staart af
benam mij de adem
een sidderaal woelde
door vademdiep water
en door de magisch
halfduistere schemer
vlogen vliegende…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Maar de jaren wegen, hij heeft een mank been.
Een jas, veel te groot voor woorden,
brengt hem voortaan nergens heen.
Zijn vluchtige gedachten, vol pure poëzie,
stuiten op een wereld die hem niet verstaat.
Zij vluchten in de stille eenzaamheid,
nog voor de avond valt.
Wanneer hij plukt, die wrange vrucht
van doelloosheid en lethargie.…
Vliegles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 De rijpe perzik in jouw vuist spat open
Oranje vlees en schil en sap
Stromen in straaltjes tussen jouw vingers
Door iele zwemvliezen verbonden
Je wijst naar een wolkenflard
Een gekartelde wonde die verdunt
Het moment glanst op
Mijn been sleept
Een dood gewicht
Een zuil die door de kiezels harkt
Bijna spartel ik
Reikend naar een boei…
Voor Oma
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
3.471 Het gezicht van je handen,
Zo rustig in elkaar
Het beeld van je gesloten ogen,
En je mooi gekamde haar
Zo lag je daar zo vredig,
Je hebt je best gedaan
Zo eenzaam als ik me voelde,
Zoveel liefde strooide ik uit
Maar laat me nu niet vliegen,
Voordat ik deze deur afsluit
Ik houd hem voor je open,
Houd jij me op de been?…
Ambtenaar
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.441 Een ambtenaar met status A
zat met een dichter in zijn maag
Moest deze wel in vakje B
dat was nog maar de vraag
Hoe hij het ook probeerde
de dichter raakte klem
Hoe de ambtenaar ook wurmde
de dichter bleef adrem
Eerst moest het hoofd het vakje in
dan de beide benen
Maar zo trapte de dichter hem
telkens op de tenen
Toen werd dan maar…
Onbereikbaar?
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.840 Wanneer je drie jaar op eigen benen staat
en geen relatie hebt en zelfs uit de weg gaat
dan kijk je anders tegen de liefde aan
Liefde is een groot begrip, maar vooral een mysterie
Wanneer weet je of het liefde is of gewoon hysterie?
Ben ik nou verliefd of wil ik het gewoon zo graag?…
Bahr el Ghazal (Sudan)
netgedicht
4.7 met 45 stemmen
9.551 En de zon is de maan, weerom, het wordt koel
als vel over ‘t been. Zand is een bed, van stof tot stof
bergt ze haar lenden, de slaap is as, de droom een sintel
en alleen als schade groeit ze, binnenin een noot.
Ze buigt haar zoute nek, ze biedt
gewilligheid, ze kan de vliegen behagen nu
de honger vergaat en het zand besluit.…
De lange weg
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.280 Toen 't eindelijk, wat duizelig nog
en ondanks alles, aangeslagen,
wankelig op mijn benen stond,
zag ik de zon, de bomen en de bloemen,
ik rook de zoete geur van leven
en hoorde 't kleurrijk vogellied,
de wind neuriede het refrein
en wiegde 't beukenblad,
voorzichtig, op de maat.…
de bestelbus
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.403 maandagochtend in Amsterdam
per voet naar de baas, niet echt in m’n hum
ontbijt in m’n hand; croissantje met ham
vanuit het niets opeens je parfum
mijn interesse werd wakker na een eeuwigheid
struikelde over een man in de goot
wilde naast je lopen, vragen naar de tijd
en met je vrijen bij avondrood
de haast in je benen was ik de baas
nog…
Fijn besneden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.872 Narcose in het been, om vijf uur onder het mes,
En drie uur later pijn met plassen in de fles.
Ik schrok me dood van 't bloed, geronnen in 't verband
Onder de koele dekens stond mijn onderbuik in brand.…
Ben ik wat ik wil of wil ik dat ik ben
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.962 weer niet’
Mijn kuiten zeggen:
‘We voelen wel’
Mijn dijen kletsen:
‘We zijn het niet’
Links:
‘Nog niet’
Rechts:
‘Ik ben er…’
Links:
‘…Nog niet’
Elke stap is dichterbij
En elk stapje maakt weer beter, blij
Besef ik meer wat ik wil worden
Word ik goed in in wie ik ben
En beter in het willen
Af en toe sluit mijn pas
En staan mijn benen…
De ontgoocheling
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
2.222 lust thuis op het werk
zijn passie rijkelijk betastend
Obsessie speelde met geweten
het beeld niet uit te zweten
Dromen teisteren ongekend
gedreven lustmoment
Fel hormonen genereren
erotische gedachten fel
gierend krachtig protesteren
Het rode licht verdoezelend
voluptueuze heupen borsten vlezig
binnen geen weg terug
Gespreide benen…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.191 Liefde geeft veel vreugde aan iedereen
toch klagen mensen vaak steen en been.
Liefde loopt dan onzichtbaar door het leven
de liefde zal dan zeker ook verdriet geven.
Liefde, echte liefde, is een groot wonder
geen mens, groot of klein kan daar zonder.…
herinneringen
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
3.544 je op en neer gependel en je charlie chaplin pas
je mooie lach en je vrolijkheid
altijd wel in voor wat gekkigheid
het leven was mooi en had jou veel te geven
maar zo is het helaas niet gebleven
Langzaam werd het je afgenomen
weg waren alle mooie dromen
Ik hou me vast aan de mooie herinneringen
want dat plaatje houdt me op de been…
weerzien met de vos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 hij jammert de oude rekel
door merg en been
huilt hij vanuit het vlas
de avond rolt patrijzen uit
in strakke formatie
door de geeuwende polder
veren boetseren vingers
tegen de neergaande zon
komt er een vervolggesprek
met de vos aan de rand
van het schor tussen lamsoor
en zeekraal, een dialoog..…
Villakind
gedicht
2.5 met 16 stemmen
8.389 Het kwade is onvast ter been,
daar zwaait het dreigend om zijn as,
tot straten verder pas wij het bloed
weer kennen in ons oor.
Genade is altijd en over al te vinden,
maar genade doet ondraaglijk pijn.…
Wiskundig wissen ....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
981 zichzelf
spiegeltegels, nog ongebroken
tonen haar ogen, waar de
zeskantige sterretjes versluierd
worden door een glazige blik
haar gedachten omvatten
de driehoek, een laatste slok
laat zij cirkelen in haar mond
bah, wat is dat spul smerig
met een klap zet zij het glas neer
probeert langzaam op te staan
maar het lukt niet, haar benen…
Ik wist niet wat liefde was
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
1.735 buik
Ik werd niet rood of verlegen
Er liepen geen tranen over mijn wangen
Liet me door niemand vangen
Stoer sterk maar wel alleen
Liep ik door het leven heen
Ik was niet van dat zwakke geslacht
Deed alles zelf, m`n huis was een pracht
Toen kwam jij totaal onverwacht
Je mepte me omver met je aantrekkingskracht
Ik kon niet meer op mijn benen…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 duizenden voeten galmen in de nacht
verschrikte ramen daveren bij hun naderen
trachten zich te ontrukken aan hun sponning
in een roes ongeremd mee te marcheren
beginnen mijn benen onbedaarlijk te trillen
vurig gegrepen door die vreemde kadans
vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek…
Vliegende Hollander (over een dope-gebruiker)
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.190 Zijn ogen in dode kassen
zijn handen star en doof
zijn benen stram, knikkend
doolt hij verdoofd door lege straten.
Tijdmachine, wekamine,
wachter over deze lege stad
in regionen van gestolde tijd:
nergens meer komt zijn blik tot rust
in deze onbegonnen werkelijkheid.…
Leeg
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
2.306 Je nam wel snel de benen:
Ik krijg mezelf maar niet vermand.
Jouw weg was glad
Mijn ogen nat
Ik zag je amper gaan mijn schat.
En nu ik naar mijn woorden zoek,
Voel ik het vallen van het doek.
Hoor me zachtjes wenen
Om alles dat ik had.
Mijn zaterdagen leeg
Mijn zondagen nog leger lief.
Je was niet slechts een hartendief.…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 De ronde steven op de gracht gericht
waaraan haar dromen kleven, ver uit zicht,
geniet ze door lange wimpers heen, benen
rank getooid in geregen goudbrokaat,warme
handen uitnodigend,lippen aangezet
vingers lonkend, koket in vol ornaat,
verdoofde blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil…
Roerige nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Roerige nacht
Van m’n ziel
Wijzers geven zacht
Hun draai aan ’t wiel
Perpetuum mobile van hetgeen
In stilte wacht
Weer verdwijnt
Keer op keer verschijnt
In een zilte traan, de kilte lacht
Zonder overtuiging, zonder macht
Na veel vijven en zessen steeds een stuk
Door groei van innerlijke krachten
Na een val op de been
Dure lessen, onterecht…
Lekker vies doen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
739 Ze klaagt steen noch been
en omhelst 'm meteen.
Ze vertelt het in geuren en kleuren.
De bruid is bekakt.
Door d'r innig contact
voelt de bruidegom zich niet in orde.
Ze treedt in de echt
met de bons en hij zegt:
'Nou, een kakmadam ben je geworden!'
Ze wil nu naar bed,
maar dat vindt-ie niet net.
Hij zegt: 'Was je!'…
Reclame
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
800 De wekkerradio springt nog maar aan
en je krijgt, al ben je nog niet op de been,
al een portie reclame over je heen.
Als je dan monter de weg op gaat
proberen borden langs de straat
je schaamteloos te overtuigen:
Er gaat een wond're wereld voor je open
als je deze auto nù zou kopen.…
La Mort De Mon Amour
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
712 amper gesloten ogen
zoeken blind de vogels
in een blauwe lucht
wil haar door engelen laten begeleiden
lang sluikhaar valt gespreid
over mijn schouderbladen
zelfs dieper naar de onderrug
als een zoet tapijt dat
een zachte verleden liefde draagt
om later in verloren momenten
te kunnen baden
een doorschijnend kleed
bedekt haar benen…