8622 resultaten.
op het wit van papier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
768 ik schreeuwde
naar anderen
de stilte die
in me zat
die aan me vrat
zonder geluid te geven
een strijd van
dood of leven tot
ik schrijven ging
agressie verving
die constant
in me woonde
toen zijn woorden
gegroeid zonder
zicht op het wit
van papier, hebben
ze hun kleuren gebloeid
uit de stilte van hier…
armoe
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.440 De gordijnen deinden op de wind
pikten een draad en twintig vlinders
op zijn bureau lagen acht dode vogeltjes
Maar niet voor slechte mensen
die daar inderdaad, ja, niets te zoeken hebben
want hij kon goochelen
Kreeg niet veel anders dan spruiten
en elke avond met een leren lat geslagen
gelukkig weet niemand het van die vlinder…
fantoompijn
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.311 Steeds stiller ben ik geworden
nu het onoverkomelijke
gekomen is
Een vliegtuig, een ander continent:
uitgesteld afscheid.
Wel jou, maar de herinnering
nooit kwijt.…
stil je vingers geteld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 ik heb je hand genomen
stil je vingers geteld
voelde hoe warmte
ons contact weer herstelt
weet van je werken
gegroefd in de lijn
maaar voelde hoe strak
de wijs in je vinger kan zijn
zacht dirigeren
is niet jouw manier
je ogen verwijzen
en dwingen naar hier
ik luister en fluister
zonder jouw melodie
handen tastend in duister…
Soms, ooit, eens
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.187 Soms is mijn slap omhulsel flexibel genoeg
om op te veren, soms ben ik
als anker ingegraven en verstopt.
Soms heb ik aan een woord genoeg
om over het plafond te lopen
en te voetballen met de zon.
Soms ben ik te blind om dichter
bij te komen, bij te leven,
alleen te dromen.…
alleen handen voer voor ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
handen doen niet
wat ik wil mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
loop met benen die
me niet meer mogen
voeten zijn…
De man die de boot miste
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
825 ‘Ik ben er weer’, zei de man,
van wie niemand in de gaten had
dat hij was weggeweest,
‘maar ik ga er zo meteen
weer vandoor.’ Geen sterveling
die het opmerkte
toen hij voorgoed vertrok
om nergens aan te komen.
Zijn bestaan viel
nog het beste te vergelijken
met een boot in de mist.
Je ziet alleen de mist.…
Niets meer...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.313 Het is al laat als je aanbelt
Verzopen in de regen
Je ogen verdronken in mist
Niets lijkt je nog te bewegen
In een kluwen taal verward
wil je in zinnen praten
Je mond beweegt in cirkels
Niets lijkt je meer te raken
Het zal de laatste nacht zijn
dat je in verwarring raakt
Je lijf rilt en gilt om coke
Niets anders dat je nog smaakt
De…
suïcide
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.234 het lijkt of ik steeds cirkels maak
rondreizend door verloren land
zonder begin of einde
ik ben voor eeuwig onderweg
en voel me nergens thuis
de vijand sluit mij langzaam in
geen enkel veilig huis
ik dool door dit verloren land
en ken de grenzen niet
ontmoet slechts pijn en het verdriet
van leven
niets voldoet aan de verwachting
geen…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
942 Zijn ogen dof van eenzaamheid
volgden een vallend eikenblad
dat neerstreek op z’n wandelpad
waar het zich vlijde in ’t tapijt
van al gestorven loofgenoten
die hem -in eeuwigheid gesust -
voorgingen in de diepste rust
met ’n cocon van dood omsloten
de oude man sprak toen bedeesd:
dat ik dit nu nog moet ervaren
nooit eerder ben ik in mijn…
Onopvallend verborgen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
900 Onopvallend verborgen
in mijzelf gekeerd
net zoals op het spoor
tussen de rails
en voor de trein
ik was er wel
maar ook weer niet
men zag mij niet
en dat zie ik wel,
Onopvallend verborgen
-voor een ieder-.…
doods
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.005 vandaag
opnieuw gestorven
droeg mijzelf
naar het graf
de dood had mij
weer ingehaald
de verlatenheid
tikte met
haar koude staf
turend overzag ik
het bekruiste veld
van eer
bezaaid met
versteende tranen
ik stond hier al vaker
ja, meer dan één keer
de gegraven kuil
weerspiegelt
de schaduw in mijn ziel
als onbegrepen
eenzame…
In gedachte vervlucht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.087 Veelal ingesloten
in gedachten
in het verleden
nergens echt veilig
ingesloten
opgeborgen
verscholen
-weg van hier-…
Bliksembezoek
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
3.354 (rond kerst)
Ze hebben
niet veel tijd
doch
eenmaal per jaar
zo eind december
komen
ze even langs
en laten
een luxe pakket
gemoedsrust
bij haar achter
(nee aan niets
zal het haar ontbreken)
daarna gaat alles
weer vanouds
zijn gang.…
Leningrads cowboy
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
949 Terwijl hij nog even
rochelt en zich warm klopt
knerpt en kermt
de uitgedroogde sneeuw
onder de zool
van zijn ontnuchtering
Snuivend klaagt hij
'mijn liefde voor haar
was enkel mogelijk
dankzij haar gebrek eraan
maar waarom'
Op 't einde van de rit
verzuipt hij zichzelf
tot een zwart gat
in de allesbevattende
kou…
mijn geliefde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.313 de voorlaatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken
kleeft ook nu
aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
noch mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
wil mijn verbeelde geliefde
bewaren
eer zij mogelijk
naar de stilte…
Onbewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Mijn gedachten gaan vrijuit
terug waar het begonnen is
een schilderij aan de muur
dat nooit is afgemaakt
Vier muren, een ziel en
twee ogen die niet langer zien
dat jij mij verlaten hebt om
elders door te gaan met leven
Een stad zonder stem
de wereld slaapt zijn roes uit
waar ik alleen wakker ben
met sigaretten en mijzelf
De wereld…
Einde
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.229 Je hart verraadt de liefde
waaraan je niet toegeven wilt
de vrijheid is je grootste vijand
en je honger nog niet gestild.
Toch weet je dat het te vroeg kwam
het zal nooit meer zo mooi zijn
zo mooi als het werkelijk was
dit einde doet pijn en is niet fijn.…
Het bestaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 Ik heb een vlieger voor je gebouwd,
een vlieger van goud.
Met een staart van diamanten;
voor elk verloren jaar een diamant.
De perkamenten van mijn ziel
kerfde ik in het goud
zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd
in een stuk vernield schroot.
Ik wou hem doen vliegen,
die vlieger,
op de dag van onze dood,
maar hij woog gewoon te zwaar…
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 het gevoel verbergt zich achter mij
niet onzichtbaar, slechts beschermd
te kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs geen echo begeleidt mijn passen
weerkaatst in het niets ga ik verloren
zonder de woorden die ik spreek
als een mantra tegen vergetelheid
herinnering bestrijdt de eenzaamheid…
liefdesengel
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.753 soms is leven in onvrij dreigend
men vlucht voor lieve vrede in het huis
voelen achter kleine schermpjes
waar men liefde zoekt
vrede in mooie woorden
in virtuele sporen
soms doen die schermpjes
aan zelfontbranding
het knalt en rookt
de mens slaat weer
op de vlucht op straat
komt hij tot stille stand
wordt als gegrepen
door het…
ben alleen met al dat licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 de nacht is donker
van mijn dromen
maak me wakker
voor vandaag
geef me licht dan
kan ik bij je komen
want ik verdwaal
ook als ik waak
ik besta alleen
uit kleuren
angst krijgt geen gezicht
ben alleen met al dat licht
ik wil het leven vaak niet weten
droom liever in mijn eigen kleur
als ik het licht niet meer kan weven
sluit…
Om de tijd te doden
gedicht
3.7 met 42 stemmen
19.101 Om de tijd te doden nu jij
toch ook dood bent,
mis ik nooit de nieuwsberichten.
Ze houden me drijvend van het ene
uur naar het andere. Melden
wat mensen overkomt in dit
tranendal. Niet dat het de geringste
troost biedt, maar het houdt
drijvend. Zoals ik wel eens
mieren zag samenklitten tot
een wankel vlot, toen hun
nest overstroomd was…
Iets kwijt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.393 Met grote kinderogen
Stond hij midden op de straat
Terwijl mensen om hem heen bewogen
Op zoek naar iets, altijd te laat
In de zakken van zijn jas
Zocht hij naar wat hij wilde weten
En hoopte in zijn oude tas
Te vinden wat hij was vergeten
Zijn geheugen leek compleet gewist
Wist niet waar, waarvan, waar naartoe
Zijn hersens hulden zich…
Opnieuw..
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.357 Duizenden sterren hoog in de lucht
Intense gevoelens in vogelvlucht
Compleet is het leven, leeg is de dood
Het leek fantastisch, maar voelt idioot
Treuren is zonde
Er is weinig tijd
Nooit meer samen; eenzaamheid
Iemand verliezen, een traan op de wang
Snel weer doorgaan, het maakt mij bang
Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf
Aanvang…
De laatste draak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
971 De gloed, het vuur,
de warmte, het uur
waarop gebeuren moet
door eenzaamheid gevoed
Gebroken, woest en overstuur
werpt hij een grote wolk van vuur
Een hoge gil verstomt terstond
een vrouw ligt zielloos op de grond
Door pijn en woede destructief
maar tevens kinderlijk naïef
drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam
en zoekt en vindt…
Vaste grond
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.388 Ze loopt op hoge hakken
over de kasseien heen
geen geringe prestatie
zij stijgt boven zichzelf uit
In "De Blouwe Kabouter"
peinst zij boven haar potje bier
op de blauwe zolen van haar schoen
barsten rode hartjes luid…
Hoorspel
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.450 Voetstappen verdwijnen in het hoogpolige
tapijt met geluiddempende onderlaag
Zacht gaan ze met elkaars zwijgen om
en koesteren het gevoel van verbondenheid
bij geloof in een bewegende schemerlamp
welke licht van de schaduw afleidt
Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels
over suikerklontjes in de sennapeulenthee
naast de trommel…
In werkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.319 Waar de ziel zwemt als een vrije boot
van hier, geen brief. Enkel de golven en het gezang
van een bulderende wind. Geen troost, geen lichtpunt
slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering
die eindelijk op één plaats hoop schenkt
achter donker water stijgt geleidelijk strand
rijpt langzaam een…