Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

op het wit van papier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
ik schreeuwde naar anderen de stilte die in me zat die aan me vrat zonder geluid te geven een strijd van dood of leven tot ik schrijven ging agressie verving die constant in me woonde toen zijn woorden gegroeid zonder zicht op het wit van papier, hebben ze hun kleuren gebloeid uit de stilte van hier…
wil melker18 oktober 2005Lees meer >

armoe

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.440
De gordijnen deinden op de wind pikten een draad en twintig vlinders op zijn bureau lagen acht dode vogeltjes Maar niet voor slechte mensen die daar inderdaad, ja, niets te zoeken hebben want hij kon goochelen Kreeg niet veel anders dan spruiten en elke avond met een leren lat geslagen gelukkig weet niemand het van die vlinder…
cornelis18 oktober 2005Lees meer >

fantoompijn

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Steeds stiller ben ik geworden nu het onoverkomelijke gekomen is Een vliegtuig, een ander continent: uitgesteld afscheid. Wel jou, maar de herinnering nooit kwijt.…
jeroen18 oktober 2005Lees meer >

stil je vingers geteld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 780
ik heb je hand genomen stil je vingers geteld voelde hoe warmte ons contact weer herstelt weet van je werken gegroefd in de lijn maaar voelde hoe strak de wijs in je vinger kan zijn zacht dirigeren is niet jouw manier je ogen verwijzen en dwingen naar hier ik luister en fluister zonder jouw melodie handen tastend in duister…
wil melker22 oktober 2005Lees meer >

Soms, ooit, eens

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.187
Soms is mijn slap omhulsel flexibel genoeg om op te veren, soms ben ik als anker ingegraven en verstopt. Soms heb ik aan een woord genoeg om over het plafond te lopen en te voetballen met de zon. Soms ben ik te blind om dichter bij te komen, bij te leven, alleen te dromen.…

alleen handen voer voor ogen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 766
vreemde ogen kijken laten ongenoegen blijken vervloeken me tot in de hel is dit mijn wereld wel ik kijk slechts door de ruiten van mijn geest kan nog niet naar buiten chaos is weer langs geweest handen doen niet wat ik wil mijn lijf verkrampt zodat ik gil ik eis mijn eigen vel loop met benen die me niet meer mogen voeten zijn…
wil melker27 oktober 2005Lees meer >

De man die de boot miste

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 825
‘Ik ben er weer’, zei de man, van wie niemand in de gaten had dat hij was weggeweest, ‘maar ik ga er zo meteen weer vandoor.’ Geen sterveling die het opmerkte toen hij voorgoed vertrok om nergens aan te komen. Zijn bestaan viel nog het beste te vergelijken met een boot in de mist. Je ziet alleen de mist.…
Jan de Bas29 oktober 2005Lees meer >

Niets meer...

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.313
Het is al laat als je aanbelt Verzopen in de regen Je ogen verdronken in mist Niets lijkt je nog te bewegen In een kluwen taal verward wil je in zinnen praten Je mond beweegt in cirkels Niets lijkt je meer te raken Het zal de laatste nacht zijn dat je in verwarring raakt Je lijf rilt en gilt om coke Niets anders dat je nog smaakt De…

suïcide

hartenkreet
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.234
het lijkt of ik steeds cirkels maak rondreizend door verloren land zonder begin of einde ik ben voor eeuwig onderweg en voel me nergens thuis de vijand sluit mij langzaam in geen enkel veilig huis ik dool door dit verloren land en ken de grenzen niet ontmoet slechts pijn en het verdriet van leven niets voldoet aan de verwachting geen…

mijn sluiers van plezier

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
in het lopen liet je me alleen een handvol vergezichten in lucht waaruit de zon verdween als ik mijn blikken richtte je stapte op omdat je mij niet langer koos je schaduw was een vage troost ik gaf je ziel je werd opnieuw geboren als blauwe bloem boven het koren ik lichtte op gaf jou mijn sluiers van plezier je boosheid vond…
wil melker4 november 2005Lees meer >

Groen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 942
Zijn ogen dof van eenzaamheid volgden een vallend eikenblad dat neerstreek op z’n wandelpad waar het zich vlijde in ’t tapijt van al gestorven loofgenoten die hem -in eeuwigheid gesust - voorgingen in de diepste rust met ’n cocon van dood omsloten de oude man sprak toen bedeesd: dat ik dit nu nog moet ervaren nooit eerder ben ik in mijn…
sacrajewa7 november 2005Lees meer >

Onopvallend verborgen

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 900
Onopvallend verborgen in mijzelf gekeerd net zoals op het spoor tussen de rails en voor de trein ik was er wel maar ook weer niet men zag mij niet en dat zie ik wel, Onopvallend verborgen -voor een ieder-.…

doods

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.005
vandaag opnieuw gestorven droeg mijzelf naar het graf de dood had mij weer ingehaald de verlatenheid tikte met haar koude staf turend overzag ik het bekruiste veld van eer bezaaid met versteende tranen ik stond hier al vaker ja, meer dan één keer de gegraven kuil weerspiegelt de schaduw in mijn ziel als onbegrepen eenzame…

In gedachte vervlucht

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Veelal ingesloten in gedachten in het verleden nergens echt veilig ingesloten opgeborgen verscholen -weg van hier-…

Bliksembezoek

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.354
(rond kerst) Ze hebben niet veel tijd doch eenmaal per jaar zo eind december komen ze even langs en laten een luxe pakket gemoedsrust bij haar achter (nee aan niets zal het haar ontbreken) daarna gaat alles weer vanouds zijn gang.…

Leningrads cowboy

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 949
Terwijl hij nog even rochelt en zich warm klopt knerpt en kermt de uitgedroogde sneeuw onder de zool van zijn ontnuchtering Snuivend klaagt hij 'mijn liefde voor haar was enkel mogelijk dankzij haar gebrek eraan maar waarom' Op 't einde van de rit verzuipt hij zichzelf tot een zwart gat in de allesbevattende kou…

mijn geliefde

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.313
de voorlaatste bladzij, papier met gebruinde vlekken kleeft ook nu aan mijn hand ik las het duizendmaal op een rij noch mijn gemoed noch mijn vinger willen verder trekken ik bezweer het einde ontken een mogelijk afscheid berust liever in het onvolledig zijnde wil mijn verbeelde geliefde bewaren eer zij mogelijk naar de stilte…

Onbewoond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
Mijn gedachten gaan vrijuit terug waar het begonnen is een schilderij aan de muur dat nooit is afgemaakt Vier muren, een ziel en twee ogen die niet langer zien dat jij mij verlaten hebt om elders door te gaan met leven Een stad zonder stem de wereld slaapt zijn roes uit waar ik alleen wakker ben met sigaretten en mijzelf De wereld…
I, Lucifer29 november 2005Lees meer >

Einde

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.229
Je hart verraadt de liefde waaraan je niet toegeven wilt de vrijheid is je grootste vijand en je honger nog niet gestild. Toch weet je dat het te vroeg kwam het zal nooit meer zo mooi zijn zo mooi als het werkelijk was dit einde doet pijn en is niet fijn.…

Het bestaan

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.745
Ik heb een vlieger voor je gebouwd, een vlieger van goud. Met een staart van diamanten; voor elk verloren jaar een diamant. De perkamenten van mijn ziel kerfde ik in het goud zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd in een stuk vernield schroot. Ik wou hem doen vliegen, die vlieger, op de dag van onze dood, maar hij woog gewoon te zwaar…

de klank van mijn hart

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.469
het gevoel verbergt zich achter mij niet onzichtbaar, slechts beschermd te kwetsbaar voor de openheid deze weg voert naar oneindigheid ver van wat ik nu nog weten kan zelfs geen echo begeleidt mijn passen weerkaatst in het niets ga ik verloren zonder de woorden die ik spreek als een mantra tegen vergetelheid herinnering bestrijdt de eenzaamheid…

liefdesengel

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.753
soms is leven in onvrij dreigend men vlucht voor lieve vrede in het huis voelen achter kleine schermpjes waar men liefde zoekt vrede in mooie woorden in virtuele sporen soms doen die schermpjes aan zelfontbranding het knalt en rookt de mens slaat weer op de vlucht op straat komt hij tot stille stand wordt als gegrepen door het…

ben alleen met al dat licht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 874
de nacht is donker van mijn dromen maak me wakker voor vandaag geef me licht dan kan ik bij je komen want ik verdwaal ook als ik waak ik besta alleen uit kleuren angst krijgt geen gezicht ben alleen met al dat licht ik wil het leven vaak niet weten droom liever in mijn eigen kleur als ik het licht niet meer kan weven sluit…
wil melker27 december 2005Lees meer >

Om de tijd te doden

gedicht
3.7 met 42 stemmen aantal keer bekeken 19.101
Om de tijd te doden nu jij toch ook dood bent, mis ik nooit de nieuwsberichten. Ze houden me drijvend van het ene uur naar het andere. Melden wat mensen overkomt in dit tranendal. Niet dat het de geringste troost biedt, maar het houdt drijvend. Zoals ik wel eens mieren zag samenklitten tot een wankel vlot, toen hun nest overstroomd was…
Reine Wellens30 december 2005Lees meer >

Iets kwijt

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Met grote kinderogen Stond hij midden op de straat Terwijl mensen om hem heen bewogen Op zoek naar iets, altijd te laat In de zakken van zijn jas Zocht hij naar wat hij wilde weten En hoopte in zijn oude tas Te vinden wat hij was vergeten Zijn geheugen leek compleet gewist Wist niet waar, waarvan, waar naartoe Zijn hersens hulden zich…
Athal2 januari 2006Lees meer >

Opnieuw..

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Duizenden sterren hoog in de lucht Intense gevoelens in vogelvlucht Compleet is het leven, leeg is de dood Het leek fantastisch, maar voelt idioot Treuren is zonde Er is weinig tijd Nooit meer samen; eenzaamheid Iemand verliezen, een traan op de wang Snel weer doorgaan, het maakt mij bang Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf Aanvang…

De laatste draak

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 971
De gloed, het vuur, de warmte, het uur waarop gebeuren moet door eenzaamheid gevoed Gebroken, woest en overstuur werpt hij een grote wolk van vuur Een hoge gil verstomt terstond een vrouw ligt zielloos op de grond Door pijn en woede destructief maar tevens kinderlijk naïef drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam en zoekt en vindt…

Vaste grond

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.388
Ze loopt op hoge hakken over de kasseien heen geen geringe prestatie zij stijgt boven zichzelf uit In "De Blouwe Kabouter" peinst zij boven haar potje bier op de blauwe zolen van haar schoen barsten rode hartjes luid…

Hoorspel

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Voetstappen verdwijnen in het hoogpolige tapijt met geluiddempende onderlaag Zacht gaan ze met elkaars zwijgen om en koesteren het gevoel van verbondenheid bij geloof in een bewegende schemerlamp welke licht van de schaduw afleidt Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels over suikerklontjes in de sennapeulenthee naast de trommel…

In werkelijkheid

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Waar de ziel zwemt als een vrije boot van hier, geen brief. Enkel de golven en het gezang van een bulderende wind. Geen troost, geen lichtpunt slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering die eindelijk op één plaats hoop schenkt achter donker water stijgt geleidelijk strand rijpt langzaam een…
sunset10 april 2007Lees meer >