6648 resultaten.
Het doosje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
840 en dagen vervliegen
blijft mijn liefde
in een doosje
met hartjes bestaan
als engelen hen beschermen
die waken over mijn geliefden
kan mijn hart rustig kloppen
zonder een klop over te slaan
als duiveltjes komen
dan zullen engeltjes vliegen
en ze verwoesten en verslaan
dan zou zijn leven in dit wereldje
van haat en liefde
voor eeuwig…
Mijn Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.150 fake mensen komen & gaan,
maar een echte & hechte vriendschap,
blijft voor eeuwig bestaan!…
Leven voor jou
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.812 Hij houdt mij eraan te leven
Hij zei dat mag je niet verbreken
Het is een belofte van de eeuwigheid
Je moet me nu niet tegenspreken
Hij zei beloof het dan
Beloof het aan mij
Beloof te leven
Dat is wat hij zei
Ik hield van hem
Dus ik zwoer erbij
Ik dacht aan ons samen
Maar het was alleen voor mij
Hij zei je hebt nu gezworen
Beloofd…
Bij het rechte eind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 de rede is niet dom
maakt nooit recht
wat krom is gebleken
laat mij maar
zwemmen in die ronde kom
wil van de wereld niks meer weten
cirkel al een leven lang
en altijd bang
het hoekje om te gaan
maar rede is
buiten zijn boekje getreden
ik had het bij het rechte eind
het hoekje om
is kromme praat
ik blijf voor eeuwig in mijn…
Blauwe ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
798 Als alleen jouw hart
zich zal openen
zoals een roos
op een zonnige dag
haar blaadjes opent
zal mijn hart zich openen
als ik deze roos
zie in
jouw blauwe ogen
al de rozenblaadjes
dwarrelen op de wind
dus laat ze
nooit verdwijnen op deze vleugels
en laat ze voor eeuwig blijven
zingend
hun fluistering over de liefde
tussen jou en mij…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Een klare lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 ik wil de tijd
niet breken
wel graag de zegen
voor dagen van bestaan
geen pijn
of onderhuids venijn
een lach die lente brengt
en warmte schenkt
je handen strelen
in eindeloze uren
lijnen volgen van namen
die na ons kwamen
een klare lucht
waarin de wolken verglijden
een kus voor eeuwigheid
als ook de tijd is afgelopen…
Venetie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.067 Grachten, gondels
paleizen aan ‘t water
een zinkende stad
fonteinengeklater
Een paar uren
van die eeuwigheid
blijven mij bij
raak ik niet meer kwijt
Het is nu verleden
te mooi om te wonen
het blijft een droom
te weinig het gewone
De stad kluistert mijn ogen
als ik er weg uit vaar
wederom als ik later nuchter
het Hollandse raam…
Collaborateurs, wegkijkers en verzetsmensen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
516 Toen ik hoorde
Dat je vandaag
Heen was gegaan
Vanuit je cel
Zwevend naar de
Eeuwige verdoemenis
Moest ik opeens
Denken aan de mensen
Die jou omringden,
Toen jij in jouw land
Je macht misbruikte -
Collaborateurs en massale
Aantallen wegkijkers, en
Daarnaast ook verzetsmensen
Die probeerden waar te maken
Wat het geschenk…
daardoor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 dacht ik
dat het leven
het leven was
zonder einde
dood gaan was
voor anderen
zou mij niet
overkomen bleef
eeuwig leven
maar er hoefde maar
een geliefde dood
te vallen van de fiets
waardoor ik opeens wist
dat het leven en al dat leven
slechts een glimlach is
trillend in de lucht
van de hete middagzon
die niet daalt of opkomt…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Natuurlijke dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 niets herinnert nog
of vergeet sindsdien
handen op huid
tot knoop gevouwen
vogel, een dwaalgast
terug van heen
luchten rusten
in roerloze wolken
de onderste steen
verankerd in aarde
het land is af
niets meer aan doen
de knopen geteld
de sloten gegraven
klaar voor halvering
naar eeuwigheid
het laatste woord
gesproken…
Lente zonder verval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 wij hebben
de bloemen geplukt
die hun kelken verwelkten
anderen in knop
vertraagden door
zaad en vruchten te maken
we gingen voor zomer
in schoonheid voor al
eeuwige lente zonder verval
maar kleuren vervaagden
toen de knoppen verdwenen
en het bladgroen bevroor
onze weide bleef zwart na
ontdooien want zonder zaad
kan geen bloem…
Mystiek roken....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
575 Zoals mijn rook nu oplost in het niets,
zo zal mijn tijd oplossen in eeuwigheid,
zoals mijn hier zal worden tot overal.
Tussen hier en nu voltrekt zich ons leven.
Wij mensen zijn als een stofje zo klein,
toch is ons thuis ons eindeloos heelal.
Aandachtig rook ik mijn edele sigaar.
Plots lost ook mijn eigen wijsheid op.…
Lieve maangodin
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
615 je legt je lichaam
voorbij de waagschaal,
als het om eeuwige…
De hemel was leeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 het voelde bevrijdend
en als zoete pijn
om eindelijk
onder gelijken te zijn
de hemel was leeg
toch gevuld met ons allen
geen opzien meer naar
of voortdurend aanbidden
nooit meer het kijk
en licht jaloers vergelijk
in het stralende licht
vibreerden wij samen
namen deel aan het eeuwig
geheel waar wij zonder
naam naadloos in pasten…
Eendagsvlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 al veel eerder maar ook later
hadden wij de illusie laten varen
we gingen de tijd stoppen, alle
rivieren verleggen, de zee bevloeien
onze gedachten herschikken
de schrijver leren brood bakken
het bleef bij machteloos rommelen
bij morrelen aan de machine
de eeuwigheid of het niets
maar wel de moeite waard…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
Kwintessens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 De kern van liefde
ten allen tijde ons eigen hart
Deze kwintessens van ons leven
zeker zonder dat ik word verward
Daar 't zal branden tot in eeuwigheid
Zien wij sterren
Maan en zeker zon
Genietend tijd, ons allen ge-
geven. Keer op keer verfraaiend
Jij, ik, wij: immer laaiend…
Wil het bezoek afscheid nemen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 Terwijl hij de hemel bestormt voor
het bouwen van zijn nieuwe onderkomen
Zijn zij klaar voor het afscheid
dat een eeuwigheid duren zal.…
Levensboom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 Als het meezit, krijgt hij vruchten
waar hij eeuwig zal voor vechten.
Zijn levenselixir deelt hij
met zijn uitgestrekte armen,
tot zijn plantzaad de grond raakt.
Het is de herhaling van zijn bestaan.…
Als heersers
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
484 hoorde stilte van
saam gebonden zijn
inertie was
aanwezig met
eeuwen ervaren leven
dat geen enkele
kans heeft gekregen
ooit zichzelf te zijn
omdat wij het
communiceren met hen
altijd hebben nagelaten
wij dachten ons
verheven en als heersers
met alles te kunnen leven
wij weten nu dat ook zij
deel zijn van en delen in
de eeuwige…
Dag moeder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
628 verdriet van
een liefhebbende
moeder zij
die haar
volwassen kind
niet meer
zag MOEDERDAG
iedere keer
verdrietig terugdenkend
aan die
baby/kinderlach
MOEDERDAG
jarenlang verlangend
naar weerzien
toch kaarten
stuurder op
zijn geboortedag
MOEDERDAG
stierf vermoedelijk
hopend op
eeuwig amenzijn
in wonderland
zou het
toch hand…
Vriendjes met de dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
687 Ik wil vriendjes worden met de dood
maar de dood ziet mij niet zitten
laat staan liggen, veel te veel staan
levendig ontmoetingen, opzoekingen
actie, reactie, veel te veel energie
teveel veel leven, zonde van de dood
maar ik wil zo graag, zo graag vriendjes
worden met de dood, lijkt mij het einde
verkering, verloving en trouwen
eeuwig…
als ogen sluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 waar ik welbewust
mijn ogen sluiten zal
weten jij en ik
eindigt het samen zijn
in het hier en nu
het gelijktijdig weten
wat jou en mij blijft
is het eindeloze boek
vol altijddurende verhalen
dat jouw eeuwigheid opent
in wederkerig samen zijn
ieder aan de eigen oever
van de overkanten tijd
zal het blijven inspireren
wat wij elkaar…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
687 Tussen slapen en waken,
ervaar ik eeuwigheid.
Wanneer ik ontwaak,
geldt hier tijdigheid,
die mijn wekker is.
Het wordt tijd helaas,
uitgeslapen of niet,
om op te staan.…
Vivaldi II
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.309 Je psalm spreekt over vruchten
van de schoot die een oud man
beschermen in zijn huis, het huis
dat je niet, nooit eeuwig houdt.
Driftig, astmatisch, onsterfelijk
door de muziek die je neerschrijft
om de zonen die je niet krijgt
bij de vrouw die je niet hebt.…
Levenskracht
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
647 hoi mag
ik jou
voorstellen aan
mijn allerliefste
Vriend
was drie
dagen overleden
nu weer
eeuwig horend
ziend
Zijn eerste
nieuwe twee
woorden shalom
aleechem kan
niet beter
toch
doch
velen willen
dit helaas
niet erkennen
bid hiervoor
tezamen
opdat zij
verblijvend in
de andere
wereld dit
horen amen…
Bevechten
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
642 er is
een grote
MACHT zweeft
over onze
aarde en
door het
heelal
jij vecht
heftig voor
het kwaad
dat is
mal
kom jij
te sterven
tijdens de
oorlogsstrijd dan
ga jij
echt alleen
die moeilijke
eeuwige reis
voor jouw
bevelhebber was
je een
soldatennummer nou
de volgende
maar weer
je lijkt
wel niet
wijs…