5783 resultaten.
laat me helpen!
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
6.112 ik wil je zo graag helpen
maar ik weet niet wat er is
je zegt er niet veel over
maar er zit echt wat mis
ik weet dat het niet gaat
dat je vel niet lekker zit
maar laat me je helpen
tijdens deze zware rit.…
Met buitenlands accent
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
813 je tierelantijnde
en verfijnde turbotaal
toverde genegenheid
met buitenlands accent
je luchtigheid
vervluchtigde al snel
toen nieuwsgierigheid
haar klauwen zette in mijn vel
als een havik
dook je in mijn nek
medelijden was voor jou
de prooi voor in je bek
daarmee dacht je nu
de wereld recht…
Bezoek
gedicht
3.6 met 63 stemmen
22.034 De ramen groeiden dicht
Van vet en stof, geen zicht
Had hij nog op enig licht
Of schemering, een lichtgewicht
Werd hij, vel over been.
Een kapstok, zo ging hij heen.
Alleen en alleen en alleen.
Allang toen hij was heen -
Gegaan, ging plotseling de bel.
De buren riepen: Zie je wel,
Hij doet het toch, de bel!
En nu is hij niet thuis.…
Geen onruststoker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Handen op je buik
vergenoegd en verzadigd
zwanger van
vele jaren samen
doen en laten leven.
Tevreden zijn
is het omlaag dwarrelen
van sneeuwvlokken
die een deken kussen.
Ogen dicht oren open
spreken wat je denkt
met volle teugen
genieten van
geïnhaleerde nicotine.…
de heupen van de hinde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
752 jouw pupil is een bolle spiegel
die de vonk van de maan verraadt
haar zwarte meren en kratermonden
die elke voorbije traan slikken
ik strooi meel en poedersuiker
over de deeg van jouw vel
met gulzige maar trage handen
kneed ik de heupen van de hinde
tot een brood van zonnebloempitten
een feest voor de speekselvlokken
elke vingerafdruk…
er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)
netgedicht
3.3 met 125 stemmen
27.383 ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen
naar anderen, zo velen
die jou met warmte willen…
nieuwe leer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van mij dat
verraderlijk geheel van vel…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…
Teak is ziek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik verklaar bij deze onze regering voor 100% ziek
Ze hadden weer eens wat leuks verzonnen
En verloren met houthandel vele tonnen
Door te sponsoren in een malafide handel in teak
Niemand durft aan Balkenende ooit nog te vragen
Waar hij nu weer de “plank” heeft misgeslagen
--------------------------------------------------
(De ministeries van…
Tweestrijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.166 op waarheid zogezegd
De vrouw weifelt
Angst wordt betwijfeld
Leven doet pijnlijk aan
Zoveel aangedaan
Afscheid nemen
Van ontelbaarheden
Risicovol is het wel
Eva met haar verraderlijke appel
Een hel lonkt
De duivel die pronkt
Vragen van goed het kwaad
Een menselijk verraad
De rij wordt uitgedund
Aan de zijkant het brandpunt
Velen…
Zij stuurde hem een blad
gedicht
2.4 met 14 stemmen
7.817 Zij hadden kunnen kiezen
voor andere zij had hem
een letter kunnen sturen in plaats van
vele wat hij wou zinnen verhalen zij
kozen
de moeilijkste die waarin zij beiden
nog kinderen waren
niets meer wisten dan wat zintuigen
hun gaven wat is het
dat ik voel (stilte)
hoe heet het daar waar je me
kust - onnoembare details nu
naamloos uitvergroot…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.628 Hier en daar al een grijze haar,
het bewijs van vele zorgen.
Veel leed draagt ze mee.
Ze voelt zich nergens geborgen.
Haar mond lacht niet meer.
Lachen is zij verleerd.
Soms lacht zij enkel voor de schijn naar buitenaf,
maar van binnen wordt zij door pijn verteerd.
Ik ken de vrouw die ik voor me zie.
Samen hebben we alles gedeeld.…
is kunst illusie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 kunstenaar
is kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over werk
met je kompaan
je naam is al
vergeten faam
aan het verbleken
waan aan het
verworden tot kunst
van witte boorden
kunst
jouw magistraal product
is visitekaartje van het
clubje elitairen
het onderscheid dat
ruik je al van verre
nooit…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
620 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Meditatie aan zee
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 Ik stel mij open, ga op in 't
geheel van blauw en wit en
als de zon in zee verzinkt in
vele tinten oranje-licht.
Ik krijg er ideeën over de zin
van 't bestaan, doe inspiratie
op voor m'n beste werk ooit
maar dat zeg ik bij elk gedicht.…
Bezeten van mij
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.632 slag
de dag dat ik jou zag
uit het goede hout gesneden
je contouren, hoe je oogde
ik smolt als warme was
ik was verknocht, verkocht
voelde je roomwitte huid
en heb je meteen genomen
zo zacht deinend onder mij
ontvouwden zich mijn dromen
maar onze relatie begon te kraken
jij kon de last niet langer dragen
sprong soms letterlijk uit je vel…
novemberstad
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
530 wat ik verwacht
van jou novemberstad
in je grijze mantelpak
is dat je je vele dagen
hult in diagonale regenvlagen
die al jouw ontblote bomen
meedogenloos onderstromen
en laten druipen van het nat
dat je straten zijn als hoogglanslak
met bruine bladeren regenzwaar
glimmend op je natte trottoirs
in je riolen woest gegorgel
van een onstuimig…
Gaudete
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
879 Velen wachten zonder weten,
zonder perspectief of doel,
maar er is een raam dat openstaat,
een deur die wordt ontsloten.
Laat ons jubelen en juichen
zoals de klaterende beken,
want er komt Iemand die redt,
een groot en wonderbaar teken.
Wachten duurt nog even
maar de nacht verdwijnt,
laat ons waakzaam leven
tot het Licht verschijnt.…
Bedankt 2 0 0 8 -
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
4.583 maar vooral véél gezondheid,
vriendschap & warmte
in jullie lijven in het nieuwe jaar!…
Klokslag twaalf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
632 zij om zich heen
haar grijze ogen gaan
weifelend en twijfelend
naar slanke handen
gevouwen willen zij vasthouden
geknepen willen zij vergeten
ontspannen willen zij vieren
waar fiere schouders
weken dragen van tot hier
laat haar ingetogen lach
rimpeltjes schuchter verschijnen
berustend gooit zij
een hand vol luchtkusjes
naar de vele…
Hulde
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.033 massaal zegt
het vaderland
zijn dichter vaarwel
daar hij eervol is ontslagen
zijn taak verstond hij
boven wel
als poëet
een voorbeeld voor velen
waaronder ik ook mezelf tel
de bouwmeester
van het voorgeschreven rijm
en weloverwogen maat
legt zijn oranje strik terzijde
terwijl hij heden
neerlands podium
als een ware vorst…
nieuwe leer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
780 stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van mij dat
verraderlijk geheel van vel…
Lief meisje, jonge vrouw.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
977 Lief meisje, jonge vrouw
treur niet langer,
zie niet om, want kom
hij houdt niet half zoveel
als ik van jou
want hij,
hij is blind en stom
zie nu niet meer naar hem om
want ik, mijn scherpe blik,
in één ogenblik
wist ik het toen al,
en nu al vele jaren,
van jouw jonge
ongerepte schoonheid
Een andere prins
misschien nog…
Die stenen keert
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 midden
op het valse tussenschot
verdomme
waarom ben ik het nu
die stenen keert
je lucht geeft
waar je sterven moet
omdat jouw tijd is gepasseerd
ik heb geraakt
wat slapen moet
je hebt het niet verleerd
nog schreeuwt
de werkelijkheid geen reden
maar alles voelt verkeerd
ik haat me
in dit ongeremde graaien
het voelen aan je vel…
Tierelantijnde en verfijnde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
522 je tierelantijnde
en verfijnde turbotaal
je toverde genegenheid
met buitenlands accent
je luchtigheid
vervluchtigde al snel
toen nieuwsgierigheid
haar klauwen zette in mijn vel
als een havik
dook je in mijn nek
medelijden was bij jou
de prooi voor in je bek
daarmee dacht je nu
de wereld recht te doen
je oordeel was nog sneller
dan…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 ik was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen…
Het losgeslagen anker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
807 waar mijn vluchtgedrag
me kielhaalde en me deed verstikken
alsof er vele herfsten aan me schraagden
ontvelden mijn zienswijze aan de afgekeerde zijde
waar liefde en angst streden om de eer
want wie ik ben is geen antwoord
maar zeker ook niet de vraag…
Oordelen
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.308 Een schouder, een luisterend oor, zo’n simpel gebaar,
Waarom is dat voor velen zo ondenkbaar?
De woorden zijn er wel, de daden ontbreken,
Ik zwijg en laat mijn veelzeggende ogen spreken.
Kijk in de spiegels van mijn ziel, kijk goed,
En zie wat te snel oordelen met een ander doet.…
En langzaam teert ze weg...
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
888 En langzaam teert ze weg
een omkleed omhulsel,
te ruim in haar vel,
te ruim in haar kleren,
te krap in haar geheugen,
langzaam, heel langzaam
teert ze weg.…