7971 resultaten.
Het is laat
gedicht
4.1 met 8 stemmen
6.251 Het is laat zoals ieder jaar, de tijd
zit krap in zijn heden, de dag
is steeds weer geweest
steek dus het licht aan
dat de toekomst nog uitspaart, spreek
het brood aan dat nog niet doof is, maak
de taal waar achter zijn tekens, spel
het vlees, stil de tijd, leef nog even
---------------------------------------
uit: 'De totaal witte kamer…
li-ion
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 misschien is dit geen ontkenning
maar een poging een kras achter te laten in
dubbelwandige leegte
ik doolde door jouw gangen
liep tot wederkeer
nader tot vrije sector
om het landschap op te zuigen
waarvan ik het bestaan niet wist
om te verdrinken in plaatsvervangend water
te ontwaken uit een analoogslaap
ik verbond mijn lot aan laadpalen…
stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 een huis in een
smalle straat met
lindegroene bomen
is het houvast
van een frèle vrouw
haar baken een
burcht om te kunnen
blijven om te schuilen
achter een donker
ondoordringbaar gordijn
volgen haar ogen
de passanten
niemand ziet ze
over het hoofd
men vindt haar
zoveel later
levenloos in de stoel
de opgezette lapjeskat…
preambule
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ik moet mijn vlees nog schuwen
en mijn hart nog kloppend maken
in wat iemand ‘het bestaan’ noemt,
herken ik alleen het voorbijgaan
en het toekomen, het heden is van
provisorische aard, slechts kenbaar
als onbetreden smeltwater, achter-
gelaten tijdens een reis naar het
ruimteloze wormgat waar mijn lijf
zich doorheen wurmt, ik moet mijn…
achterblijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 de aarde beefde
bergen spuwden vuur
regens van keien roffelden
men hoorde de
schrikwekkende galm
van de grenzeloze zee
onsterfelijke goden
wispelturige titanen
gruwelijk luide monsters
voerden hun strijd
verwoestend en hongerend
naar macht en wraak
verweesd bleef
Moeder Aarde achter in
een geblakerde wereld…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Wanneer de zon verdwijnt,
achter de horizon.
Wanneer we niet langer vluchten kunnen,
vallen schellen van verblinde ogen,
sterven illusies,
nadert de dood,
of gloort,
o wonder,
het dagend levenslicht.…
Lindebloesem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is tijd, geen kasjmier
meer, geen zijde, zachte
vachten en vanillelakens
niet mijn bloed laten koken
in een waterval met duizend
vingers koudvuur op mijn huid
maar onder zoete zoemende
lindebloesems echt kussen
achter wuivende gordijnen
samen verdwijnen
in een grenzeloos lichaam
dat niet langer bloedt
van verlangen
een kind…
openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 ik loop alvast vooruit en herzie
mijn beweeglijkheid, misschien
ben ik blijven steken in
falend beleid, in ontbrekende
witregels als lucht tussen
beschreven adem
eenmaal buiten voelt deze plek
aan als aanwezigheid waar ik
niet ben, een stilstaande ster
in vallende ruimte, elke
stap dichter bij afleggende verte
achter het oog…
Voltooide tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Het gordijn van nevel opentrekken
de herinneringen ontsluiten
durven omhelzen wat eens was
achter elke traan een voltooide tijd
niets keert weer
alles is eindig
met trillende handen
de foto’s bekijken van
het lijkt een veel te ver verleden
leren dealen met het heden
waarin het martelend besef
van niet meer
nooit meer een terugreis…
Schuilplek
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
471 Er ontwaakt een droomwereld in mijn werkelijkheid
alsof ik weer dat stoute jongetje ben geworden
in een boom geklommen om de horizon te zien
van verre landen, adembenemende vrouwen
die de vuile was schoon weken in de rivier
stevige billen vilein naar achteren gestoken
en ik roep vanuit mijn hoge schuilplek
om vrijheid en het recht om weer…
Welkom 2021
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
496 Welkom 2021
we laten 2020 achter
maar koester ook de mooie dingen
omarm het nieuwe
wat er ook gaat komen
blijf geloven in je eigen dromen
ga er voor met
nieuwsgierigheid
verdraagzaamheid
liefde
gezondheid (een must)
minder stress
meer levenslust
dat maakt het leven
voor jezelf en anderen zachter.
Voor iedereen die het leest!…
Siësta
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
433 Siësta, engelenmuziek
strooit heilige woorden in mijn oren
tekent ze voor en achter in reliëf
in hun schelpen. Doezel ik
of heeft iemand de bloemen
gewekt?…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 De bezieling
gaat verder
en laat een spoor
van leegte achter.
Alleen in mij
dansen de herinneringen
als onverwoestbare
filmbeelden.
En in anderen anders,
maar ook dat gaat
voorbij, waarna zelfs
het verlangen het opgeeft.
Diep in de oceaan ligt
de verborgen schatkist,
die allang is
leeggeroofd.…
het kind dat schreef - voor Philip Huff
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 in de man woont
het kind dat zijn
adem inhoudt
zo blijft alles
op zijn plaats
een mond vol bloed
verschuilt zich
achter de
verstarde glimlach
er zijn geen woorden
niet praten nu
er is de heersende
taal die met grote
handen uitslaat een
giftige sijpelende taal
in de lege kruik van
Pandora schittert
een vergeten narratief…
Verloren uren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 mijn lege handen
wil ik vullen
met uren
die van mij zijn
alleen van mij
de uren
vliegen voorbij
ze laten me
eenzaam achter
wacht, wacht toch,
wacht op mij
verloren uren
vandaag, gisteren
alle dagen
van mijn leven
verdriet
opgesloten in
verdwenen uren
ik wacht, wacht,
wacht al zo lang
en omarm
troostend
het kwetsbare…
Graf van de Onbekende Vrouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Er zijn tenten met teilen
en tenten met matrassen
voor de meisjes en de vrouwen
midden in het kamp
achter het front
waar ze levend begraven zijn
Begraven wie ze waren
Verlangend te sterven
van de pijn, weg uit de hel
van onbekende soldaten
die worden geëerd, want
wat zij doen gebeurt niet
Omdat het niet mag, dus
zullen zij de bloemen…
Mijn land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Ik werd wakker in een ander land
Gisteren nog liet ik het achter
met het beeld van een bekende
Het beeld van thuis
Het onnadenkend weten dat voor mij
een plek is gereserveerd
Een stoel met mijn naam
Nu is alles anders en
weet ik niets meer zeker
De wissel verschoven
Voorgoed een ander pad
Ik weet niet of ik daar nog wil lopen
In…
Vrijheid in extase
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
566 onder de volle maan
met een volwassen glimlach
dichterbij dan ooit
bij de woeste rivier
achter de graanheuvels
diep in het donkere bos
herinner jij je mijn liefde?
in ongeremde verlegenheid
onder maanlicht van de volle maan
door vrijheid in extase.…
Niet genoeg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
361 Alles is teken van een groot geheim,
iets achter en over de dingen
dat telkens weer juichen doet
en dieper zoeken
naar de bron en de bestemming;
dat doet vergeven en hunkeren,
dromen en beminnen;
dat leven doet en hopen
over de dood heen.…
verdwijnen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
439 op klaarlichte dag
verdween jij
in splijtende tijd
niemand vroeg
of jij die zwaarste reis
aanvaarden kon
de zon zocht een uitweg
achter de huizen
de korenhalmen bogen
boven de bomen kraakte
een lied over de wreedheid
van het uiteenscheuren
het verdwijnen in lege velden
niet nooit meer zijn onthutsend
het dorstige papier dat…
Reeboksater
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
217 Waar langgerekte plantages
uitgestrekte bosschages
ruisen als een prélude
à l'après-midi
een reeboksater die als volleerde balletdanser over kali's
van modder en drijfzand springt
staat een mandoer die hem
dubbelkoppige Ianus, opwacht
en tot bedaren dwingt
als achter hem over de brug
een koor van sirenen
als karyatiden
het klaaglied…
Nou vertel ut maar Brood
gedicht
2.9 met 51 stemmen
25.550 Je bent namelijk gesignaleerd
eerst met en toen zonder
da kostbare instrument achter
op uw fiets, binne een half uur!
Weggegooid?
Okee Brood as je 't zo wil spelen
Je moet vanavond optrede?
't Spijt me enorm beste vent
maar 't weekend heb ik geen dienst
tot maandag dan maar he...…
Nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.043 Duisternis sluit zich voor mijn ogen
Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt
Ik wen langzaam aan het donker
Schaduwen tekenen zich af
Ik duw mijn handen tegen mijn oren
Om hun stemmen niet te horen fluisteren
Vingers verkrampen en angst overheerst
Bang om te verliezen wat het daglicht zag
Ze bewegen achter de meubels
Raken me aan in mijn…
SOMS
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.268 Net als zijn vader dronk hij en ging later over
op het zwaardere spul,
waarom, ik zal er nooit achter komen, maar ik vraag
me af, wil ik dat eigenlijk wel?…
ONBEKEND LANDSCHAP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 Een onbekend landschap doemt op
met gesloten ogen
volgt mijn geest een kronkelweg
achter een oude eik
moet ik stil gaan staan
en daar verschijnt opeens
jouw silhouet
ontspannen kijk je naar het beekje
dat langzaam voortstroomt
in een glittering van hemelsblauw
alsof je bang bent te vergeten
leg je het vast
penseelstreken
mengsel van…
Agapé
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 ( voor Jessica Durlacher )
Jij etaleert flinterdunne bespiegelingen achter
een violette voile van plastic wijsneuzen, jouw
geheim, al hebben ze duizend oren, duizend ogen,
daar komen ze niet achter.…
Droom van een Schildpad
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
2.271 Ze staan stil hier voor de vrede
komen langzaam dichterbij
als nieuwe keizers van de wereld
achter westelijke bergen
niemand kent er nog hun naam
zoals zij tijdenlang verscholen
hier bestaan in hun lichtvoetigheid
in dans voor klokkentorens
Achter westelijke bergen
hoor ik trommels harder slaan
als iets van antwoord op hun roepen
spindauw…
Iets
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Kijkend achter de spiegel is ondoordringbaar
een zwarte muur. De bron van mijn gedachten
lijkt op een oerknal vanuit het vuur.
Iets is ooit begonnen, opdat jij en ik zouden zijn.
Op al mijn vragen naar het heilig vuur
klinkt een stilte, diep vanuit mijn brein.…
40
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.755 Ik zie haar achter in de kamer, voorbij de dossierkasten in de hoek bij het raam, achter haar computerscherm zitten. Ze torent met haar grote lijf boven het bureau en de dossierkasten uit.
Ik hoor haar praten, lachen, hoesten, lachen, totdat ze, om het uur de lift neemt naar de benedenvloer, en van de afdeling verdwijnt.…
Sjamaan ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 ,
behalve hij dan, een eenzame danser in
een koepel door de ogen van zichzelf,
hij droomt voordat hij het weten mag,
dat het hart blijft kloppen, de acteur
souffleert het wiel van alledag, hij slaapt
er binnen, buiten slaat de tijd z’n slag
wat hem niet deert in de etmalen op
een rij, in de lege daluren is hij vrij,
hij ziet achter…