8622 resultaten.
Koortsdanser
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
917 Nu is de dag begonnen, een uitgestrekt gewelf
vol dichte mist, een keurslijf van peilloze muren.
Bebloed ochtendgloren door nevelheid, uren turen
naar geblakerde valwinden omarmd door zichzelf.
Hij gaat de ochtend gevlochten en verwrongen te lijf,
koortsmandala’s mijmerend; het wiel snakt naar uitvinding.
Hij praat visjes uit het water met verkreukelde…
De slaaf van de bedelaarskoning
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.532 Problemen kondigen hun aanwezigheid aan
Maar de mijne… niemand ziet ze staan
Blauwe plekken, het symbool van pijn
Maar niemand wil mijn beschermengel zijn
Ik hoef niemand meer te vragen, te zeggen
Ze willen niet horen als ik uit wil leggen
Mijn rechten onderdrukt, mijn stem gesmoord
Ik dans over het dunste levenskoord
Ik sta alleen, geen…
liedje van verlangen
gedicht
4.1 met 305 stemmen
41.486 ik wou, ik zou, ik droom…
dat ik een elfje werd
of soms en boom.
ik ben, ik zou, ik wou…
wel koningin zijn of mevrouw
van jou!
ik zou, ik zou, ik wou…
dat jij bij mama bleef
en zij bij jou,
en dat er niets veranderde
of liever niet zo gauw
ik wou, ik zou, ik wou…
dat jij mij net zo lief vond
als ik jou en jij
met mij ging samenwonen…
uitgeschreven
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
655 de regels liggen klaar
te rapen, volgen, vervolgen
het strikje errond is gratis
maar van nul en generlei waarde
zoals dat met zoveel zaken gaat
Pasen en wederopstanding
de goede katholiek bidt
de minder goede begrijpt
en legt een linkje meer
naar zijn eigen wereld
draaien moet die handel
dag op dag, nacht op nacht
slapen, waken, slapend…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
Verval
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.004 Onder het huis vreet schimmel aan de palen
waaraan het fundament is vast gemaakt
boren torren in het dakgebint dat kraakt
tracht de stormwind het neer te halen.
Nog even en het geraamte draagt niet meer
het huis zal niets meer zijn dan een berg puin
overwoekerd door de wildernis van de tuin
heerst weer natuur waartegen geen verweer.…
Je hart niet kunnen raken
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.056 elke cel op barsten
zo kwaad nog nooit geweest
Een traan, het branden, doodgeslagen
De leegte knagend, beet voor beet
Verdwaasd, een waas voor m’n ogen
De weg verdwenen, niet te zien
Zo’n verdriet nog nooit gehad
Een gat, een hol gevoel, verlaten
Ik mis je, elke dag teveel
Ontheemd, onthuisd, ontvriend
Je hart niet kunnen raken
Zo eenzaam…
Gebroken rijst
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
1.623 Gebroken rijst.
Vannacht ben je overleden,
gebroken rijst: niet wit, niet zwart.
Een triest gevolg van een koloniaal verleden,
niet erg geliefd: een ras apart.
Een kind voor het verdriet geboren,
door beide rassen niet geacht,
daar baboe en meester niet
tot de zelfde stand behoorden,
werd ze haar leven lang veracht.
Wat ze niet gaf, dat…
NIEMAND WEET WAAROM
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.587 het was een heel diepe sprong
de diepte was haar niet bekend
maar groot was de liefde
die haar vangen zou
ze hoorde de echo sterven
de kinderen die ze achterliet
mama, mama, mama......
ontredderd, angst en verdriet
er was geen terugkeer mogelijk
ze zweefde in een vrije val
daags daarvoor was hij gestorven
die haar nu vangen zou
groot…
Oud buiten
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
765 Daar zit hij weer buiten
op zijn schaduwplekje
de wind waait wit
door schaarse haren
zijn ogen staren
in de verte, leeg
de oorlog, zijn kinderen
zijn allemaal overleefd
de wereld is allang
te ver weg voor hem
hij is bij al zijn doden
al bijna in het niets
straks
gaat hij weer naar binnen
naar zijn vertrouwde stoel
het enige verschil…
De Beer
hartenkreet
4.8 met 23 stemmen
1.495 In beweging gezet
Energie losgebroken
De beer die is nu los
Het vuur is ontstoken
Het gevecht aangaan
Je doelen hervinden
Boven jezelf uitstijgen
Hart en ziel verbinden
Juiste keuzes maken
Obstakels uit de weg
Geluk wenkt naar jou
Verpletter nu de pech
Je bodem versterken
Grond onder je voeten
Kijk nu recht vooruit
Niet in oud zeer…
Je kent me niet
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.753 Je kent me niet.
Je ziet niet wat er in me schuilt,
Je ziet niet dat mijn ziel huilt.
Want je ziet de tranen niet,
Je kent me helemaal niet.
Je weet niet waar ik dit zit te schrijven,
En al zou je eens goed na me kijken.
Je weet niet hoe ik eruitzie.
Want het ene moment ben ik klein, dan weer groot.
Het ene moment ben ik zielig, dan weer stoer…
En dan de vissen van H.J. Doff
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
2.869 Mijn goudvis leidt een kalm kloosterleven
in zijn eenzame rechte waterbak.
Van hoek links naar hoek rechts duurt maar even
ook al zwemt hij op z'n dooie gemak.
Elf vingers waren toch zeker genoeg
(of had ik het verkeerd gezien misschien)
toen ik, verlegen, vijf ervan vroeg
(en waren't er vervolgens maar tien)?…
gevoel een eindeloos doel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.292 ."
een ontzettend eenzaam kind dat in de steek is gelaten door de belangrijkste mensen in haar leven
durft niet meer te praten te praten over haar gevoel
kropt alles op totdat het niet meer kan
zo komt alles er in één keer uit maar op de foute manier...
en dat alles omdat ze niemand durft te vertrouwen.…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
442 doelt
Dromen komen uit zodra
vlinders je buik laten spreken
in woorden die de boventoon
in stilte doorbreken
Dromen komen uit zodra
die blik je beantwoordend gevangen
zet in een ruimte gevuld met
een lucht vol passioneel verlangen
Dromen komen uit zodra
de verliefdheid voelbaar begint
te gloeien en je hart een antwoord
op de eenzaamheid…
Memento mori
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
880 waar geplooide handen
in wanhoop al samendrukkend
ogen naar het verleden
prevelt een verbeten mond
het laatste woord
bleken haar dekens
het kussen te laken
behoorde haar hart
tot die van de schijndode
en stierf zij
eer haar dood was gekomen…
schijn bedriegt
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.262 Een meisje staart over het water
Lijkt gelukkig
Van binnen alleen
Niemand die het ziet
Een harde wind
Vertekend gezicht
Golven van verdriet…
Ik mis je zo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.413 Op kousenvoeten
Kleurt ze haar dromen
De melodie van zilverglanzende
Klanken zo zacht
Zo warm…..zo teder
Zijn haar handen
Als vingers
Rozenplukkend
Haar levensboek bespelen
In de morgen dauw
Van pril ontwaken
Met een blos op haar wangen
Spreken haar ogen
De taal van haar hart
Zelfs als ze glimlacht
Fluistert ze
“ik mis je zo”…
Duistere charme
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
697 Alsof het stralende licht van de tijd dooft
En mij zeeën van herinneringen geeft
Biedt de nacht mij de troost van de dag
Zonder schaamte komt zij elke dag tot mij
Zodat ik dingen zie, die ik overdag niet zag
Wanneer de tijd dan weer gaat schijnen
Laat het de duistere charme verdwijnen…
steppegras
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.460 de eenzaamheid drukt met volle gewicht,
op lang vervlogen dagen,
op zwoele zweterige nachten,
in een angstig schemerlicht.…
Prikkend in mijn rug
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
699 daar waar
ik wankel toch
de lijn heb uitgezet
belet het evenwicht
me nog de drempels
steeds te nemen
keer op mijn
schreden terug jouw
ogen prikkend in mijn rug…
Wie...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.395 Versleten schoenen
Vergeten leven
Versleten kleren
Vergeten mens
Versleten lichaam
Vergeten wie je ooit was….…
Verloren ziel
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.375 Alleen geleden
In verdronken maanden
Immense leegte
Zonder baken
Een terminus post quem voor mijn geest
Die niet begreep
Waarom de sluier van stilte
Mij moest omhullen
Geen fluistering
Die mij doet hunkeren
Naar de terugkeer
Van weleer
Verdwalen voor weken
In mijn verleden
Waar ik zal rusten
En smachten naar jouw verloren ziel…
Jij denkt
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.606 Jij denkt dat ik de weg ken
Jij denkt dat ik sterk ben
Maar wat jij ziet
Dat ben ik helemaal niet
Jij verbeeldt je dat ik weet waarvoor ik leef
Jij verbeeldt je dat ik weet welke zin het heeft
Maar je ziet niet hoe verward ik eigenlijk ben
En dat ik de zin van het leven niet ken
Jij gelooft dat ik weet hoe alles gaat
Jij gelooft dat ik…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
altijd lief
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
1.279 over het scheppen van de juiste afstand
weggaan om te blijven, jezelf herkennen
in wat is geweest en verlangen naar
een beter onherkenbaar dubbelleven
je met het andere gewone omringen
getroffen worden door een détail
mezelf en jou daarin tegenkomen
me afvragen hoe wij zijn gegroeid…
Met stromen mee
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
855 Zo ik iets ben, de wind allicht
die kruipt onder opbollende
zomerjurken, teder eenzame dijen streelt
zich soms vergist en verder gaat
een zeilboot onderweg naar een zee
waar palingen paren, sterven
en tevreden ten ondergaan
dromen van glasaaltjes onderweg
*bij een foto van Willem A. Hoogduin…
na kerst
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
2.822 Ik zet nog even het
kerstboompje aan
ik wil het tot de tiende
of elfde laten staan
Die lampjes! IK
wil ze nog zien!
En morgen is het
gedaan, misschien.
Misschien? dat is de vraag!
god, gun mij, zo'n
na-kerst-dag, nog graag.
ik wil beleven, totaal,
in liefde, of onbemind
de vreugde van het kerst geboren kind.
het feitelijke…
Haar kleur
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.361 in zilver lopen nu twee banen
vanaf haar slapen langs het bruin
ze zullen weldra gaan verdwijnen
in volkomen grijs tot aan de kruin
bleef ze lang geconserveerd
nu gaat het slijten extra snel
spanningen, met kracht geweerd
tekenen haar uiteindelijk wel
ze kan nog kiezen voor schijnbare jeugd
de haren verven in een warmere tint
maar dat…
Lorelei en het getal pi
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.300 woordje van jou tegen de drank
en de voortschrijdende dementie
weet niet meer wie ik ben voor jou
waar ik eindig en jij begint
me in de morgen samenraap
nog steeds verbaasd over
uit hoeveel stukken ik besta
je mag me ook laten, meis
een roestbruin aapje met rheuma
in een schuddende boom op een berg
die een vulkaan blijkt te zijn
zich…