Alle inzendingen over groter groeien

3808 resultaten.

Sorteren op:

Het einde

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Het einde bereikt in uitersten en ervaring is Rijker in glorie en groter dan franje in stadions Vol van gelijken in namen en woorden Afscheid van oude doch wezenlijke dingen Proberen niet mee te nemen in een nieuw begin waar Wij zullen staan als onwetende wetenden dat niemand zich Kan losmaken voor altijd Een vleugje verbrand een randje met…
Amende14 februari 2017Lees meer >

Het heelal

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
Ik zou willen weten of ze ook een soort God hebben, of er stukjes Marsland zijn die zich willen afscheuren van het grotere geheel. Hebben ze daar chocoladerepen die naar onze planeet zijn genoemd, en of ze daar ook liedjes hebben met als titel “Life on Earth?”…

Er is een vrede

gedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.916
O dan zal ik, ontroerd èn trots, beseffen Dat ik mijn volste jeugd in liefde gaf Aan 't hart dat groter was dan liefdes lijden.…

hier sta ik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
hier sta ik dan een oude eik wiens takken ooit jong en groen nog zich verstrengelden met een appelboom uit de wortels van die omhelzing entten zich de loten die schuilend eerst groter groeiend later uit onze schaduw traden zo is vol het leven in het kleine woud dat wij samen waren tot rot op zekere dag ziek en dodelijk mij…

De eerste keer dat je je herinnert dat je dat deed

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.179
Maar het is enkel voor een deel zoals je je kan herinneren, een groter deel zoals je denkt dat het was. Je schuift dat wat je je herinnert verder uit elkaar, om nog een keer te zoeken. Om daar met je heer herinnering rond te lopen, jij wijst hem iets aan alsof het van jou is en daarna wijst hij jou iets aan, maar waar is hij nu?…

blijven ademen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Het is hun laatste rechte lijn waarin het gemis groter is dan het genot. Wat hen in leven houdt, is de nabijheid van hun kinderen en kleinkinderen, de nakende geboorte van dat eerste achterkleinkind. Ontzeg hen dat contact en je koppelt hen af van hun zuurstofmasker.…

Socrates

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
" Methodisch leerde hij ons redeneren Hoe men argumenten kon definiëren Politiek gekrakeel deed hem niet veel Het ging hem om het grotere geheel Aristocratisch en ondiplomatiek Bespotte hij de democratie satiriek En toen er een strijd om werd begonnen Die niet door zijn kant werd gewonnen Was hij opeens de grote ondeugd Aangeklaagd…

ONGEHINDERD

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
's Heren wet wil zwervend én honkvast waren, ruim denken en minnend gevoel ontvangen, zich groter dan de rede verklaren.…
Han Messie19 september 2020Lees meer >

Een eigen tijdpad

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 411
er zal een knop worden omgezet waarvan de werking een eigen tijdpad in de toekomst heeft gelegd voor de geschiedenis van het nieuwe menselijk ervaren wij leven samen met anderen en alle zaken om ons heen in een grotere interactie dan wij ooit hebben geweten zo ook zijn onze patronen in de maatschappij al generaties ingeslepen…
wil melker14 oktober 2023Lees meer >

ZANGLES. na een halve eeuw

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
halve eeuw (1975) hij is Engelssprekend en jong hij is goed, steengoed als zanger en als docent doch ik de oudere zanger wat een nervositeit, angst wat een ongekende emotie maar ook wat een eigenheid waarachtigheid en echtheid opnieuw te mogen beginnen mijn ademhaling een ramp zo ook mijn pianissimo "Maar klein zingen maakt je groter…

Eenzaam in het duister

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
De slordige angstwoorden op de potloodmuur vervagen maar de angst dat stilte onheil brengt wordt groter en eenzamer in het gedoemde alleen zijn de klok en het duister als boezemvriendinnen van de onzekere toekomst geen zware stappen geen literaire plicht geen loze antwoorden of zotte vragen maar altijd eenzaam in die nachten niemand…

Esthetisch kapitaal

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 999
De wind waait guur de laatste bomen kaal De lucht is grijs, de tijd voor velen grauw Participatiemaatschappij lijdt kou Dan hoor ik plots: “…esthetisch kapitaal…” Hoe kan een land waarin zo’n woord ontspringt genivelleerd en vaal zijn? Nee, dat swingt!…

Levensboom

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
Van het ontwaken van nieuwe dag tot diep in de nacht zal ik jou een ruimte om te groeien en een tijd om te bloeien geven Schuilen onder jouw hangende weelde of genieten van het heerlijke effect van stilte, even helemaal geen geluid om mij heen waardoor ik naar binnen keer tot rust komt.…
CB20 april 2022Lees meer >

Stille parels

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.113
In een woelige zee Dansen golven rollend Naar de kust Oesters schuifelend Op de bodem van die Enorme watermassa Schijnbaar oneindig veel Ondenkbaar intens Verweven met de groei Van de schoonheid van de Oceaan die rein de illusie van Het leven tilt boven de Waarheid van de liefde tussen Jou en mij.…

de sirenes aan hun graf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 858
voorbij het koren rijpen rijdt de dorser naar zijn loon waar vroeger boeren bundels bonden groeien granen uit een kloon bomen krijgen nu de lengte van de plukkers van het fruit de takken zijn vol vruchten en de herfst al ver vooruit waar is de boerderij gebleven het rieten dak, de lange stal er staan geen bomen langs de dreven de voedersilo…
wil melker13 augustus 2005Lees meer >

Mijn leven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Zonder haar voel ik me klein, maar zij laat mij groeien. Zij is als de lente, zo zonnig en fris. Ze verjaagt mijn kille winter, ik ben blij als ze er is. Ze smelt mijn sneeuw, ze leert me over houden van. Met haar doe ik dingen, die ik normaal niet kan. Maar ìk was de zon, en zìj was de sneeuw.…
Meerth9 oktober 2003Lees meer >

Drenkeling

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.807
Terwijl zij de netten uitwerpt in een wolk van schuimspatten krijst de drenkeling en hijst zich aan boord, In de diepte een verzonken stad onder wuivend wier, een mossig koord leidt naar het schip gekraakt in een donderslag Nu rest er vermolmd hout, groeien er koralen op de mast, de oeroude glorie ligt aan scherven terwijl zijn tranen bederven…
Wimper1 april 2003Lees meer >

stompjes schrijven poezie

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.059
schrijven poezie ze kauwen lang op mijn geweten slikken doen ze echter niet mijn teksten blijken geniaal te zijn alleen hun geesten weer te klein ik schrijf met bloed in ieders hart, dat voelt vertrouwd en heel apart ben de blauwe bloem in het koren, ze maaien maar die kleur gaat niet verloren ik zaai letters en mijn zinnen groeien…

geurt zoeter dan de herfstnacht

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.171
zal ik je oogsten voor de regen vlaagt en wind de bladeren verjaagt je kleurt nog zomers in de lage zon de late warmte doet je bloeien ieder straaltje is er één zij zullen jou uiteindelijk tot volle wasdom laten groeien je rijpt nog sneller dan ik dacht geurt zoeter dan de herfstnacht naar jou verlangen smaakt zo zacht verleidelijk…
wil melker14 september 2004Lees meer >

met jou in mijn buik

hartenkreet
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 5.324
Groei maar lekker door. En als je er klaar voor bent ben ik er hoor. Ik ga proberen de beste mama voor jou te zijn. Je laten opgroeien zodat je straks kan zeggen: mama het was fijn. Het zal best wel eens moeilijk zijn. Ik kan je niet altijd behoeden tegen pijn. Dag lief klein kindje ik wacht op jou.…
linda van erp20 september 2007Lees meer >

bramenplaag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
landgenoten vrij gevestigd in gastvrij frankrijk klagen hun bramen groeien te heftig ze schrijven privé uit hun stulp om publieke steun tegen die plagen op hun landgoed en tegen fransen die communautair weer niet te hulp wel op trekvogeltjes raak schieten ze zeggen ga breken rukken en branden met glacé's tegen bloed aan je handen of…

Polikliniek

gedicht
3.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 33.148
Sluit op zijn rug die rare mond die fluistert over ongepaste groei en dood. Na afloop benen wij, veldheren, door de gangen langs brancards, langs richtingwijzers naar de hel van 'kinderonc.'en 'mort.'. 'Dood aan de ziekte', roepen wij, en: 'wat is pijn'.…

als woorden schuren

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 959
breken korsten af die leegte maskeren van pijnlijke vuren denkend worden zíj jaren verdoofd dan wel verdrongen in vleesgeworden lichaamstaal en zijn kennelijk door een vroege duivel afgedwongen hoe zeg ik nog je mag er zijn als goud smelt in warmte wat zeg ik nog als de tong slechts wonden kwelt hoe kan jouw, mijn boom groeien…

Duizenden Armen

hartenkreet
3.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.867
pracht Geurend mooi bloeiend Verraderlijk haar kracht Zoals onze liefde kwam Bruidssluier witte pracht Gedrapeerd intens wild Slingerend en zoekend Genegenheid versmolten Bruidssluier witte pracht kwetsbaar strelend zacht Langzaam vergroeiend In diepe verbondenheid Bruidssluier witte pracht Woekerende onschuld Gevangen in haar groei…
car13 juni 2007Lees meer >

Dromen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
Dromen komen uit zodra je een landschap in je hart voelt groeien waarin bloemen groen licht geven voor waar je hart op doelt Dromen komen uit zodra vlinders je buik laten spreken in woorden die de boventoon in stilte doorbreken Dromen komen uit zodra die blik je beantwoordend gevangen zet in een ruimte gevuld met een lucht vol passioneel…
Namasté17 februari 2008Lees meer >

terug vooruit

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 834
in momenten van nutteloosheid dwaal ik af en ruik de zoete geuren weer, rond vreugde en misère uit een jeugd proef ik weer het bitter van vervlogen liefde die zo jong en sterk leek, maar sneller nog was opgelost dan de illusie groeien kon er schijnt geen weg meer terug hoewel de deur nog licht doorlaat op de drempel liggen als een buffer…

Lofbetuiging

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.440
Ranken twijgen enten loten nijgen winden mee te zwichten naast te groeien naar het licht en oude schaduw te vergroten Stam hout vast aan wirwarkruin durft elk takje te beloven het verleden komt weer boven ook al herfst geblader bruin Wortels weten zich doordrongen in jouw voedzaam rijke hoven die de levenskans vergroten Van je pit toomloos…
WOLF28 november 2006Lees meer >

Momenten van een vroeger nu

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Op die momenten Wanneer de bladeren kleuren Of juist groeien Wanneer de wereld wit wordt Of juist groen Denk ik aan jou Momenten van een vroeger nu Verstillen als tableau vivant Op plaatsen waar je nooit bent geweest En de wereld staat even stil Mijn tranen vallen Herfstbladeren in de vijver Om wie je was en hoe ik toen was En om hoe…
sophie31 december 2006Lees meer >

Panta rhei

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 925
I Het ijs werd weer water de zee weer woest en ik danste op de golven van mijn dromen blauwe nachten voorbij en in het zoeklicht van de rode maan leek het kleine geluk steeds meer te groeien als de wilgenroosjes en de wilde lelies en zelfs de nachtvlucht van de zwaluw bleef niet ongezien.…

Lief, klein meisje

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.160
omhelst je heel broos, rusteloze beelden schreien meedogenloos tenger wordt de toekomst ze sluit je op in de nacht, de angst blijft aan je knagen, losgewoeld door zwarte tranen maar je zult het zien, lief klein meisje, de liefde in je eigen ik zal groeien…