3808 resultaten.
Het einde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
617 Het einde bereikt in uitersten en ervaring is
Rijker in glorie en groter dan franje in stadions
Vol van gelijken in namen en woorden
Afscheid van oude doch wezenlijke dingen
Proberen niet mee te nemen in een nieuw begin waar
Wij zullen staan als onwetende wetenden dat niemand zich
Kan losmaken voor altijd
Een vleugje verbrand een randje met…
Het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Ik zou willen weten of ze ook een soort God hebben,
of er stukjes Marsland zijn die zich willen afscheuren
van het grotere geheel.
Hebben ze daar chocoladerepen die naar onze planeet zijn genoemd,
en of ze daar ook liedjes hebben met als titel
“Life on Earth?”…
Er is een vrede
gedicht
3.2 met 9 stemmen
3.916 O dan zal ik, ontroerd èn trots, beseffen
Dat ik mijn volste jeugd in liefde gaf
Aan 't hart dat groter was dan liefdes lijden.…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hier sta ik dan
een oude eik
wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom
uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij…
De eerste keer dat je je herinnert dat je dat deed
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.179 Maar het is enkel voor een deel
zoals je je kan herinneren,
een groter deel
zoals je denkt dat het was.
Je schuift dat wat je je herinnert
verder uit elkaar,
om nog een keer te zoeken.
Om daar met je heer herinnering
rond te lopen,
jij wijst hem iets aan
alsof het van jou is
en daarna wijst hij jou iets aan, maar waar is hij nu?…
blijven ademen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Het is hun laatste rechte lijn
waarin het gemis groter is
dan het genot.
Wat hen in leven houdt,
is de nabijheid van hun kinderen
en kleinkinderen,
de nakende geboorte van dat
eerste achterkleinkind.
Ontzeg hen dat contact en je
koppelt hen af van hun zuurstofmasker.…
Socrates
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 "
Methodisch leerde hij ons redeneren
Hoe men argumenten kon definiëren
Politiek gekrakeel deed hem niet veel
Het ging hem om het grotere geheel
Aristocratisch en ondiplomatiek
Bespotte hij de democratie satiriek
En toen er een strijd om werd begonnen
Die niet door zijn kant werd gewonnen
Was hij opeens de grote ondeugd
Aangeklaagd…
ONGEHINDERD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 's Heren wet wil zwervend én honkvast waren,
ruim denken en minnend gevoel ontvangen,
zich groter dan de rede verklaren.…
Een eigen tijdpad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 er zal een
knop worden
omgezet waarvan
de werking een
eigen tijdpad in
de toekomst
heeft gelegd voor
de geschiedenis
van het nieuwe
menselijk ervaren
wij leven samen
met anderen en alle
zaken om ons heen
in een grotere
interactie dan wij
ooit hebben geweten
zo ook zijn onze
patronen in de
maatschappij al
generaties ingeslepen…
ZANGLES. na een halve eeuw
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
593 halve eeuw (1975)
hij is Engelssprekend en jong
hij is goed, steengoed
als zanger en als docent
doch ik de oudere zanger
wat een nervositeit, angst
wat een ongekende emotie
maar ook wat een eigenheid
waarachtigheid en echtheid
opnieuw te mogen beginnen
mijn ademhaling een ramp
zo ook mijn pianissimo
"Maar klein zingen maakt je groter…
Eenzaam in het duister
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
174 De slordige angstwoorden
op de potloodmuur vervagen
maar de angst dat stilte onheil brengt
wordt groter en eenzamer
in het gedoemde alleen zijn
de klok en het duister
als boezemvriendinnen
van de onzekere toekomst
geen zware stappen geen literaire plicht
geen loze antwoorden of zotte vragen
maar altijd eenzaam in die nachten
niemand…
Esthetisch kapitaal
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
999 De wind waait guur de laatste bomen kaal
De lucht is grijs, de tijd voor velen grauw
Participatiemaatschappij lijdt kou
Dan hoor ik plots: “…esthetisch kapitaal…”
Hoe kan een land waarin zo’n woord ontspringt
genivelleerd en vaal zijn? Nee, dat swingt!…
Levensboom
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
530 Van het ontwaken van nieuwe dag tot diep in de nacht
zal ik jou een ruimte om te groeien en een tijd om te bloeien geven
Schuilen onder jouw hangende weelde of genieten van het heerlijke effect van
stilte, even helemaal geen geluid om mij heen waardoor ik naar binnen keer tot rust komt.…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 In een woelige zee
Dansen golven rollend
Naar de kust
Oesters schuifelend
Op de bodem van die
Enorme watermassa
Schijnbaar oneindig veel
Ondenkbaar intens
Verweven met de groei
Van de schoonheid van de
Oceaan die rein de illusie van
Het leven tilt boven de
Waarheid van de liefde tussen
Jou en mij.…
de sirenes aan hun graf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
858 voorbij het koren rijpen
rijdt de dorser naar zijn loon
waar vroeger boeren bundels bonden
groeien granen uit een kloon
bomen krijgen nu de lengte
van de plukkers van het fruit
de takken zijn vol vruchten
en de herfst al ver vooruit
waar is de boerderij gebleven
het rieten dak, de lange stal
er staan geen bomen langs de dreven
de voedersilo…
Mijn leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.101 Zonder haar voel ik me klein,
maar zij laat mij groeien.
Zij is als de lente,
zo zonnig en fris.
Ze verjaagt mijn kille winter,
ik ben blij als ze er is.
Ze smelt mijn sneeuw,
ze leert me over houden van.
Met haar doe ik dingen,
die ik normaal niet kan.
Maar ìk was de zon,
en zìj was de sneeuw.…
Drenkeling
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
3.807 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er vermolmd hout,
groeien er koralen op de mast,
de oeroude glorie ligt aan scherven
terwijl zijn tranen bederven…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren
ik zaai letters en
mijn zinnen groeien…
geurt zoeter dan de herfstnacht
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.171 zal ik je oogsten
voor de regen vlaagt en
wind de bladeren verjaagt
je kleurt nog zomers
in de lage zon de late
warmte doet je bloeien
ieder straaltje is er één
zij zullen jou uiteindelijk tot
volle wasdom laten groeien
je rijpt nog sneller dan ik dacht
geurt zoeter dan de herfstnacht
naar jou verlangen smaakt zo zacht
verleidelijk…
met jou in mijn buik
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
5.324 Groei maar lekker door.
En als je er klaar voor bent ben ik er hoor.
Ik ga proberen de beste mama voor jou te zijn.
Je laten opgroeien zodat je straks kan zeggen: mama het was fijn.
Het zal best wel eens moeilijk zijn.
Ik kan je niet altijd behoeden tegen pijn.
Dag lief klein kindje ik wacht op jou.…
bramenplaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
840 landgenoten vrij gevestigd
in gastvrij frankrijk klagen
hun bramen groeien te heftig
ze schrijven privé uit hun stulp
om publieke steun tegen die plagen
op hun landgoed en tegen fransen
die communautair weer niet te hulp
wel op trekvogeltjes raak schieten
ze zeggen ga breken rukken en branden
met glacé's tegen bloed aan je handen
of…
Polikliniek
gedicht
3.6 met 42 stemmen
33.148 Sluit op zijn rug die rare mond die
fluistert over ongepaste groei en dood.
Na afloop benen wij, veldheren, door de
gangen langs brancards, langs richtingwijzers
naar de hel van 'kinderonc.'en 'mort.'.
'Dood aan de ziekte', roepen wij, en:
'wat is pijn'.…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt
hoe kan jouw,
mijn boom groeien…
Duizenden Armen
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
1.867 pracht
Geurend mooi bloeiend
Verraderlijk haar kracht
Zoals onze liefde kwam
Bruidssluier witte pracht
Gedrapeerd intens wild
Slingerend en zoekend
Genegenheid versmolten
Bruidssluier witte pracht
kwetsbaar strelend zacht
Langzaam vergroeiend
In diepe verbondenheid
Bruidssluier witte pracht
Woekerende onschuld
Gevangen in haar groei…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
442 Dromen komen uit zodra
je een landschap in je hart voelt
groeien waarin bloemen groen licht
geven voor waar je hart op doelt
Dromen komen uit zodra
vlinders je buik laten spreken
in woorden die de boventoon
in stilte doorbreken
Dromen komen uit zodra
die blik je beantwoordend gevangen
zet in een ruimte gevuld met
een lucht vol passioneel…
terug vooruit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
834 in momenten van nutteloosheid
dwaal ik af en ruik de zoete geuren weer,
rond vreugde en misère uit een jeugd
proef ik weer het bitter van vervlogen liefde
die zo jong en sterk leek, maar sneller nog
was opgelost dan de illusie groeien kon
er schijnt geen weg meer terug
hoewel de deur nog licht doorlaat
op de drempel liggen als een buffer…
Lofbetuiging
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
3.440 Ranken twijgen enten loten
nijgen winden mee te zwichten
naast te groeien naar het licht en
oude schaduw te vergroten
Stam hout vast aan wirwarkruin
durft elk takje te beloven
het verleden komt weer boven
ook al herfst geblader bruin
Wortels weten zich doordrongen
in jouw voedzaam rijke hoven
die de levenskans vergroten
Van je pit toomloos…
Momenten van een vroeger nu
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.542 Op die momenten
Wanneer de bladeren kleuren
Of juist groeien
Wanneer de wereld wit wordt
Of juist groen
Denk ik aan jou
Momenten van een vroeger nu
Verstillen als tableau vivant
Op plaatsen waar je nooit bent geweest
En de wereld staat even stil
Mijn tranen vallen
Herfstbladeren in de vijver
Om wie je was en hoe ik toen was
En om hoe…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 I
Het ijs werd weer water
de zee weer woest en ik
danste op de golven
van mijn dromen blauwe nachten
voorbij en in het zoeklicht
van de rode maan
leek het kleine geluk
steeds meer te groeien
als de wilgenroosjes
en de wilde lelies en zelfs
de nachtvlucht van de zwaluw
bleef niet ongezien.…
Lief, klein meisje
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.160 omhelst je heel broos,
rusteloze beelden schreien meedogenloos
tenger wordt de toekomst
ze sluit je op in de nacht,
de angst blijft aan je knagen,
losgewoeld door zwarte tranen
maar je zult het zien,
lief klein meisje,
de liefde in je eigen ik
zal groeien…