32564 resultaten.
moedertaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 zelfstandigheid
mijn prachtige lieve meid
zo hoor ik je graag
in je zingen en je lach
in elke dag
zo help ik je graag
in je vragen en je delen
en niks kan ons dan schelen
zo zijn wij graag
in samen en onszelf zijn
zonder schone schijn
zo ben ik er graag
in alles en altijd
in je blijheid en je droefheid
zo ben jij er graag
in je warmte…
Vage woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 uitverkoren om de
boodschapper te horen
als dadelijk ook op de
schoongeveegde grond
de mededeling komt
jij lacht en ziet
takken driftig zwiepen
in hun schrijverij
net als het blad horen
zij er in samenspraak
ook helemaal bij
ik zie jou de stammen
met liefde omarmen
voor gezamenlijke hugs
de winter moet nog
komen maar jouw warmte…
LAIS CCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 In de vergeten warmte van de hand,
in ’t strelen van gebrek aan tastbaarheid,
in ’t grijze vlak waar het is aanbeland,
klinkt luide slechts de slagzin van de tijd.
Elk ogenblik wordt galm van eeuwigheid,
signaal dat rot in rot meer rot verzendt.
Het hoefde niets want niets was het bekend,
maar in het zwart verscheen fataal de lach.…
kleine dingen groot verlangen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
505 jouw warmte bijvoorbeeld
het behaaglijke van dicht
bij elkaar schuilen in een abri
voor de storm...
en in het vroege voorjaar
't reikhalzend uitzien naar
het allergroenste groen
samen de voorjaarszon voelen
op de nog zo blanke huid...…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.
Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door…
Binnenkamers muren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 ik zag je lachen
in zacht wiegen
kaatste gesso
alle kleuren van
liefde uit basis wit
je penselen hand
verbond de emoties
die wit dartelend
zich eindelijk
gingen laten zien
nog in de vormen
van misschien een
der prematuren die
een eigen leven leidde
binnenkamers muren
jij danste en zong
de mantra’s die
kleuren warmte gaven…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
Gewone mensen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
421 het was niet
de eerste blik die
overweldigend was
het vonkte meteen
waar geladen deeltjes
mij raakten en
hun energie een
miraculeus zachte
landing maakten
mijn huid veranderde
in een eindeloos
verlangen naar meer
waarbij de
intensiteit warmte
kleurde naar rood
wij zij gaan lopen op
blote voeten in het gras
waarbij wind…
Genieten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Lopend en al zingend
Laat ik mijn gedachtes buiten rusten
Ik zie de bomen, zo groot als zij zijn
Ik zie de wolken zwevend
als wollen dekens
Mijn hart klopt door mijn lichaam
Maar de rust in mij laat hem weten dat het goed is
Om alles te herpakken
De lucht is koud maar mijn lichaam warmt op
Door het lopen
probeer ik weer te genieten
En ik…
December
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 De laatste maand december
met moede dagen kort en koud
zoeken naar genegenheid en warmte
in iemand die innig van ons houdt.
Liefde moet ons blijven dragen
doorheen een sombere tijd
van storm, sneeuw en regenvlagen
tot het licht van kerstmis ons bevrijdt.…
Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
512 Handen die reiken;
Maar kan er niet bij;
Net juist die anderhalve meter en veel meer;
Maakt de weg niet vrij;
Ben pas thuis als ik je mag vasthouden;
Warmte mag ontvangen;
De leegte verbannen;
Intens verlangen.
Ik wil naar huis;
Een knuffel wat op mij wacht;
Liefde en begrip;
Mijn hart weer lacht.…
Als levens franje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 zelfs aan
de hellepoort
wenkten je handen
liet je lach
de zonde door
als levensfranje
jij wees
het grijs de weg
die met knallen
was belegd en
waar jouwers nog
misnoegen grauwden
hen was
hemel beloofd
maar zelfs onder
de regenboog
konden zij geen zon
en warmte vinden
versteende hagel
vernielde vruchten
zij grepen weer mis…
De knoet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ik liet het
rafelen toe
omdat ik moe
was van de knoet
de strak gedraaide
schoonheid sloeg
een leven lang
genadeloos toe
pas later gingen
we pluizen vonden
verschillende huizen
die welkom boden
ook in die
warmte daar
konden wij helaas
onze draai niet vinden
want in de rafels
schitterden nog
ongeziene kleuren die
bijzonder…
Een Huis Een Thuis
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
621 wat stenen
een dak
een ruimte
een huis
je bewaarde mijn boeken
deelde m’n muziek
gedachten stille geheimen
je was mijn kluis
nu ik je ga verlaten
heb ik pas in de gaten
hoe belangrijk je
voor me was
hier kon ik in stilte huilen
en schaamteloos lachen
in jouw kon ik mij verschuilen
jij bood geborgenheid en warmte
jij die…
Niets extravagants
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
503 je verzuimde
tijdens je tocht
langs het hemelruim
het beperkend wit
weg te vegen
om ons de zon en
haar dominante
plaats in het blauw
vol warmte te
laten herleven
in jouw brede
armzwaaien wiekten
wolken weg regenden uit
losten op in een zonnig
vrij baan te gaan voor
hen die met vlijt en zuinig
zijn hun vrijheid hadden
gespaard…
Zoete woorden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
555 we schrijven
bij elkaar blijven
samen in tal van
zoete woorden
hoor soms een
lach opbloeien
die warmte
en kleur geeft
aan wat wij ordenen
in een wereld die
niet meer de onze is
wij hebben ons vergist
dachten te delen
emoties en beelden
maar eigenzinnigheid
verstond geen ander
woord dan doodslag
en brute moord
weer is er geen…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…
Voorzichtig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 brekend
lieten zij
hun blikken
langs de
mensen gaan
de warmte
en het
lange staan
heeft hen
zeker geen
goed gedaan
waar
samen nog
ondersteunde
bleef stabiliteit
de enige factor
waar ieder op leunde
toch
ademden
allen hoop
en wisten in
vol vertrouwen
verder te gaan
nog niet
vandaag maar
wel in samen
als…
de ijl tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
412 trots staat nog
het silhouet
tegen de koude
avondlucht
waar schrale zon
contrasten van
immense
verwoesting
laten verbleken
zo dat warmte
van binnenuit
geen kleuren meer
kunnen geven
waar alleen
het zinloze
gedonder van
de inslagen de
dood doet leven in
verscheurde kleding
die kapot wappert
in de verdere ver
ontmenselijking…
Een lach die de hemel zag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 zij wist niet
van die andere
ogen hun kijken
en haar mogen
de acceptatie en
het tikje jaloezie
zij zo lang
licht en blond
een echte griet
zij dacht niet
op te vallen
tussen duizenden
maar ieder met
gevoel voor warmte
herkende haar
zij twinkelde
meteen blik vol
lieve sympathie
haar lach heeft
allen voor haar
ingenomen met…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 ik heb je
gewassen
met warmte
van zonlicht
op een vroege
sprankelende
lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten…
Een enkele haan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
450 er wolkten rode
strepen door
rekeningen warmte
van de zon in lijnen
naar onpeilbaar hoog
de aarde ging
op slot voordat
zij totaal beroofd
en neergeslagen
sterven zou
compassie met al
wat leeft bleek
vergeten wilde men
in herinnering niets
meer van weten
egotripperij was er
weer als de kippen bij
om met andermans
veren te pronken…
Pitriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 Een mandje geweven van riet,
in de warmte van de zon, teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de grondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde…
Ritsels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
245 De herfst ritselt
de laatste warmte bij elkaar
en de kruinen scheef
van wat niet houden kan
wijl witgeblazen wolken
schuiven over stervend groen
het licht valt anders nu
en zet de toon
voor krimpende dagen
het blad bekent weer kleur
en geur van
schoonheid door verval
de bladeren ritselen
in ons gemoed
en vragen
vinden weer hun weg…
HEMELGELUK, HARTE-SMARTEKREET tbv HEMELPOST bij afsluiting KAS ROUWEN EN VIEREN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
469 HEMELGELUK
Er is veel post voor de hemel
Hemelpost
woorden vol passie en met warmte geschreven
in de Kas van Rouwen en Vieren
door honderden alhier op aarde
daar laten we nu het vuur op los
zodat het opgaat in de hoogte
en ver stijgt boven de wolken
en wie goed kijkt en fijn voelt
voelt geluk neerdalen uit de Hemel
Hemelgeluk
De…
Doodstil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
364 Je warmte voel ik binnen nog alleen,
zonder iets te zeggen. Jij verdween.…
Ode aan de strandtent
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
346 Dank alle strandtenten
met wapperende vlaggen
die open zijn weer in de lente
schuilplekken op alle momenten,
bij storm en bij regen
Je kunt je verheugen op hen
na kilometers alleen op het strand,
jezelf laven aan warmte, aan rusten
drinken en eten
Terwijl door het raam
de zee, vissersbootjes,
het zand te zien,
op de achtergrond veel…
Aan het eind van de laan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
177 laan
die oplicht aan de overkant
Mijn kameraad heeft me vaak
tegengehouden, liet me niet
wegzinken in mijn verlangen
liet mijn voeten niet schuifelend
ritselen door de herfstbladeren
om naar haar toe te gaan
naar het lachje om haar lippen
in de parelende lucht, geurend
naar beginnende verrotting
denkend aan haar zachte huid
haar warmte…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind
de laatste warmte…
Sporen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.936 berijkt me niet meer
je bent te ver weg van mij
Ik voel de warmte van jouw hand
die mij nog steeds vasthoudt...…