7557 resultaten.
Werelderfgoed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 Er zit een zware neger op mijn schouder
Met dikke lippen en zo zwart als roet
Die neger roept: ‘Hé man.. ik zit hier goed’
Ik word in een paar maanden eeuwen ouder
En ieder jaar zo rondom Sinterklaas
Fluistert hij in mijn oor: ‘Volhouden baas’…
Offer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 in een patstelling
wachten de stukken
op het grote schaakbord
schreeuwend wacht een paard
op zijn noodlotssprong
het offer dient gebracht
voor het redden
van de witte koningin
oude slagvelden herleven
eeuw na eeuw
zwart-witte vierkanten
weerspiegelen de strijd
op leven en dood…
Over asperges steken.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
647 Vaak blijkt bij dit soort activiteiten
Dat de schoorsteen eerst moet roken
Want hoeveel van het witte goud
Wordt er zwart in de zak gestoken.…
Repatriëring
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Twee grote grijze vogels
staan in de brandende zon
vlaggen wapperen
zwarte bolides rijden
stapvoets tot zij
stilhouden
moedige mannen
en vrouwen dragen
kisten, zij aan zij
naar de gereedstaande
wagens, om ze daar
in te schuiven
dan vervolgens
te salueren
(ze welkom thuis te heten )…
Te leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Voel het zwart
aan zekerheden zagen
als de onmacht weer gedijt
voel de pijn
aan witte randen knagen
tot de tijd de scherpte slijt
want het leven
laat zich niet voorspellen
elke uitkomst is onzekerheid
maar te leven
is altijd wel een keuze
elke keuze een mogelijkheid…
Slecht nieuws...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
944 Grond verdwenen
gedachten op zwart
trillende benen
en een bonkend hart
Brandende ogen
zo verward
hoofd gebogen
bloedend hart
Mond verbeten
vol met smart
wil niet eten
verslagen hart
Stil gezet
en getart
in gebed
met mijn hart…
novemberrozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 ik breng de avond door
met een trein in mijn hoofd
tijd is op dit moment
geen beweging
zwarte inkt aait mensen
om me heen, er is zoveel pijn gebleven
alsof ze nog wachten
op iets dat er al is maar dat ze niet
kunnen verstaan
ooit zaten ze samen in een kamer
in het nachtlicht
zoals ik
was de stilte genoeg
om te huilen…
Schizo
gedicht
5.0 met 2 stemmen
2.808 Ik wacht
tot ik droom over sluitertijden, ruitenvloeistof
en gekleurde waaierstaarten in een zwarte oceaan.
Dan kruipt alles door één kanaal naar buiten.
Ik open mijn rookgordijn en lig gespleten
over twee kussens verspreid.
----------------------------
uit: "Hollands Maandblad".…
Glaucoom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Licht
dat uit je ogen
vervaagt
tot wazig beeld
het veld van zien
wordt kleiner
versmalt tot
een kokertje
klein als een speldenknop
het grijs
dat wint terrein
verduistert
zwart
de wereld om je heen
je richt je op gevoelen
horen
ruiken
proeven
misschien
een anders zien…
Echo in de nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
561 Hoe weergaloos
is de echo in de nacht
nu alle bomen zwijgen
in het tekenland
van mijn verdriet
waar het potlood
zwarte lijnen trekt
naar een rivier
van tijdloze woorden
om de stilte niet te horen
die zwijgt in mijn hart
om de liefde niet te vermoorden
die bij me bleef toen jij stierf
in al die mooie woorden.…
Schaduw als contrast
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 ik heb wat
zon gepakt uit de
grote voorraad dag
kleur zacht de
dingen om me heen
met schaduw als contrast
soms sombert
zwart de balans
die ik voor ogen had
dan koester ik
met warmte een
wat lichtarme kant
schep zo mijn
eigen wereld in het zijn
haar delen voelt paradijselijk fijn…
een grootse dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 er gingen geen grote
dingen gebeuren
vandaag geen mirakel
er was de heroïek van
een gestropte man in een
zwart-wit streepjespak
een tandenloze krijger
die zich verstopte in
een maliënkolder
er was een kleine vlucht
vogels los van de aarde en
een zacht stromende regen
het was een
grootse dag
vandaag…
Vrijheid vogelt
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
553 je vleugelt
verglijdend
op de wind
een roep
die buren kent
van ver daarginds
vrijheid vogelt
tegen wolken
zonder volgers
nooit alleen
stippen waaieren
zwierig bijeen
scheren zwart
voorbij een
volle maan
voordat zij
naar hun eigen
rustplaats gaan…
Surrealisme
snelsonnet
3.0 met 6 stemmen
907 Gesproken tekst snoert in zijn zwarte oor:
‘Dag vriend, ik weet dat u zo binnentreedt
Geen mens die ’t ziet, u bent erop gekleed!’
Dus stapt hij in het werk van Salvador…
‘Ik zit erin, onwerkelijk, maar waar!
Die kleurenpracht! Hoe krijgt ie 't voor elkaar!'…
Treffer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
585 een liedje onvervalst
ik hoor het telkens
het lijkt gedragen
door de wind
een koude berkentak
draagt een warm lijfje
kleurig het borstje
versierend het zwart
ik stel mijn hart
voor zijn tonen open
hak de lastige knoop
uit mijn levensloop
-
dit wijsje zo oprecht
raakt me meer dan……
Claustrofobia
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
730 op de bühne een schimmendans
voorbij verloren deuren
als in harde klanken om adem
om lucht om leven
een zwarte oorlog woedt
ik wil niet maar ik moet
een beetje sterven
tussen allen in het donker
bidden om wat licht…
Zij kierde opening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 haar ogen
schaduwden
nog licht
waar donker het
alleenrecht had
zelfs het zwart
van duister bezat
zij kierde
opening en
stroomde vol
lef binnen in wat
nooit zichtbaar
was al vanaf
de allereerste dag
hier had de
schepping zich
ontbloot zonder
pottenkijkers
uit de donkere
schoot van
het universum…
tussentijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 twee mensen wachten
hoe doden zij de liefde
in de tussentijd
de aarde kleurt zwart
het wachten van gisteren
is verleden tijd
een wachtend leven
vervaagt de herinnering
aan verloren tijd
twee mensen wachten
in hen zingt het verlangen
ze doden de tijd…
Stadsnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Zwarte kraai op tak
zit sprookjes te verzinnen
in de duisternis
even bewegen
boven paden van het park
zomervleermuizen
onder grijze lucht
door de straten van de stad
zwermen toeristen
het maanlicht lacht
achter gesloten ramen
liefde ademt naakt.…
Schiermonnikoog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
667 Aan de rand van het aflopende land
De lichten
Zijn duisternis
Maar het was halverwege dat ik naar rechts keek
En hem zag komen
In zijn zwart met witte pij
Terwijl hij me in stilte voorbij ging
Liet hij me achter met mezelf op mijn eigen verlaten eiland
Onderweg naar waar de lichten licht zijn…
Jonge Nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
510 de nacht sluipt
voorzichtig naderbij
de zon geeft haar
nu de ruimte
het licht wordt
diffuus en dun
de bomen worden
zwarte dreigende personen
ze lijken mij aarzelend
te willen grijpen
en spreiden hun takken
en het besef groeit dat
ik moet zien weg te komen
de nacht behoort hun…
Sporen van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De frisse herfstwind
laat herinnering leven
regen spoelt ze weg
De zwarte takken
rouwen na verlies van hun
dierbare blaadjes
Door het te zingen
heelt en geneest de merel
zijn gebroken hart
De stilte daalt neer
in de oranje herfstzon
de natuur in rust…
Blijven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
524 Zweef nu maar voorbij de pijn, voorbij het zwart.
De raaf zal je in kneedbare ruimte en tijd beschermen.
Hij koestert de herinneringen en gedachten.
Als niets meer vanzelf spreekt, niets meer hetzelfde is.
Als ik je het meeste mis.…
aankomst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 geen weeklacht
toen ze afdaalden
naar het diepe water
een litanie slechts
van monotoon
zacht geprevel
een offerande
aan de zwarte hemel
water van de dood
geen weeklacht
in de wildernis
toen bomen braken
een ritueel slechts
van buigend barsten
naar het diepe water
toen ze afdaalden
naar de krochten
van hun ziel…
petroglief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
458 onder een eucalyptusboom
in de basaltwoestijn
wachtte ik op regen
een wachten in niets
dan het zand en het trage
afzetten van een slang
tussen al die zwarte stenen
dacht ik aan mijn moeder
en aan het kind
dat zij in het graf
in haar armen houdt
ik proefde zoute tranen
ik voelde het branden
van de genadeloze zon
ik wachtte op…
De tafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 Zwarte brandmerken kwamen,
schilferend vernis
en was van kaarsen.
Je kijkt naar dezelfde donkere hemel.
En sterren.
Ik zit aan dezelfde tafel,
eet mijn bord.
Wrijf mijn palmen over haar nerven.
Het voelt aan als vertrouwd.
Als iets dat er nog is.…
Nachtelijk beeld (voor Koen V.)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
928 De nacht verzegelt de deuren
stemmen verstommen
In het diepst van het donker
gonzen verhalen in stenen
De bomen als trouwe wachters
zwijgend in de duisternis
Het landschap vindt lucht
waar het licht ontbreekt
In zwart fluwelen jas banjert
iets door slaperig gras…
Boreaal
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
368 De tocht der tochten doet het
zonder bochten
door 't heitelân met zijn vermaarde steden
toch flitst hij in zwart wit
weer naar het heden
in boreale wind en sneeuw bevochten
De jacht op kruis en eer
lijkt nu begraven
Geen Fries zal zich aan
It Giet Oan nog wagen...…
vleugels vouwen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
494 in het holst van het lijden
landt een grote zwarte vogel
in de donkere nacht van de ziel
in stamelende taal tasten wij
de klank van woorden af
voelen vorm en zwaarte
de boodschapper van verdriet
schiet door de leegte hij vouwt
zijn vleugels om vaart te winnen…
Levenscirkel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
136 De zon brandt op mijn
lege schedel zonder gedachten,
die vervluchtigd zijn
door duistere, zwarte krachten.
In de ochtendstond valt de avond,
alsof niets is voorgevallen,
is de levenscirkel weer rond,
gevoed met wat was ontvallen.…