Alle inzendingen

het is niet zo dat ik alles beter weet wel lijkt het, nu en dan, een rijkdom als ik blijmoedig mijn schaduw kant vergeet

Voor 2022 wens ik vooral samenwerking afbouw van marktwerking is een grote wens afscheid van MARC-werking is mijn allergrootste want Marc werkt wel en hard maar het werkt niet Marc we zullen het zien en horen Marc en als je niet wilt luisteren Marc dan zal je het voelen Marc, doelen we af...

Zie ook het netgedicht "Lucia Rijker" sonnet van Marino van Liempt uit de bundel "Sportgedichten": een sonnettenkransenkrans onder redactie van Bas Jongenelen en Marino van Liempt, verschenen in 2021, met bijdragen van Bas en Marino en verder 'onze' dichters, onder wie Inge Boulonois, Anneke H...

Kijken naar wolken stuk voor stuk straalt kracht en pracht voor altijd op reis

Subtitel: Mondiaal (On)gevaccineerd 1. Kijk toch eens die tijd Hoelang nog geconfronteerd? Dit virus dat doodt 2. Kijk toch eens die tijd Veel mensen die zijn gegaan Gestorven met spijt 3. In hun harten die Coronapijn levenslang Als nabestaande 4. Dit virus talrij...

gisteren nog maar lijkt het leerde je van harte zingen hoedje van hoedje van hoedje van papier gisteren nog maar lijkt het leerden jou schade en verdriet hoed je voor zelfingenomenheid hoed je voor de basserool gisteren nog maar lijkt het leerde je dat niet het hoedje maar eerlijk en ...

Liefde en vriendschap zijn soms moeizaam Er is geen aansluiting Je bent te vroeg of te laat Je spoort niet met elkaar Maar in het schuren bij het passeren is er contact en blijf je verbonden, wederzijds een stukje wereld dat gewoon doorgaat Er is aandacht die je nodig hebt, ook al k...

Wie lacht niet, als hij de mens beziet. Ja, hij is mens ten allen tijde. Met al zijn hebbelijkheid. Vooral als hij eet. De één schrokt, gunt zich geen tijd. De ander eet als een muis, zoekend naar ongerechtigheid. Stel je voor een lief oud vrouwtje, ze zegt geen woord, omdat ze het ...

zacht draagt licht zijn kleuren over mijn gezicht in een heerlijk zonnegloren wordt warmte geboren waar jij en licht jullie eeuwige passe de deux dansen raap ik schaduwen die warm van de zon roder kleuren om en om ik leg de avonduren in een ronde mozaïek bekleedt zo de aarde to...

We hebben eerst tot tien uur uitgeslapen, Daarna zijn we gezegend door de paus, Toen aten we tonijn in whiskysaus, En ’s avonds lagen we op apegapen. Toch was het beste voor het laatst bewaard: We staarden uren naar de open haard.

Herinneren aan goden en godinnen uw veldslagen in tallooz’ boksersringen Oh Amazone! Laat me u bezingen! Oh Koningin van Bliksem en van Winnen! Meedogenloos versloeg je opponenten, je liet ze ijskoud alle hoeken zien, ontroerend roerend dus dat jij sindsdien gebruik ging maken van je coac...

Waar niemand staat te trillen op de benen ... en in de grijze camper slaapt een man die zelfs de nachtvorst overwinnen kan, al blauwt de kou zijn ouwe, grauwe tenen Herinnert zich de hitte en het vocht, Djakarta drieënzeventig, de ring, daar werd – waar horen, voelen, zien verging – ge...

En langs een wand van rotsen, rug aan rug, Volgde ik een pad verlicht door maan noch zon. Toen stond ik vóór een afgrond en ik kon Geen handbreed verder en geen stap terug. En de angst des doods kwam over me, ik begon Te beven en ik riep: - ‘Wie bouwt me een brug?’ En 't ver geber...

Het gietijzer van stations, het glas, je handen. Deze schoonheid is breekbaar, is te ontkennen, maar overtreft ons. Ik ben klein in je nabijheid als een tor in het hoge gras, dapper ploeterend - in de verte ben ik groter, spookhuis, het vervormde beeld in de gekromde spiegel. Spinnenweb, s...

We waren in de winkel, net als een aantal knullen ze zochten en vonden spullen die ze namen: kwamen bij de kassa, drie opgeschoten gasten! ‘ mag ik even voor mevrouw’ vroeg er eentje beleefd ik keek ‘m aan en zei: als jij een mondkapje opzet, waarop de knul al blozend zei: Sorry, heb...

de dagen worden weer stilaan oud om weldra als nieuw te ontwaken hebben wij onze dromen opgebouwd of bleef het maar bij d' illusievlagen dragen wij nog de herinneringen mee of laten wij ze toch liever besterven waren wij met de gewone gang tevree of moesten wij, wat ons lief was, derven ...

naarmate de tijd vervaagt verdooft de oorzaak als ook nog het denken vertraagt begint de eenvoud zijn taak

ik wil de volheid bezitten, een leegte ontvluchten met zoveel donkere muren, mijn armen doen strekken naar luisterende luchten om ene genegenheid blindelings op te wekken die eeuwig zal duren

Momenten van wisselend geluk verschijnen in ons leven van eisprong tot zwanenzang zozeer dat aantrekking over afstand tussen hemel en aarde een dauwdrop kan laten vallen op het gras en langs de wang dat een regenboog onverwachts veranderingen kan overbruggen in tijden van verlies en v...

Het boeddhabeeld leeft glashelder in de vrieskou -- en smelt in de zon.

Hoe vroeg in de morgen aandacht wordt gevestigd op een ongekend stukje poëzie in kleuren en letters verenigd op hetzelfde moment ontwaakt een nieuwe lucht waar allerlei vaalwitte tinten en tonen nog een poos blijven hangen. Het is een of ander mijmering die mijn breekbare-en-kwetsbare in ber...

Ik wilde je nog schrijven. Een smeekbede: Verlaat me niet. Maar ‘t is niet dat jij de letters ziet. De dunne lijnen van dit kladpapier verdronken met de tranen van het afscheid. Vaarwel mijn liefste. En als er na dit leven, dit oneerlijke leven, nog een eerlijker of ander leven op ons wach...

nog gloort in het blauw van je ogen de witte wereld die zwart omkranst door tegenlicht intens helder brandt ze blinken onder plukjes gemêleerd grijs dat met alle kleuren herfst spaanders de komende egaliteit van sneeuw en ijs snel zal breken waar ook je lach de snerpende kou za...

Explosie na zo vele uren trainen, de stooteruptie bleef gedistingeerd, dat straatvechten heeft hij nooit geprobeerd, de gentleman die zat hem in de genen Qua streven wilde Arnold all the way, als zwaargewicht zou hij de scepter zwaaien, dus na het eten van vijfhonderd vlaaien toen stond hij...

Het komt nu aan op kracht en strategie Explosie na zo vele uren trainen Waar niemand staat te trillen op de benen Waar offensief het wint van apathie De bel weerklinkt, de wedstrijd gaat beginnen De vechters in de hoek richten zich op De vezels strak, het lichaam op-en-top Herinneren aan go...

Nog even, dan begint een kersvers jaar Dat tijd voortdurend doortikt, blijft een wonder Hoe lui er soms mee omgaan, is bijzonder Want kijk, straks staat regering weer mooi klaar En doet met quasinieuw elan haar best Op wat zij eerder grondig heeft verpest

Mooi woon je hier pap in dat bos Toe laat mijn hand eens los Dat staat zo kinderachtig Ik was de sterkste van de klas Toen Sidney er niet was Die Surinamer van 1.80 Opa heeft mij een fiets beloofd Wat heeft die man daar een raar hoofd Heeft die zijn kinderen ook geslagen Weet je pap een n...

Het maagdlijk ijs is minder glad, O jeugdlief, dan uw levenspad.

eerst is er de verwachting gevoed door schoonheid: de gerijpte vrucht van een idee daarna bij ontwakend licht raakt men op een werkelijkheid gericht

ik vul de geboden tijd veel minder in dan het denken zou willen niet dat ik spreek over onmacht of al van overgave ik word geacht, mij aan hetzij zoet dan wel zuur te laven