3044 resultaten.
Simplicity, zo eenvoudig is het
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
589 Je niet lekker voelen is niet leuk
hoofd en buikpijn oh zo lastig
een pilletje kan (even) helpen
maar de psyche helpt je nog meer
dan moet je wel met je hersenen werken
niet alleen die van boven maar ook die van beneden
boven- en onder-hersenen zijn aan elkaar gewaagd
zijn feitelijk onlosmakelijk verbonden
verlangen van tijd tot tijd…
Helsteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De student is nieuwsgierig
hij snijdt in de overledene
het chirurgisch handboek na
als de meester die hij wil zijn
Lichamen zijn interessant
om te ontdekken in de vakantie
en later terloops uitleg te geven
aan de andere studenten
De boeren kijken zwijgend toe
hoe de mens een dier is
een kikker in het groot
ze malen niet om de wetenschap…
Luctor et Emergo
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 Ik worstel met een monster,
diep genesteld in mijn hoofd,
het wakkert groot verlangen aan
terwijl het bevrediging beloofd.
En ontspanning, rust, een goed gevoel,
ik kan al z’n valse beloftes dromen,
heb z’n leugens al zo vaak gehoord,
toch blijft het lastig om los te komen.
Dus vechten we gestaag verder,
wortelt het monster dieper in mijn…
[ Op een mooie dag ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Voorwoord: Ik was twee weken in het OLVG, meestentijds op de Intensive Care. Het duurde een tijd voordat de bron van mijn longontsteking was gevonden: de in Nederland zeldzame Legionella-variant longbeachae, aanwezig in de aarde van onze gemeenschappelijke binnentuin. Ik heb pech gehad dat ik besmet ben geraakt.
Op een mooie dag
nestelden ze zich…
[ Ik begin opnieuw ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ik begin opnieuw
mijn leven te stekken: groen –
om uit te delen.…
[ Het ziekenhuis drinkt ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 Het ziekenhuis drinkt
drie maal daags patiëntenbloed –
Geen vampieren hier.…
Kasplantjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
619 Je ziet in het verpleeghuis vaak verdriet
Toch is er ook een glimlach om de mond
Wanneer ik even langskom met m’n hond
Het zijn vaak dieren waar men van geniet
Men aait en knuffelt hem of geeft een brokje
En is voor even zonder pijnlijk weten
Van alles wat ze liever niet vergeten
De warme thee wordt lauw, men drinkt geen slokje
Ik zeg,…
Schrale Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Ik zit als een gevangene
achter glas en dikke muren,
de winter ken ik slechts
van het naar buiten turen.
Als een vogel die wil vliegen
zit ik in een kooi
te zwijgen in de stilte,
aan weemoedigheid ten prooi.
Als een monnik zit ik
eenzaam in m’n cel,
alleen een monnik doucht niet
met verpleegsters; en ik wel.…
korte schittering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 haar bed de verre
planeet waarin ze met
heldere ogen de randen
van het leven registreert
in haar voltrekt zich
de trage kleine tijd
haar ogen reizen naar de
dwaze wegen die ze ging
van alle winters ter wereld
is deze dieper dan de stilte
hij vindt zijn hart
in de dood
een ijle toon van weemoed
fluistert hoe het gras
de sneeuw…
In het schelle schaduwloze licht van het ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 het schelle schaduwloze licht
in de lange
hal van het ziekenhuis
tekent de
behandeling op haar gezicht
geroezemoes een mensenrij
zit te wachten
op de taxi voor de rit naar huis
dichtbij elkander
rondom de koffiemachine het
gebabbel: blij om straks weer in
het eigen bed
te kunnen slapen
terwijl de verpleegkundige in…
Vera
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 'k Weet dat tijd mij inhaalt
en ik niet meer hoef te hopen
'k Voel dat Vera hardloopt
in een poging mij te slopen
Alles devalueert
Echt frustrerend die pijn
daar wij, geen discussie, weten
't Gaat onherroepelijk verkeerd
Vera geeft geen liefde
O nee, Vera kan slechts haten
Vera is overschot
Zij kan het echt geenszins laten
Bloed, daar…
Siberië
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Prozac dicht het gat
in een mensenhart
het leven zit nogal
slordig in elkaar
bloed zoekt als
de rivier een uitweg
en perst zich door
de nauwe kloof
hoe vangt een mens
het groot verlangen
van de vogel die in
een handvol dagen
Siberië bereiken zal
is dat hoog gegrepen
of raak ik verder
van huis?…
Pijn
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
751 De pijn, die bij een blaasontsteking hoort
Is met geen andere te vergelijken.
Als ik mijn pijn-top-tien eens ga bekijken,
Is dat de pijn, die echt het hoogste scoort.
En heus, ik stel me absoluut niet aan,
Bevallingen heb ik pijnloos doorstaan.…
Held
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Je bent een held wanneer
je voorkomen kan dat de dijken
doorbreken. Als je van geen wijken
weet.
Je bent een held als je bijsturen kunt,
niet opnieuw de bocht uitvliegen wilt.
Versnellen kunt, vertragen. De dromerige
nachten, de lege dagen, vullen kunt.
Je bent een held als je vanuit de diepte
weer mens weet te zijn aan het oppervlak,…
Maak je droom waar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
896 Geschreven op het ritme van de muziek van ‘Don't Dream It’s Over’, gezongen door Crowded House, zie link (herhalingen staan tussen haakjes)
Vrijheid zit in je hart
Vrijheid zit in je hand
Je kunt de zee niet vangen in een vingerdop
En je roeit heel alleen
Niemand roeit met je mee
Je ziet de kust achter de horizon als je ver genoeg reist…
Bericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Zo'n bericht, onverwacht, het treft je als een zware mokerslag,
want een ziekte met een grote K, zeg met je handje maar gedag.
Nadat het onderzoek is voltooid, begint het grote wachten
op de uitslag, het vult bijna elk moment al je gedachten.…
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
In en uit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 er zijn weer mensen geweest
ze lopen almaar in en uit
zeker wel drie
wat ze gezegd hebben, ben ik vergeten
is mijn huis
mijn huis nog wel
nu ze zich overal tegenaan bemoeien
wat ik aan moet, in moet nemen
van mij hoeven ze niet te komen
mijn adressenboek, gelijk een begraafplaats
waarin staat wie ik
allemaal heb weggebracht
namen die me…
Dit brein van mij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 Gedreven en bevlogen
Welbespraakt, nog ongerept
Met vele snelwegen aangelegd
Waar passie in overvloed
Enkel soms de rem wordt opgelegd
Tot daar al dat bloed
Wollige mist en stromende regen
Als een hert die in je koplamp kijkt
Waar grenzen om de hoek liggen
En met de accu halfleeg
De omweg pas begint
Oh
Dit mooie brein van mij…
Het langste afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Het is zo moeilijk om te zien
hoe je langzaamaan verdwijnt
terwijl je toch aanwezig blijft
ik zie je angstige onzekerheid
de hulpeloosheid van vergeten
jouw lege ogen niet meer weten
het verliezen in en van jezelf
en telkens als ik jou weer zie
ben je een stukje verder weg
schrijnt de pijn opnieuw vaarwel
in het langste afscheid dat…
Kwetsbaarheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Met iemand die kwetsbaar wordt
kwetsbaarheid delen.
Delen dat je angstig hebt gestaan
waar nu de ander staat.
Zeggen dat je daar nu samen staat.
Samen luisteren naar de stem
van hetzelfde verdriet.
Samen dezelfde pijn ervaren.
Is ongeluk delen,
maar samen toch gelukkig zijn.
Met iemand die kwetsbaar wordt
kwetsbaarheid delen werkt wijzer…
Mij rücksichtslos doodt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 Wakker werd ik in de epiloog
Zwarte kringen, ogen schuw
terwijl ik immer eeuwig vrij was
trekt de tijd inmiddels aan mij
want deze wil, zonder twijfel slechts
één ding
Toekomstige tijd die mij rücksichtslos
dus echt zonder problemen doodt, daar
mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar
het zeker wel kan gaan
'n Bloedverdunner redt vooralsnog…
Bizarre dromen
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
506 zij wist
even niet
waar haar
verdriet
gebleven was
grote ogen
zochten de
omgeving af
proberend of
de puzzel paste
nog wilden
woorden niet
komen in dit
samenspel van
bizarre dromen
chaos loerde
van alle kanten
hysterie brandde
al bijna haar
eerste vlammen
toen voelde ze
hoe een warme
hand haar raakte
en van paniek
eindelijk…
't Geheugenfort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 Tijd zegt dat ik moet scheiden
Moet scheiden van mijn kwalijke zelf
Puur vanwege het feit dat
Geheel onopzettelijk
Mijn andere ik is verzwolgen
't Tegenovergestelde
Is ontegenzeggelijk ook waar
Zegt originele ik
Zonder enige twijfel
Over de feiten zeer verbolgen;...
....want mijn originele
Onweerlegbaar mijn betere zelf
Moet zeker 't…
omvouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 omvouw haar
ontvouw haar
in alles wat
ze niet heeft
bezie met deernis
het naar binnen
gekeerde oog
omvouw haar
ontvouw haar
in wat ze
niet kan zijn
streel blindelings
de verlaten
weggebrande plek
omvouw haar
heb haar lief
omvouw haar…
Geluk dat kwetsbaar is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ieder mens is ten diepste kwetsbaar.
Ons ego ziet kwetsbaar zijn als zwak.
Machthebbers zijn altijd sterk.
Of denken dat.
Kwetsbaarheid erkennen
is altijd indrukwekkend.
Alleen de sterksten onder ons
durven dat.
Kwetsbaarheid zien en samen delen
is geen gebrek aan macht.
Integendeel.
Delen toont een wil die leven wil.
Delen baart hernieuwde…
In de hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs
kijk uit, ze willen je gappen
ze willen je snaaien
hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
Het liefst meer dan veel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Subtitel: Vera
Als de ziekte verergert, worden de gedachten
meer en vreemder
geen twee dezelfde
van de morgen tot de avond*
Want ongeneeslijk is niet, nee
nooit meer echt gezond
tijd heelt in deze niet
nee, is slechts destructief
Mijn bloed blijft goed stromen
door medicatie
Polycythemia
Vera, mijn vriendin
niet gekozen
maar…
martelgangen
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
568 opgestaan en flink verschoten
kijk ik nu echt zo scheel
nee, warempel mijn oogwit... geel
het lachend mondje bleef gesloten.
de dokter zei: ik ben geen moeial
maar ga jij nog een huisje bouwen
constant sleuren en werk versjouwen
want ik zie reeds steentjes in je gal.
ja, ik heb het weer gevangen
door welvaart en van drang
gebrast en feesten…
Buitenlijfs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Ze zei: dit is niet 't individu van wie ik hield
de persoon die mij deed blozen,
terwijl de zon oprecht-uitbundig scheen
niet meer echt de eenling die mij destijds kleurde
Als inwendig uitwendig wordt
liggen vrijwel alle organen toch echt buiten 't lijf
terwijl vervolgens inwendig,
helse leegte wel moet klinken
zeker als de aanjager…