Alle inzendingen

In bijna alle huizen prijken bomen Als altijd vol met glitters opgetuigd En weer is er een virus dat schel juicht Met ferme wil is dat wel in te tomen Voor allen deze wens, geheel in stijl: Goed kerstgevoel, veel vaccinatieheil-

De stuurman heeft van al die brij geen weet die navigeert naar Hollandse garnalen ‘Hé, kijk eens hier: drie halen, twee betalen en extra korting op een zwijnenreet! Een appeltaart met daarop verse kersen, een hele kraam met spul om steen te grillen.’ De wielen van de winkelwagen trillen...

De mangedachten zijn niet langer kuis: de zuigers en de pompen en de peilstok, de spuitmond en het spruitstuk slaan de mijlklok, dan zijn er nog de drijfstang en de kruis- en topsnelheid en inspanningsvermogen. Aan alles moet je denken als je bak- kenist bent voor een wereldtopcoureur, E. ...

Deze kamer neemt je op en je bestemming laat zich raden. Van het meisje dat aan je voorafging kan je zeggen dat haar ogen laaien, maar verder is ze hard als eboniet. Weldra tol je als een op de grond geslagen vlieg en je bedenkt: dit speelt zich af als iets wat zij heeft vastgelegd, maar ...

Uit een oud dorp - kameelbruin als de steppe - uit Plocka kwam Dinska Bronska. Haar hoofddoek was pruisisch-blauw en heur haar vlas-geel; ook waren haar ogen blauw als fjord-water. Zij rook naar knoflook en spar, zij droeg laarzen en ging zeer zwaar en gauw. In het 'Hotel Lapland' zat z...

Ik voel me zo verloren zo angstig en zo bang Versmelten met een ander dat is wat ik verlang k’Heb zulke slappe benen dat ik er niet op durf te staan Daarom zou ik het liefste totaal in jou opgaan Jij kunt mij dan leiden op mijn levenspad Richting vergezichten naar bos en duin en stad Samen ...

Dit sonnet is geïnspireerd op het netgedicht "Carel Godin de Beaufort" van Marino van Liempt. Het is een uitwerking van het snelsonnet waarmee ik op Marino's bijdrage heb gereageerd De titel ('Het einde van Godin') verwijst naar de tragische dood van deze jonge 'daredevil' van adellijken...

Jozef ’t is geen nare droom die toestand van Maria is niet gewoon toch treft haar geen enk’ le blaam Het Kind dat zij draagt is in Gods naam haar enige Zoon Jezus die zij zal baren moet u ook in ‘t hart aanvaarden die taak heeft God u opgelegd naarstige timm...

ze meerden aan in de haven van verdriet vegen wit aan de hemel als zeilen op een schip gedachten wapperden stuurloos in de wind ze konden elkaars glimlach niet strelen alleen verdriet stroomde door de dag

hoe zij dromerig danst op het golvend lied van een windbazuin die haar lichaam streelt tot een moszachte tuin hoe een storm haar bekken beukt tot zij het schip met gescheurde zeilen en woordflarden loodst naar een kust waar zij met verwarde krullen rust je bloedt, zegt zij, de maan stroo...

de ochtend valt vandaag in luchtledig er zijn geen restjes gisteren meer bladeren liggen onbeschreven kale velden wikken en wegen verjaren naar voorjaar, nawinter zonder nevelzweem maar met licht gesluierde horizon geleidelijk van richting zachthoofdig in hoogte zodat we meer lu...

'Lang en gelukkig' staat er op De Muur tegenover mijn thuis, Berlijn is mijn Berlijn Maar toch blader ik in een reisblad, de zee wenkt, de bergen roepen echo's Actie! Actie! Een man lacht me toe We zijn engelen, ik geef hem mijn angst, leen hem mijn kamer Ik moet gaan, weg van all...

Voor iedereen die met de kerst alleen is. voor iedereen waarvoor geen tafel is gedekt voor iedereen die voor zich uit moet staren voor iedereen die zich eenzaam voelt voor alle vluchtelingen wereldwijd laat ons zingen ‘Komt allen tezamen’ verschoond van haat en nijd voor iede...

ik wist je nog in het huis van gisteren waar je voetstappen raapte en maakte dat je verschijnen binnen de lijnen van jouw regie zou blijven niemand gaat je tranen zien als de deur weer is gesloten alles opgekropt zit achter ogen en in koele voorhoofden zal de hartslagpijn vaak ...

Het rondemissje schikt haar pronte tietjes, ‘tie-tietjes’ zou de Witte Reus bewoorden, de hoogste boom van heel het Hoge Noorden (die nu een zaak heeft in gedroogde sprietjes) De dag voor ’t racen was Wil aan de race … (zijn darmen trainden reeds het bochtenwerk) Van Barry Sheene kre...

Zing een ode aan een wijder uitzicht. Nee, geen ode. Kom tot nader inzicht in de abdij, bijna onzichtbaar in het dal van Ter Kameren. Vraag in dit dal om inzage in het kamermuziekje van je ziel, terwijl het verkeer om je heen voortraast van nu naar nooit. En heb geen haast, maar gun je dit ko...

Er wordt nog wat gepoetst: het chroom moet blinken, dat is hij aan zijn adelstand verplicht, de jonkheer is een aardig zwaargewicht die graag zijn viercilinderbeest laat klinken We schrijven vierenzestig, Nürburgring, de Flugplatz en het Schwedenkreuz genomen, na Breitscheid bij het steile...

Zwaardreunend door der tijden maatgang, schrijdt de reuzenstoet, van stralend goud omgeven, der grote kunstenaars, wier onsterflijk streven nog om hun eeuw een laaie glorie breidt. 't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd; 't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven; wij zien ...

Toen door een hemelse vergissing Vincent weer plots’ling in ons midden kwam bezocht hij ook zijn Grote Exposities bij Kröller Müller en in Amsterdam. En ‘t eerste wat hem trof was zo een dame van goeden huize met op zware borst d’antieke broche, die zij ter Borinage en voor d’Aarda...

Ik hoef dit jaar geen roerend kerstverhaal. Hoeveel panelen tellen uw paleizen? Hoe zit het met uw vliegvakantiereizen? En is uw speedboot CO2-neutraal? Wat ik wel eens wil weten, majesteit, doen u en uw gezin aan duurzaamheid?

in hout is geloof gesneden, een geschapen verhaal van windingen en trossen de vruchten ten toon van een houdbaar geloof in goed gepolijste groeven. het koraal omspeelt het orgel al eeuwen in de kerk, gevormd van hout en steen, trouw aan een bezonken vaart op de koers van overleven, va...

Al vroeg versierd dit jaar de huizen Rond Sinterklaasfeest al met licht De mens is moe van nieuwsbericht Grafiek en ruis, ‘t elkaar verguizen Bewoners hebben zo hun zorgen Zo klein was hun planeet nog nooit Servetten worden mooi geplooid De vrees voor ziekte weggeborgen Kristal en Wed...

Het huidige heden Geschapen door mij Schenkt me alle kansen Die het leven biedt Om opnieuw te leren Want my way moest het niet

Ze waren bezig met de grond om die netjes met meditatiekussens in een rond Een blij omhelzen was er En lekkernijen uitgestald ' k Had er nu zin in al De sarongs werden omgedaan Een houtkachel waaruit het gloeide We mochten zijn 't kindeke dat gestreeld, bewonderd, 'k bloeide D...

Nu Facebook Jordaan Kroniek afscheid neemt van de dichter Jan Jacob Krediet van den Bos, zijn laatste bijdrage Nog 1-maal richt ik mij als JordaanDichter tot u allen en dat is niet alleen met tekst maar ook met gezang Als bariton van het ProjectKerstKoor zing ik in de Kerstnacht in de Wes...

Vandaag zag ik jouw stropdas terug. Mijn zoon droeg hem. Ook hij is als een duif zo grijs... Ik weet nog dat je die stropdas kocht, je lette niet eens op de prijs. Maar bij de kassa: vijf en twintig euro. Je zei: “Wat een afzetterij.” ik hoor nog de verkoper: “Het is niet duur, Menee...

soms is er iets verloren gegaan zonder dat je precies wist wat maar daar het niet meer terugkeerde terwijl je in de veronderstelling verkeerde dat het blijven zou, omdat jij dat zo graag wou ga je onder ogen zien dat het voor altijd zal voortbestaan, nu in een traan totdat je verkiest dat...

het is je ziel die ik ervaar oprecht naar buiten gericht kwetsbaar, zwak in het aardse maar krachtig tussen jou en mij een tederheid zo wonderlijk van gewicht

Oh, hoe schoon is de natuur met een eland aan de muur egels op het macadam het vosje van ‘n kakmadam een bladluis op een kunststofplant een eendagsvlieg met maandverband Oh, hoe schoon is de natuur

Groep spreeuwen vliegt op fladdert van de grond en wervelt naar omhoog net als mijn oog om dan snavelsnel te duiken in het net ontstane rijk van scherp scherende schedeltjes graaiende pootjes, dwarrelende veren ze zijn al zo hoog en met zo velen samenzijn is een som der delen o...