27289 resultaten.
Nu
netgedicht
3.1 met 100 stemmen
19.661 Vandaag draag ik je
naar het zacht geurend gras
Omringd door het neuriënd geklater
van zwoel stromend water
vol van al, dat ons te goede was
Vandaag behaag ik je
tijdens het tortelen der duiven
Bij het zingen van de wind
dat speels de kragen vindt
en het ruisend riet doet wuiven
Vandaag vraag ik je
Laten wij alleen samen zijn
Geef de…
Zeeballade
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
979 Golven met schuimkoppen op de top
rollen speels het strand op
en leggen een schelpentapijt
in een kleurig patroon op het zand
Dan jaagt de wind de golven op
en het donderend geraas
van het aanstormend water
doorbreekt de serene stilte
Dreigend verovert de zee het land
met een nietsontziende kracht
neemt de zee als overwinnaar
vele trofeeën…
achter dubbel glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
894 probeert toch in een
koude nacht regeermacht
vorm te geven door het
water voor heel even te
beroven van het speelse leven…
Buigen of breken
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
776 Buigen in de wind als riet,
dat in aldoor ruisend zingen
ons vertelt van vele dingen,
wie niet luistert, hoort het niet.
Tot op 't water buigt het neer
als de stormwind komt met vlagen.
maar opnieuw na stil verdragen,
wuift het zachtjes heen en weer.…
In de minne.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
830 Afspraken, in passie snel gemaakt
beloftes, even licht en vlug gedaan
meegenomen in een zilveren wind
in banen van licht van zon en maan
Langs sterrenhemels en planetenstelsels
verstrikt, verward, verloren geraakt
tussen vele vertelsels
op heet zand, in heerlijk warm water
Schat, geloof mijn handen
geloof mijn lippen en mijn ogen
ik…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 de zee glanst glad
geen golven vandaag
ligt de wind plat voorover
tot aan het strand daar
waar het water stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven…
ik sfinx je voeten
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.001 ik breek geen muren meer
zoek zand in de woestijn
door wind gedragen
vluchtig in herinnering
het is een nieuw begin
waarin ik bergen breek
dalen aarddiep erodeer
met water van vergeten
de zon mijn toeverlaat
weet hoe jouw sarcofaag
zich toekomst graaft in
een piramide zonder zicht
ik sfinx je voeten
met geschiedenis
weet dat de tijd…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
WATERBALLET.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
819 Golven met schuimkoppen op de toppen
rollen speels het strand op
en leggen een schelpentapijt
in een kleurig patroon op het zand
Dan jaagd de wind de golven op
en het donderend geraas
van het aanstormende water
doorbreekt de sirene stilte
Dreigend verovert de zee het land
met een niets ontziende kracht
neemt de zee als overwinnaar
vele…
De Vlieger
gedicht
3.2 met 54 stemmen
28.450 Boven het water-
oppervlak trekt een visser hem moeizaam op.
Het touw rukt aan de snede in mijn hand.
Om de illusie te beamen, springt hij nu
en dan in de lucht, leunt op een onzichtbaar kussen
dat ik betoveren wil en keert terug
naar zijn eigen striemen in het zand.
Mijn vader ziet toe. Hij beheerst de wind.…
bier is langs nachten gegaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
621 rotsen kleuren tijd
water overvalt de traagheid
van ravijnen winden dichten
kloven met het stof uit boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht…
Witgekalkte woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
713 en je ademt mijn adem
van wind en water
zoals de dag druppelt
langs mijn woorden heen
waar stilte onbespreekbaar
waait onder ijsvleugels
van de reiger
vijverkoud boven
het wintervlak van
onbeweeglijk riet
met opzwaaiende, tere
handen en duizend
voetstappen
breed en breder
sneeuw ik
de laatste woorden
uit het zicht
van diepe…
de meiden veel te fel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 de zon
de wereld brandt alom
toch kan het mij nog schelen dat
mensen elkaar zonder weten kelen
maar ben tevreden als je
door de wind van deze woorden
het kind weer vindt
dat ook in jou is meegeboren…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 Rode lijnen komen samen
In het blauwige water
Hitte maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 Straks als de wind slaapt
golven rusteloos zwijgen
gesluierde mistvlagen
zweven over de zee
kun je ze horen praten
meestal over vroeger
toen ze nog liepen
op het droge zand
in plaats van over water
als je samen verder loopt
ben je plots weer thuis
als kind in je ouderlijk huis
waar alles door elkaar gebeurt
uit heden en verleden…
weldra wiegt weemoed de bomen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
642 wanneer faal je
het water wijd open
als enkel armen van verlatenheid
volgen…
Omringd door vrienden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
544 als in de avonduren
als het licht van de straatlantaarn
schaduwt en de wind geheimen fluistert
zo komt ze tot leven
haar dromen neemt ze mee…
langszij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt
door water lijkt het, immer ver
wasgoed danst haar vriendschap met de wind
het zomerkind speelt
haar vreemde spel veroorzaakt goud
op golfjes, waar haar ritme danst
als vuur
op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels
samen met de was een luchtballet
dat witte tonen legt…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 in reeds gebroken buiken
de sprong vergeten
en liep met mijn te kleine lijf
de doofheid
tegemoet
waar was het dat ik omkeek
wit in de wind…
Strofen
poëzie
2.3 met 10 stemmen
3.086 Water en wind zal uw namen uitwissen
tot een geheim waar de nazaat op speurt.
Wie in de straten van Rome of Londen
enkel nog dwazen en spraakmakers vindt,
wacht op het Hart dat, met doornen omwonden,
vlammend de dwazen en spraakmakers mint.…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
spitzen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
540 verdwijnt de dwaze glimlach van een stukgevroren sloot
het water telt zijn schittering en maakt
mijn spiegelbeelden groot
.…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Wind morrelt zachtjes aan de hemelrand, waar kerktorentjes
hun piek boven de bomen uitsteken, gezien zullen ze worden.
Men zou zijn God vergeten als er niet voortdurend aan werd
herinnerd.…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Toen de wind opstak
niet eens zo'n sterke
die de warmte van het vlakke land verdreef
werd de deken van beschutting
en het aangenaam vertoeven
in oneindig diep gedeeld.
Kant of wal, wat kan het bieden
naakt en met tranen overdekt
die rolden van het klein talud
om zich te voegen bij het water
en het sterk doorbuigend riet.…
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Voetstappen nauwelijks zichtbaar
het sporadische water grauw,
geknakte takken gedoemd te sterven.
Het bedekte groen
als een fluwelen mantel,
en hier en daar een paddenstoel.
Gebarsten wind blaast
door opgeprikte bomen.
Bijtende kleurrijke stralen
priemen door het rijpe blad.…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
De laatste bladeren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Buiten, daar blaast de wind,
de laatste bladeren van de bomen.…
Als in deja-vu
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 ik zag
grijze wolken
roodstrepen door
ondergaande zon
lachte
naar de golven
zij krulden licht
vonden mij niet dom
ik speelde
zomaar op het strand
als volwassene met
water en rul zand
joeg wat schelpen
door de zilte wind
met handen in
gebaren van een kind
uren heb ik
mij vermaakt
tijd heeft me voor
dit even niet geraakt…
Als excuus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
518 water op en
plenst in overstroming
maar in de stilte
van het oog flitst hij
zijn kleurrijke bliksems
opent als excuus
zijn mooiste regenboog…
Galactisch model
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 nog is het
galactisch model
in tact gebleven
ondanks de foutjes
die zichtbaar worden
na het weven
de kanten blijven
wat rafelig en de
print verdampt zijn inkt
hoogpolig houdt
al lang de vrieskou
niet meer vast
winden waaien water
over land waarvan
kusten zijn gestrand
en wij die aan
de basis staan zien
dit met lede ogen aan…