Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

Alleenstaande ijle lucht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
Wind van verre zee langs een vallend blad gevolgd door hartstocht na een diepe zucht. Optimaal genavigeerd met gespreide vleugels door wind van verre zee gevolgd in vogelvlucht. Nu gedachtes blijven domineert spanning in alleenstaande ijle lucht waar passie was geboren.…

Goed voor letters van banket

netgedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.083
Ze namen weer veel mee zeilend stoer al over woeste zee uit Spanje rechtstreeks naar Goederee met tonnen vol van boven naar benee zie de maan scheen zowaar al over zee de Goede Sint nam hem pront naar Holland mee die hangt al tussen de bomen als pietentrofee Wat namen ze dan mee in pakjes van over woeste zee wel dat hangt af van het zorgdossier…

De Zeilen

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.788
Wij lagen er, en wij zagen naar einders heimlijke ree het langzaam gaan onzer dagen, - als zeilen over de zee.…

Kustmarathon Zeeland

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
De eerste kilometers door het Schouwse bos Hier loop je nog in colonne, kun je nog niet los Eerst nog een beetje heiig, maar de zon breekt al snel door Genieten van de ruisende zee, meeuwen schreeuwen in koor Honden genieten van de zee op dierendag Wat een voorrecht dat je hier wandelen mag Het mulle zand is zwaar Bordje 15 km, nog lang…

Het gezellig knisperende schelpenpad.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Zo'n dag aan zee doet verlangen de zeemeeuw te zijn. Die strandvonder hoog in de lucht. Die hier gaat en daar wat vindt. Net als dat gezellig knisperende schelpenpad; dat onbestemd meeneemt, en slingerend naar de zee door de zon wordt verblind.…

De wens naar water

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 685
Het is zo walgelijk warm, zo plakkend, zo vies zelfs de schaduw helpt geen barst maar een koele duik in die verre zee daar maak je me vandaag wel jaloers mee dus sta ik op, loop naar de kraan, want de zee, is hier te ver vandaan! Helaas…

Pestvogel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 722
Ze staan op het bruggetje, puur voor plezier En hopen een plaatje te schieten van hem Dat vogeltje, hippend van bomen naar brem De vogelaars, turvend op krantenpapier. De kijkers en lenzen gericht op het dier Dat vroeger gezien werd als bode des doods Maar nu is hij hot en de foto’s zijn groots En zeker het shotje van nummertje vier.…

Benidorm op een november-zondag-morgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 636
Het is half negen de zon verheft zich en ik aanschouw die onmetelijke architectuur van Benidorm aan de Spaanse Middelandsezee Ik ga naar de Nederlandse kerk om tien uur en zal bidden dat de aarde niet gaat beven en wij met onmetelijke architectuur ´Nenidorm´ gaan bouwen aan de Nederlandse Noordzee…

mijn schaduw deelde zich

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.257
mijn schaduw deelde zich en stapte uit het donker van de nacht echo's van onhandelbaar klonken bedreigend zacht de eerste schrik verlamde en nagelde de voeten in het zwart de splitsing was volkomen ieder deel stond nu apart zolen op de grond de rest gewoon illusie mijn geest verdroeg niet deze werkelijkheid maakte schreeuwend…
wil melker27 oktober 2003Lees meer >

jaagt nu het kwaad de zinnen aan

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.249
ik heb het boek opengedaan het zwart van bladzijden gelezen waar wit eens had gestaan jaagt nu het kwaad de zinnen aan in het ruisen van mijn bloed fluisteren de echo's hun relaas haat klopt in de slapen van mijn hoofd een gevaarlijk rode waas letters dansen voor mijn ogen hun macaber lied de waarheid wordt gelogen de werkelijkheid…
wil melker3 december 2003Lees meer >

Koud laat je me janken

netgedicht
3.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.091
aarzelend open ik mijn grote muil stem mijn lied in witgrijze damp grom mijn grieven tegen de lamp die helderheid brengt in beneveld gehuil verknipt toon ik mijn schaduwkant als silhouet in priemend blauw gelijst dat zielsverdriet naar boven krijst verkracht onteerd en aangerand lange halen smijt ik de argeloze hemel in woest roep ik de echo…
WOLF28 december 2002Lees meer >

Water halen

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.844
Uit de put klinken echo`s van mijn groet als een dorpsgenootje langs mij loopt het is dan net of ‘t water lachen moet.…
oepsie17 oktober 2004Lees meer >

Drijfzand

hartenkreet
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Als een donkere schaduw volg je mij Door weer en wind voortgedreven Een echo die nagalmt in mijn hart Als een aura die om mij heen blijft zweven Mijn hoofd is moe van het denken Jij hebt zoveel pijn achter gelaten Mijn ogen regenen bitterzoete tranen Lippen trillen maar kunnen niet praten Alsof ik onzichtbaar ben geworden Draden tussen…
car6 december 2004Lees meer >

Eén tijd, één plaats

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 965
Zonder naam ga jij geblinddoekt het bochtige pad en de schelpen knersen zonder echo geschraagd door jouw verlangen steeds één tijd, één plaats te zijn. Vluchtiger dan ik wissel jij gedaantes als een hoed en wist geschiedenis voor zij geschreven is.…

Nick

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.363
Mijn handen hebben zacht de jouwe aangeraakt en ik vond vol verwondering herkenning in het hart alsof de leegte slechts gewacht had op jouw naam ik rende schreeuwend over naakte toppen radeloos je adem na die nevelde langs zuchten wind in mijn gevoel stormde de echo van jouw leven blind heb ik gezocht naar licht achter je neergeslagen…

uitgelicht door de duivel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
zijn blinde enig oog naar de kille stilte aan zijn voet verankerd in betonnen grond op zijn verroeste ijzerhoofd huist een vergeten rare vogel die dag door nacht al danst met de duivel van het feest nooit gezien en nog niet gehoord de eenzame passant iedere dag van ontucht onderweg naar huis hoort slechts zacht zijn vonnis als een echo…

geuren (Shakespeare-sonnet)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
als ik de natte aarde ruik en schuil klinkt plots een echo, roep van lang geleden een duif misschien of toch een wijze uil dan ga ik naar het bos, ben moegestreden de boom verstoot het blad, de aarde mij het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen…
Tsila5 februari 2007Lees meer >

REUS

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.550
in duizeling glijdt door helder klanken langs gouden snaren, als tinkend kristal, de bronzen, diepe stem van de oerreus, als vlas golft zijn haar in de wind, met sterke handen klopt hij op de berg, luistert verwondert naar de echo's, hoort de bliksem donderrollen langs elke ruige helling, tot diepe stilte, zacht en schoorvoetend ruisend…
Tjoke21 januari 2008Lees meer >

Magie van de erhu

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
qipao Realiteitszin verliezend Begeef ik mij in Magische wouden Waar een glimp Nog meer doet verlangen Naar het witte schepsel Dat alles is En het hart doet overlopen Van onbedwingbare Lust voor het onbekende Klanken sterven Terwijl ik een uitweg zoek Me weer meng in het grijze Leven van vandaag Maar de klanken Versmelten Als een echo…

Gedragen door een fluistering

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
ze verlegde een steen omdat ze zich eraan bezeerd had haar tred sloffend haar schouders alsof ingezakt in haar doffe haren de stemmen van duizenden mensen geplakt over niet willen deugen over anders zijn de echo van vader zijn stem “stom geboren nooit iets bijgeleerd” weerklonk in de diepte van haar zijn tot het moment dat zij die…

'k Heb zoete liefde verdreven

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.434
Nog zingt in dorrende twijgen een eenzame nachtegaal, Dra zal, - daar de echo's zwijgen - verstommen zijn weemoedstaal. Wel is het stil daar binnen maar ‘t is er rustig en goed; en nimmermeer blaast op de tinnen de wachter, met dartele zinnen, een reiziger de welkomstgroet.…

Zo lief

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
jonge merrie zit zo lief naar zichzelf te kijken, de kamspiegel tussen de twee voorbenen vastgeklemd, braaf als een grote hond die pootjes geeft en ze blijft maar kijken, al ontploffen er granaten om haar heen, al lopen er beeldschone hengsten hitsig langs haar lijf, al vergaat eens de wereld, onverstoord blijft ze opgaan in zichzelf, zoals Echo…

De zevende dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
Altijd de echo van Frits van Turenhout en Sport in Beeld. De herinnering aan de dag dat iedereen zich verveelt. Maar laat mij er maar over klagen en me afvragen: “Waarom heeft een week geen zes dagen?”…

Winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
De wereld schijnt wat lichter van geluid Een echo golft langs de besneeuwde bomen Gelach, gegil, twee kinderen onderuit De winter is dit jaar al vroeg gekomen Breed glimlachend maak ik de beelden buit En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen In plaats van hier te staan, achter de ruit Had ik graag aan de ijspret deelgenomen Voor even…

Het spoor naderbij...

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
(Een brug bouwen van Oost naar West, leven tussen twee culturen) Ik heb getracht de echo uit mijn oor te wrijven De letters tot een woord te schrijven, van de kribbe tot de min Met kapitalen en schreven het kille wit omarmd Met koudvuur het hart verwarmd van een levenloze steen Ik heb gepoogd het schrale licht te kleuren…

De verwarring

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
De verwarring door gekte in de familie, die zich verwijderde als in een echo van stilte waarin woorden zich verloren leek immer maatgevend in het voorjaar wanneer gras groen groeide in weide en in het najaar grauw kleurend het natgewas vol herfstdauw en misschien was er iets van die verwarring die de weemoed tekende in herinneringsbeelden…
mobar26 november 2012Lees meer >

Dorpse vriend

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
Ik hoor de echo van het dodenlied het is mijn antwoord op jouw zwijgen een omweg via de muziek die toetert naar de wolken er groeit een dorp rond jouw onschuld een kerk dicht bij jouw hart er staan koeien in de weide ik proef de nasmaak van een levenslied in iedere liter bier en in iedere druppel regen rond jouw onschuld zwemmen zwanen…
mobar8 juni 2013Lees meer >

als stille getuigen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.160
stil kijk ik uit over het meer het is of ik de echo hoor van kinderen die hier lachten zwemmend in het koele water op de klapstoelen die qua kleur wedijverden met het strakke blauw van de lucht zaten de tevreden ouders genietend van hun bruinverbrande kroost.…
fairouz23 september 2013Lees meer >