6648 resultaten.
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
Ze bloeide als bloem
poëzie
2.7 met 11 stemmen
1.267 Is ‘t vurig oog als in de nacht
Voor eeuwig uitgeblonken,
Toch ligt ze diep in mijn gedacht,
Als in een graf verzonken.
1882…
Angel's share
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 Angel’s share
ik ontsnap
nog voor compostering
uit het gesneuvelde blad
en voel mij opgenomen
korrels zand kriebelen
schuren mij schoon
ontdaan van alle opsmuk
klaar voor de eeuwigheid
tilt de wind mijn bladergeest op
het Engelendeel voor de hemel
residu voor de aarde
zo ben ik in alles en overal
ooit verwaaid
en meegetroond…
mijn hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.181 Vervliegt zij in de eeuwigheid
of laat ik haar er dan juist in
en is dat geen einde maar een begin?
En als ik mijn handen in de jouwe leg,
de woorden " ik hou van jou" zachtjes zeg
en mij totaal aan jou overgeef
is dat die allesomvattende liefde
die ik nu beleef?…
zo zal het gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 met de haast van hen
die de trein nog willen halen
met de vermoeidheid van
oude gedichten-schrijvers
met een naar coma riekende slaap
van iemand die zich tegoed deed
aan alcoholische versnaperingen
met de berusting van hen die op hoge
leeftijd eindelijk de eeuwige rust vinden
zo zal het gaan je betrapt jezelf
op onrust en weet maar…
Gewichtloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 ik zoek mijn plek
op de regenboog
en zie,
ik glij
het ebt
in mijn wintergetij
de hemel lijkt
ook minder hoog
het landen
dwingt de weegschaal
met een scherp oog
tot balanceren;
veel lucht en nog meer aarde
blijken eens temeer
lichtgewichten
de laatste zucht
verliest vele gezichten
de ontstane leegte
kan in eeuwige tijd…
GOD BEGRIJPT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Als mensen mij niet begrijpen
is dat altijd tijdelijk
als God mij niet begrijpt
is het eeuwig
Gelukkig is God goedgelovig genoeg
om mij te begrijpen
en weet hij alles van mij
en is daarom zo vergevingsgezind
God en ik zijn vrienden voor het leven
en wellicht ook na mijn dood
dat blijft afwachten
God en ik hebben
aan een half woord…
Jouw golvende lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 ik zag
je parelende lach
het snoer vol gevoel
hing om je hals
blonk in
lichte tinten
eeuwige schoonheid
van schelpen en zee
volgde jouw
golvende lijnen
zij namen mij mee
naar onpeilbare diepte
waarin ik
herkenning opdook
mijn leven zag laveren
tussen geboorte en nirwana rood…
Zoektocht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 misschien vind ik het morgen
hoe vaak werd dat gehoopt
het is het eeuwig morgen
dat mij van binnen sloopt
ook gisteren was eens morgen
dat geldt ook voor vandaag
en morgen is misschien
dus blijft het nog de vraag
ik kan en wil niet twijfelen
hoe moeilijk het ook is
na al die vorige morgens
toen ging het ook steeds mis
toch blijf ik…
Het bankje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
806 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de eenzaamheid…
ZIJN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
839 slechts even dobberen wij rond
op de golven van de eeuwigheid
meer is het niet, meer hoeft het
ook niet te zijn
of wij hier als steen of plant, als
dier of mens ooit eerder waren
en weer terug zullen keren, ook
dan vervliegen onze levensdagen
want slechts even spelen wij met
wat kruimels ruimte en tijd
meer is het niet, enkel de…
levensboom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.021 Als het meezit, krijgt hij vruchten
waar hij eeuwig zal voor vechten.
Zijn levens elixir deelt hij
met zijn uitgestrekte armen,
tot zijn plantzaad de grond raakt
Het is de herhaling van zijn bestaan.…
Lentekriebels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Zo vaak heb je al gezegd
Dat onze liefde mateloos is -
Adem van vurige hartstocht
Waar geen maat op staat,
Onuitblusbaar - vandaag lijkt
Het wel alsof de maat van alle
Dingen ook onze eeuwig lijkende
Liefde in zijn greep gekregen heeft
Zou het dan zo zijn dat de
Lentekriebels die al menigeen
Parten hebben gespeeld onze liefde
Met…
Uit zwart naar rozerood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 zie hoe lijnen
elkaar verrijken
in schaduw en contrast
vormen in
samengaan verglijden
zich uitwaaierend weer spreiden
punten lichten op
in de vitale kleuren
van het energierijk leven
drink elixer uit heelal
mijn muze is er al
en straalt vergeten planeten
kom dans met mij
uit zwart naar rozerood om
onze liefde eeuwigheid te…
Het bankje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
830 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de vergetelheid…
De kleur van glas in lood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 treden
voetstappen van het verleden
het schuifelen naar de deur
een klink die blinkt
en handen vindt
zonder terughoudendheid
eeuwen heeft
de zon geschenen
in de kleur van glas in lood
iedere generatie
heeft zich bloot gegeven in
de biecht van het dagelijks leven
zelfs de dood
breekt geen verbondenheid
wij delen paden naar de eeuwigheid…
Vol schitterende creaties
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 maagdelijk wit
ligt onbegrensd
uitgespreid
ingetekend
raakt zij
aan de eeuwigheid
de inspiratiebron
welt letters in een
eindeloze variatie
woorden
deinen langs oevers
vol schitterende creaties
ik teken kleur
voel hoe feniks
gaat ontsnappen
als gedicht
ziet hij in volle vrijheid
het nieuw geboren licht…
Mag ik,... mijn lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
792 Mag ik je
ten grave dragen
mijn lief
daar jij eeuwigheid
verkoos boven
aards bestaan
Mag ik
je ten grave
dragen mijn lief
gebukt onder druk
boog je net zo lang
totdat je knakte
Mag ik kussen,'n laatste maal
en je dan ten grave dragen
mijn lieve lief…
vakantie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 De berg, een diep litteken,
zonder beweging
valt eeuwig het water.
Ik word bevangen
door onmetelijke rust,
steen op steen op lucht.
Voor mij de wereld
die zich ontvouwt,
onbeweeglijke zon.
Dan
even later......
Balans van duizeling
weegt mijn schaduw
meer dan de rots?…
Dromen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
633 Iets werd ik van je, gek, voor eventjes,
misschien een eeuwigheid, vijf seconden,
van je haperen van je volmaakte toon.
Oogwenk dat ik wist wat wij konden.
Dat ik je zag en lief had en kwijt had.…
déjà vu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 als een vallende ster bij heldere nacht
kwam het déjà vu plots langs geschoten
met het gevoel: ik was hier lang gelee
's nachts bij deze poort op deze plaats
terwijl ik daar nooit geweest kan zijn
het lijkt wel of de geest
een eeuwigheid bestaat
als deel van meer personen
of onderdeel van meer levens
in een steeds veranderend patroon…
Onderste regionen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
435 en dan spoelt het heden aan
in het niets van de kust
de sleur van getijden
ochtendfiles en avondland
tijd voor de vluchtzee
tussen verleden en hoop
was het nooit genoeg
maar altijd te ver van huis
zijn binnendromen gesloopt
definitief uitgerangeerd
in mijn eeuwig vergeten,
verbleken, mijn randschijnsel
dat niets achterlaat
buiten…
Antifoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ik zit veilig op de schouders
hoog boven aarde verheven
zo kan ik met mijn armen reiken
naar verleden en toekomende
tijd, samengebonden als
korenschoven in eeuwigheid
alle bomen zwijgen in koor
vergroeid met bekend terrein
ik had nog kruimels neergelegd
die allemaal verdwenen zijn
misschien ben ik verdwaald
of waren de vogels me…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
Hun stukje schepping
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
509 tijd
om te genieten door
mijn stenen op te diepen
ik heb ze geraapt
in alle oorden waar zij
zich kenbaar hebben gemaakt
de schittering
in kleur of licht was
het signaal van hier ben ik
zij hebben mij hun
stukje schepping laten zien
in paradijselijke schoonheid
stilte en de tijd
gevangen in structuren
van gods volmaakte eeuwigheid…
zwerver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 de dag is vaal
en de steen van stuurloos water
net zoals ik heeft hij
nog veel te ontvangen
maar net zoals ik
leeft hij van oude gedachten
ik kijk naar hem
en naar de tegenspraak
hij zwerft al een eeuwigheid
het is een lang verhaal
maar op een of andere manier
kom ik tot rust
flinterdun valt het zwarte zand
in het ijle
hij…
een bewogen beeld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
420 we moesten opletten
hielden camera's en iPhones klaar
het duurt maar even
voor je 't weet is het moment daar
een prachtig uitzicht
gouden bergen, eeuwig leven
wisten wij veel
we waren pas halverwege
nu is het te laat
alles verdwenen uit het zicht
de herinnering vervlogen
soms zwart, meestal overbelicht…
Kalenderdode
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
709 Nog steeds je verjaardag
op de kalender in de wc
of je nog altijd ouder wordt
niet dood sinds jaar en dag
hoe oud je ondertussen bent
voor mij toch eeuwig jong
beelden vervaagd tot foto's
met steeds meer eigen leven
als stoer blozend stadsmeisje
spelend op het grote boerenerf
bruidsmeisje werd opgebaarde dode
Madame Tussauds met bloemenkrans…
Waddenzee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Wad, dat eeuwig verandert,
en toch hetzelfde blijft.
Wadden leven zoals mensen leven.
Wadden veranderen,
tussen eb en vloed.
Mensen balanceren,
angstig of moedig,
tussen kwaad en goed.…
Droomavonturen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Avontuur na avonduur
op reis in vele dromen
schaduwen van vluchtigheid
beelden vol met helderheid
wervelend wortelend in zand
tijd vermengd met eeuwigheid
doden met hen die leven
soms blijft het hangen
vaak verdwijnt het snel
ach laat me slapen
tot de vroege morgen
en niet vergeten
die dromen van de nacht…