5764 resultaten.
Carpe Momentum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.506 Zonder einde, zonder begin.
Want voor ik jou zag was het er al.
En iets wat nooit is, kan immers nooit eindigen.
Hard tegen hard.
Ik weet wat jij voelt.
Zonder woorden gebruik jij jouw handen,
Om ons verhaal te vertellen.
Zonder toekomst, zonder verleden.
Slechts puur genot en impulsiviteit.
Carpe momentum, wij zijn het heden!…
Blaastest overbodig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
800 Een agent, die het ziet,
zegt: 'Mevrouw, 't is het eind van uw tocht.
U dronk uit een alcoholbron
en nu ligt u hier op het beton.
O, wat stuurde u raar,
want u slingerde maar.
Daarom slinger ik u op de bon.'
De mobilofoon komt van pas
en de EHBO is er ras.…
Weet jij?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.067 Weet jij, dat je als de Toscane bent, aan het eind van de ochtend,
wanneer de dag de belofte nog in zich draagt, de zon de aarde verwarmt,
haar doet geuren, doet verlangen en doet leven?…
schommelboot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
571 wij zijn toch van alles
van het leven van het begin
van het eind tot de dood
in een bootje stappend
dat wankelt, onze voetstappen
erin en schommelend
beginnend, we zijn fris
door kou en gewassen zijn
maar ook verward door
de vroegte van dit uur en
de mist, en dan er doorheen:
het zonlicht.…
Lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst
spreekt hij met tere kleuren
de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen
lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken
de rustgevende klanken voelen aan
als een zachte warme knuffeldeken
ze voeden mijn honger naar tederheid
woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig
als meeuwensporen…
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen
tot de haat is gewroken
en ik de liefde bemin
maar deze cirkel
sluit mij in
zonder einde…
bedrogen kom ik uit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
690 en ik mijn droom fantaseer
waar ik in fabelen door krochten
marcheer en hoerensteegen markeer
door te urineren tegen hoekstenen
van steeds een nieuw adres
de diepgang van de gracht
waar mijn kiel in is blijven staan
of gehaakt aan de bodem en het eind
van een oud leven
ergens blijft mijn hart steken in
bovenstaande woorden en wil ik…
het heeft niets met november te maken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
650 elkaar nooit meer zullen weerzien
is geen antwoord
maar een vraag, onbegaanbaar
in dit oude licht”
*
het denken aan mijn grootmoeder
doordat haar zwijgen
een grote ernst was
op het land, in de koeienstal
tijdens de zoektocht in het kellekamertje
naar confituur
sluiers van spinrag
en rabarber, haar hand bewoog
tot aan het einde…
Het ziekenhuis.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.067 Hier tussen de witte lakens
liggen de zieken gevangen
in hun bed, hun graf
naar vrijheid te verlangen
Wetend dat vrij zijn
nooit meer kan
want in het huis vol pijn
en verdriet, kan men dat niet
en tot het einde
zien zij alleen nog maar
het wit van de dekens
en elkaar
de zusters met pillen
en hun woorden die
hun verlangen
willen…
December
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
593 zichtbaar leunt de dag door ‘t licht
van blauw wit verbond
de mantel van liefde
ligt diep geborgen verankerd in het groene
van moeder aarde
de tong van de taalwind liegt niet
in de oksels van tijd
dat maakt het uitzicht 'gastvrijer' in december
waarop elke dauwdruppel
het pad van stilte zegent voor het nieuwe seizoen
dat heeft geen eind…
Bijna Kerst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.595 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
vlokken
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
818 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
Klankgedicht I
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.328 en weer een ei en
Dan nog een en dan alleen
Van luchtkasteel naar groen en geel
Van zielsveel naar pikhouweel
Meestentijd steeds weer strijd
Van sluitertijd naar eenzaamheid
Machtssystemen afscheidnemen
Van lief naar leed naar hartenkreet
Van streel en speel naar part noch deel
Menigmaal van pracht en praal
Langs klare taal naar eind…
Jopie H
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
661 Aan het eind
van sloot en ven
waar het land
raakt aan de lucht
daar ligt een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
daar weet ik
elke weg en steg
haast elke
struik en boom
dat is waar ik
mijn dromen droom
daar is het goed
en wel vertrouwd
daar is mijn huis
ben ik getrouwd
daar in dat stil
en klein gehucht
ken…
mijn alles, mijn niets
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
967 Toch weet ik dat er nooit een einde aan komt,
mijn obsessie voor jou.
Jij,
Jij daar in de gang.
Starend, zo eenzaam en alleen.
Jij bent mijn alles,
Jij bent mijn niets.…
Gedreven herfstblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Ik wil dobberen op de stroom
drijven in de wind
getrokken als een magneet
naar de plaats
waar ik jou vind
gaan we dan samen die weg
van liefde en gelukzaligheid
als twee herfstbladeren
die kringelend gaan
met opgewonden blos
vleien aan het einde van ‘t pad
teder tezamen naast elkaar
moe van zwieren in het mos
daar in gedempte zonneschijn…
Waar is de maan?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Wat overblijft is een donkere holte,
tot het eind der nachtelijke tijd.…
over heden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.381 Tussen bergen, in dalen
In haar pure natuur
Is het een tijd dwalen
Met het uitzicht overstuur
Met richtingaanwijzer
Tom-Tom in het hart
Reist ons levensverhaal
Door een landschap van smart
We rijden onze circuits
Het lange eind van herinneringen
Alles wat we hebben afgelegd
In tranen te bezingen
Totdat ineens tussen de bergen
Daar…
een leven lang liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
806 liefde is groei
en samen rijpen
vanaf het eerste vleugje
tot woordeloos begrijpen
liefde is
seizoenen samen reizen
door lentegroen en zomers goud
door herfstig storm en winters koud
is samen stilletjes vergrijzen
liefde is het gevoel
dat altijd was en is
ergens diep van binnen
zonder einde of beginnen
zonder eis of norm
en in…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.844 Ik weet niet hoe ik troosten moet
Die laatste gang is alleen voor jou
Eenzaam is het eind van het pad
We zijn bij je
Bij jou die sterven gaat
Ik streel je hoofd en hand en praat
Ga maar slapen - slaap - rust uit
Ga maar - ga - het is goed
Kalm blaas je de laatste adem uit.…
Schoonheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.072 Het leven is een feest
Waarin iedereen holt, rent sprint
We worden geboren zetten onze eerste stappen
Voor we het weten kunnen we geen stap meer zetten
Het eind is nabij
Het is een ander begin
Een leven zonder zorgen
In de nacht toont hij zich het mooist
Met de maan in mijn rug liep ik door de nacht
Geen huis wist dat ik het was
De bomen…
onder voorbehoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 na een leven van zoeken en vragen
na vallen ten einde raad en tranen
dacht je dat het niet meer kon
maar
komt ten slotte toch nog alles goed:
een
verlaten
strand
de
horizon
en
het
is…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Gekromde schouders
Op slot gedraaide rug
Stramme spieren
Die je beweeglijkheid
Gevangen houden in een
Traliewerk ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet…
Exit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Vanochtend heeft ze er een eind aan gemaakt
Ze heeft zich van het leven beroofd
Ze heeft zich met alle kracht die in haar was
naar beneden gegooid
Van twaalf hoog kwam zij nedersuizen
De man beneden moest het zien
Het kraken deed zijn hemel gruizen
De tijd stond stil om zes voor tien
Gruwelijk was wat van haar restte
Benen en armen tot…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 ergens moet ik beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten…
Een ongeziene werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 ik ervaar extreme krachten
beredeneer hogere machten
in een ongeziene werkelijkheid
ons tijdpad is
voortschrijdend leven
waarin begin en eind ontbreken
mythen sagen en legenden
tonen ons de wereld die wij
slechts uit overlevering kennen
in een existentieel verlangen
naar het levengevend licht
krijgt het spirituele zijn gezicht…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Een cirkel leek mij ideaal,
geen begin, geen eind,
van alle tijden. Toch
slaan de deuren dicht,
zwijgen de muren,
zonder wederhoor.…
Voortgang
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 mijn moeder is niet meer
dat is al even
ze heeft lang geleefd
was broos van geest,
doch in overleven bedreven
geaard in schraal zand
met gelovige angst
onder een streng regiem
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd,
wakker gelegen
was bang voor woorden van buiten
al lang voor het einde
heeft…
Idioot
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 ik voel naast mij het buitenaardse leven
en kan met plant of dier soms uren praten
dat zesde zintuig is mij ooit gegeven
alleen kan ik de mens niet goed verstaan
zie in hun ogen grote zwarte gaten
waarin het aardse leven wordt gezogen
met volle vaart zal het ten onder gaan
ik weet dat ik hun scepsis moet gedogen
tot aan het einde waar zij…
Vervlogen vers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
645 vers bedacht
zo licht en luchtig, als ’t maar kon
ik schreef het midden in de nacht
op een vergeten luchtballon
wat tipsy van de calvados
genoot ik na op mijn gazon
wat was ik toch een luizenbos
mijn versje vloog de kosmos in
terwijl ik snurkte als een os
door drank vergat ik elke zin
hoe kon ik toch zo’n sukkel wezen
ik wist van einde…