3520 resultaten.
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Wandelen op kerstdag
zonder overjas.
De zoele wind speelt
in de haren van de kinderen.
Niets winters heeft het blauw
der lucht en voelen doe je
reeds de kracht der zon.
Al in de eerste helft van januari
verschijnen plots
zo teer zo pril
sneeuwklokjes roepen
blij verrast de kinderen
onder 't netwerk
van de naakte takken.
Lees je niet…
Eindejaarsgetijden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
501 Terwijl ’s nachts
de klok traag tikt
als ogen te lang staren
in gedachtenduister
vliegen vlug de dagen heen
als de bekende schaduwen
tja we worden al meer
ouder grijzer kaler
kouder wijzer valer
zou soms weer het einde
van het jaar naderen
of kom ik echt elke dag
al die uren tekort
ik weet het niet...
nu laat mijn geheugen
me…
2015
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 de dagen zijn voorbijgevlogen
ik zag hun vleugels slaan
ik zag een lente fladderen
jouw dood met bakken regen
en zomermaanden gaan
miljoenen bladeren vallen
de herfst in een vogelvlucht
slechts een handvol winterdagen
en deze Kerstmis in een zucht
nog even en de klokken luiden
het aankomend nieuw jaar
met weer hoop op betere…
Narcissenpracht in de winter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
541 Het is winter
maar daar is niets van te merken
het lijkt wel lente
ik heb ze al gezien
in de groene perken
de bloeiende narcissen
met parmantige kopjes
op ranke steel
in oogverblindend zonnegeel
dansend in de wind
zich koesterend
aan de winterzon
als een prematuur lentekind…
2016
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
710 To all the poets:
Happy New Year!…
Wonder witte winterwereld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Het winter weer bevriest
tot bevroren een wonder
witte winterwereld dat
ijs spiegelt bij het
ochtendgloren.
Rode neuzen, wollen mutsen
en wollen wanten; een winterse
wonderwereld ijsbeert op
schaatsen over weidse bevroren
water transparanten.
Nog niet betrouwbaar
genoeg voor een Friese
elfstedentocht, doch de
doorloper weet dat een…
Vorst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Zo streng was de vorst.
Mijn hersenen
leken te krimpen.
Een dikke ijslaag
waarin de jaren
diepe groeven
gesneden hadden
bedekte mijn hart.
Van ver in huis
klonk een kinderstem.
Door het venster
zag ik vogels
scharrelend op de voederplank.
De dooi zette ogenblikkelijk in.…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 De stad heeft zich weer gemeld
de balkondeur geopend, straatgejoel
zwelt aan door jengelende logistiek,
scherp gedrein van tramrails snelt
door de sirene geest van ijle lucht
de linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een…
IJstijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Wie wil er niet zijn hele leven
Lekker lopen in de sneeuw
Op de vlokken, net gevallen
Voor mij valt nooit teveel
Sneeuwpoppen kunnen bouwen
1 voor ieder uur
Vernikkeld thuis te komen
Je warmend aan het vuur
Lekker snert gaan eten
De soep staat voor je klaar
Sneeuwpret, hele dagen
En dat dan duizend jaar…
Lentewinter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 Vannacht heeft de stille sneeuw,
een landschap doen ontstaan.
In een bloempot.
Vanmorgen is een nieuwe lente,
al bloeiend aangebroken.
In de sneeuw.
Vanmiddag heeft de winter,
het groen kracht gegeven.
In de zon.
Vandaag werd een nieuw seizoen geboren.
Met eigen ogen heb ik het zien ontstaan.
In de lentewinter.…
Rijm
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 Alles ziet wat witjes
om de neus,
als verrast door
de plotse kou.
Even stilgezet
in de vroege uurtjes
en verstijfd
in dit ogenblik.
Het leven door glas
omsloten, wasemt
kleurloos. Bevangen
door de vorst,
rinkelen sprieten
bij een zuchtje wind,
en kleurt de winter
bleek van schrik.…
winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 In de sneeuw klinkt gedempt geschreeuw.
Een groepje kinderen maakt pret
en laat zich niet hinderen
door het vorstverlet.
De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten, op steeds dezelfde route
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen wervelen woelig langs mijn raam,
ik gaap.
In winterslaap.
Koning winter…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Koude handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Mensen van de koude grond
hebben twee handen vrij;
waarop de wintertijd wordt
gedragen; een winterslaap
met de koude dagen is er
voor hun niet bij.
Koude handen doen hen
beminnen. Nooit iets aan
de hand. Een hand in een
diepe zak; de andere in
de eigen boezem van het
gezonde verstand.
Koude handen ontberen
niet de goede manieren…
tere verrassing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 hoe ik onder een schuchtere winterzon
zowaar de eerste krokusjes bloeien zag
hoe ik blijmoedig verder liep, alsof het
warempel al een beetje voorjaar was…
Katjes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
516 Ik zag zo van die
zachte katjes
die het grijs nog
in de ogen hadden,
pluizig keek de lente
al om de hoek.
Ik bewonderde hun
moedig ontluiken
en nam ze even
in mijn hand,
om de zachtheid
van een nieuw
begin te strelen.
Wie aaide wie?
Nu denk ik steeds
"ik hoop dat ze
niet bevriezen"
want de winter
duurt nog lang.…
FEBRUARI-MORGEN IN 'T WOUD.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.116 Wat macht'ge dromer en al-muzikant
En beelder heeft zijn tent weer opgeslagen
En weer betrokken na de winter-dagen?
Of sliep hij toen ook op het barre zand
En in 't nat loof, door koude onaangerand
Of vocht, hij, die het alles kon verdragen:
De koele hoogt', de felle wanhoops-vlagen
Der Onbetembre, haar zo nauw verwant?
En heeft hij haar…
Ik wacht lente....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Lente...
wacht ik
de kwakkelwinter
meer dan zat
Er liggen
reisfolders
op de deurmat...
De reizigers
lachen me
als modellen toe
Ik ben
zo'n winter beu
en zo erg moe
Er zijn
boden,narcissen
trompetteren het rond:
lente...nadert.…
Stuntrijm (zonder titel #1)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
676 Menig paar kerft in dit bos
Er in de boomschors flink op los
Die kale beuk daar - het is herfst -
Is ongetwijfeld het gekerfst…
Het is vandaag zo'n dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
628 Het is vandaag zo'n dag die je liever geheel niet zag
het is een sombere dag, waarin je geen sprankje zon zag
het is vandaag een dag, waarin zelfs niemand lacht
kortom: het is vandaag een sombere, druilerige dag.
Te donker was het vanmorgen, toen 'k m'n bed uit moest
te somber was het ook, eigenlijk was dat al genoeg
maar plichten riepen, dus…
Zachtjes klingelen de ijspegels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Zachtjes klingelen de ijspegels
in de wind een serene melodie.
Schuin en scheef schotst het
pakijs een onaantastbare illusie.
Koud schuurt de wind voorbij
een ijsbreker die door het pakijs
snijdt. Ver onder de min vecht
de mens een ongelijke strijd.
Ver van huis in een rechte lijn
door het krakende ijs;
fluit een ijzige wind een ontheemde…
Lentebode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Krokussen
ik heb ze al ontdekt
in het gras
waarin ze zich ontvouwen
als een schilderachtig geheel
in sneeuwwit, paars
en zonnig geel
zien ze er uit als was
zo ook de narcis
hun aanblik zo puur en fris
ze kondigen de lente weer aan
want de winter
(nou ja, winter!)
die mag nu wel gaan…
De oude postkaart.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
974 die nacht was 't volgens de postkaart begonnen te sneeuwen
als motten dansten de vlokken rond de panden
om vervolgens zacht op bomen, boerderijen en huizen te landen
alsook op struiken en heggen: gelijk een groep spreeuwen
een stevige bries kondigde zich voorts vanuit het oosten aan
witte sneeuwgordijnen sierden in een oogwenk de bomen
waarin…
Paniek
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.881 Gedichten schrijven tegen de kou
in paniek brieven sturen,
een regel op het strijdbare papier,
letters met een stramme hand.
Gulzig naar berichten,
afwezig bij de ontvangst.
Bij gebrek aan voedsel
komt het steeds dichterbij.
-----------------------
uit: 'Stemmen', 2013.…
Blote bast
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 De bast wijkt op sommige
plekken een beetje,
waar zij naar buiten
spiedt en ziet
of t tijd is om
groen te ontvouwen.
Wat krom door het
meebuigen op de wind,
wat haar weerbarstig
maakte, kleven in kieren
fluwelen kussen,
waar de regen altijd slaat.
Vele jaren ringde
zij rond, oh de
stormen die zij doorstond.
Kon zij verhalen,…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Het concert van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 Ik roek oe, jazeker
voorjaar hangt in de lucht
En hoor de vogels,
ook zij winden zich op, zij fluiten
Afrikaanse liedjes
en stampen de vorst
terug in de grond
Het komt nu rap,
het duurt niet lang,
voor stampers melig
stuiven gaan en
duiven koeren
"roekoe, roekoe,
rokjesdag komt dr aan."…
Mauvaise imago de la meteo
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
966 een gure frisse wind
witte bloesem aan een boom
de herdershond in het veld
in de voortuin staat een kind
wit met grijs gekleurde luchten
hemel wordt allengs bedekt
door klapperende vleugels van
ganzen die naar 't zuiden vluchten…
bij het venster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 er staat een man bij het venster
met een vel papier
gaat hij het zo verscheuren
of blijft het nog een tijdje heel
al een aantal minuten
tuurt hij door het raam
naar de margrieten
in de pas aangelegde tuin
ze bloeien naar behoren
al waren er een aantal dood
er groeien er nog voldoende
voor een volmaakt boeket
hij genoot er van
en van…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....
Maar welk
een gemis…