3517 resultaten.
kindvrouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.206 keer een vrouw
met haar kinderogen nam zij
foto's van een nabij verleden
waarop wat druppels van een
mengsel vol haat en liefde
schaduwvlekken maken, die
tot voorbij het heden raken
nog is het kind in haar niet
helemaal verloren en op haar
kamer dromen poppen tussen
knuffeldieren tegen de muren
vol geplakt met filmidolen en
de sterren…
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht
poëzie
3.5 met 86 stemmen
33.482 Ik heb u lief, als dromen in de nacht,
Die, na een eind'loos heil van éne stond,
Bij de eerste schemering voor immer vloôn:
Als morgen-rood en bleke sterren-pracht,
Iets liefs, dat men verloor en niet meer vond,
Als alles, wat héél ver is en héél schoon.…
Anders
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
1.705 Heb je wel eens daar gezien
waar niemand ooit nog heeft gekeken
Aan de andere kant misschien
ben je voor een keer bezweken
Heb je daar een bloem gekust
of haar blaadjes horen spreken
Op een paarse wolk gerust
met haar adem als een deken
Heb je sterren horen zingen
de overleden mens omarmd
Op een regenboog staan springen
de kleuren aan…
Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzië
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.261 Abdul Kassem Ismael, die meer boeken bezat dan
sterren aan de hemel en meer letters had verzameld dan
zand in de woestijn, las wanneer de kamelen voortliepen
in de nachtelijke koelte en midden op de dag in zijn tent.…
ons droompaleis
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.350 straks komt er een dag
dat wij hand in hand
ons droomeiland
kunnen betreden
alles achter ons laten
zodat wij ons paleisje
met verse liefde
kunnen bekleden
dan kunnen we samen
naar de sterren kijken
vanaf een romantisch
beschenen balkon
zodat er intense rust
in ons lichaam heerst
veroorzaakt door
de prachtige horizon
twee…
DANKBAARHEID.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.249 'k Zie de eerste sterren verschijnen
en een bleek opkomende maan
het is alweer bijna tijd om
naar binnen, naar bed toe te gaan.
Nog even het late journaal
en de sloten controleren
dan heerlijk gaan slapen
onder een donsdek van veren.
De dag is weer voorbij
en de nacht begint
nog even samen kijken
naar het lief slapend kind.…
U oude machtige Freyja
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.454 U, oude, machtige Freyja van het Noorden
U, stille en vreugdevolle schoonheid
Ik groet U, Freyja, schoonste der aarde,
Uw Maan, Zon en Sterren,
Freyja van de groene Aarde.…
ons genot was puur
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.532 je gekend
we maakten lange nachten
en de uren klein, wisten wat we
van elkaar konden verwachten
ons genot was puur de passie fijn
ik zag de lente in je lach
de bloesem in je ogen
wist al dat het over was, je zou
me niet lang meer gedogen
je nam de vlucht op andere
winden, warmte kon je
dicht bij huis wel vinden, jouw
maan en sterren…
Thuis in eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.352 Stil zit zij voor het venster
zoekt de maan en telt glimlachend
de sterren, haar handen ondersteunen
haar kin, een diepe zucht ontsnapt
bijna geluidloos haar halfgeopende
lippen, terwijl haar ogen vragend,
haast verlegen, zoeken naar de droom
die even op visite kwam, haast teder
langs haar gezicht streek, om weer
te verdwijnen in het holst…
Avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
916 avond valt zacht
sluit de oogleden van de stervende dag
verbergt het tedere indigo van het zwerk
Het grauwe lover van de abelen ruist zoet
fluistert een verhaal gedragen
op de ijle vleugelen
van de koele westenwind,
een betoverend, mystiek lied
van vreemde eilandtuinen
verloren paradijzen
gebed in het broze blauw
van lege oceanen
Sterren…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Ik kan Hem niet bereiken
Mijn bede rijst niet hoger dan die ster
En hoger woont Hij dan de sterren prijken -
God is zo ver!
God is zo rijk! - Berooid, met lege handen,
schuil 'k huivrend weg, een bedelkind gelijk.
Mijn haard is zo koud, reeds donkren de avonlanden
God is zo rijk!
God is zo groot!…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 Met het drijven van de jaren
bouwden zij mijn luchtkasteel
waar ik dromen kon de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen…
Walcheren bij avond
gedicht
3.1 met 44 stemmen
41.200 We lopen
langs het duinpad naar de sterren en open
gaat de nacht. De lage lichten van de kust
beloven meer dan je kunt zien. Een visser staat
met zijn lantaarn aan in zee. Het silhouet
van een geluidloos schip wordt neergezet
tegen de einder en verschuift.…
Dans het kaarslicht uit je ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
825 een oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht
ik lees de dag na mijn ontwaken
middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar donker is…
Aardse bodem
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
921 rottend blad van populieren
een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren,
heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht,
dat wikt en vecht en strijdt met lage wolken,
en zich verloren weet, in deze winterstonde,
maar intussen stil en geduldig wacht, tot
de aardse gulle bodem zich weer zal gaan warmen,
voor een nieuwe ronde langs sterren…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
857 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…
Lisbloem
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.828 Straks, in de rustige, heilige nacht
Komen u duizenden sterren begroeten,
Blinkend op 't hemelsblauw schild aan uw voeten,
Buigen zich neer voor uw pracht!…
Passende emotie
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.547 Onder lichtjes van miljoenen sterren,
Heeft passie m'n verlangen voor even opgevreten,
twee lichamen nat, temperaturen hoog,
de hitte in elkaar gemeten.
Een wrijving van liefde,
een geurend verlangen.
Elkaars emotie
weer voor even gevangen.…
Engel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.857 Vechten had geen zin
moegestreden stapte ik een andere wereld in
sloot m'n ogen
daar waar engeltjes vlogen
onbezorgd zwevend in de nacht
tussen vallende sterren....zó'n pracht
doodstil
niets te horen
even voelde ik me verloren
totdat zij kwam
en me bij de hand nam
onder haar vleugels veilig geborgen
bevrijd van alle zorgen
fluistert ze…
Monohik, maar echte liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.259 Omdat je met mij
ooit ging van horizon naar
horizon, van bergen naar
sterren van kerkgezang naar
jazzpiano.
Het geeft niet waarheen, zei je,
als we maar reizen.
Vanwege en omdat
het verlangen en het lichaam en
ik in je ogen of het donker nog altijd
niet anders kan dan weerloos fonkelen.
Ik moet nog drinken.…
Het kind in mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering keek het kind in mij
naar de hemel, bloemen en de bomen
vervuld van vragen
wie er op de sterren…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug brengt
Verheugt hij, met de dag, de Aarde en de rivieren:
Maar de andere sterren…
Wanen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
872 jij liep hooghartig naar de lucht te staren
maar zag dat ik notitie van je nam
jou zo te zien maakte mijn benen lam
het liefst wou ik me aan je zijde scharen
om je voor alle wanen te bewaren
je afgewende blik wierp snel een dam
ook deze keer liep jij me weer voorbij
Want je gekwelde geest wil blijven zwerven
hij liet de sterren in je ogen…
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Nu mijn zoektocht
ten einde loopt
sta ik stil
en verloren
als aardling
in deze nacht
zonder einde
Verwonderd toch
in bange verwachting
richt ik mijn ogen
naar de hemel
waar in het
nachtzwartfluweel
sereen flonkerende sterren
mij toefluisteren
wees niet bevreesd
nu het einde
van uw wil nadert.…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 de schemering valt en brengt sterren dichtbij
de feestdagen gaan weer beginnen
als zand door een zeef zo vergleed het jaar
zoveel moet er nog en is niet op tijd klaar
maar verleden tijd is niet te winnen.…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 Als ze danst, wordt de beweging universeel,
de aarde, sterren, bloemen, alle stromen
alles wordt in haar wezen opgenomen,
betreedt met beide voeten elk werelddeel,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart…
sanfte ruh
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
731 vrijdag is eindelijk voorbij
eerste sterren fonkelen ver
de duisternis weet van niets
nu kun je knielen en huilen
de tranen vrij laten stromen
bij het donkere open graf
deze goede avond verdwijnt de haat
zwijgen we de verloochening dood
verdringen bespotting en geseling
denk alleen aan de liefdevolle vergeving
van onze man uit nazareth…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 Oranje sterren regenen door de spasmes van
zijn takken. Er is geen rust in het heelal.
slechts in tere deining van blauw en grijs en roze,
verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur.
--------------------------
uit: 'Parmentier', 2003.…
Tentdoek
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
687 In het donker dwaalde ik door zalen
waar hymnen slapend in 't gebinte hingen
en spiegels licht van dode sterren vingen.
Nergens was er nog verhaal te halen.
Op de drempel van de morgen ligt het beeld
dat eens de verste einder overspande
en met één enkel woord mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.…
solae propositiones sciuntur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 met angst
is een mens op zijn bangst
als de waarheid veloren raakt
en de hemel nooit de aarde raakt
had ik mee moeten lopen
naar beneden
alleen maar blijven hopen
dansen met de gestoorde goden
alles maar verlaten
achterlaten
loslaten
onzin praten
oneindige verhalen
bomen spreken eindelijk weer tegen mij
een spreuk onverklaarbaar
sterren…