6196 resultaten.
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen
Ik hoop en hoop---
Dat alles beschermd zal blijven
En dat de mens beseft---
Met wat hij allemaal heeft
En niet zijn ogen sluit.…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
Week 17 in haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
576 De bollenvelden
spelen geen leentjebuur
bij Mondriaan
Het duin wordt groen
en het strand kakelbont
van de paviljoenen
Met een trekker
sleept hij schelpen uit zee -
beulen hoeft niet meer
Blad na blad
sluiten de bomen buiten
mijn vergezicht
Kastanjetakken
laten hun groene handjes
wapperen
Ze verteren
opgeslagen krachten -
takken…
Uitkomst
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
406 raak ik aan de stilte
van eenvoud en van groei
maar veer terug in kilte
van evolutiesommen
denk ik hoor de bommen
vallen en het geloei
waar niemand meer naar luistert
de eerste maandag van de maand
ik had me even teruggewaand
in een vroeger element
van nu verloren diepten die
gevreesd want onbekend
wachten tot de cirkel sluit…
Kijkend naar een smeltoven van schepping
gedicht
2.1 met 27 stemmen
11.059 Verhangen naar de rand van een lavameer hellewichtig
in de krachter voorgelicht: kokend magma, as en rook,
zinsexplosies en het neerkomen van gloeiende stenen
en benen, snerpend als glas dat tegen glas wrijft,
omringd door bulderende gaswolken, loeiende wind
die je dwingt de ogen te sluiten, de adem in te houden,
gekluisterd aan het zachte…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Om hitte en onrust uit te sluiten,
Doen wij de zware luiken dicht.
Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.…
pepernoot van eigen deeg
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
4.101 geef mijn staf
en mantel nu verjaardag
sinterklaas voor
even niet en ook
het zwartepietenspel
is al lang afgelopen
laat winkels de
cadeaus verkopen
die concurrentie
moet ik niet
mijn paard staat
wit te schimmelen
pieten zwarten niet omdat
roet geen schoorsteen ziet
de roe is niet meer
te gebruiken want
de kindertelefoon
sluit…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 Een schutting, langs een wei, die ik bedacht,
sluit alles nog meer af, vergroot intimiteit.
De kleur raakt al nuances kwijt. Een tak is evengoed
een hand, die, als ik stilsta, naar mij grijpt.
Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos.…
De drempel voorbij
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.466 Je schuwt de drempel
ogen betwisten wat mond prevelen moet
schouders hangen, dàt doe je goed
in mijn handen druk je fleurig je stempel
Ik sluit de deur met goed fatsoen
en druk mijn neus dan in je schuld
waar het mijn woede met leegte vult, immers
de bloemen konden er ook niets aan doen
Ik ben je niet direct vergeten
het is zoals het bloemen…
De Angst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
904 Met zwarte ogen
Verdrink ik in een radeloze kolk
En die greep
Die verstikkende hand
Sluit zich nauwer
Totdat het
Net op tijd
Licht wordt
En de schim vervaagt
Mij ademloos achterlaat
Met de overheersende vraag
“Wanneer komt Hij terug??”…
Tussen haakjes
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.088 altijd
één hoofdstuk,
de clou, mis
Vraag je je nooit af
of de titel
op de kaft
je nu eenmaal
is gegeven
of word je
nog geschreven
en wacht je
tot geen plank
je meer dragen kan
Neem je genoegen
met een woord,
een zin
of zoek je
Het Woord,
De Zin van
en wordt het
een roman
in plaats van
een reisverslag
Haakjes sluiten…
heldenlied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.525 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind
en de merel ten top
het veld…
nacht van verlangen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.246 al zou je willen slapen
de nacht is niet donker
het verlangen dat in je kruipt
kriebelt diep van binnen
ogen sluiten zich
maar daar is het beeld van mij
ik kan er niets aan doen
maar jij verlangt naar mij
de nacht die grinnikt
en dat geluid verwart
je dromen zijn nu zacht
maar je kan niet echt slapen
want de sterren twinkelen
en dansen…
Laat het instinct!
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.988 De hitte maakt me rillen
te donker om mijn ogen niet te sluiten
geheim is de sleutel van mijn lijf
Hou me vast en ik verstijf
Dat verdomd lekkere lichaam van je
ik kan er niet omheen…
Jouw hemel
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.912 Je sluit je blik
en begeert het licht,
jouw tranen waardig.
Zachte lippen beroeren
je nog een keer,
wanneer de tijd je loslaat.
Verstild glijdt er
een witte schaduw over
jouw bleke wang.
Samen met een engel
draag ik je naar
jouw uitverkoren land.…
tot schimmen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.174 zal ik weer doen wat ooit gebeurde
en zal jij zwijgen als nu de beesten aan mijn bed
die ik, voor rede aan de kant gezet
met geweld verscheurde
Want als ik mijn ogen sluit en luister
voel ik hoe je zachtjes grient
'het is niet eerlijk, waar heb ik dit aan verdiend'
starend in het grauw oktoberduister
voor een onontvangen schouderklop…
Fysiotherapie
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
3.495 Zijn handen pakken de
fles, ik kijk op de klok,
het is kwart over zes,
ik sluit mijn ogen en laat het
over me komen
Soms slaak ik een kreet,
dan kneedt ie wat zachter,
om vervolgens toch weer
terug te komen, daar waar
het niet lekker voelt en als
je nou denkt dat ik dit
erotisch bedoel,
dan laat ik je in die waan.…
de val van Venus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.597 in het overzeese veen bloei je in hoge zon
de wortels ondergedompeld
een getande schelp glanst van parels
de kleffe stroop die opwelt uit een vangarm
verscholen in een vouw
trildraden verraden dat ik nader
en de val klapt in een wenk dicht
randen sluiten naadloos aan
ik spartel weerloos maar gulzig in het sap
tot je me weer ophoest als…
donkerde op Golgotha
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 het donkerde op Golgotha
in alle eenzaamheid
een stem die riep
waarom hebt gij mij verlaten
de dood was traag
er vloeide vaag wat
bloed en water uit de wonde
het leven brak in een seconde
de steen sluit zacht
het graf in wit gewaad
zachte handen weten dat
de geest nog verder gaat
maar hij zal herrijzen
en opent weer de…
Broddelleven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
811 Zacht stop ik vertrouwen in
toegedekt door een winterdeken
gekleurd en wel onder de warme wol
verstrengeld, opgewonden
maar tegelijkertijd geknot
wachten twee breinaalden geduldig
tot de eerste steek valt
en het ophalen kan beginnen
ik sla mijn sjaal nogmaals rond
mijn ranke hals om elke kou
buiten te sluiten en vraag
me af wanneer…
Zeepost onder rembours
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.099 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de vloedlijn
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
levenslijnen tellend
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
ik staar ze na zonder…
Fantasie in werkelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.720 langs me heen gaat
nu jij op dit pad bent gaan lopen
en jouw schaduw mij door dag één
ook in het avondlicht doet fascineren
hoe wolken troostend voortbewegen
voor mij wanneer ik al je vingers
bescheiden heb aangeraakt
en niet alleen dat
dat een kaars zo kan branden
terwijl de wind vaak heeft tegengewerkt
zelfs achter mijn deur
sluit…
kom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.055 kom
kom met me mee
open je handen
steek ze naar mij uit
wees maar niet bang
het doet echt geen pijn
sluit anders je ogen
zodat je je angsten niet ziet
kom met me mee
naar een betere wereld
een wereld zonder pijn
dit leven heeft geen zin voor jou
het doet je alleen maar verdriet
kom alsjeblieft met me mee
wees maar niet bang
steek je…
De kruik
gedicht
2.7 met 27 stemmen
11.163 Sluit je de ogen, je haar wordt een wier.
Vind ik een vorm voor water dat loopt?
Het wuift en wacht, een onweer op zee,
je oogleden blijven gesloten.…
Rotterdam-Centrum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.235 Heb me nog nooit zo verloren gevoeld
Tussen al deze mensen, tussen alle etalages
Weerspiegel ik honderdmaal, maar toch alleen
Grauw middaglicht in de stad
Een verre klok slaat zwaarwichtig de tijd voorbij
De stad kraakt en zucht, vervuild sluit zij zich
Blinden rollen ratelend dicht
Verkoopstertjes kwebbelen de tram in
De avond valt in…
de knoeier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.046 in de binnenwereld
waar deuren nooit sluiten
en muren doorloopbaar zijn
gelden altijd regels
zo moet je introvert zijn
geen oogopslag durven zien
noch de uitgestoken hand aanvaarden
van wie nochtans je buurman is
en ook niet van een ander
de voorwaarden zijn simpel
niemand laat je binnen
en nog minder weer buiten
je gooit je eigen ruiten…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Terwijl het licht zich een weg baant
Door mijn gordijn, langs zijn neus
Draai ik mij nog even om,
En laat mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn…
Au bain-marie
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
471 eten met mes en vork
ook niet altijd vloeiend
geld speelt geen rol
nooit écht gebeurd
verkoopt hij nog steeds
katten in plastic zakken
de gouden lepel
past niet meer geluidloos
in elke opengesperde mond
echter heftig borrelend
verliest zelfs het fijnste gerecht
zijn smaak na een slok teveel
proostend proesten zij het uit
zacht sluit…