7174 resultaten.
Rouwproces
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.677 Zwart waar ik kijk heen
Onwerkelijkheid
Een witte grafsteen
Onbegrepen waarheid
We lopen samen
Samen in het licht
Ons beide namen
In leven gegrift
De wolken huilen
Niet kunnen schuilen
Dan een witte steen
Huilend en alleen
De werkelijkheid
samen maar apart
met als onderscheid
Witte steen, verward…
De ontworsteling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
628 Boedha in de schoot geworpen
op een frêle lotusbloem
De nagedachtenis ontworpen,
verdrijft de vader’s droevenis
Verlaat ik andermans patronen,
gevormd tot mijn ontsteltenis
We vragen elke dag de Goden
te zorgen voor vergiffenis
In eenzaamheid ben ik ontworsteld
aan tergende verbintenis
Dit leidt tot een verfijnde geest
ontdaan van zwart…
Kun je me halverwege ontmoeten?
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik ontmoet je dan
precies op de grens
dat is dan waar ik wacht,
op jou
ik zal naar je uitzien,
dag en nacht
Het brengt
mijn hart tot het uiterste
dit is
waar ik zal zijn
ik kan niet verder gaan
dan dit
ik wil dat je zo graag,
het is mijn enige wens
Trouwens:
De Zwart Oog Erwten
hebben het ons immers
al voorgezongen…
Vrede
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
686 Wat zou de wereld mooier zijn
als de mensen vreemdzaam
zouden leven met elkaar
geen strijd meer of verschil
tussen blank en zwart, arm of rijk,
ieder mens is toch gelijk!
Vrede, is dus maar een woord
al te vaak gehoord!
VREDE...…
Op de vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Bij het vechten
heeft het resultaat
zich tegen je gekeerd
de frustatie overwon
je laatste woede
aanvaarding rest
laat me maar met rust
is wat je wilde zeggen
dat is echter niet
wat men horen wil
wat jij horen wilt
dus zwijg je
ga je door
met vluchten
voor jezelf
voor de ander
voor de realiteit
een zwarte lucht
met hier en daar…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Mijn pad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
593 Onzichtbaar voor ieder ander
Beloop ik mijn zelf gecreëerde wegen
Ontworpen en ingekleurd
Met zwart bloed en rode stenen
Tijd ben ik verloren in de ruimte
Die is ontstaan bij het maken
Van alles dat nooit heeft bestaan
Lang gewacht en zoekgeraakt
Grenzen verdampen in de lucht
Bij het trekken van verbanden
Tussen wat ooit is geweest en…
Het museum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 wensrode strepen als ballast
op het marmeren papier, hier
en daar ontlast door blote
genitaliën, geheel onverwacht
niet dat we schrikken
want dit is wat we willen
geen soberheden in het zwart-wit
maar de schoonheid op het markante
gelaat van zij die op haar hurken zit
het leeft op twee etages, ongemeubileerd
terwijl de lege nis toch vele…
Pokerden met lichtsnelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik doodde de tijd
speelde met zon
maan en sterren
dag en nacht
om de eeuwigheid
wij pokerden
met lichtsnelheid
het heelal
werd de inzet
god onze scheids
wij hebben
de bank laten springen
zwarte gaten gaven oerknal
en schepping weer prijs
wij wonnen het aards paradijs…
Molen te Sellingen
gedicht
2.5 met 15 stemmen
5.610 de standaardmolen in Sellingen
daar staat hij
al jaren te
wachten op
wind
tussen de boeren
hun huizen en koeien
in de wei
staat hij recht
zijn wieken stijf
en zwart
als hijzelf
de molen
wachtend op wind
op een heuveltje
(wij noemen hem standaardmolen
op zijn driepoot heel alleen
wachtend op wind)
-----------…
Innig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
605 Grote gebaren
wilde lokken
ronde borsten
korte rokken
rode lippen
zachte handen
kousen benen
gave tanden
guitige ogen
zwarte schoenen
warm lijf
heerlijk zoenen
openlijk flirten
innig dansen
ritmisch opgaan
gegrepen kansen…
Wereldwijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
676 Ik lijk steeds meer op jou
Ik moet je dat bekennen
Mezelf in jou herkennen
Jij deed het toch nooit goed
Ik wilde nooit jou zijn
Nooit doen wat jij ooit deed
Nu ik zo oud als jij ben
Door het leven veel meer weet
Besef ik dat niets zwart-wit is
Er moet water bij de wijn
De wereld draait niet om mij heen
Ik mag hier slechts maar zijn…
verbeelding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ze zetten het leven
dik in de verf
kleuren zwarte woorden
en vangen echo's
ze bevriezen vuur
laten geesten los
en maken wolken
ze dompelen donkere dagen
in glinsterend licht
openen onwillige deuren
en zetten dichte denkramen open
ze zijn hoeders
hoeders van onze verbeelding…
Alma mater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het was koud middernacht
gestommel in het hoenderhok
de knuppel, dacht ik
en schoot in mijn sloffen
tussen de dorpel en de deur
vloerde zich een strook licht
op de overloop, een zwarte jas
als molshoop op het tapijt
even verder een paar kisten
te groot voor mijn kleine meid
ik hoor haar hakken tikken
voorbij de tijd, ik slik.…
Traditie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.892 De witte vlakte tart;
verliest zij nog zoveel terrein,
Zij blijft een gulzig rookgordijn
boven een bundel zwart.
De winst bedraagt geen kwart
van wisselwerking en chagrijn,
en onverminderd dient het brein
te putten uit het hart.
Welk plankton heeft zich ooit
een zeevaarder genoemd?…
Haram
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
668 Een man in oranje hemd zit geknield in het zand
Achter hem een religek met mes in zwart gewaad
die zorgvuldig vastgelegd zijn haat omzet in daad
Islam kent vele huizen, alle staan in brand
F-16's stijgen op, kruisraketten gaan
Wapenproducenten slaan de kassa aan…
De raadselen van het alledaagse 2
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
560 Die dag vroeg je ook of ik misschien de naad
van je zwarte jas wilde dichten,
en door je kapotte zak kon ik erbij.
Met roze draad, nog op de machien, dichtte ik de gaten.
Je verbaasde je over het vlotte herstel en
bedankte me blij bij 't verlaten
en ik verbaasde me over jouw vlotte herstel na je kou.…
Lente zonder verval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 wij hebben
de bloemen geplukt
die hun kelken verwelkten
anderen in knop
vertraagden door
zaad en vruchten te maken
we gingen voor zomer
in schoonheid voor al
eeuwige lente zonder verval
maar kleuren vervaagden
toen de knoppen verdwenen
en het bladgroen bevroor
onze weide bleef zwart na
ontdooien want zonder zaad
kan geen bloem…
Verlatingsangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 ik was omringd
door lange schaduwen
van de ondergaande zon
zag ze langzaam
nader komen uit
een nog onbekende bron
zij contrasteerden
met het dieper wordend rood
zwart geeft geen geheimen bloot
ik voelde hoe
duister won van het
laatste streepje aan de horizon
de obstakels zijn gebleven
heb verlatingsangst dit late uur
geen plaats…
Mijn kleine plaag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
419 jij bent
mijn kleine plaag
je vliegt zo graag
van hot naar her
drukdoenerig
aan de slag
alsof de dag
te weinig uren heeft
van pauzes
ben je niet gediend
er is werk te verrichten
zo lang de zon blijft lichten
je bent het liefst
in geel en zwart
je taille is een schat
alleen je angelt soms te hard…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
vuurvogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 assepoester veegt en veegt
alle as veegt ze bij elkaar
hier en daar ligt een donzig veertje
uit een ver verleden
zacht
wit
kwetsbaar
vermengd met zwarte as
zachte as
witte aarde
kwetsbaar wordt kracht
nu het vuur gedoofd is
kan de vogel herrijzen
deze keer geen struisvogel
maar een adelaar
die vliegen kan…
Stilzwijgend grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 je schemerde
stilzwijgend grijs
alleen je blik
uit vochtige ogen
kleurde zwart wit
schouders
licht gebogen
je zachte stem
sprak over hem met
ondertonen van verdriet
hij was er niet
al maanden geen
bericht en niemand
die ook maar iets van
zijn verblijfplaats wist
na duizend
handen en gezichten
ben jij hier beland
wachtend…
familieportret (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 het gezin vastgelegd in
een momentopname op
een zwart-wit familieportret
uitverkoren voor
een gelijmde plek in
het album
elk kind wrikt
zich los van
het gestolde gezin
met open ogen
kunnen ze elkaar
niet vinden
in het licht
noch in tijd
noch in ruimte
acht werkelijkheden
evenveel waarheden
zoveel meer wijzen…
Geopend bouquet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
586 Waar nu de nachten
verlicht door sterrenregen
vanuit een zwart gat
in een rode horizon
rozenbladeren geuren.
Naast walmend wierook
opent het als een boeket
op een gespreid bed
als op de rode loper
richting het theaterdoek.…
Allegro
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 Er was een grijze kraai met een zwarte
bolhoed, die mij toeknikte als een
oude, alwetende tovenaar.
Ik droom van een eiland vol met
engelachtige harpisten, die mij
met de mooiste klanken benevelen
en etherisch beminnen.…
hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 de toevlucht hoop
is als een veertje
dat zit in de ziel
zonder woorden
is het een deuntje
dat nooit stopt
ook al stormt het
beeft de aarde
onder onze voeten
het houvast weg
het stopt ons niet
al is het donker
zwarter dan zwart
in vreemde tijden
die ons koud zijn
door het gemis
dat juist zo innig is
dat het grip welt
uit elke kruimel…
LAIS CXCVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
380 Terwijl het wachten wacht, draait de aarde
in de aarde, schuift de hemel in de
hemel, zien de sterren toch de waarde
in van vachten in het zwart en in de
nacht spreekt het haar toe met: “Jij, beminde,
die de aarde tot haar kern herleiden
kan, die jou en mij tot niets verleiden
wil, wil dit nog doen: mij van mij ontdoen.”…
huis van glas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 binnenplaats
groeit de liefde
voor het leven:
pepers en tomaten
wonen gebroederlijk
naast elkaar in
het huis van glas
de levenslang gestrafte
buigt het hoofd
aandachtige handen
koesteren
het kwetsbare in een
begrensde wereld:
buiten in de
binnenplaats
het patina van
de tijd legt een
zachte sluier over
zwarte…
kanaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 door het kanaal
vaart een naamloos schip
het draagt een vreemde vlag
in de nevel is de schim
van de schipper zwart
waar de schroef maalt
wordt het weerloze water wit
het zoete gebrom
verdwijnt in de stilte
er is niets meer te zien
er kwam een naamloos schip voorbij
onder een vreemde vlag
en ik blijf achter
het jaagpad leeg…