14830 resultaten.
Moeders
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.472 Bij elke
belofte
en volgende
stap…
Fragmenten uit bewegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 zet mijn voeten in balans
wil zelfverzekerd
lopen naar de overkant
fixeer het vaste punt
de eerste stap
is glijdend staan
los van staal
kan ik mij
niet laten gaan
voel het fenomeen
word één met tijd en ruimte
rol in rust volmaakt een lus
zij hebben
de loop gezien
fragmenten uit bewegen
maar niemand heeft mij
die volmaakte…
De hoogste diepte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 als van zelve
kom ik dichterbij
zonder voorbedachte rade
ben ook arm aan woorden
als ik in stilte nader
zonder een stap te zetten
voel ik me zo
alsmaar meer aan je zij
het is je ziel die ik ervaar
oprecht naar buiten gericht
kwetsbaar, zwak in het aardse
maar krachtig tussen jou en mij
een tederheid
wonderlijk van gewicht…
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 deze beklemmende stilte duldt geen bries
over dit gelaat van het onaantastbare
het struikgewas als gefronste wenkbrauw
tegen de oplichtende schaduwen
elke stap op dit karpet is een aanranding
van de ijle wintermaagd
ze is op weg naar de hemel
over ons heen glijdt het oordeel
door de wolken schemert de roep
'dit is de laatste halte'…
Het land van de vertelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
400 Ga verder dan hier
Ga grenzen voorbij
En ontdek iedere stap
Weer een nieuwe waarheid
Die je verder brengen kan
In het begrijpen van het
Raadsel dat jouw leven heet
Ga ook voorbij het verste punt
Dat je van hieruit nog kunt zien -
Want daarachter ligt het land
Van de vertelling, verhaal dat
Je verteld wordt als een wonderlijk…
Opplakdeur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
422 werkelijkheid te verstaan
Door de waarheid te zoeken,
De waanzin los te laten,
Te eindigen met een kristalhelder
Licht dat deze dag beschijnt -
En door de mist in dit
Doorleefde hoofd neem
Ik onverwacht de voordeur
Uit het verleden waar dat
Me zo eigen was, maar door
De mist grotendeels onzichtbaar
Geworden, en met een verlicht hart
Stap…
Scrupules zijn vergeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 nog heb ik
de magische boeken
mystieke gezangen
religies die meerdere
levens omspannen
als rugdekking
voor mijn games
die ik speel vandaag
het spel wordt
steeds echter
de mensen slechter
zij schieten zonder
normen en moraal
vinden doden normaal
zonder enig geweten
scrupules zijn vergeten
als ik stap
over de velden
met mijn dode…
Goddelijk dwalen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
498 soms stap ik over
op een eiland
onbewoond en
voor mij alleen
laat de wereld los
die in mierenhopen
leven met hun eten
drinken en gebeden
zie eindelijk
in verbanden hoe wij
mentaal onthand zijn
met ons fysieke lijf
heb mijn grip
voor even prijsgegeven
lig daar beneden terwijl
mijn geest is uitgetreden
de rust geniet
van niet…
Eens was ik pelgrim
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
617 pelgrim met een boodschap
van opbeurende troost en liefde
in een klankvolle symfonie gevat
als een sprankelend lied
dat ik zong alleen voor hem
die ik zo liefhad
de klanken klonken zoet en sereen
hij proefde het als bitter water
die zijn vergetelheid onderdompelde
zijn dorst naar realiteit niet lessen kon
mijn tocht was zwaar, elke stap…
Trouw...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Ik heb hem zo nodig,
elke stap die ik doe, is met hem.
Hij blijft steeds geduldig, niet overbodig.
Mijn handen en voeten, die dank ik aan hem.
Toch ga ik niet ver,
want op straat is gevaar,
Met gaten en kuilen,
voorzichtig dus maar.
Hij past zich wel aan,
bij al mijn gedachten.
En als ik denk: “ Ik val.”
Dan val ik, geheid.…
Herfst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
916 De wind raast met veel geweld
en kracht door de natuur.
De geluiden, de aanblik,
geweldig, en zo puur.
De wind gooit de golven
met kracht op het strand.
De mens biedt gebogen
enige tegenstand.
De bomen, ze schudden
en zwieren heen en weer.
De wind laat zich kennen
en blaast nog een keer.…
Kringloop ...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Vliegen als een vogel
de vrijheid tegemoet
over land en zee
verhalen vertalen
Wolken doorklieven
regen trotseren
zon koesteren
storm begroeten
Sneeuw bewonderen
woestijnen negeren
bergen vermijden
meren begeren
Vermoeid nestelen
"gezin" stichten
Uitvliegen
ervaring doorgeven
Kringloop van 't leven !…
Vertrouwen...
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.312 Van hoe ver moest ik komen,
hoe diep ben ik gegaan,
hoe ben ik ondanks alles
er steeds voor blijven gaan
Wat is het nut van vechten,
als weet dat je het niet redt,
je alles hebt gegeven,
en bergen hebt verzet
Hoe kan een mens zo blind zijn,
je niet zien zoals je bent,
zo dichtbij laten komen,
en je dan nog niet kent
Wantrouwen en ongeloof…
een vaste burcht (nieuwe versie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.305 men verhing de bordjes
en nog pronkt hier het voormalige
wapens en namen
wachters bestaan niet meer
ik kan de berg bestijgen
door wijd open poorten binnen gaan
het ongedekt rondeel
waar soms de ommegangen stokken
en men beschroomd de zuil van stilte ziet
het hoog vertrek
de open schrijn
voor wie hier hoort
zonneleen 33 zie…
de dood
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.730 Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.
Je glipt in de vergetelheid
naar het mooie verblindend licht.…
het heengaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.615 Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.
Je glipt in de vergetelheid
naar het mooie verblindend licht.…
woning
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
970 soms is de hemel
met kometen
en eeuwige sterren
mijn woning
dan weer de gouden
zonsondergang
of verre vage verten
omkranst door
stille grijze wolken
het stille ochtendbos
met gouden pilaren
zonneschijn
verre bergen felwit
in donkere omlijsting
van zwartgroene hellingen
het liefst woon ik
in mijn gedichten
omdat de poort daar…
Troost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.110 ik zou mezelf wel willen troosten
maar ik heb vooral warmte nodig
en mijn handen zijn zo koud
stralend weer buiten
maar ik zit binnen
voel me lusteloos
alle waarschijnlijkheden
leg ik op een hoop
wat een berg onzin
plots stollen woorden
worden weggespoeld
in een vloed van regen
kom ik mezelf tegemoet
of heeft er egens iemand
een…
Boomhuwelijk
netgedicht
1.8 met 97 stemmen
6.482 Weet je nog, die gulle zomerdag
toen wij vanuit de uiterwaarden
in lange kleurige stoet
zingend de berg beklommen,
met bloemen in het haar
en geurende guirlandes
Met trommel en gitaar..
Twee eiken trouwden
Wij waren hun getuigen
Op mijn gebogen rug
tekende een sjamaan
de huwelijksakte
'Quercus,'vroeg hij,
'neemt gij Quercus?'…
een echte cultuurstrijd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
765 hoe wint een stoomstroopfabriek
het van een boekentoren een kolenmijn
drie Gallo-Romeinse tumuli
een Campo Santo een Cinema Plaza
(dorpscinema met roodpluchen kussens)
een reliplek op een berg met feesten
als Krakelingenworp en Tonnekensbrand
een klooster met ijskelder
een papiermolen en een uurwerk?…
Mijn liefde voor jou
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
3.503 Mijn liefde voor jou kent geen grenzen
Het gaat over bergen
Langs blauwe luchten
Nog verder gaat mijn liefde voor jou
Zo diep als de wereld zeeën
Zo wijd als de steppen
Maar vooral ook heel klein
En warm bij jou
Zo samen dicht bij elkaar
Zonder woorden, die ik niet kan vinden
Gewoon een blik naar elkaar
Dat zegt genoeg, lees het maar…
Gaudix
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
891 Vraatzuchtige machines slaan
gapende scheuren in de flanken
van de bergen om Granada,
de stad waar statige buurten
gestadig groeien op de korsten
van het gewonde landschap.
Wat steenworpen verder
liggen in koele grotten
de oudste huizen van Europa:
Barrio Troglodyte,
waar het licht al duizenden jaren
in perfecte stilte balanceert.…
glanzend moment
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
923 Het uitzicht is zo mooi
Door het oh zo rustige leven
Waarin de natuur zijn wortels plant
En de zon zijn glanzende stralen toont
In vuurrood en helder licht
Boven op een romantische berg…
Als ik vleugels had...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.105 ...zou ik hoog kunnen vliegen,
op thermiek en luchtgolven wiegen,
over daken en boomtoppen scheren,
over bergen en dalen en meren,
op de hoogste rotspunt neerstrijken
en de wereld uit de hoogte bekijken...
Maar ik zou zoveel kostbaars verliezen
als ik verplicht werd voor vleugels te kiezen.…
Het licht.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.040 Mijn armen omhelzen het licht
door sterren omgeven zie ik
de wolken als witte bergen.
Het licht pakt me bij de hand
zodat ik niet zal verdwalen het
brengt me naar de goede kant.…
De trots verdronk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 de jacht naar grond
heeft bergen
hun bomen gekost
waar wouden
domineerden dekt humus
nu de kale rots
het vergeten dorpje
in het dal deelde al snel
de mooiste vergezichten
tot de regens kwamen
en de aarde losliet
glijdend in haar vrije val
de trots verdronk
van generaties leven die wel
in wortels zijn blijven steken…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…
Spreid je schaduw uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 drijf maar mee
langs blauwe luchten
spreid je schaduw uit
ritsel bladeren
met zachte zuchten
tot een lommerrijk geluid
golf het water
als de zee
haar stranden kust
sneeuw de gletsjers
tussen bergen
gun rivieren even rust
deel maar
in het leven
om je heen
je staat
op deze aarde
nooit moederziel alleen…
Élysée de liberté
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Bouw geen muren
op fundamenten
door mij afgekeurd
breek wallen af
op gronden die niet deugen
en bouw geen toren
in een diep dal
waar ruimten zijn besloten
plaats mij op een kale berg
waar mijn gezicht
tot de horizon reikt
veranker mijn grondvest
aan sterke rotssteen
bouw daar mijn veste
op onbedorven scheppinggrond
waar nog vrede op…
Duisterling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
472 Ik ben een duisterling geworden
in zwijgende stilte van jouw dromen
ver weg op het eiland in woeste zee
voel ik soms jouw verlangen in ochtendgloren
strijk ik de plooien van mijn overhemd weg
opgewekt, goed gehumeurd, en renteloos
beweeg ik stilte naar gedroomde bergen
maar die zijn er niet op het vlakke land
van jouw onbeweeglijke, stoute…