5616 resultaten.
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Aan M. ‘t Hart
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
708 LOOS GEFIEDEL
BIJBELHEIBEL
Wie zich met haring spijst
Hem zal geen kwaad genaken
Hem zal de dood niet raken
Totdat hij is vergrijsd
’t Lukte de reder niet
Zijn vrouw zwanger te maken
Onder het huwelijkslaken
Naar tarbot rook die griet
Anna, ‘gramstorig grauw’
Baarde hem wel een zoon
Ach, toefjes blauwe lucht
Hoe drijft God in het…
omdat ik jou zo lief
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.293 en ‘k leg mij in de nacht
kus zacht licht in jouw schaduw
zing woorden in jouw mond
en open ‘t boek opnieuw
waar op pagina’s zich een blauw
van dromerig slaapstof heeft gelegd
en ‘k schrijf met warme zucht
niet enkel wat sonnetten op de huid
maar met mijn lijf ook ‘t paso doble
ga weg en toch blijf ik
wachten op cimbaalklanken
die uit het…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
Kloksteeg
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.540 in memoriam Ed Leeflang
Ik zie je lopen op de kinderhoofdjes
die altijd glimmen langs het plein
je stopt, gaat de Auberge binnen
Madame, die altijd thuis zal zijn,
verwelkomt je: je bent 'te laat
en nooit te vroeg', zo zegt haar tegel
(ze ging je voor in eeuwigheid
dit blauw fluweel dat wacht op dichters,
op hun palet veelkleurig woord…
Stil Verdriet
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.144 Ogen dicht
geknepen wacht ik
span ik
al mijn spieren aan
wacht ik ogen dicht
of stil verdriet
ooit weg zal gaan
Vervlogen, ogen
dicht gespannen
knijp ik
palmen blauw
denk ik ogen dicht
vervlogen tijd
met jou
Dagen, stil verdriet
zal komen wacht niet
weet ik
is in zicht
daarvoor deed ik
stil verdriet, maar,
mijn ogen dicht…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
Tien
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.266 voeten op andermans land
krijtwitte hinkelbaan
steentje in de hand
zwiepend touw
draaien, spinnen, springen
barsten van de kou
glijden, vallen, sneeuwbal
handen blauw
stalen buizen sprietlopen
passen, meten, evenwicht
zondag zoethout kopen
appels jatten, belletje trekken
schuilen, lachen, gezien
de weg was onze straat
Oh, was ik nog…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 jij door de ochtendwind
hoort hoe aarde
zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend…
stoofhoofd
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
856 De koude handen blauw gevouwen
en uur na uur terug naar de verstilde
minuut van stevige hakken in sterk zand.…
Mijn liefste
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.915 Zag je het licht,
het dwaallicht
van de sneeuwvogel
Zag je het,
toen het broze blauw
van de zomerluchten brak
in de scharlaken stilte
van de valavond
Ik droomde je naam,
betoverd door de klank
van zijn wondere lied
Toen verdween hij
in de ijle nevels,
ver achter de heuvels
van stille hoop
In het schrijn van mijn hart
rust de…
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 ik zag
hoe jij speelde
en ik bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals ‘in morgen’
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-…
Eik
gedicht
2.2 met 248 stemmen
50.890 Bang om te vallen in de blauwe kom
van het heelal, houdt hij zich stoer en stom.
Robuust orakel! Taai en oliedom
staat hij te staan en zijn geheim groeit krom.
---------------------------------
uit: 'Roze zoenen', 2002.…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
Samensmelten
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.015 Daar waar aan de einder
mijn landweg versmelt
met de mengeling van blauw
wit en veelkleurig zwart
en in meedogenloze variaties
het verhaal wordt verteld
over het schijnbaar gewin
van het zo geschonden hart
Daar kiemen onzichtbaar
voor het verbogen licht
de trillenden handen
van verloren gezichten
bij iedere moeizame tred
verheldert…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 wil alle bergen
van de aarde beklimmen,
waar ik kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een blauwe…
Voor altijd alleen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.156 Haar blauwe ogen en heldere lach,
daar denkt hij aan terug.
Zal nooit de dag vergeten
dat hij voor het eerst haar zag.
Weemoedig staren z'n ogen
in stilte voor zich heen.
Haar zal hij nooit meer zien,
hij is voor altijd alleen.…
de raadsels in je ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 je kleurt de
raadsels in je ogen
met blauw omkransd
ontsnapt in groen je blik
wat lichtelijk verschrikt
omdat ik naar je kijk
ik zie de verte
in je zorgelijk staren
een rimpel gaat spontaan
gedachten baren die je lijf
laat huiveren en je lippen
woordenloos doen fluisteren
mijn handen luisteren
op je wang en voelen
in de zachte…
Portret van een dode
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
2.920 Naast de kist prijkt
een oude foto
welke lijkt;
voor altijd
levendiger
dan de dode,
van wie de vingers,
blauw,
gebogen zijn
tot een misleidend
vredig tafereel
van vroom
gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke
laatste ademtocht
een hijgend hangen
aan het leven is.
De dood
gevangen
in gestolde tijd.…
Negende gedicht voor Maria Magdalena
gedicht
2.6 met 62 stemmen
45.917 Immers
na de paartijd gaan de vrienden huiswaarts
blauw geschminkt als een onweer en somber.
De liefde leeft niet van de mens alleen.
---------------------------------------
uit: 'Gedichten', 1971.…
Full house
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
858 Je lacht mijn handen naar je toe
als grijs grijnzend wordt omarmt
door zacht blauw en lijntjes
jaren ringen van verdriet even
huiverend achterom laten kijken
zwart, wit, zwart, wit, zwart,wit
en toch steek ik over zonder op
te kijken noch om te zien naar
eens als kinderogen mij vragend
aankijken en banden binden
wil je met mij yahtzeeen…
Geesten van stand
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.573 Vreemd volk, vriendelijk voor vrienden, vreselijk voor vijanden,
zegt toch ook het boek
met gekleurde houtgravure, kleur van broodjes
harde waterverf, turks het rood, berlijns het blauw
vervuld de kinderhand.
----------------------------------
uit: '45 Gedichten', 1969.…
Bovennatuur
gedicht
3.2 met 8 stemmen
9.316 Nog staan witte tekens in de lucht
en raakt puur blauw het laagste dak!
Duizend stemmen stralen door je heen.
Soms heb je na een dagje stad
vanzelf een schram, bijvoorbeeld op een arm.
-------------------------------------------
uit: 'Geluksinstructies', 2005.…
onderweg naar novgorod
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
2.379 de ijzeren hamer
beslecht het laatste lot
en daalt als donderslag
bij herhaling neer
op de dodenkamer;
zes houten planken
bekleed met een blauw vod
zij omsluiten
het vertrokken leven
een man met verleden
nu door spijkers
in het donker gedreven
de priester zingt doorheen
de mist van wierook
over ons laatste oordeel
dat zuigt aan ons…
Engelbewaarder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.456 Mijn dochter zegt dat de hemel niet bestaat,
alleen het blauw is echt zegt ze
als ik op het 'Net'
tussen elfen, feeën en engelbewaarders
op zoek ga naar vleugels tegen 't vallen en 't verdriet,
mijn kleinkind in haar wiegje doet niets
dan groeien en bestaan, dat is genoeg,
morgen op de 'Weeg' krijgt ze haar eerste spuit,
wijd de…
Herfststroom
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.268 bomen legden zich neer
naast mij
en droegen de tijd
op het ademend mos
kon jij verstaan
hoe duizelend licht
woordenwind zeilde
in de hoogland schaduw
van de herfst
naar de lage duinen
onder de blauwe stroom
waar ik mijn ogen sloot
en in jouw leven lag
waar je danste en wervelde
een nest bouwde
de toekomst
van mijn verleden was…
Geen zorgen om morgen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
970 Gabriël richt een meteoor als een
berg op de mooie blauwe aarde,
het einde van ons bestaan; opgelucht
zien we het ding op Jupiter inslaan.
Collega's overtuigen Gabriël dat de
mensheid vanzelf uitsterft door het
gedrag van hebzuchtige halve-garen;
hij kan zich de moeite besparen.…
Geluk
poëzie
3.2 met 32 stemmen
4.212 Toen barstte ’s nachts het grommend oosten
In blauwe gloed en rode vlam.
Wij haalden onze adem ruimer
En zonken uit de lauwe druk
Tot Uwe grondeloze sluimer
En waakten klaar – is dát geluk?…
ik vis liefde uit je ogen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.213 leg je maar neer bij mij
en kijk naar boven
in blauwe schemerhemel
zie je een roze handschoen
tot aan de elleboog
zit een engel
versnippert wolken
in je ogen wil ik zien
hoe gelukkig je bent
dat er een meer in ligt
met zachte rustige golven
die soms wild bewegen
daarin wil ‘k vissen
op die zee
eeuwig roeien
een gevuld net
in ’t water…